Бесторп: Ноттингемширдегі шағын ауыл

Кіріспе

Бестхорп – Линкольншир шекарасына жақын, Солтүстік-шығыс Ноттингемширдегі шағын ауыл. Ол Ноттингемширдің Ньюарк және Шервуд ауданындағы азаматтық округ. 2011 жылғы халық санауы бойынша азаматтық округтің халқы 195 адамды құрады, ал 2021 жылғы санауда 212 адамға дейін өсті. Ауыл Ньюарк пен Гейнсбороу қалалары арасындағы A1133 тас жолында орналасқан. Ол Ньюарк-на-Тренттен солтүстік-шығысқа қарай 1,5 миль қашықтықтағы, ірі Коллингэм ауылынан солтүстікке қарай орналасқан. Ауыл Трент өзенінен шығысқа қарай 1 миль жерде жатыр, ал Флит өзені ауылмен және A1133 тас жолымен қатар оңтүстік-шығысқа қарай ағып өтеді. Бестхорп 2006 жылы өзінің бастапқы құрылымын, әсіресе Төменгі Жолды және жасыл кеңістікті сақтап қалғандығы үшін «Қорғалатын ауыл» мәртебесін алды.

Этимология

Бестхорп атауы скандинав тіліндегі «торп» сөзінен шыққан, ол шеткі шаруашылық немесе кішкентай елді мекен деген мағынаны білдіреді, және бұл атау «Боси» сияқты есімді маңызды тұлғаның атынан туындаған болуы мүмкін. Бұл 10 ғасырдағы Данелау кезеңінде осы жерде елді мекендер жеткілікті деңгейде болғанын көрсетеді, соның нәтижесінде бұл жерге ат қойылған. 1086 жылы «Domesday Book» жазылған кезде, аудандар мен олардың шекаралары толыққанды қалыптасқан еді.

География

Бестхорп ауданында екі маңызды орталық кездеседі. Солтүстік және шығыс жағында Шығыс Ноттингемширдің құмды алқаптары – сирек кездесетін орта, құрғақ шөптесіктер, қызыл жусан, киік қоңыр және шұбалшынмен, сондай-ақ қайын, емен және қарағайдың шағын тоғайларымен ерекшеленеді. Флит өзені мен батыстағы далалар Трент суайдындарының бір бөлігі болып табылады, ол ауылға шабындықтар мен өзенді жайылымдар, кең жайылымдар және ирек өзен арналарынан тұратын өзендік пейзажын сыйлайды. A1133 бойындағы Мыңжылдық орман 2000 жылы алғаш рет отырғызылды, ал 2012 жылы Алмаз мерекесіне арналған мерекелік шара ретінде көк қоңыраулар отырғызылды. Ағымдағы орманды тазалау жобасы осы орманды демалыс мақсатында қолжетімді етуді көздейді.

Бестхорп табиғи қорығы

Ноттингемширдің жабайы табиғат қоры көптеген жылдар бойы ескі құм және қиыршық тас карьерлерін табиғи қорыққа айналдырды (ресми түрде 2011 жылдың маусымында ашылды), онда 100-ден астам түрдің құстары тіркелді, оның ішінде ағаштарда ұялайтын қара қаздың маңызды колониялары, ірі балықшылдардың қонысы және құмшақтар бар. 2013 жылы бірнеше ақ балықшылдар осы жерде балапандарын өсірді – сол кезде бұл Ұлыбританиядағы ең солтүстік колония деп есептелді. Табиғат қорығы мен тұрақ Трент-Лейннен қолжетімді, ал жақын жердегі SSSI шалғынында үлкен күйдірілген өсімдіктермен қатар Йоркшир тұмары және шалғындық түлкіқұйрық шөптері өседі. Көктемде қорықтың төңірегінде түрлі жабайы гүлдер, оның ішінде орхидеялар табылады.

