Кіріспе

Simson – атыс қаруы, автомобильдер, велосипедтер мен мотоциклдер, сондай-ақ мопедтер өндіретін неміс компаниясы. Үшінші рейх кезінде фабрика еврей Симсон отбасынан тартып алынып, нацистік және кейін коммунистік үкімет бақылауында бірнеше рет атауы өзгертілді. Simson атауы Германия Демократиялық Республикасында (ГДР) зауытта шығарылатын мопедтердің тауарлық белгісі ретінде қайта қолданысқа енгізілді. Simson мопедтері 2002 жылға дейін Суль (Германия) қаласында өндірілді.

18541933 жыл

1854 жылы Лёб пен Мозес Симсон ағайындылары Германияның Суль қаласындағы болат балға зауытының үштен бір бөлігін сатып алды. 1856 жылы көміртекті болат өндірісі басталды және "Симсон & Co" фирмасы құрылды. Кейінгі жылдары зауыт қару-жарақ және оқ-дәрілер өндірді. 1871 жылы алғашқы бу машинасы жұмыс істеуге кірісті, ал 1896 жылы кәсіпорын велосипедтер өндірісін бастады, содан кейін 1907 жылы автомобильдерді жасау басталды. Симсон Супра жарыс машинасы кеңінен танымал. Бірінші дүниежүзілік соғыста Симсон Германия армиясы үшін Mauser Gewehr 98 мылтықтарын өндірді. Соғыстан кейін және Версаль келісімінен кейін, қайта ұйымдастырылған Рейхсверге жаңа қолқышалы қаруды тек бір компаниядан сатып алуға рұқсат берілді, осылайша неміс қару-жарақ өнеркәсібінің қалпына келуіне шектеу қойылды. DWM сияқты ірі өндірушілер Симсонның төмен өндірістік қуаты болғандықтан одан бас тартылды, нәтижесінде Симсон 1925 жылдан 1934 жылға дейін әскери тапсырыс бойынша Luger P08 пистолеттерін өндірушісі болды. Осы кезеңде Симсон шамамен 12 000 Luger пистолетін жасады. Симсон сонымен қатар Рейхсвердің бар атыс қаруын жөндеуге және жаңартуға жауапты болды, бірақ Версаль келісімін бұза отырып, DWM да осы жұмыстарды атқарды. Luger пистолеттерінен басқа, Симсон Gewehr 98 және Karabiner 98b мылтықтарын, MG08 пулеметтерін және MP18 автоматтарындарын жөндеп, жаңартты. 1920 жылдары Симсон коммерциялық сату үшін .25 ACP Westentaschenpistolen ("кеңсе пистолеттері") өндірді. 1989 жылға дейін бұл Симсонның коммерциялық қолқышалы қару өндірісіндегі жалғыз тәжірибесі болды. Бұл пистолеттер екі дерлік бірдей модельде қол жетімді болды: біріншісі Германияда 1-ші модель, ал АҚШ-та 1922 модель, ал екіншісі Германияда 2-ші модель, ал АҚШ-та 1927 модель деп аталды. Симсон 1914 жылдан 1915 жылға дейін және 1919 жылдан 1934 жылға дейін автомобильдер жасады. 1914 жылғы модельдерде төрт цилиндрлі қозғалтқыштар болды, олардың арасында 1,5 литрлік, 22 ат күші бар A моделі және 2,6 литрлік, 28 ат күші бар C моделі бар еді. Бірінші дүниежүзілік соғыста Симсон 1915 жылы автомобиль өндірісін тоқтатты. 1919 жылы Симсон жаңа төрт цилиндрлі модельдерді қайтадан өндіруге кірісті: 1,6 литрлік, 22 ат күші бар Bo, 1,6 литрлік; 40 ат күші бар Co және 3,5 литрлік, 45 ат күші бар D модельдері. Co және D модельдерінің ең жоғары жылдамдығы болды. 1923 жылы Симсон D моделін 3,6 литрлік, 65 ат күші бар F моделімен алмастырды, бұл Симсонның алғашқы өндірістік моделі болды. 1924 жылы ол автомобильдер ассортиментін толығымен қайта қарастырып, оларға Simson Supra деген ат берді. Сол кезде Пауль Хензе жасаған қолмен жасалған модельдер ерекше көзге түсті. Бірінші Supra модельдері S және S Sport болды, олар төрт цилиндрлі, екі литрлік, ұзақ соққылы DOHC қозғалтқышымен жабдықталған. S моделінің қуаты 50 ат күшіне тең болды және ең жоғары жылдамдығы болды, ал S Sport 60–80 ат күшіне ие болды, оның ең жоғары жылдамдығы 1925 жылдан асты. 1925 жылы 40 ат күшіне ие және ең жоғары жылдамдығы бар SOHC So нұсқасы ұсынылды. 1925 жылы Симсон алғашқы алты цилиндрлі J моделін ұсынды. Оның SOHC, 3,1 литрлік қозғалтқышы 60 ат күшіне ие болды және ең жоғары жылдамдыққа қол жеткізді. 1926 жылы оның орнына OHV-мен ұқсас өнімділік көрсеткен R моделі келді. 1931 жылы J моделі RJ моделімен алмастырылды, онда алты цилиндрлі қозғалтқыш үлкен диметрімен 3,3 литрлік көлемге және 70 ат күшіне ие болды. Сол жылы Симсон алғашқы және жалғыз сегіз цилиндрлі Supra, A моделін ұсынды. Оның қозғалтқышы RJ-дің ұзын соққылы өлшемдерін бөлісті, ол 79,5 x 115 мм, бұл оған 4,7 литрлік көлем берді. Бұл 90 ат күшіне ие болды және ең жоғары жылдамдыққа қол жеткізді. RJ және A модельдері 1934 жылға дейін өндірілді. 1930 жылдан бастап Симсон балакөліктерді де жасап шығарды.

