Кіріспе

Сэм Харди (26 тамыз 1882 – 24 қазан 1966) – ағылшын футболшысы, қақпашы ретінде ойнаған.

Футбол мансабы

1902 жылы «Честерфилд» клубының бас жаттықтырушысы Джек Хоскин «Дерби Каунти» клубын басып озып, Хардимен келісім шарт жасады, бұл оқиға Ньюболдтағы шам жарығының астында болды. Харди көп ұзамай өзін танымал етіп, елдегі ең үздік клубтардың назарын өзіне аударды. «Ливерпуль» клубының бас жаттықтырушысы Том Уотсон «Энфилд» стадионында өткен 2-ші дивизион матчында оның командасына қарсы ойнағанын көрді. «Ливерпуль» 6:1 есебімен жеңіске жеткенімен, Уотсон Хардидің сол күні көрсеткен керемет ойынын еске алып, егер Хардидің еңбегі болмағанда, «Ливерпуль» тарихтағы ең ірі жеңісін тіркеуі мүмкін еді деді. Харди 77 ойында 30 рет қақпасын құрғақ сақтап, кейін Уотсон 1905 жылдың мамыр айында «Честерфилд» және Хардимен келісім шартқа отырып, оны 500 фунт стерлингке сатып алды. «Нед Дойг» маусымды бірінші нөмірлі қақпашы ретінде бастағаннан кейін, Харди 1905 жылдың 21 қазанында «Энфилд» стадионында «Ноттингем Форест» клубына қарсы лига матчында дебют жасады. «Ливерпуль» ойынды 4:1 есебімен жеңіп, Харди «қызылдардың» бірінші нөмірлі қақпашысы болып орнықты. Бірінші маусымының соңында ол «Футбол лигасының бірінші дивизионында» чемпиондық медалін жеңіп алды, себебі «Ливерпуль» бес жылдың ішінде екінші рет жеңіске жетті. Харди 1905-06 маусымда 30 лигалық (және 5 кубок) матчта өнер көрсетті, ал «қызылдар» екі ұпай жүйесінде «Престон Норт Энд» клубынан төрт ұпаймен басып өтті. 1907 жылы Харди «Футбол қауымдастығы» комитетінің назарына ілігіп, 14 қазанда «Гуддисон Парк» стадионында Англия құрамасы сапында дебют жасады. Қарсыласы – Ирландия болды және Харди Англия 1:0 есебімен жеңіске жеткенде алғашқы құрғақ ойынын өткізді. Харди келесі бірнеше маусымда өзінің буынының ең үздік қақпашыларының біріне айналды және 1912 жылы «Энфилдтен» кетуіне рұқсат берілген кезде ол өзіне «Қауіпсіз және тұрақты Сэм» деген лақап есімді қабылдады. «Қызылдар» сапында 239 матч өткізгеннен кейін, ол 1500 фунт стерлингке «Астон Вилла» клубына ауысты, онда 1913 және 1920 жылдары екі рет АФА кубогын жеңіп алды. Көптеген басқа кәсіби футболшылар сияқты, оның мансабы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда тоқтап қалды. Харди соғыс кезеңінде өзінің клубы «Вилла», «Плимут Аргайл», «Ноттингем Форест» және «Плимут Корольдік теңіз күштері» клубында төрт рет ойнады. Харди 1921 жылы «P.F.A» мүшесі болды және 183 матч өткізгеннен кейін «Вилладан» кетіп қалды. Ол 1000 фунт стерлингке «Ноттингем Форест» клубына қосылды және 1922 жылы клубтағы алғашқы маусымының соңында екінші дивизион титулын жеңіп алды. Ол «Форест» клубында 102 рет ойнады, бірақ жарақат алғаннан кейін 40 жасқа толмас бұрын карьерасын аяқтады. Халықаралық сапында ойнаған жылдары Харди 14 жыл бойы Англияның үздік қақпашысы болды және 21 рет құрама сапына шақырылды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Харди «Честерфилд» ауданында пабтар мен бильярд залдарын ұстап, мейрамханашы болды және ол 1966 жылдың 24 қазанында 84 жасында қайтыс болғанға дейін солай болды. Сэм Хардиді барлық уақыттағы ең үздік қақпашы деп есептейді, бұл мәлімдеме Хардидің BBC-дің «Футбол аңыздары» тізіміне енуімен толыққанды дәлелденеді. Ол сондай-ақ «Ливерпуль футбол клубының» ресми сайтында өткізілген дауыс беруде 94-ші орынды иеленді.

Жеке өмір

Харди «Нотингем Форест» командасының бас жаттықтырысы Стен Хардидің туысы болды. Оның ұлы Джек, немересі Сэм, сіңілі баласы Эдгар және туыстары Эрнест пен Гарридің бәрі футболшы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Корольдік теңіз күштерінде қатарлы теңізші болып қызмет етті.