Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың Новая Шотландия провинциясының Сидней қаласында орналасқан бұрынғы Американдық хоккей лигасының командасы.
Former American Hockey League team based in Sydney, Nova Scotia, Canada
Кейп-Бретон Ойлерс – Америка хоккей лигасының кәсіби хоккей командасы. Бұл команда Ұлттық хоккей лигасының (NHL) Эдмонтон Ойлерс командасының ең жақын филиалы болды. Эдмонтон Ойлерс ұйымы 1988 жылы команданы Галифакс қаласынан (Новая Шотландия) көшіріп, Кейп-Бретон аралының құрметіне атады. Үйкі ойындары Канаданың Новая Шотландия провинциясының Сидней қаласындағы 200-ші орталықта өтті. 1996 жылы Эдмонтон Ойлерс ұйымы команданы Онтарио провинциясына көшіріп, оны «Гамильтон Буллдогс» деп атады.
The Cape Breton Oilers were a professional ice hockey team in the American Hockey League. The team was the top minor league affiliate of the Edmonton Oilers of the National Hockey League (NHL). The Oilers' organization relocated the team from Halifax, Nova Scotia, in 1988 and renamed it for Cape Breton Island. Home games were played at Centre 200 in Sydney, Nova Scotia, Canada. The Oilers' organization relocated the team to Ontario in 1996 to become the Hamilton Bulldogs.
Тарих
Сегіз маусым бойы (1988–1996) олар Эдмонтон Ойлерс командасының негізгі ферма командасы болды, бұл олардың логотипі мен формасының дизайнында көрінді. Ойлерс командасы ешқашан тұрақты маусымды өз дивизионында немесе лигада жеңіспен аяқтамаса да, 1992–93 жылғы плей-оффта Кальдер кубогын ұтып алды. Кейп-Бретон Ойлерс командасы Centre 200 деп аталған мұз сарайында ойнады, қазір ол Кейп-Бретон Иглз командасының үйі.
For eight seasons (1988–1996) they were the primary farm team of the Edmonton Oilers which was reflected in their logo and uniform design. While the Oilers never finished the regular season atop either their division or the league, they did capture the Calder Cup during the 1992–93 playoffs. The Cape Breton Oilers played in the rink by the name of Centre 200, now the home of the Cape Breton Eagles.
Атлантикалық Канадада АХЛ-нің жойылуы
Кейп-Бретон Ойлерс 1996 жылы Новая Шотландиядан Гамильтонға көшіп, Гамильтон Буллдогс атанғанда, Атлантика Канадасындағы AHL хоккейінің уақытша тоқтауының бастауы болды. Ұзақ өтпей Принс-Эдвард аралы «Сенаторлары» тоқтатылып, кейін Нью-Йоркке «Бингемтон Сенаторлары» ретінде орналасты. 1999 жылы Фредериктон «Канадиенс» та батысқа жылжып, «Квебек Цитадель» командасына айналды, соңынан тарихын «Буллдогс» командасымен алмастырып, Торонто, Эдмонтон және Оклахома қалаларына көшті. «Сент-Джон Флеймс» 2003 жылы қызметін тоқтатты, ал 2005 жылы Нью-Брансуик облысынан кетіп, екі маусымға Омаха, Небраска штатына орналасты, содан кейін Квад-Ситиге, одан әрі Британдық Колумбиядағы Эбботсфордқа көшті. «Сент-Джонс Мейпл Лифс» бұл толқында аймақты соңғы тастап кетті, 2005 жылы Ньюфаундленд пен Лабрадордан Торонтоға көшіп, «Марлис» деп аталды. AHL 2011 жылға дейін «Сент-Джонс IceCaps» командасымен ғана Атлантика Канадасына оралды. Аймақтағы бұрынғы AHL нарықтарының көп бөлігі Квебек Жас Хоккей Лигасының франшизаларымен алмастырылды.
When the Cape Breton Oilers vacated Nova Scotia for Hamilton in 1996 and became the Hamilton Bulldogs, it marked the beginning of the end for AHL hockey in Atlantic Canada for a time. Shortly thereafter, the Prince Edward Island Senators were suspended and eventually landed in New York as the Binghamton Senators. In 1999, the Fredericton Canadiens also moved west to become the Quebec Citadelles, later swapping its history with the Bulldogs and eventually ending up in Toronto, Edmonton, and Oklahoma. The Saint John Flames suspended operations in 2003 and then departed New Brunswick in 2005, eventually landing in Omaha, Nebraska for two seasons before moving to the Quad Cities and then to Abbotsford, British Columbia. The St. John's Maple Leafs were the last to leave the region in this wave, moving from Newfoundland and Labrador to Toronto in 2005 and being renamed the Marlies. The AHL would not return to Atlantic Canada until 2011 with the St. John's IceCaps. The majority of the former AHL markets in the region were replaced with Quebec Major Junior Hockey League franchises.
1992-93 жылғы Кальдер Кубогы
Кейп-Бретон Ойлерс клубының 1992–93 жылғы плей-офф кезеңі АХЛ тарихындағы ең сәттілерінің бірі болды. Атап айтқанда, 1993 жылғы плей-оффта «Ойлерс» 14 жеңіс және 2 жеңіліс көрсетті. Бұл көрсеткіштерге шабуылшы Билл Макдугаллдың тамаша ойыны көмектесті, оның кәсіби хоккейдегі осы күнге дейін теңдесі жоқ көрсеткіштері бар. 16 ойын ішінде Макдугалл 26 гол соғып, 26 нәтижелі пас беріп, барлығы 52 ұпай жинады. Одан кейін өткен 14 жыл ішінде оның гол, нәтижелі пас және ұпай бойынша рекордтары бұзылған жоқ. Оның ойынға жинаған 3,25 ұпайы НХЛ-де бұрынғыдан да жоғары көрсеткіш. Уэйн Гретцки 47 ұпаймен НХЛ рекордын сақтап тұр.
The Cape Breton Oilers 1992–93 playoffs was one of the most dominant in AHL history. In particular, during the 1993 playoffs, the Oilers posted a record of 14 wins and two losses, and were led by a playoff performance by forward Bill McDougall that remains virtually unparalleled in professional hockey to this date. During the 16 games, McDougall scored 26 goals, and added 26 assists for 52 points. Fourteen years later, his records for goals, assists and points all stand, and his total of 3.25 points per game, is more than was ever matched in the NHL. Wayne Gretzky holds the NHL record with 47 points.