193448

Гитлер үкіметі 1936 жылы еврей Симсон отбасын елден қашуға мәжбүр етті. Яһуди өнеркәсіпшілерін иелiктен айыру (арийлендiру) кезінде фирманы сенімді тұлға басқаруға алды, соның салдарынан басқа зауыттармен бірігіп Берлин-Зухлер Waffen und Fahrzeugwerke (BSW) құрылды. Сол жылы зауыт өзінің алғашқы мотоциклін, BSW 98-ді, 98 куб.см көлемді қозғалтқышпен және екі жылдамдық беріліспен шығарды. Нацистік үкіметтің сыншылары BSW аббревиатурасының басқа мағынасын ұсынды: Bis Simson Wiederkommt ("Симсон қайтып келгенше"). Симсон ағайындары елден қуылғаннан кейін фабрика қару-жарақ өндірісін ұлғайтты. 1939 жылдан бастап компания Густлофф Верке – Waffenwerk Suhl деп аталды, ол өлтірілген швейцариялық нацист Вильгельм Густлоффтың құрметіне аталған және Otto Eberhardt Patronenfabrik ("Отто Эберхардт оқ-дәрі фабрикасы") сияқты еншілес компаниялары болды. Густлофф Верке зауытының Суль қаласындағы негізгі орнынан басқа, Тюрингиядағы Грейц және нацистік оккупациядағы Польшадағы Лодзь қалаларында да филиалдары болды. 1934 жылдан 1940 жылға дейін Густлофф тобында 47 куб.см-ден 123 куб.см-ге дейінгі Sachs қозғалтқыштарымен жабдықталған мотоциклдер өндірілді. Густлофф Верке өнімдеріне 7.92 мм калибрлі Panzerbüchse 39 танкіге қарсы винтовкалары, 7.92 мм калибрлі MG 42 пулеметтері, 20 мм калибрлі Flak 38 зениттік құралдарына арналған станоктар және әртүрлі калибрлі шағын қару оқ-дәрілері кірді. Фирма 1945 жылға дейін велосипедтер, қару-жарақтар мен автомобильдер жасауды жалғастырды. 1946 жылы Германиядағы Кеңес әскери басқармасының бұйрығымен зауыттың бір бөлігі демонтаждалып, Екінші дүниежүзілік соғыста Германияның КСРО-ға келтірген зиянының өтелуі ретінде Кеңес Одағына (КСРО) тасымалданды. 1947 жылы зауыт Советтік акционерлік қоғамы Автовелоға (SAG Awtowelo немесе "Советтік Автовело компаниясы") қосылды. Автовело немесе Avtovelo – автомобиль (автомобиль = "көлік") және велосипед (velociped = "велосипед") сөздерінен құралған орыс тіліндегі біріктірілген сөз. Бұл атау бастапқыда өндірістің барлығы КСРО-ға экспортталғандықтан қабылданды.