Тарихқа дейінгі дәуір

Палеолит (Ескі тас дәуірі) мергенші-жинаушылары Кресвелл жартасындағы үңгірлерді мыңдаған жылдар бойы, шамамен б.з.д. 10 000 жылға дейін мекендегені белгілі. Олар осы кезеңде ерекше түрде өңделген кремний және тас құралдарды қолданған, олардың үлгілері Фарндоннан табылған – бұл, мүмкін, уақытша жазғы аңшылық лагері болған. Мезолит (Ортаңғы тас дәуірі) кезінде Трент өзені көп салалы өзен жүйесіне және кең ылғалды жерлерге ие болды, ал ландшафт қалың орманды болды. Гиртоннан алынған, торфқа толы бұрынғы өзен арнасынан жасалған тозаңның толық тізбегі б.з.д. 7000 жылдан б.з.д. 1000 жылға дейінгі өсімдік жамылғысының өзгеруін көрсетті. Коллингхемдегі карьер жұмыстарына дейін жүргізілген далалық зерттеулер б.з.д. 5000 жылға жуық кремнийден жасалған құралдардың көп мөлшерін тапты, бұл сол кездегі құмды аралдың жиегіндегі мергенші-жинаушылардың қызметімен байланысты болды. Неолит (Жаңа тас дәуірі) егін шаруашылығының пайда болуымен және көшпелі өмір салтынан біршама тұрақтырақ өмірге көшумен байланысты. Елді мекендердің іздерін табу өте қиын, және біздің аймақта мұндай ешқандай дәлелдер табылған жоқ. Дегенмен, Коллингхемдегі Лэнгфорд Лоуфилдс археологтары Трент өзенінің бұрынғы арнасындағы «бөгеп тұрған ағаштар» деп сипатталған жерді қазып шықты, онда шамамен б.з.д. 2000 жылы болған су тасқыны арнадан материалдарды шайып алып, құлаған ағаштармен тоқтатылған. Жануар сүйектері ірі қара, шошқа, жабайы шошқа, қызыл және қара бұғы, жылқы, иттің және қойдың қалдықтарын көрсетті, ал қалдықтардағы адам сүйектері, соның ішінде бас сүйектері, су тасқынынан зардап шеккен жерлеу немесе ритуалдық орыннан келген деп жорылған. Халық саны көбейді, кеңінен таралған, көшпелі немесе тұрақтанған топтарды біріктіретін күрделі әлеуметтік қарым-қатынастар желісі пайда болды, олардың кейбіреулері Бестхорптан өтіп кеткен немесе тіпті уақытша қоныс құрған болуы мүмкін, тіпті олардың бар екеніне нақты дәлелдер болмаса да. Қола дәуірінде Гиртоннан күйген үйінді табылды. Бұл диаметрі 10–12 метр, биіктігі 0,4 метр болатын күйген тастардың сопақ үйіндісі суды қыздыруға және, мүмкін, тамақ пісіруге байланысты болуы мүмкін. Басқа археологиялық дәлелдер 1990 жылдары Бестхорп карьерінде зерттелген «шұңқырлар тізбегі» түрінде сақталған; бұл үлкен тіректерді ұстау үшін қазылған терең шұңқырлардың тізбегінен тұрады және әдетте ландшафттағы шекаралар немесе бөліністерді көрсетеді. Бұл тізбек сол кездегі қоныстан алыс болғандықтан және тұрмыстық қоқыстардың болмауына байланысты, оны мерзімдеуге көмектесетін ешқандай заттар табылған жоқ. Темір дәуірінің соңғы кезеңдерінде (б.з.д. 1-ғасыр) және Рим дәуірінде (б.з. 43 жылдан кейін) Коллингхем мен Бестхорп арасындағы Ферри Лэйн шаруашылығында үлкен қауым құрылды. Манчестер және Салфорд университеттерінің қазба жұмыстары 2012 жылға дейін бірнеше жаз бойы жүргізілді. Елеулі материалдық байлықтың белгілері болмаса да, бұл орын тікбұрышты егістіктердің жақсы ұйымдастырылған жүйесін, тығыз орналасқан қоршауларды және жолдарды көрсетті, бұл халық тығыздығының салыстырмалы өсуі туралы теорияларды қолдайды. Осыған ұқсас орындар әуе суретінде де тіркелген.

