Альберто Наранхо (1941-2020) – Венесуэла музыканты, заложивший основы современной популярной музыки. Джаз, классика, латиноамериканский джаз. Биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венесуэла музыканты (1941–2020)
Venezuelan musician (1941–2020)
Альберто Наранхо [nah rahn' ho] (14 қыркүйек 1941 – 27 қаңтар 2020) – венесуэлалық музыкант. Оның анасы, әнші Грейсила Наранхо, өз туған жерінде радио, кино және теледидар саласындағы пионер болды. Көбінесе өзіндік біліммен үйренген Наранхо да сол сияқты музыкалық жолға түсіп, анасы сияқты Венесуэланың қазіргі заманғы танымал музыкасының белгілі бір символына айналды.
Alberto Naranjo [nah rahn' ho] (September 14, 1941 – January 27, 2020) was a Venezuelan musician. His mother, the singer Graciela Naranjo, was a radio, film and television pioneer in her homeland. Largely self taught, Naranjo embarked on a similar musical course, becoming – like his mother – one of Venezuela's icons of contemporary popular music.
Мансап
Ерте жылдары Наранжоға джаз бен классикалық музыка сияқты әртүрлі музыка жанрлары әсер етті, мысалы Луи Армстронгтан бастап Дьюк Эллингтон мен Оливер Нельсонға дейін; Бад Пауэллден Тад Джонс пен Мел Льюиске дейін; Бела Бартоктан Клод Дебюссиге дейін, және ең бастысы, Тито Пуэнте жасаған музыка. Пуэнте сахналық өнердегі барабанның рөлін революциялады, барабан қағары мен тимбальдерді сахнаның артынан алға жылжытып, оны жекелеген аспап ретінде ерекше көрсетті, сондай-ақ барабаншы да дарынды композитор және аранжировщик бола алатынын дәлелдеді.
In his early years, Naranjo was influenced by diverse music genres such as jazz and classical, from Louis Armstrong to Duke Ellington and Oliver Nelson; from Bud Powell to Thad Jones and Mel Lewis; from Béla Bartók to Claude Debussy, and specially, the music created by Tito Puente, one of the greatest all time Latin jazz leaders. Puente revolutionised the role of the drums in stage performance, when he moved the drum kit and timbales from the back to the front of stage, highlighted it as a solo instrument, and demonstrated that a drummer can also be a gifted composer and arranger.
1959-1969 жылдар
Пуэнте оның үлгісі болғандықтан, Наранхо 18 жасында кәсіби барабаншы ретінде жұмыс істеуді бастады, соның ішінде Chucho Sanoja (1963–64), Los Melódicos (1965–66) және Porfi Jiménez (1966–67) сияқты бірнеше жергілікті би тобымен бірге ойнады. Ол сонымен қатар бағалы қосымша музыкант болды, босса-нова, джаз, латын, поп және рок сияқты көптеген түрлі стильдерге бейімделе алды, ойнаған тобына оңай сіңіп кетуге қабілетті болды. 1960 жылдардың соңында ол студиялық жазбаларға толыққандай назар аударды және өз елінде ізделіс жолындағы музыканттардың біріне айналды.
With Puente as his role model, Naranjo started professionally as a drummer at age 18, playing with several local dance bands including Chucho Sanoja (1963–64), Los Melódicos (1965–66) and Porfi Jiménez (1966–67). A valuable sideman as well, he was adaptable to many different styles, including bossa nova, jazz, Latin, pop and rock genres, being able to fit smoothly into the group in which he was playing. Later in the 1960s, he was focused exclusively in studio sessions becoming one of the sought after musicians in his country.
1970-1979 жылдар
1970 жылдан бастап Наранхо өте белсенді болып, көптеген жазу сессияларында өнер көрсетті. Бұдан өзге, ол көптеп гастрольдік сапарлар жасады, «Радио Каракас Телевидениесі» оркестрінің құрамына кірді және Венесуэлаға гастрольдік сапармен келген Чарльз Азнавур, Кандидо Камеро, Викки Карр, Эдди Фишер, Лучо Гатика, Энгельберт Хампердинк, Хулио Иглесиас, Том Джонс, Николас ағайындылары, Элиана Питтман, The Platters, Тито Родригес, Орнелла Ванони және Педро Варгас сияқты көрнекті әртістерге сүйемелдеді. Сонымен қатар, ол жазба продюсері және джинглдер жасаушысы ретінде танылды, жас және тәжірибелі орындаушыларға жетекшілік етіп, оларды тәрбиеледі. 1970 жылдардың соңында Наранхо Тито Пуэнтетің концерттік оркестрінде барабаншы болды, ол Селия Круз, Рэй Барретто, Гектор Лаво және Адалберто Сантьяго қатысқан сальса жұлдыздарының халықаралық гастрольдік концертіне қатысты. Бұдан басқа, Наранхо джаз, босса-нова, рок және венесуэлалық жанрлар сияқты бірнеше жергілікті бағыттарда белсенді қатысушы және серіктес болды, сондай-ақ шебер аранжировщик ретінде көзге түсті.
Since 1970, Naranjo remained busy and performed on countless recording sessions. Besides this, he toured extensively, became a member of the Radio Caracas Television orchestra, and backed up significant artists touring in Venezuela, among others Charles Aznavour, Cándido Camero, Vikki Carr, Eddie Fisher, Lucho Gatica, Engelbert Humperdinck, Julio Iglesias, Tom Jones, the Nicholas Brothers, Eliana Pittman, The Platters, Tito Rodríguez, Ornella Vanoni and Pedro Vargas. In addition, he emerged as a record producer and jingles creator, as well as a leader and mentor of both young and veteran performers. In the late 1970s, Naranjo was the drummer on Tito Puente's concert orchestra during a salsa all star international concert tour that included Celia Cruz, Ray Barretto, Héctor Lavoe and Adalberto Santiago. Besides this, Naranjo became an active participant and collaborator in several local movements like jazz, bossa nova, rock and Venezuelan genres, and emerged as a top notch arranger.
Марапаттар мен ұсыныстар
1973 ж. IX ән фестивалі (Венесуэла). Ең жақсы аранжировка. 1992 ж.: «Грэмми» сыйлығына ие болды деген ұсыныс. Фильмге арналған ең жақсы инструменталдық композиция («The Mambo Kings», оркестрлеу). 1992 ж.: Ұлттық артист сыйлығы (Венесуэланың «Артист үйі»). Жылдың үздік оркестрлеушісі. 2018 ж.: Наранхо музыка және мәдениетті дамыту саласындағы елу жылдан астамғы еңбегі үшін Universidad Nacional Experimental de las Artes (UNEARTE) университетінің құрметті докторлық дәрежесімен марапатталды.
1973 : IX Festival de la Canción (Venezuela). Best arrangement. 1992 : Grammy Award nomination. Best instrumental composition for a motion picture (The Mambo Kings, orchestration). 1992 : Premio Nacional del Artista (Casa del Artista, Venezuela). Best Orchestrator of the Year. 2018 : Naranjo was awarded an honorary doctorate degree at the Universidad Nacional Experimental de las Artes (UNEARTE) for his contribution in the areas of music and cultural promotion for more than fifty years.