250 см3 автомобиль үлгілері

Кейіннен КСРО зауытты Германия Демократиялық Республикасына (ГДР) тапсырды және 1952 жылы ол Volkseigener Betrieb Fahrzeug und Gerätewerk Simson Suhl деп аталды. Спорттық қарулар, коляскалар мен велосипедтерді өндіру баяу қайта жаңғырды, бірақ негізгі назар қайтадан мотоциклдерді жасауға аударылды. 1949 жылдан 1962 жылға дейін Суль зауыты 209 000-нан астам төрт тактілі мотоциклдер шығарды. Олар 425 деп аталды, себебі олардың төрт тактілі қозғалтқышының көлемі 250 куб.см болатын. 425-тің V тәрізді орналасқан жоғарғы клапандары, төрт жылдамдықты беріліс қорабы, кардандық жетек және қос тіректі рамасы болды. Ол Шығыс блогы елдерінде жоғары беделге ие болды. Мотоциклдер 1949 жылдан 1955 жылға дейін AWO (Автовело сөзінің аббревиатурасы) таңбасымен шығарылды, содан кейін Симсон атауы қайта қолданысқа енгізілді. Кейбір мотоциклдерге Stoye бүйірлік тіркемелер орнатылған, ал Stoye Campi жүк тіркемесі де қосылатын болды. 425 моделінің бастапқы нұсқасында поршенді артқы серіппелі аспасы, 6,7:1 сығылу қатынасы, 12 а.к. қуаты және максималды жылдамдығы болды. Онда жартылай енді барабанды тежегіштері бар дөңгелектер орнатылған. Алғашқы 1000 мотоцикл 1949 жылдың шілдесінен 1950 жылдың желтоқсанына дейін жасалды және барлығы КСРО-ға экспортталды. Модель 1951 жылы ГДР-дің ішкі нарығына жіберілді. Поршенді модель 1949 жылдан 1955 жылға дейін AWO 425, ал 1955 жылдан 1960 жылға дейін Simson 425 T деп аталды. "T" әрпі "Touring" (саяхаттық) дегенді білдіреді, ол 1955 жылы ұсынылған Simson 425 S (Sport) моделінен ерекшелендірілу үшін қосылды. Поршенді модель 1949 жылдан 1960 жылға дейін өндірілді, барлығы 124 000 дана жасалды. 425 S екі серіппелі артқы аспасымен және максималды жылдамдығымен ерекшеленді. Онда толық енді барабанды тежегіштері бар дөңгелектер орнатылып, поршенді модельге қарағанда үдеуі мен тежелуі жақсартылды. Бастапқыда 425 S 7,2:1 сығылу қатынасына және 14 а.к. қуатына ие болды, ал 1961 жылы бұл көрсеткіш 8,3:1-ге дейін арттырылды, нәтижесінде қуаты 15,5 а.к. дейін өсті. Симсон 1955 жылдан 1962 жылға дейін 425 S моделін өндірді, барлығы 85 000 дана жасалды.

