Канадалық хоккейші "Дач" Скиннердің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Канадалық хоккейші Альфред "Голланд" Скиннер (26 қаңтар 1894 - 11 сәуір 1961) – канадалық хоккейші, оң қанатта ойнаған. 1913 жылдан 1930 жылға дейінгі карьерасында Ұлттық хоккей қауымдастығы, Ұлттық хоккей лигасы және Тынық мұхитының жағалауы хоккей қауымдастығындағы бірнеше командада ойнады. Оның ең ұзақ ойнаған кезеңі PCHA-дағы «Ванкувер Миллионерс» (кейін «Марундар») командасында болды. «Торонто Аренас» командасымен 1918 жылы Стэнли кубогын жеңіп алды және «Ванкувер» командасымен тағы үш рет Кубок үшін күресті.

Ойын мансабы

Скиннер 1911–1912 жылдары «Торонто Аргонавтс» және 1912–1913 жылдары «Паркдейл Каноэ Клубы» үшін, ал 1913–1914 жылдары «Торонто Қайық Клубымен» үлкендер хоккейі ойнады. 1914 жылы Ұлттық хоккей қауымдастығының «Торонто Шэмрокс» командасында кәсіпқой болып қатарға түсті. Бір маусымнан кейін команда «Торонто Блюзширтс» болып өзгерді. 1916–17 маусымында лига «Блюзширтс» командасының қызметін тоқтатты, ал Скиннер маусымды «Монреаль Уондерерс» командасымен аяқтады. 1917 жылы Ұлттық хоккей лигасы құрылғаннан кейін Скиннер Торонтоға оралды және «Торонто Аренас» клубында ойнады, ол негізінен «Торонто Блюзширтс» ойыншыларынан құралған. Скиннер Кубок чемпионаттарының шабуылдаушы жұлдызы болды, 1918 жылғы Стэнли кубогының финалында бес ойында сегіз гол соқты. 1917–18 жылғы НХЛ маусымында Скиннер 1918 жылдың 28 қаңтарында «Монреаль Канадиенс» командасының қорғаушысы Джо Холлмен болған қақтығысқа да қатысты. Екі ойыншы да шабуыл жасағаны үшін тұтқындалып, 29 қаңтарда Торонто сотында бірге пайда болды, содан кейін шартты жаза тағылып босатылды. 1919 жылы Скиннер батысқа қарай «Ванкувер» үшін Тынық мұхитының жағалауындағы хоккей қауымдастығында ойнады. Команда 1921 және 1922 жылдары Стэнли кубогы үшін күресті. 1920–21 маусымы Скиннер үшін ең табысты болды, ол 24 ойында 20 гол соқты. 1924 жылы PCHA Батыс Канада хоккей лигасымен біріккеннен кейін Скиннер НХЛ-ге «Бостон Брюинс» үшін ойнауға оралды. Маусым ішінде ол «Монреаль Марунс» клубына ауыстырылып, 27 ойында тек бір гол соқты. 1925–26 маусымында «Питтсбург Пайрэтс» командасымен келісімшарт жасады, бірақ командамен жеті ойын ғана өткізіп, НХЛ мансабын аяқтады. 1926–1927 жылдары Скиннер кіші кәсіби «Америка хоккей қауымдастығында» «Дулут Хорнетс» командасы үшін ойнады. Келесі екі маусымда ол Канада кәсіби хоккей лигасының «Китченер» командасының ойыншы-жаттықтырушысы болды. 1929 жылы бұл лига Халықаралық хоккей лигасына айналғанда, Скиннер жаңа Канада кәсіби хоккей лигасының «Гвельф Мейпл Лифс» командасының ойыншы-жаттықтырушысы болды. Ол команданы лиганың жалғыз маусымында жеңіске жеткізді. 1930 жылы ойыншы ретінде зейнеткерлікке шықты. Хоккейден басқа, Скиннер Торонто қаласының қызметкері болды және Спадина ерлердің прогрессивті консервативті қауымдастығының президенті болып қызмет етті. Ол 1961 жылдың сәуір айында 67 жасында Торонтодағы үйінде қайтыс болды және Торонтодағы Маунт-Плезант зиратында жерленді.

Skinner played junior hockey for the Toronto Argonauts (1911–12) and the Parkdale Canoe Club (1912–13) and senior hockey with the Toronto Rowing Club (1913–14). He turned professional in 1914 with the Toronto Shamrocks of the National Hockey Association. After one season, the team evolved into the Toronto Blueshirts. During the 1916–17 season, the league suspended operations of the Blueshirts, and Skinner finished the season with the Montreal Wanderers. With the creation of the National Hockey League in 1917, Skinner returned to Toronto and played for the Stanley Cup winning Toronto Arenas club, which consisted mostly of Toronto Blueshirts players. Skinner was the offensive star of the Cup championships, scoring eight goals in five games in the 1918 Stanley Cup Finals. During the 1917–18 NHL season Skinner was also involved in a violent tussle with Montreal Canadiens defenceman Joe Hall, during a game on January 28, 1918. Both players were arrested for assault and appeared in a Toronto court together on January 29 where both were released after being handed a suspended sentence. In 1919, Skinner went west to play for Vancouver in the Pacific Coast Hockey Association. The team unsuccessfully challenged for the Stanley Cup in 1921 and 1922. The 1920–21 season was Skinner's best, when he scored 20 goals in 24 games. When the PCHA merged with the Western Canada Hockey League in 1924, Skinner returned to the NHL to play for the Boston Bruins. He was traded during the season to the Montreal Maroons and finished the year with just one goal in 27 games. He was signed by the Pittsburgh Pirates to start the 1925–26 season, but only played seven games with the team, ending his NHL career. In 1926–27, Skinner played in the minor professional American Hockey Association for the Duluth Hornets. For the next two seasons, he was player coach for Kitchener in the Canadian Professional Hockey League. When that league became the International Hockey League in 1929, Skinner became player coach for the Guelph Maple Leafs in the new Canadian Professional Hockey League. He led the team to the championship in the league's only year of operations. He retired as a player in 1930. Outside of hockey, Skinner was an employee of the City of Toronto and served a term as president of the Spadina Men's Progressive Conservative Association. He died in April, 1961 at age 67 at his home in Toronto and was buried at Mount Pleasant Cemetery, Toronto.