Миссисипи өзенінің су тасқынына қарсы Bonnet Carré бөгеті
Bonnet Carré Spillway
Боннет Карре – АҚШ, Миссисипи алқабындағы су тасқынынан қорғау құрылысы. 1927 жылғы үлкен су тасқынынан кейін салынған, тасқындарды азайтуға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Төменгі Миссисипи алқабындағы су тасқынына қарсы іс-шаралар
Flood control operation in the Lower Mississippi Valley, US
Бонетт Карре ағызу жолы – Төменгі Миссисипи алқабындағы су тасқынына қарсы іс-шаралардың бірі. Луизиана штатының Сент-Чарльз округінде, Жаңа Орлеан қаласынан батысқа қарай шамамен 19 километр жерде орналасқан. Ағызу жолы Миссисипи өзенінің тасқын суларын Поншартрейн көліне, содан кейін Мексика шығанағына құйылуына мүмкіндік береді. Бұл құрылыс 1929 және 1931 жылдар аралығында 1927 жылғы Ұлы Миссисипи су тасқынынан кейін салынды және Америка инженерлік қоғамы тарапынан Ұлттық тарихи инженерлік ескерткіш деп танылды.
The Bonnet Carré Spillway /'//b//ɒ//n//i:// //'//k//ɛr//i:/ is a flood control operation in the Lower Mississippi Valley. Located in St. Charles Parish, Louisiana, about 12 mile (19 km) west of New Orleans, it allows floodwaters from the Mississippi River to flow into Lake Pontchartrain and thence into the Gulf of Mexico. The spillway was constructed between 1929 and 1931, following the Great Mississippi Flood of 1927, and has been designated as a National Historic Civil Engineering Landmark by the American Society of Civil Engineers.
Тарих
Боне Карре крепесі 1871 жылы Боне Карре аймағындағы бірнеше бөгеттің бұзылуының бірі болды. Жергілікті су бұру жүйелері су тасқынын тоқтатуға шама келмеді, ал күшті жел судың Поншартрейн көліне және оның төңірегіндегі қалалық аймақтарға таралуына себеп болды. Өзен бөгеті 1883 жылға дейін жаңартылмады. Бұл құйылыс жолы 1927 жылғы Ұлы Миссисипи су тасқынына жауап ретінде салынды, ол Миссисипи өзенінің кең аумағын су басты. Ол алғаш рет 1937 жылғы су тасқыны кезінде ашылды. 2007 жылы құйылыс жолының шаршы бөлігінде құм-қиыр тас алу жұмыстары басталды. Су тасқыны кезінде Миссисипи өзенінің артық суын шығаруға арналған бұл құйылыс жолы ұзақ жылдар бойы аймақтағы құрылыс жобаларында қолданылатын құм мен саздың маңызды көзі болып келді. Бірақ "Катринадан" кейінгі кезеңде құйылыс жолынан алынған саз Сент-Чарльз және Шығыс Джефферсон округтеріндегі бөгеттерді биіктеу үшін аса қажет болады. Құйылыс жолының бірнеше рет ашылуы Миссисипи шығанағындағы теңіз балық шаруашылығына елеулі әсер етті, нәтижесінде 2011 жылы федералдық сотқа өтемақы талабы түсті және құйылыс жолын басқару мәселесі бойынша федералдық сот процесі жалғасуда. 2019 жылғы ашылу 2019 жылдың 27 ақпанында басталды, сол кезде өзен деңгейінің 2019 жылдың 19 наурызында Жаңа Орлеанда шағын су тасқыны деңгейіне жетеді деп болжанды. Армия инженерлік корпусы бастапқыда 350 шлюздің 38-ін ашты, ал су тасқынының ең жоғары нүктесі келгенде бұл санды 206 шлюзге дейін арттырды. Армия инженерлік корпусы 2019 жылдың 11 сәуірінде құйылыс жолын жапты, бірақ оны 2019 жылдың 10 мамырында қайта ашты. Бұл құйылыс жолының тарихында бір жылдың ішінде екі рет ашылған алғашқы жағдай. 2020 жылдың сәуір айында құйылыс жолы тағы да 2020 жылдың 3 сәуірінен 2020 жылдың 1 мамырына дейін, барлығы 29 күнге ашылды.