250 және 350 см3 жарысқа арналған модельдер

425-тің бірнеше жарыс нұсқалары жасалды. 1953 жылы AWO 425 R ретінде поршендік рамалы модельдің жарыс нұсқасы шығарылды. Ол жалпы сатуға ұсынылмады және тек 15 данасы жасалды. Жарысқа арналған, жетілдірілген жоғары клапанды қозғалтқыштың қуаты 24 а.к. құрады. 1955 жылы тізбекті жетегі бар екі жоғары валлы нұсқа пайда болды және шамамен 28 а.к. қуат өндірді. 1958 жылға қарай Симсонның жарыс командасы кардандық берілістен тізбекті беріліске ауысу қажеттігіне келді, бұл жаңа қозғалтқышты жасауды талап етті. 1958 жылғы маусымда Симсонның бір цилиндрлі моделі телескоптық алдыңғы амортизаторлармен және серіппелі артқы амортизаторлармен жабдықталды. Жылдам және сенімді бір цилиндрлі қозғалтқышпен қатар, Симсон 250 см³ көлемді параллель екі цилиндрлі қозғалтқышты да жасады. Оның ұзын қозғалыс мөлшері 50,5 мм x 56 мм болды және 10 000 айналымда 30 а.к. астам қуат өндірді. Бір цилиндрлі модель сияқты, екі цилиндрлі қозғалтқыштың клапандары V тәрізді орналасқан, ал ол алты жылдамдық беріліс және тізбекті жетегімен жабдықталған. Екі цилиндрлі модель 1958 жылы тізбекті жетегі бар екі жоғары валмен алғаш рет пайда болды, бірақ келесі маусымда қозғалтқыш кардандық жетегі бар жоғары валдармен қайта жаңартылды. Симсон жарысқа арналған жаңа мотоцикл рамасын жасады, алдыңғы бөлігінде иілгіш амортизаторлар және ұзын серіппелі артқы амортизаторлар болды. Екі цилиндрлі модель жылдам болғанымен, бастапқы кемшіліктері болды. 1950 жылдардағы жол жарыстарында MZ көптеген халықаралық жеңістерге қол жеткізді, бірақ Симсонның жеңістері тек отандық жарыстармен шектелді. Симсон 1953, 1954 және 1955 жылдары ГДР чемпионатында жеңіске жетті, бірақ 1958 жылы Allgemeiner Deutscher Motorsport Verband (ADMV, "Жалпы Германия Моторспорт Федерациясы") 1959 жылғы маусымда заводтық (кәсіби) жүргізушілерге ұлттық чемпионатта қатысуға рұқсат етілмейді деп шешті. Сондықтан Симсон 1959 жылы жол жарыстарынан бас тартты. 1957 жылы "S" моделінің "Enduro" нұсқасы, Simson 425 GS, ұсынылды. Өндіріс 1959 жылға дейін жалғасты және барлығы шамамен 80 данасы жасалды. Симсон өзінің 350 см³ көлемге дейін ұлғайтқан бір цилиндрлі қозғалтқышының нұсқасын эндуро және мотокросс жарыстары үшін жасады. Үлкен GS қозғалтқышы өте жақсы өнімділік көрсеткендіктен, Симсон оны жарыс машиналары үшін клуб мүшелеріне сату үшін көптеп жасауды шешті. GS жарысқа қатысқан алғашқы жылдары көптеген жеңілістерге ұшырады, бірақ Симсон өзінің заводтық жарыс машиналарының сенімділігін жүйелі түрде жақсартты. 1961 жылдың соңында Simson төрт тактілі өндірісі тоқтаған кезде, Симсонның заводтық командасы ГДР-де және шетелде жарыстарда жеңіске жетті. Өзінің бәсекеге қабілеттілігі мен сенімділігіне байланысты GS моделі ГДР-дің ұлттық алты күндік сынақ командасын жабдықтау үшін пайдаланылды.

