Канадалық гараж рок тобы "Deja Voodoo" тарихы

Кіріспе

Deja Voodoo – 1950 жылдардағы қорқынышты бейнелерді роккабилли және кантри музыкасының ықпалымен біріктірген Джерард ван Херк (гитара және ән) және Тони Девальд (добыл) құрған канадалық гараж рок тобы. Ван Херк гитарасында тек төрт жоғарғы ішек болды және ол терең дауыста ән айтты, ал Девальдтың добыл жиынтығында әдеміздер болмады, нәтижесінде олар "sludgeabilly" деп атаған төмен дыбысты рок стилі пайда болды. Топ Канада, АҚШ және тіпті Еуропа бойынша гастрольдік сапарлар жасады. Deja Voodoo алғашқы өнер көрсетулерін бастаған кезде Монреаль батыс Канададан иммигранттардың көптеп келуін бастан өткерді, сонымен қатар тәуелсіз жазбалар компаниялары пайда бола бастады. Осының нәтижесінде қала бойынша көптеген арнайы топтар пайда болды. Нарықтың қанағаттандырылмауынан Deja Voodoo алғашқы жылы көрермен табуда қиындықтарға тап болды. Олар Монреальде жергілікті түрде танымал болғанмен, 1982 жылға дейін ғана екі адамнан тұратын топ Квебек шегінен тыс, әсіресе Торонтода қызығушылық тудыра бастады.

Мансап

Дежа Вуду үшін шешуші момент 1982 жылы Ван Херк пен Девальдтың Og Music компаниясын құрып, "Monsters in My Garage" дебюттік синглінің екінші басылымын шығарған кезде болды. Аңыз бойынша үңгір адамының атымен аталатын тәуелсіз лейбл Deja Voodoo-ға өзінің дистрибуциясын қадағалауға мүмкіндік берді. Og Records компаниясының алғашқы толық альбомы – Gumbo кассетасы болды. Кассета Монреальдің тәуелсіз музыкалық ортасында салыстырмалы түрде жақсы сатылды, бірақ Канаданың қалған бөлігінде нарыққа енбеді. Бұл мәселе 1984 жылы Deja Voodoo-ның екінші альбомы Cemetery шығуымен шешілді. Cemetery – винилде сатылған алғашқы Deja Voodoo альбомы, ол Канадада кеңінен таралды, тіпті АҚШ пен Еуропадағы кейбір шағын [дүкендерде?] сатылды. Топ Og Records-ты, "sludgeabilly" көзқарасын әртүрлі стильде бейнелейтін музыка жариялауға ниеттенген, басқа суретшілер үшін платформа ретінде пайдаланды. Олар "It Came from Canada" сериясында жинақ LP-лер шығарды. 1985-1989 жылдар аралығында бес том жарық көрді. Жинақтарға әрдайым Монреальден шыққан басқа музыканттар, мысалы, Джерри Джерри және Rhythm Orchestra ұлдары, Terminal Sunglasses және The Gruesomes, сондай-ақ Канаданың барлық аймақтарынан келген топтар енді. Өмір бойында Og Records 29 альбом шығарды, соңғысы – Финляндиядағы Deja Voodoo концертінің жазбасы. Og Records қанатқа жайғаннан кейін Deja Voodoo Канада бойынша гастрольдік сапарларға шықты. Бастапқыда Онтарио мен Шығыс Канадаға баса назар аударған топ, кейін Батыс Канадаға қарай кеңейді, тіпті Британдық Колумбияның Принс-Джордж қаласына дейін жетті. Deja Voodoo бірнеше еуропалық турнелерге қатысты, негізінен Греция мен Финляндияда. Канадада олар CBC Radio-ның түн ортасындағы Brave New Waves бағдарламасында тұрақты эфирде ойнауға қол жеткізді. Deja Voodoo-ның танымалдылығы артып, Og Records-қа басқа топтар да қосылғанда, Ван Херк пен Девальд жыл сайын желтоқсанда өткізілетін "Voodoo BBQ" атты ішкі іс-шараларды ұйымдастыра бастады. Соңғы Voodoo BBQ 2008 жылы Торонтода өткізілді, ол бір түрлі қайта қосылу концерті болды. Олардың сәттілігіне қарамастан, Deja Voodoo негізгі нарықтарға еніп кетпеді, ал 1990 жылы Ван Херк пен Девальд Deja Voodoo-ны таратуға шешім қабылдады. Екеуі де отыздан асып, басқа мансаптарды іздеуге қызығушылық танытты. Сонымен қатар, екеуі де сол жылы Og Records-ты сатуға келісті. Ван Херк университетте тіл білімінен сабақ беріп, 2019 жылы зейнетке шықты. Ал Девальд соңғы онжылдықтарда Батыс жағалауда сыра қайнатумен айналысып, қазір Британдық Колумбияның Лэнгли қаласындағы сәтті сыра зауытының бас сырашысы болып жұмыс істеп жатыр. 2011 жылы Марк Дэвис пен Лорри Мэтисон Deja Voodoo-ның "Too Cool to Live, Too Smart to Die" әнінің каверін бірінші Have Not Been the Same қайырымдылық жинағы үшін жазды.

The turning point for Deja Voodoo came with van Herk and Dewald launching Og Music in 1982 with a second pressing of their debut single "Monsters in My Garage." Named after a fictional caveman, the independent label allowed for Deja Voodoo to control its own distribution. The first full length release by Og Records was their cassette Gumbo. The tape sold relatively well in the Montreal independent scene, but failed to penetrate the market in the rest of Canada. This would later be rectified with the release of Deja Voodoo's second album, Cemetery, in 1984. Cemetery was the first Deja Voodoo album to be sold in vinyl form, selling widely across Canada and even to some small [stores?] in the US and Europe. The band used Og Records as a venue for like minded artists to release music that reflected the "sludgeabilly" attitude in different styles. They released compilation LPs in the It Came from Canada series. Five volumes were released between 1985 and 1989. The compilations always included other Montrealers, like Jerry Jerry and the Sons of Rhythm Orchestra, Terminal Sunglasses, and The Gruesomes, as well as bands from all across Canada. In its seven year lifespan, Og Records released 29 albums, the last of which was a recording of a Deja Voodoo performance in Finland. Once Og Records took off, Deja Voodoo started touring across Canada. At first focusing on Ontario and Eastern Canada, they later branched out to Western Canada, going as far as Prince George, British Columbia. Deja Voodoo was able to embark on several European tours, primarily in Greece and Finland. In Canada, they did manage to get semi regular airplay on CBC Radio's overnight Brave New Waves program. As Deja Voodoo's popularity grew and other bands continued to sign on with Og Records, van Herk and Dewald started putting on popular indoor events each December, called "Voodoo BBQ's". The last Voodoo BBQ was held in Toronto in 2008 as a kind of reunion show. Despite their relative success, Deja Voodoo never managed to break into the mainstream markets, and by 1990 both van Herk and Dewald decided to split up Deja Voodoo. Both men had reached their thirties and were interested in pursuing other careers. As well, both members decided to sell Og Records that same year. Van Herk went on to become a university linguistics professor, a position he kept until his retirement in 2019. Meanwhile, for the last decades, Dewald has worked as a brewer on the West Coast, and is currently the head brewer at a successful brewery in Langley, British Columbia. In 2011, Mark Davis and Lorrie Matheson collaborated on a cover of Deja Voodoo's "Too Cool to Live, Too Smart to Die" for the first Have Not Been the Same charity compilation.