The Bonnet Carré Crevasse was one of several levee breaches in the Bonnet Carré area in 1871. Local drainage systems were unable to contain the floodwater and strong winds caused the water to enter Lake Pontchartrain and surrounding urban areas. The river levee was not restored until 1883. The spillway was built in response to the Great Mississippi Flood of 1927 that inundated much of the Mississippi River basin. It was first opened during the flood of 1937. In 2007, extraction operations began on a square section of spillway property. The spillway, designed to divert rising water out of the Mississippi River during flooding seasons, long has been a major source of sand and clay that is used in construction projects throughout the area. But in the post Katrina era, clay extracted from the spillway will be crucial to raising the levees in St. Charles Parish and east Jefferson Parish. The several openings of the spillway have had a significant effect on marine fisheries in the Mississippi Sound, which resulted in a federal award of damages in 2011 and ongoing federal litigation over the management of the spillway. The 2019 opening began February 27, 2019, when river levels were predicted to rise to minor flood stage in New Orleans on March 19, 2019. The Army Corps of Engineers initially opened 38 of the 350 bays and increased this number to 206 bays when the flood crest arrived later in March. The Army Corps of Engineers closed the spillway on April 11, 2019, only to reopen it again on May 10, 2019. This marks the first time in the spillway's history that it was opened twice in one year. In April 2020 the Spillway was again opened from April 3, 2020, until May 1, 2020, a total of 29 days.
Сипаттама
Боне Карре ағызу жолы екі негізгі құрамдас бөліктен тұрады: Миссисипи өзенінің шығыс жағалауындағы басқару құрылымы және су тасқыны суын көлге бағыттайтын арна. Монц және Норко қалалары арасында орналасқан басқару құрылымы – механикалық басқарумен бетон тоған, ол өзенге параллель 1,5 мильден астамға созылады. Ашылған кезде басқару құрылымы Поншартрейн көліне су ағызуға мүмкіндік береді. Көлдің Мексика шығанағына ашылуы су тасқынының кез келген көлемін сіңіріп, таратуға жеткілікті. Осылайша, Миссисипи өзеніндегі артық судың бөлігі негізгі арна мен айналма арна арасында бөлінеді, артық жүктеме Нью-Орлеан қалалық аймағын айналып өтеді, бұл аймақ арқылы өзен деңгейінің төмендеуіне және өзен жағалауындағы бөгеттерге түсетін күштің азаюына әкеледі. Бағыттаушы бөгеттермен шектелген ағызу арнасы Поншартрейн көліне дейін шамамен 6 миль (10 км) созылады. Ағызу жолының қосымша функциясы – демалыс аймағы ретінде пайдалану. Ол жолдан тыс көлік құралдары, велосипед, қайықпен жүзу, жаяу серуендеу, аң аулау және балық аулау үшін қолданылады. Луизиана штатының Жабайы табиғат және балық шаруашылығы департаменті оны қорғалатын жануарлар дүниесін басқару аймағы деп белгілеген. Балық аулауды жақсарту мақсатында, сазды шұңқырлар сумен толтырылып, көкқұйрық, шабақ және басқа балық түрлерімен қоныстандырылды.
The Bonnet Carré Spillway consists of two basic components: a control structure along the east bank of the Mississippi River and a floodway that transfers the diverted flood waters to the lake. The control structure, located between the towns of Montz and Norco, is a mechanically controlled concrete weir that extends for over a mile and a half parallel to the river. When opened, the control structure allows overflow volume to flow into Lake Pontchartrain. The lake's opening to the gulf is sufficient to absorb and dissipate any conceivable volume of flood flow. Thus, the flood surcharge portion of the water from the Mississippi is divided between the main river and the diversion channel, with the surcharge bypassing the New Orleans metropolitan area, resulting in the Mississippi being lower (through that area) than it could have been and reducing the stress on the area's levees that line the river. Confined by guide levees, the floodway stretches nearly 6 mile (10 km) to Lake Pontchartrain, with a design capacity of The spillway is crossed by U. S. 61 and Interstate 10. The spillway's secondary function is as a recreational area. It is used for off road vehicles, biking, boating, hiking, hunting, and fishing. It is designated a protected wildlife management area by the Louisiana Department of Wildlife and Fisheries. To enhance fishing in the spillway, the clay extraction pits were filled with water and stocked with bluegill, largemouth bass, and other fish.