350 см3 автомобиль үлгілері

Simson Eskorte – 1957 жылы ГДР-дің Ministerium des Innern (MDI немесе «Ішкі істер министрлігі») және Volkspolizei үшін шығарылған, өндірілімі шектеулі модель. Eskorte сырттан 425 S моделіне ұқсас, бірақ GS моделіне негізделген 350 см³ қозғалтқышы бар. Ол 23 ат күшіне ие болды, бұл оған шамамен 30 км/сағ жылдамдыққа жете алуға мүмкіндік берді. Барлығы 30 шамасында мопед жасалды. 425 T моделінің өндірісі 1960 жылы тоқтатылды, ал 1961 жылы Simson жалпы нарыққа арналған 20 ат күшіне ие, 350 см³ көлемді, маятникпен жабдықталған модельді жоспарлады. Прототиптің артқы дөңгелегі жартылай жабық, бояуы сол кездегі Norton модельдерін еске түсіретін екі түсті схемада жасалған, рульге қаптама орнатылған (сол заманғы MZ модельдеріне ұқсас) және фарасы әдемі қоршауға ие болды. Мопедтің жабдықтарына кіріктірілген көрсеткіштер енгізілген, бұл 1961 жылғы Еуропа мотоциклдері үшін жетілдірілген мүмкіндік саналды. Алайда, бұл модельді әзірлеу кезеңінде ГДР Kapazitätsbündelung («қуатты шоғырландыру») саясатын енгізді, оған сәйкес ірі мотоциклдердің өндірісі Zschopau қаласындағы MZ зауытында шоғырландырылатын болды, ал 1962 жылдың қаңтарынан бастап барлық жаңа жеке автомобильдер мен мотоциклдер екі тактылі болады. ГДР-дің Volkswirtschaftsrat («Халық шаруашылық кеңесі») 1961 жылдың 31 желтоқсанында Simson төрт тактылі мотоциклдерін шығаруды тоқтатты.