Palaeolithic (Old Stone Age) hunter gatherers are known to have occupied caves at Creswell Crags on the Notts/Derbys border near Worksop for thousands of years down to 10,000 BC. By this time they used a distinctive range of flint and stone tools examples of which have been found at Farndon – possibly a temporary summer hunting camp. During the Mesolithic (Middle Stone Age) the Trent Valley became a multi channelled river system with extensive wetlands and developed a heavily forested landscape. A detailed pollen sequence taken from a peat filled former river channel at Girton has revealed changes in the floral environment between 7000 BC and 1000 BC. Fieldwalking at Collingham prior to quarrying produced a high density of flintwork from c 5000 BC along the edge of what was then a gravel island and this would be associated with the activities of hunter gatherers living off the natural food resources of the Valley. The Neolithic (New Stone Age) is linked with the introduction of farming as the major source of food and a degree of more settled existence. Traces of settlement are notoriously difficult to find and indeed no evidence has been found in our area. However at Langford Lowfields in Collingham archaeologists excavated what they described as a ‘log jam’ in a former channel of the Trent where flooding in c 2000BC had swept away material from a site upstream only for it to be held up by fallen trees. Animal bones revealed evidence for cattle, pig, wild boar, red and roe deer, horse, dog and sheep and human remains including skulls lodged in the debris were interpreted as coming from a funerary or ritual site disturbed by the floods. The population was increasing with a complex network of social relationships uniting widely dispersed mobile or sedentary groups some of whom must have passed by or even temporarily set up home in Besthorpe even if we don't have firm evidence of their presence. The Bronze Age produced evidence at Girton of a burnt mound. This oval pile of burnt stones some 10–12 metres in diameter and 0.4 metres high can be linked to heating water and probably cooking. Other archaeological evidence is in the form of a ‘pit alignment’ examined in Besthorpe Quarry in the 1990s; this consisted of a line of deep pits dug presumably to support large posts and usually interpreted as being significant of boundaries or divisions in the landscape. As the alignment was away from any contemporary settlement and its domestic rubbish no finds were made to assist dating. By the later stages of the Iron Age (1st century BC) and into the Roman Period (after 43 AD) a sizeable community had established itself at Ferry Lane Farm between Collingham and Besthorpe. Excavations by Manchester and Salford Universities took place for several summers until 2012. Though there is no suggestion of any significant material wealth, the site revealed a well ordered system of rectilinear fields, closely spaced enclosures and trackways supporting theories of a relative increase in population densities. Similar sites have been recorded by aerial photography.

Римдік

Өзеннің шығыс жағында шаруа қожалықтарының бірнеше тобы болған, бірақ "виллалар" емес. Бестхорптың оңтүстігіндегі A1133 қасындағы далалық зерттеулер су тасқынынан қорғалған шағыл террасадағы бірінен қыш ыдыстардың тығыз таралуын көрсетті. Бұл қоныстар Рим жол жүйесімен (Fosse Way) байланысты болған және Crococalana (Brough) "кішкентай қаласымен" және Lindum (Lincoln) ірі қалалық орталығымен белгілі бір дәрежеде сауда жасаған. Мерингте қыш ыдыстар жасау орындары болуы мүмкін деген болжам бар, ал 1964 жылы Бестхорптағы шағыл карьерінде жұмыс істегендер 1347 рим монетасын тапқан. Монеталар ыдысқа тығылып сақталған, олардың зерттелуі 354 жылы күрт аяқталғанын көрсетті. Трент-Лейндегі үйдің іргесі қазылғанда біздің заманымыздың бірінші ғасырындағы ыдыс табылды. Кейінгі рим дәуірінде климаттың нашарлауы су тасқынына алып келді, Ферри Лэйн фермасы сияқты кейбір жерлер аллювиуммен көмілді, ал басқалары құмды шөгінділермен жабылды. Егістік жиектерінде және A1133 тас жолында маңызды жиналуға әкелетін құмның соқпалы әсері әлі де байқалады.