Құрылымы мен көпмемлекеттік жоспары
Су тасқынының кіреберісі Миссисипи өзенінің жағалауына орналасқан, кем дегенде екі ғасыр бойы табиғи су тасқынына ұшыраған жерде. Бетонды құрылым өзен жағалауына шөгуді азайту үшін жобаланған. Сағаны ашу және жабу 350 тікбұрышты бөліктерге орналастырылған 7000-ге дейін ағаш "тұмсықтарды" (8" x 12" ағаш қабырғалар) көтеру арқылы жүзеге асырылады. Бұл жұмыс сағаның үстінде орналасқан екі рельстік кранмен жасалады. Алынған тұмсықтардың саны сағаға ағып кіретін су мөлшерін анықтайды. Әрбір бөліктегі саңылаулар өзен деңгейі бөліктердің төменгі жағына жеткен кезде шектеулі сіңуге мүмкіндік береді. Барлық 7000 тұмсықты алып тастауға шамамен 36 сағат уақыт кетеді, бірақ әдетте бірнеше күннің ішінде орындалады. Саға, Миссисипи өзені және оның салалары жобасы (MR&T) деп аталатын АҚШ Әскери инженерлер корпусының көп штаттық жоспарының бір бөлігі болып табылады, ол Миссури штатындағы Кейп Жирадо мен Луизиана штатындағы Венеция маңындағы өзен сағасы арасындағы аллювиалды аңғарды су тасқынынан қорғауды қамтамасыз етеді. Жобаның кең ауқымы мен күрделі мәселелеріне байланысты жоспар әртүрлі мүмкіндіктерді қамтиды. MR&T жобасы су тасқынын ұстап тұруға арналған бөгеттерді, Миссисипиден артық су ағынын басқа бағытқа бұру үшін Бонне Карре сияқты су тасқыны жолдарын, сондай-ақ тиімді жүзу және бөгет жүйесін қорғау үшін арнаны жақсарту және өзен жағалауын бекіту сияқты басқа да аспектілерді қарастырады. Бұған қоса, су тасқынын бақылау үшін су қоймалары мен сорғы станциялары да кіреді.
The floodgate inlet is offset into the Mississippi River bank, at a location that had seen natural flooding for at least two centuries. The concrete structure has been designed to reduce settling into the riverbank. The opening and closing of the spillway is done by lifting out up to 7000 wooden 'needles' (8" x 12" wooden beams) arranged in 350 linear bays. This is done by two rail mounted gantry cranes atop the spillway. The number of needles removed determines the water flow into the spillway. Gaps built into each bay allow limited seepage anytime the river level reaches the bottom of the bays. Removal of all 7000 needles takes about 36 hours but is usually done over a period of several days. The spillway is part of the United States Army Corps of Engineers' multi state plan, called the Mississippi River and Tributaries Project (MR&T), providing flood protection for the alluvial valley between Cape Girardeau, Missouri. and the mouth of the river near Venice, Louisiana. Because of the wide expanse of the project and the complex problems involved, the plan contains an array of features. The MR&T Project provides for levees to contain flood flows, floodways such as the Bonnet Carré to redirect excess flows away from the Mississippi, and other aspects such as channel improvement and river bank stabilization, for efficient navigation and protection of the levee system. It also involves reservoirs and pumping stations for flood control drainage.
Ашылу орындарының тізімі
Келесі кестеде төгілу жолы ашылған жылдар, ашық күндердің саны, ең көп ашылған бөліктердің саны, ең жоғары ағынның пайыздық көрсеткіші және ең жоғары ағын мөлшері көрсетілген. Барлық 350 бөлік толық ашылғанда, яғни әр бөлікке шамамен 714 куб. фут/с, төгілу жолының жобалық сыйымдылығы 250,000 куб. фут/с құрайды. Жыл Ашылу күні Ашық күндер саны Ең көп ашылған бөліктер саны Ең жоғары ағынның пайыздық көрсеткіші Ең жоғары ағын мөлшері 1937 қаңтар 28 48 285 81,4% 203,571 куб. фут/с 1945 наурыз 23 57 350 100% 250,000 куб. фут/с 1950 ақпан 10 38 350 100% 250,000 куб. фут/с 1973 сәуір 8 75 350 100% 250,000 куб. фут/с 1975 сәуір 14 13 225 64,3% 160,714 куб. фут/с 1979 сәуір 17 45 350 100% 250,000 куб. фут/с 1983 мамыр 20 35 350 100% 250,000 куб. фут/с 1997 наурыз 17 31 298 85,1% 212,857 куб. фут/с 2008 сәуір 11 31 160 45,7% 114,286 куб. фут/с 2011 мамыр 9 42 330 94,3% 235,714 куб. фут/с 2016 қаңтар 10 22 210 81,2% 203,000 куб. фут/с 2018 наурыз 8 22 183 78,4% 196,000 куб. фут/с 2019 ақпан 27 43 206 85,2% 213,000 куб. фут/с 2019 мамыр 10 79 168 64,4% 161,000 куб. фут/с 2020 сәуір 3 29 90 36,0% 90,000 куб. фут/с
