Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Yazoo You and Me Both – Yazoo (Солтүстік Америкада Yaz деп аталады) – ағылшын синт-поп дуэті Yazoo-ның 1983 жылғы екінші және соңғы студиялық альбомы, ол 4 шілдеде 1983 жылы Ұлыбританияда Mute Records, ал Солтүстік Америкада Sire Records арқылы жарық көрді. Альбомның атауы дуэт бір-бірінен қашықтап, альбомның көп бөлігін жеке-жеке жазды деген фактіге ирониялық сілтеме болды; олар альбом шығар алдында бірнеше апта бұрын тарасып кеткендерін мәлімдеді. You and Me Both тобы Ұлыбритания мен Жаңа Зеландияда «постхумостық» бірінші орынды иеленді, ал АҚШ-та 69-орынға жетті. Әнші Элисон Мойет жемісті жеке мансабын бастады, ал Винс Кларк Yazoo-ның продюсері Эрик Рэдклиффпен бірге Assembly атты қысқа мерзімді жоба құрды, одан кейін синт-поп дуэті Erasure-мен ұзақ және үлкен табысқа қол жеткізді.
1983 studio album by Yazoo
You and Me Both is the second and final studio album by English synth pop duo Yazoo (known in North America as Yaz), released on 4 July 1983 in the United Kingdom by Mute Records and in North America by Sire Records. The album's title was an ironic reference to the fact that the duo had grown estranged from each other and recorded much of the album separately; they announced their split a few weeks before the album's release. You and Me Both gave the group a "posthumous" number one record in the United Kingdom and New Zealand, and reached number 69 in the United States. Singer Alison Moyet began a successful solo career, while Vince Clarke formed the short lived project the Assembly with Yazoo's producer Eric Radcliffe before going on to greater and long lasting success with the synth pop duo Erasure.
Жазу
Язудағы проблемалар "Сен және мен" әнін жазуға кіріспес бұрын-ақ басталып кеткен еді. Кларк бұл топты ұзақ мерзімді жоба ретінде емес, Upstairs at Eric's альбомын жасағаннан кейін аяқтауға дайын болған. Бірақ ол Depeche Mode тобынан бір ғана альбомнан кейін шығып кеткендіктен, бір жыл өткен соң тағы да сондай жағдайды қайталаудың дұрыс емес екеніне көндірілді. Мойет былай деді: "Менің ойымша, екінші альбом оның баспагерінің кеңесімен жарық көрді, себебі Винс Depeche тобымен бір альбом жасап, олардан кетіп қалған еді, содан кейін менімен бір альбом жасады және ол да кеткісі келді. Менің ойымша, оның баспагері: "Сен ақылсыздарсың – мұны істемеуің керек, кем дегенде тағы бір альбом жасауың керек" деді. Бірақ екінші альбомды жазуды бастаған кезде ол аяқталғанын білдік, ол енді менімен жұмыс істегісі келмейтінін шешті". Мойет Кларкты екінші альбомды жасағаннан кейін жұмыстан кету туралы шешімін қайта қарастыруға көндіруге тырысты, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды. Олардың дебюттік альбомы Upstairs at Eric's сияқты, бұл жазба да Язу және Эрик Рэдклифф студиясында, Рэдклиффтің Blackwing Studios-ында жазылып, өндірілді. Алайда, Upstairs at Eric's альбомы күндіз студия брондалғандықтан, жылдам және көбінесе түнде немесе таңертең ерте жазылған еді. Ал енді Язу You and Me Both альбомын "тоғыздан беске дейін" және ұзақ уақыт бойы жазуға мүмкіндік алды (альбомды жасауға төрт ай уақыт кетті). Бұл Кларкқа ұнады, ол Melody Maker журналына: "Менің ойымша, бұл альбом көбірек жоспарланған, және шын айтқанда, мен осылай жұмыс істегенді жақсы көремін" деді. Ал Мойет, панк-топтар мен паб-роктың болжаусыздығына дағдыланған және бірінші альбомның спонтанды жазба процесінен ләззат алғандықтан, "Менің ойымша, бұл жағдайлар жасалмаған, бәрі өте жылдам болуы керек" деп шағымданды. Мойеттің тағы бір наразылығы Кларктың альбомды жарнамалауға қатысудан бас тартуы болды, бұл Мойетті баспасөзбен жалғыз қалдырды: Кларк ашық түрде: "Альбомның соңына қарай студияда көбінесе мен болдым, себебі Алисон көптеген жарнамалық жұмыстарды жасады, ал мен оған дайын емес едім, мен оны істегім келмеді" деді. Мысалы, "Ешкімнің күнделігі" атты ән ол 16 жасында, әлі нағыз махаббатты бастан өткермеген кезде жазылған. "Балаға ода" туралы ол: "[Бұл] мен білетін бір адам туралы басталып, бірақ ақырында поэзиялық жаттығуға айналды" деді.
The problems within Yazoo had started even before the recording of You and Me Both. Clarke had never envisioned the band as a long term project, and was ready to move on after making Upstairs at Eric's, but having already walked out of Depeche Mode after just one album he was persuaded that it would not be a good idea to do the same thing again only a year later. Moyet said, "I think the second album happened because of advice from his publisher, because Vince'd done one album with Depeche and had walked, and then he'd done one album with me and he was ready to walk then. I think that his publisher was going, 'You're mad – you shouldn't be doing this, you should make at least one more record'. But even as we began the second album we knew that it was over, he had already decided he didn't want to work with me anymore." Moyet tried to convince Clarke to reconsider his decision to quit after making a second album, but to no avail. As with their debut album Upstairs at Eric's, the record was recorded and produced by Yazoo and Eric Radcliffe at Radcliffe's Blackwing Studios in south east London. However, unlike Upstairs at Eric's which was recorded quickly and mostly at night or early morning due to the studio already being booked during the daytime, Yazoo were able to record You and Me Both "nine to five" and over a longer period of time (the album took four months to make). This suited Clarke, who told Melody Maker, "I think this album was more planned, and to be honest that's the way I like to work". On the other hand, Moyet, whose background was the unpredictability of punk bands and pub rock and who had enjoyed the spontaneous recording process of the first album, complained that, "I just can't work under conditions that I think are contrived, everything has to be done really quickly". Another bone of contention for Moyet was Clarke's refusal to be involved in promotional work for the album, leaving Moyet to talk to the press alone: Clarke freely admitted that "towards the end of the album it was mostly me in the studio because Alison was doing a lot of promotional stuff that I wasn't prepared to do I couldn't be bothered". For example, "Nobody's Diary" was written when she was 16 and had yet to experience a real relationship. Of "Ode to Boy" she said, "[it] started being of someone I knew, but ended up being more of a poetic exercise".