Римнен кейінгі кезең

Рим дәуірінен кейін аймақ қоныстануын жалғастырды, ең жақсы зерттелген орын Гиртоннан солтүстікке қарай 500 метр қашықтықта орналасқан. Мұнда, шамамен 650-815 жылдар аралығында, құм төбесінің биігінде салынған, қамыстан тоқылған және саздан жасалған қабырғалы үйлерден тұратын елді мекен болған. Археологтар тоқыма өңдеуге қатысты мәліметтер тапты – тіке тоқыма станоктарының салмақтары мен өрмек иіруші дөңгелектері табылды. Скандинавия кезеңі Гиртон шіркеуінің қорымдық аумағында шамамен 1000 жылға дейін салынған монументалды қабір тасымен де белгіленген. 1086 жылға дейін құрылған приход жүйесі өзенге перпендикуляр боймен созылған приходтарды құруға ұмтылды, осылайша әрқайсысына жайылымдық, егістік, орман және су көздерінен үлес тиді. Флит өзеннің ортағасырлық арнасының бірі саналады. 1976 жылы Трент-Лейннен тыс жердегі бақтағы қазба жұмыстары кезінде төмен тас қабырғалары және қызыл саздан жасалған едені бар шағын үй табылды, одан тыс жерде қоқыс орны болған. Табылған керамикалық бұйымдардың ішінде Линкольнде жасалған, шамамен 1250 жылға дейін даулануға болатын жасыл шыны глазурьмен жабылған құмыра фрагменттері де болды. Археологтар осы кезеңде сынған және қоқысқа тасталған пісіру қазанды дерлік толық қалпына келтіре алды. Оның қабырғаларында ашық отта пайдаланған кезде пайда болған күйелі іздер сақталған. Шіркеу мұрағаттарында қазіргі Виктория дәуіріндегі шіркеудің 1844 жылы, 1535 жылға дейін салынған және 1760 жылдан кейін қолданыстан шыққан қанағаттағыш капелланың орнына салынғаны жазылған. Бұл тас капелланың шығыс жағындағы тас іргетастары 2013 жылы Бестхорп жобасы аясында шіркеуді қайта жаңарту кезінде табылған. Милл Фермасында жел диірменінің қалдықтары бар, ол енді дүкен ретінде пайдаланылатын кірпіштен салынған дөңгелек үйдің ішіндегі емен бағанасынан, төрттен бір бөлігінен және тік диірменнің қиылысқан ағаштарынан тұрады. Бестхорп диірмені шамамен 1832 жылы салынған, 1909 жылы жұмысын тоқтатқан, бірақ желкендері мен механизмдері кем дегенде 1930 жылға дейін сақталған. 1899 жылы диірменші Чарльз Мерриман диірменнің ішінде өзіне-өзі қол жұмсады – тамырын кесіп алған. 1930 жылдары диірменге көшіп келген тұрғын Рон Уилкинсонның айтуынша, дөңгелек үйдің едені қанға боялған. Кейін ол бетонмен жабылған.