The following chart shows the years when the spillway was opened, number of days it remained open, peak number of bays opened, percent of maximum flow at peak, and peak flow rate. The spillway has a design capacity of 250,000 cu ft/s when all 350 bays are fully open, or approximately 714 cu ft/s per bay. Year Date Opened Days Open Bays Opened At Peak Percentage of Max Flow Peak Flow Rate 1937 January 28 48 285 81.4% 203,571 cu ft/s 1945 March 23 57 350 100% 250,000 cu ft/s 1950 February 10 38 350 100% 250,000 cu ft/s 1973 April 8 75 350 100% 250,000 cu ft/s 1975 April 14 13 225 64.3% 160,714 cu ft/s 1979 April 17 45 350 100% 250,000 cu ft/s 1983 May 20 35 350 100% 250,000 cu ft/s 1997 March 17 31 298 85.1% 212,857 cu ft/s 2008 April 11 31 160 45.7% 114,286 cu ft/s 2011 May 9 42 330 94.3% 235,714 cu ft/s 2016 January 10 22 210 81.2% 203,000 cu ft/s 2018 March 8 22 183 78.4% 196,000 cu ft/s 2019 February 27 43 206 85.2% 213,000 cu ft/s2019May 10 79 168 64.4% 161,000 cu ft/s2020April 3 29 90 36.0% 90,000 cu ft/s
Куглер және Кеннер зираттары
Құйылыс арнасында екі зират орналасқан. Зираттарда африкалық құлдар мен бос афроамерикандықтардың қалдықтары сақталған, ал тарихи жер беті бірнеше фут шөгіндінің астында жатыр. Құйылыс арнасының шлюздері ашылғанда, зираттар суға кетеді. 1975 жылдың мамырына дейін, АҚШ Армиясының Инженерлік корпусы құйылыс арнасында қазба жұмыстарын жүргізгенге дейін, қабірлердің орналасқан жері белгісіз болды. Осы процесте бір қабір тасы мен сандық табылды. 1986 жылы Корпус құйылыс арнасының тарихи зерттеуін тапсырды және екінші зиратты анықтады. Екі зират 1987 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1986 жылғы зерттеу кезінде табылған артефакттарға сандықтың жиһаздары, сандықтар, қабір тастары, мәдени және адам дене қалдықтары кірді. Кеннер және Куглер зираттары археологиялық аймағы осы екі зираттан тұрады. Зираттарды зерттеу 2002–2005 жылдары, ал археологиялық қазба жұмыстары 2008–2009 жылдары жүргізілді. Кеннер зираты және Куглер зираты деп аталатын бұл зираттар – 1800-жылдардың басында пайда болған және 1929 жылға дейін қолданылған афроамерикандықтардың жерлеу орындары. 1930 жылы бірнеше афроамерикандық АҚШ Армиясының Азамат соғысы ардагерлері құйылыс арнасының зираттарынан Шалметтегі Ұлттық зиратқа көшірілді. Екі зираттағы жерленгендердің жалпы саны белгісіз. Бұл орындар 19-шы және 20-шы ғасырдың басындағы қант плантацияларының жанында, Сент-Чарльз округінде орналасқан. Ауызша тарихтарға және ГИС-талдауларға сәйкес, екі зират та тиесілі плантациялардың қамысты далаларының ортасында орналасқан. Бұрынғы Розеланд плантациясында орналасқан Кеннер зираты пайдалану кезеңінде темір және ағаш кресттермен белгіленгені хабарланды. Археологиялық зерттеулерде мұндай белгілер расталмады, бірақ бір граниттік АҚШ ардагерінің қабір тасы табылды. Бұрынғы Эрмитаж плантациясында орналасқан Куглер зиратында темір кресттер мен металл қоршау болғаны айтылды. 1986 жылғы археологиялық зерттеулер кезінде осындай темір крест пен қоршаудың қалдықтары табылды. Қазіргі уақытта зираттардың орны жас жасыл емен ағаштарымен белгіленген.
