Алисия Киздің "Diary" әні: 2004 жылы жарық көрген хит, "The Diary of Alicia Keys" альбомынан. Текст авторы – Киз, музыкасы Tony! Toni! Toné! тобының қатысуымен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2004 жылы шыққан Алисия Киз синглі
2004 single by Alicia Keys
"Diary" – американдық әнші-әндер авторы Алисия Киздің екінші студиялық альбомы "The Diary of Alicia Keys" (2003) альбомынан алынған ән. Ән авторы – Киз және Керри Бразерс, кіші, ал продюсері – Киз. Әнде американдық Tony! Toni! Toné! тобы бас, фортепиано, гитара, орган және Вурлицерде орындалса, Джермен Пол автор аты көрсетілмеген қосымша вокалмен қатысады. Ән 2004 жылдың 24 мамырында альбомның үшінші синглі ретінде жарық көрді. Бір кезде "Diary" әні "If I Ain't Got You" әнімен бірге қос A-side сингл ретінде шығарылған. "Diary" 2005 жылғы "Грэмми" сыйлығында "Дүэт немесе топтың вокалмен ең жақсы R&B орындауы" номинациясына ие болды. Ән Billboard Hot 100 тізімінде сегізінші орынға, Hot R&B/Hip Hop Songs тізімінде екінші орынға көтерілді. Оның Хани ремикстері 2004 жылдың соңында Hot Dance Club Play чартында көшбасшы болды.
"Diary" is a song by American singer songwriter Alicia Keys from her second studio album, The Diary of Alicia Keys (2003). Written by Keys and Kerry Brothers, Jr. and produced by Keys, the song features the American group Tony! Toni! Toné! on bass, piano, guitar, organ and Wurlitzer, while Jermaine Paul provides uncredited additional vocals. It was released on May 24, 2004, as the album's third single. At one time, "Diary" had been released as a double A side with "If I Ain't Got You". "Diary" was nominated for Best R&B Performance by a Duo or Group with Vocals at the 2005 Grammy Awards. The song peaked at number eight on the Billboard Hot 100 and number two on the Hot R&B/Hip Hop Songs. Its Hani remixes topped the Hot Dance Club Play chart in late 2004.
Сыни қабылдау
PopMatters тобының Марк Энтони Нил әннің "сирек қойылымы" "Кейзге өз ойларын дамытуға жеткілікті кеңістік береді" деді. Vibe журналынан Джессика Беннетт бұл әнді "R&B классикасы" деп атап, оны "қараңғы және көңілді, бірақ лирикалық, музыкалық және вокалдық тұрғыдан құштарлыққа толы, сондай-ақ Кейс пен қатысушы әртіс Джермейн Полдың екеуі де тамаша вокалдық орындауларын көрсеткен" деп сипаттады.
Mark Anthony Neal of PopMatters said the "sparse production" of the song "gives Keys ample space to work out her ideas." Vibe's Jessica Bennett called the song an "R&B classic" and described it as "dark and moody, yet is filled with passion lyrically, musically and vocally, with both Keys and featured artist Jermaine Paul turning in a stellar vocal performances".
Музыкалық бейне
Single-дің музыкалық видеосы, Lamont "Liquid" Burrell, Rod Isaacs, Jeff Robinson және Brian Campbell режиссерлері түсірген, 2004 жылғы Verizon Ladies First Tour-дың, оған Киз қатысқан, және оның 2005 жылғы The Diary Tour-ының бірнеше тікелей концерттерінен алынған кадрларды қамтиды.
The single's music video, directed by Lamont "Liquid" Burrell, Rod Isaacs, Jeff Robinson, and Brian Campbell, contains footage of several live concerts from both 2004's Verizon Ladies First Tour, which Keys took part in, and her own 2005 The Diary Tour.
Телефон нөмірі
Әннің мәтіні тыңдаушыларға Киске белгілі бір нөмірге, 489–4608 телефонына қоңырау шалып, онымен байланыса алатындығын айтады. Кистің публицисті Лоис Наджарян хабарлағандай, бұл оның Нью-Йорк қаласында тұрған кездегі аймақтық кодынан басқа телефон нөмірі еді. Дұрыс кодты (347) қолданғандар Киздің өзінен дауыстық хабарлама алатын болған. Бірақ әнді тыңдағаннан кейін жанкүйерлер әртүрлі аймақтық кодтармен шалуға тырысып, олардың бірі, 912, Штасборо (Джорджия) қаласынан зейнеткер пастор Дж.Д. Тернерге тиесілі екені белгілі болды. Ол ән шыққан апталарда Киздің жанкүйерлерінен күніне жиырмадан астам қоңырау алғанын айтады. Бұл оның *69 арқылы соңғы қоңырауды қайтару қызметін пайдаланып, әр шалушыны анықтауына байланысты 95 долларлық телефон есебін төлеуге әкелді. Тернер ән шығар алдында он төрт жыл бойы сол нөмірін сақтап, оны өзгертуден бас тартты. 2015 жылдан бастап 347 аймақтық кодындағы нөмір қолданыстан шықты, ал Тернер 912 кодындағы нөмірін 2019 жылы қайтыс болғанға дейін сақтап келді.
The song's lyrics tell listeners that they can reach Keys by calling a particular number, 489–4608, which was her former telephone number minus the area code when she lived in New York City, according to Keys' publicist, Lois Najarian. Callers who used the correct code (347) would have received a voicemail from Keys herself. However, after listening to the song, fans tried calling the number with different area codes, and one of them, 912, turned out to be the number of a retired pastor from Statesboro, Georgia, named J. D. Turner. He claims to have received more than twenty calls a day from Keys' fans in the weeks after the song's release. This led to a $95 phone bill resulting from charges associated with the *69 last call return option, which he used to track down each caller. Turner has declined to change his number, having held it for fourteen years before the song's release. As of 2015, the number in the 347 area code is no longer in service and Turner retained it in the 912 code until his death in 2019.