1955-1990: екі тактілік мотоциклдер мен мопедтер

1955 жылы Simson тауарлық белгісі қайта жаңартылып, зауыт екі тактілі мопедтер шығара бастады. Алғашқы модель SR 1 болды, 48 см³ қозғалтқышы 1,5 а.к. қуаттылыққа ие. 1957 жылы SR 2, ал 1959 жылы SR 2E шығарылды. 1958 жылы Simson KR 50 моделін ұсынды, ол бүтін аяқ қалқандарымен және мотороллер сияқты артқы дөңгелек жабынымен жабдықталған, бірақ кішкентай мотоцикл сияқты дөңгелектері бар. KR 50 SR сериясы сияқты 48 см³ қозғалтқышқа ие болды, бірақ қуаттылығын 2,1 а.к. дейін арттырған жоғары компрессия коэффициентімен. Төрт тактілі мотоцикл өндірісі тоқтатылғаннан кейін, Simson зауытына мопед өндірісіне көшу тапсырылды. 1963 жылы KR 50 компрессия коэффициенті 8,5:1-ге дейін көтеріліп, қуаттылығы 2,3 а.к. дейін артты. 1964 жылы бұл модель KR 51 Schwalbe ("қарға") деп аталды, онда KR 50-нің 38 x 42 мм ұзын тактілі қозғалтқышы 39,5 x 40 мм және 50 см³ көлеммен дерлік шаршы пішінге келтірілді. Компрессия 9,5:1 деңгейіне дейін көтеріліп, қуатты 50%-ға жуық арттырып, 3,4 а.к. жеткізілді. Suhl қаласында мопед өндірісі жыл сайын өсіп, жылына 200 000 мопед жасалды. 1965 жылы Simson зауытында 4000 жұмысшы еңбек етті. 1964 жылы Simson SR 4 1 Spatz ("құс") және SR 4 2 Star модельдерін ұсынды, олардың екеуі де аяқ қалқандары мен артқы жабыны жоқ мотоцикл стиліндегі шанағына ие. Spatz бастапқыда 38 x 42 мм ұзын тактілі қозғалтқышқа және 8,5:1 компрессия коэффициентіне ие болды, ал қуаттылығы 2 а.к. құрады; Star модельінде 9,5:1 компрессиясы бар "шаршыдан тыс" 40 x 39,5 мм қозғалтқыш орнатылып, қуаттылығы 3,4 а.к. болды. 1967 жылы Spatz SR 4 1 SK ретінде жаңартылды, ол Star модельінің 40 x 39,5 мм қозғалтқыш өлшемдерін бөлісті, бірақ 8,5:1 компрессия коэффициентіне ие болып, 2,3 а.к. қуат өндірді. 1970 жылы Spatz өндірісі, ал 1975 жылы Star өндірісі тоқтатылды. 1966 жылы Simson SR 4 3 Sperber ("түйгін") моделін ұсынды, ол 50 см³ қозғалтқышқа ие болды, бірақ қуаттылығы 4,6 а.к. дейін артты, ал Spatz және Star модельдерімен салыстырғанда көбірек бұрышты дизайнға ие болды. 1971 жылы Simson SR 4 4 Habicht ("қыран") моделін ұсынды, ол сыртқы түрі жағынан Habicht-ке ұқсас болды, бірақ қуаттылығы Star моделімен бірдей 3,4 а.к. құрады. 1972 жылы Sperber өндірісі тоқтатылып, Habicht өндірісі 1975 жылға дейін жалғасты. 1968 жылы Simson VEB Ernst Thälmann Werk Suhl компаниясымен бірігіп, VEB Fahrzeug und Jagdwaffenwerk Ernst Thälmann Suhl компаниясын құрды. Schwalbe компанияның әлемдік деңгейде танымалдыққа ие болуына көмектесті, ал ГДР-де скутер Шығыс Германияның екі дөңгелекті мотор өндірісінің табысын білдірді. Schwalbe жылдар бойы баяу дамыды. 1968 жылы KR 51/1 сериясы 3,6 а.к. қуаттылығымен, ал 1979 жылы KR 51/2 сериясы 3,7 а.к. қуаттылығымен ұсынылды. Schwalbe өндірісі 1986 жылы жаңа Simson 50 см³ мопед үлгілері пайдасына тоқтатылды. 1970 жылы Simson SL 1 Mofa, 50 см³ және 1,6 а.к. қуаттылығы бар велосипед стиліндегі, педальмен іске қосылатын мопедті ұсынды. "Mofa" сөзі "Motor Fahrrad" сөзінің қысқартылған түрі, неміс тілінде "мопед" дегенді білдіреді. 1971 жылы SL 1S ретінде жаңартылды, бірақ 1972 жылы өндірісі тоқтатылды. 1975 жылы Simson S 50 жаңа моделімен имиджін жаңартты. Бұл модель 40 x 39,5 мм Simson қозғалтқышының нұсқасын пайдаланды, 3,6 а.к. қуат өндірді және 1980 жылға дейін әртүрлі нұсқаларда шығарылды. Оның ізбасары S 51 болды, онда Simson дизайнын қайта қарап, ұзын тактілі қозғалтқышқа оралды, бұл жолы 38 x 44 мм өлшемдерімен және 3,7 а.к. қуаттылығымен. S 51 әртүрлі формаларда 1990 жылы өндіріс тоқтағанға дейін жасалды. 1983 жылы Simson S 70, 70 см³ модельін ұсынды. Бұл модель S 51 ұзын тактілі қозғалтқышын 7 мм-ге кеңейтіп, 45 x 44 мм шаршы пішінге келтірілді және 5,6 а.к. қуат өндірді. S 51 сияқты S 70 да 1990 жылға дейін әртүрлі формаларда шығарылды. 1986 жылы Simson SR 50, 50 см³ жаңа скутерін ұсынды. Ол аяқ қалқандарымен жабдықталған және KR 50 және KR 51 модельдерінен айырмашылығы, скутер өлшемдеріндегі дөңгелектерге ие болды. Алайда, ол скутер стиліндегі артқы жабынының орнына мотоцикл стиліндегі артқы саздан қорғайтын қалқаға ие болды. 1987 жылы SR 80, 70 см³ нұсқасы ассортиментке қосылды. SR 50 және SR 80 1990 жылға дейін әртүрлі нұсқаларда шығарылды.