There are two cemeteries located in the spillway. The cemeteries contain the remains of enslaved persons of African descent and free African Americans, and the historic ground surface is under several feet of sediment. When the spillway gates are opened, the cemeteries are flooded. The location of the gravesites was a mystery until May 1975, when the US Army Corps of Engineers excavated a ditch in the spillway. During that process, a tombstone and casket were discovered. In 1986, the corps ordered a historical study of the spillway and discovered a second cemetery. The two cemeteries were placed on the National Register of Historic Places in 1987. The artifacts discovered during the 1986 study included coffin furniture, coffins, grave markers, cultural remains, and human remains. The Kenner and Kugler Cemeteries Archeological District consists of the two cemeteries. Additional research on the cemeteries was done in 2002–2005 and archaeological investigations in 2008–2009. The cemeteries, named the Kenner Cemetery and the Kugler Cemetery, are black burial plots which appear to date from the early 1800s and were in use until 1929. Several African American US Army Civil War veterans were moved from the spillway cemeteries to Chalmette National Cemetery in 1930. The total number of burials in either cemetery is unknown. The sites adjoin 19th and early 20th century sugar plantations in St. Charles Parish. According to oral histories and as confirmed by GIS analysis, both cemeteries were located in the midst of the cane fields of their respective plantations. The Kenner Cemetery, located on the former Roseland Plantation, was reported to be marked by iron and wooden crosses during its period of use. No such markers were confirmed archaeologically, but one granite US veteran headstone was recovered from the site. The Kugler Cemetery, located on the former Hermitage Plantation, was reported to contain iron crosses and a metal fence. One such iron cross and remnants of what could have been the fence were recovered during the 1986 archaeological investigations. At present, the cemetery sites have been demarcated by young live oak trees.
Диверсиялық жобалар
Caernarvon Freshwater және Davis Pond Freshwater Diversions жобаларының табысы, әсіресе сулы жерлерді жаңадан салуға қарағанда, оларды күтіп ұстауға қатысты, тағы да су бұру жобаларын зерттеуге алып келді. Caernarvon және Davis Pond бұрылыстарының жұмысы заңдармен реттеледі, олардың мақсаты – острицтерге зиян тигізбеу үшін тұщы су ағынын шектеу. Bonnet Carré ағызу жолының бұрылысы Миссисипи өзенінің шығыс жағасында салынбақ, ол Пончартрейн көлі мен Миссисипи шығанағына секунд сайын 25 000 куб. фут (яғни ft³/с) тұщы су мен шөгінді бұруға мүмкіндік береді. Бұл бұрылыс жердің шөгуін баяулатуы немесе тоқтатуы мүмкін, келесі 50 жылда 10 500 акр батпақ жердің жоғалуын азайтады, балық пен жануарларды қорғауға, сондай-ақ дауыл толқындарынан қосымша қорғауға мүмкіндік береді. Бұл жоба 1988 жылғы Су ресурстарын дамыту заңымен (WRDA 1988) бекітілді, ал Конгресс (1990) шығындар мен күтімді федералды үкімет – 75%, Луизиана – 20% және Миссисипи – 5% арасында бөліп берді. Луизиана мен Миссисипи жобаның соңғы дизайнына келісуі керек, бірақ 1996 жылдың шілдесінде Луизиана демеушіліктен бас тартты және 2016 жылға дейін келісімге қол жеткізілген жоқ.
The success of the Caernarvon Freshwater and the Davis Pond Freshwater Diversions, especially concerning wetlands maintenance more than wetlands building, has led to studies for more fresh water diversion projects. Caernarvon and Davis Pond diversions have limits, because of laws governing their operation, aimed at limiting the flow of freshwater to minimize damage to oysters. The Bonnet Carré Spillway diversion would be built within the spillway, on the east bank of the Mississippi, allowing up to 25,000 c. f. s. (i. e. ft3/s) of fresh water and sediment diversion into Lake Pontchartrain and the Mississippi Sound. The diversion would slow or stop subsidence, reducing marsh loss by 10,500 acres in the next 50 years, providing fish and wildlife protection, as well as further storm surge protection. The diversion was authorized by the Water Resources Development Act of 1988 (WRDA 1988), and Congress (1990) split the cost and maintenance between the Federal Government at 75%, Louisiana at 20% and Mississippi at 5%. Louisiana and Mississippi must agree to a final project design, but in July 1996, Louisiana withdrew as a sponsor, and as of 2016 an agreement has not been reached.