In post Roman times the area continued to be settled with the best excavated evidence coming from a site just 500 metres north of Girton. Here a settlement with wattle and daub buildings situated across the crest of a sand dune was occupied between about 650 and 815AD and archaeologists found evidence of textile processing with the discovery of loomweights and spindle whorls. The Scandinavian period is also marked in Girton churchyard by a monumental grave cover dated to c 1000AD. The Parish system established prior to 1086AD tends to create linear parishes perpendicular to the river allowing each to have its share of meadow, arable, pasture, woodland and water. The Fleet is considered to be one medieval course of the river. In 1976 excavations in a garden off Trent Lane discovered a small house with low stone walls and a red clay floor outside of which had been a midden. Pottery found included green glazed fragments of jugs made in Lincoln and capable of being dated to c1250AD. Archaeologists were able to restore an almost complete cooking pot which had been broken at this period and thrown away on the midden. The soot from the open fire on which it was used was still visible on its side. Church records state that the current Victorian church was built in 1844 to replace a Chapel of Ease which was built about 1535AD and fell into disuse after 1760. The stone foundations of the east end of this stone chapel were located during the redevelopment of the church for the Besthorpe Project in 2013. At Mill Farm are the remains of a Windmill, consisting of the oak post, quarter bars and cross trees of a Post mill inside a brick roundhouse, now used as a store. Besthorpe Mill was built c. 1832, and ceased working by 1909 although the sails and machinery remained intact until at least the 1930s. In 1899 the miller Charles Merriman committed suicide inside the mill by cutting his throat. According to a tenant, Ron Wilkinson, who moved into the mill house in the 1930s the roundhouse floorboards were bloodstained. They were later concreted over.

"Англия мұрасы" сипаттама

1844 жылғы шіркеу: Уэльс тақтасымен кірпіш және тас плиталы шатырлар, тас әрлеулер, тізекшелермен қапталған қақпалар. Апсиді бар негізгі зал, екі қабатты кіреберіс, қоңырау мұнарасы. Шығыс жағында орталық кіреберіс, төрт орталық аркалы есік, екі қабатты терезелермен (Y оюлы) жақталып, тақтадан жасалған есік орналасқан. Апсиде 3 жеке терезе және еңкейтілген шатыр бар. Қоңырау мұнарасының әр жағында бір-бірден терезе, консольдік еңірлер, пирамида пішіндес тас шатыр және крест орналасқан. Ішкі қабырғалар терезе айналымдарынан басқа жабынмен жабылған. Кірпіштен жасалған шатыр аркасы, оюлы тас төсемі, тіреулер және бұрыштар. Солтүстік жағында қоңырау мұнарасын ұстап тұрған екі ағаш бағана. Негізгі залының шатырында үш әсемдікпен безенділген аспа, қисайған жақшалармен және оюлы ағаш тіреулермен бекітілген. Король бағаналары арқалық тіректері бар пернелерге және иілген жақшаларға жалғасқан, бұл шпандельдерде мушеттер құрайды. Апсид шатыры жартылай дөңгелек пішіндес, қарапайым қабырғалармен. 19 ғасырдың қарапайым орындықтары, 1898 жылғы қасиетті кедергі. Шекара қабырғасы, кірпіштен жасалған, әсем темір қоршаумен және қақпасымен жабдықталған темір қоршаумен.

Бүгінгі шіркеу

1984 жылы Holy Trinity Оңтүстік Скарл, Гиртон және Бестхорптың біріккен приходтарының құрамына кірді, содан кейін Шығыс Трент тобының он бір шіркеуінің бірі болды. Біз Саутвелл және Ноттингем епархиясындағы Ньюарк деканатының бөлігіміз (жаңа терезе ашылады).

2009 жылы мектеп жабылуына байланысты, шіркеу және оның жанындағы ауылдық клуб ауылдағы жалғыз қоғамдық ғимараттар болып қалды. Бел мұнарасы бірнеше ұйымдардан алынған гранттар мен ауыл тұрғындарының жинаған ақшасы арқасында қайта жаңартылды. "Англия мұрасы" қорынан алынған грант және ауыл тұрғындарының қаржы жинауы нәтижесінде 2009 жылы жаңа шатыр толыққанды аяқталды.