1990-2002 жылдар

1990 жылы Батыс Германия Шығыс Германияны басып алғаннан кейін, құрастыру желілерін жаңғыртуға бірнеше әрекет жасалды. Бұл бұрын Ernst Thälmann атымен ГДР Ұлттық халық армиясы (“National Volksarmee”) және полиция үшін жасалған Макаров ПМ пистолеттерінің коммерциялық өндірісін қамтыды. Өндіріс тоқтатылғанға дейін Simson атымен 1000-нан аз коммерциялық Макаров пистолеттері жасалды. 1990 жылы S 51 және S 70 модельдері тиісінше 50 куб.см S 53 және 70 куб.см S 83 болып жаңартылды. Бұл модельдер жол және жолдан тыс нұсқаларда ұсынылды, бірақ 1990 жылдан 1994 жылға дейін барлық нұсқалардың жалпы өндірісі шамамен 10 500 машинаны құрады. 1992 жылы Simson 50 куб.см, 3.3 а.к. қуатты SD 50 LT моделімен үш дөңгелекті өндірісті қайта бастады. Ол SR 50 скутерінің негізінде жасалған, бірақ 360 литрлік жүк кеңістігі бар бір орындыққа ие. 1994 жылдан бастап модель Albatros деп аталды. Өндіріс 2002 жылға дейін жалғасты. 1993 жылы Suhl зауыты Hotzenblitz Mobile GmbH & Co. KG компаниясымен келісімшарт бойынша Hotzenblitz электр көлігін жасауды бастады. Hotzenblitz атауы Ибах маңындағы Оңтүстік Қара Орманның Hotzenwald аймағынан және неміс тілінде "найзағай" деген мағына беретін blitz сөзінен құралған. Көлік екі орындық, салмағы 16 а.к. қуатты, ал жүру қашықтығы шамамен 1500 метрді құрады. Көлік өте сәл табысқа жетті, өндіріс 1996 жылы тоқтағанға дейін барлығы 140 дана ғана жасалды. 1993 жылы SR 50 және SR 80 скутерлері қайта жаңартылды. 1997 жылға қарай SR сериясының қайта жандандырылған өндірісі 3100 дананы құрады және өндіріс 2002 жылға дейін жалғасты. 1994 жылы S 53 және S 83 модельдері екі нұсқада жаңартылды: жолға арналған alpha және жолдан тыс бета. Бұл модельдер 1996 жылға дейін жасалды, бірақ өндіріс туралы деректер жоқ. 1996 жылы Simson Star модельінің атауын жаңа 50 куб.см скутері үшін қайта жаңартып, оның корпусын иісті, толық жабық етіп жасады. Бұл модельдің өндірісі 2001 жылға дейін жалғасты. 1996 жылы Simson Habicht модельінің атауын қайта жаңарту арқылы alpha және beta модельдерін қайта атады. 1997 жылы 50 куб.см машинасының 5.1 а.к. қуатты нұсқасын ұсынды, ол үшін Sperber модельінің атауын қайта жаңартып, пайдаланды. 1999 жылы жаңа 50 куб.см модельдері енгізілді: спорттық толық қаптамасы бар Sperber Sport және кеңістіктік рамасы бар Spatz. 2000 жылы жартылай жолдан тыс Fighter және 2002 жылы SC және TS сериялары да 50 куб.см модельдеріне қосылды. 1998 жылы Simson 125 куб.см модельді – Shikra-ны (shikra – бүркіттің бір түрі) ұсынды. Машина кеңістіктік рамаға ие және Тайваньда лицензия бойынша жасалған Honda төрт тактілі 15 а.к. қуатты қозғалтқышымен жабдықталған. 2000 жылы Shikra атауы тоқтатылды, қуаты 13.6 а.к. дейін төмендетілді және модель жай ғана Simson 125 деп аталды. Бірнеше инвестор өндірісті жалғастыруға және нарыққа жаңа өнімдерді әкелуге тырысты, бірақ өндіріс 2002 жылдың күзінде тоқтатылды. 2003 жылдың 1 ақпанында банкроттық іс жүргізілді, оның салдарынан қалған 90 қызметкер ешқандай өтемақысыз жұмыстан босатылды. Содан бері Schwalbe Батыс Германияда культқа айналды.