Кіріспе
Американдық инженер және зымыран ғалымы Джеймс Харт Уайльд (10 қыркүйек 1912 – 3 желтоқсан 1954) – американдық инженер және зымыран ғалымы. Джеймс Харт Уайльд 1912 жылғы 10 қыркүйекте Нью-Йорк қаласында дүниеге келді. Оны бала кезінде дарынды деп таныған ата-анасы оған жеке репетиторлар жалдап, Хоторн қаласындағы (Нью-Йорк штаты) Харви дайындық мектебіне, Коннектикут штатындағы Солсбери пансиондық мектебіне және Принстон университетіне жіберді. 1935 жылы Принстон университетінде механикалық инженерлік мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін аяқтады. Уайльдтің зымырандарға деген қызығушылығы 1934 жылы Дэвид Лассердің «Космосты жаулап алу» кітабын және Кливленд зымыран қоғамының алғашқы зымыран қозғалтқыштарына қатысты есептерін оқығаннан кейін басталды. Ол Америка ғылыми-зерттеу зымыран қоғамы (кейін Америка зымыран қоғамы деп аталды) туралы біліп, 1935 жылғы наурыз айында оған мүшелікке өтініш берді. Қоғамның қозғалтқыштары неміс зымыран қоғамы Verein für Raumschiffahrt-тың алғашқы жобаларына негізделген, бірақ Уайльд неміс сулы суыту жүйесіне қанағаттанбады. Ол 1933 жылы Сиракузалық (Нью-Йорк) Гарри Булл және Австриялық Эжен Зенгердің жасаған регенеративті суытылатын қозғалтқыштарына көбірек әсерленді. Бірнеше профессордың көмегімен ол Принстонда өз жобаларын, есептеулерін және тәжірибелерін бастады. 1936 жылы ол регенеративті суытылатын сұйық зымыран қозғалтқышының тұжырымдамасын жасады, оны M 15 деп атады. Бұл зымыран отыны салқындатқыш ретінде айналатын екі қабатты зымыран соплосын пайдаланады. Бұл қозғалтқыштың бір нұсқасы 1938 жылғы 10 желтоқсанда Нью-Рошельде (Нью-Йорк) Америка зымыран қоғамы тарапынан сынақтан өтті. Бұл конструкция 13 секундқа созылған 90 фунт күш (400 Н) күшін өндірді, сонымен қатар болат камера мен сопло дизайнының арқасында сәтті қорғалды. Бұл суыту дизайны барлық қазіргі заманғы сұйық отынды зымыран қозғалтқыштарының негізіне айналды. 1941 жылы ол Reaction Motors, Inc. компаниясын құруға көмектесті, хатшы және зерттеу директоры болып қызмет етті. Бұл АҚШ-тағы алғашқы коммерциялық зымыран компаниясы болды және оған Әскери-теңіз күштері демеушілік етті. RMI-дың алғашқы Әскери-теңіз келісімі 1942 жылы 1000 фунт күш (4000 Н) өндіретін қозғалтқыш жасады және ол JATO үшін қолданылды. Бүгінде бұл қозғалтқыш Ұлттық әуе және ғарыш мұражайында қойылған. 1943 жылға қарай оның қозғалтқыштары 3400 фунт итермелі күшке жетті. Оның 6000C 4 қозғалтқышы 6000 фунт итермелі күш өндіріп, дыбыс кедергісін бұзған алғашқы пилоттық көлік болған Bell X 1 зымыран ұшағында орнатылды. Жаңартылған 8000C қозғалтқышы Карел Боссарт жасаған MX 774 зымыранына қуат берді. 1947 жылдан кейін ол атомдық зымыран қозғалтқыштарының тұжырымдамаларын жасады. 1950 жылы Атом энергиясы комиссиясында қызмет етті. Уайльд 1954 жылғы 3 желтоқсанда Нью-Джерси штатының Помптон-Лейкс қаласында жүрек ауруынан қайтыс болды.
James Hart Wyld (September 10, 1912 – December 3, 1954) was an American engineer and rocket scientist. James Hart Wild was born on September 10, 1912, in New York City. Recognizing him as a child prodigy, his parents hired private tutors and sent him to the Harvey prep school in Hawthorne, New York, the Salisbury boarding school in Connecticut, and Princeton University. He completed his B. S. in mechanical engineering at Princeton University in 1935. Wyld's interest in rocketry began in 1934, with the reading of David Lasser's book, Conquest of Space, and reports from the Cleveland Rocket Society of early rocket engine experiments. He learned of the American Interplanetary Society (later renamed the American Rocket Society), and applied for membership in March 1935. The society's engines were based on early designs of the German rocket society Verein für Raumschiffahrt, but Wyld was unhappy with the German water bath cooling scheme then used. He was more impressed with a 1933 regeneratively cooled engine developed by Harry Bull, of Syracuse, NY, and work by Eugene Saenger in Austria. With help from a couple professors, he began his own designs, calculations and experiments at Princeton. In 1936 he developed the concept of a regeneratively cooled liquid rocket motor, which he named M 15. This uses a double hulled rocket nozzle that allows the rocket fuel to circulate as a coolant. A version of this rocket motor was tested by the American Rocket Society on December 10, 1938, at New Rochelle, New York. The design produced a thrust of 90 pounds force (400 N) that lasted for 13 seconds, and the steel chamber and nozzle were successfully protected by the design. This cooling design became the basis of all modern liquid propellant rocket motors. In 1941 he helped to found Reaction Motors, Inc., serving as secretary and research director. This was the first commercial rocket company in the United States, and it was sponsored by the Navy. RMI's first Navy contract produced an engine capable of 1,000 pounds force (4,000 N) in 1942, and it was employed for JATO. Today this engine is on display at the National Air and Space Museum. By 1943, his engines had achieved 3400 pounds thrust. His 6000C 4 engine, producing 6000 pounds of thrust was contained in the Bell X 1 rocket plane, which was the first manned vehicle to break the sound barrier. The improved 8000C engine powered the MX 774 rocket, built by Karel Bossart. After 1947, he worked on concepts for atomic rocket propulsion. He served on the Atomic Energy Commission, in 1950. Wyld died from a heart ailment on December 3, 1954, at Pompton Lakes, New Jersey.
Марапаттар мен құрметтер
Халықаралық ғарыш даңқы залына енгізілді, Нью-Мексико штатының Аламогордо қаласындағы Ғарыш тарихы мұражайында. AIAA Джеймс Х. Уайльд естелік сыйлығы оның құрметіне аталды. Айдың бетіндегі Уайльд кратері оның атымен аталады.