Дэвид Джонсон: Жамайкалық футболшының мансабы

Кіріспе

Ямайка футболшысы (1976 жылы туған)

Дэвид Энтони Джонсон (15 тамыз 1976 жылы туған) – ямайкалық бұрынғы футболшы. Кингстон қаласында туған Джонсон мансабын ағылшын клубы «Манчестер Юнайтед»-та бастады, бірақ негізгі құрамға іліге алмады және 1995 жылы тегін трансфермен «Бьюри» клубына қосылды. Кейін ол «Ипсвич Таун» және «Ноттингем Форест» клубтарында ойнады, сондай-ақ «Шеффилд Уэнсдей», «Бернли» және «Шеффилд Юнайтед» клубтарына арендаға алынды. 30 жасында жорыққа шығу арқасында оның карьерасы аяқталды. Ол сонымен қатар Ямайка Ұлттық құрамасы сапында халықаралық матчтарда ойнады.

Ерте мансап

Джонсон 1992 жылы Ямайканың Кингстон қаласында дүниеге келді және Манчестер Юнайтед клубында тәлімгер ретінде карьерасын бастады, бірақ 1992–93 маусымының басында алған тізе жарақаты оны бір жылдан астам уақытқа алаңнан шығарды. 1993 жылдың қарашасында қайта ойнағаннан кейін, клубтың жастар командасы сапында 22 ойында 12 гол соқты және 1994 жылдың шілдесінде кәсіби келісімшартқа ие болды. 1994–95 маусымында Джонсон ФА жастар кубогын жеңген Манчестер Юнайтед жастар құрамасының құрамында болды. Джонсон Манчестер Юнайтедтің негізгі құрамына енуге мүмкіндік алған жоқ, 1995 жылдың маусымында келісімшарты аяқталған соң клубтан босатылды. Енді клубсыз қалған Джонсон бірнеше күннен кейін үшінші дивизиондағы Бэри клубымен тегін трансфер бойынша келісімшарт жасады. Келесі екі жылда Джонсон лигада 97 ойында 18 гол соқты, ал клуб екі рет қатарынан бірінші дивизионға жолдама алды.

Ноттингем орманы

Жыл басында Джонсонға Бірінші дивизион клубы «Ноттингем Форест» қызығушылық танытты. 4 қаңтар 2001 жылы 2,5 миллион фунт стерлингтік бастапқы ұсыныс қабылданбады, бірақ «Forest» 3,5 миллион фунт стерлингтік жақсартылған ұсыныспен қайта оралды және трансфер 12 қаңтар 2001 жылы аяқталды. Ол екі күннен кейін «Кристал Пэласқа» қарсы өткен үй матчында 3:0 есебімен жеңіліс тапқанда дебют жасады. Маусымның қалған бөлігінде ол тек екі гол соқты, біріншісі 24 ақпан 2001 жылы «Гримсби Таунға» қарсы, екіншісі 10 наурызда «Шеффилд Юнайтедке» қарсы. Джонсон 2001-02 маусымындағы алғашқы 24 ойынында үш гол соққаннан кейін жаңа бас жаттықтырушы Пол Харттың құрметін жоғалтты. 2002 жылдың ақпаннан сәуір айына дейін клубтың жоғары жалақысын төмендету мақсатында, ол «Шеффилд Уэнсдей» (жеті ойында екі гол соқты) және «Бернли» (сегіз ойында бес гол соқты) клубтарына қарызға жіберілді, бірақ трансфер аяқталған жоқ. 2002-03 маусымында «Ноттингем Форестке» оралғаннан кейін Джонсон «Ипсвичте» жетістікке жеткендей формасын қайта тапқандай болды, барлық турнирлерде 47 ойында 29 гол соқты, нәтижесінде «Ноттингем Форест» плей-оффқа іліккенімен, ол екі аптадан кейін «Гримсбиге» қарсы матчта тез арада жазылып, қайтадан ойынға шықты. 2003-04 маусымының басында Джонсон «Ноттингем Форестпен» үш жылдық келісімшартын ұзартты, бірақ келісімшартқа қол қойғаннан кейін екі аптадан аспағанда, 13 қыркүйек 2003 жылы «Шеффилд Юнайтедке» қарсы матчта тібік сүйегі сынып, жарақат алды. Бастапқыда екі жақтың да сынығы бар деп есептелді, бірақ клуб мұны сканерлеу нәтижесі бойынша жоққа шығарды. Дегенмен, ол маусым соңына дейін және одан да ұзаққа созылатын ойыннан алыс қалуға мәжбүр болды. 2004 жылдың наурызында алған жарақатынан кейін алты айдан соң ол қайта оралды, алдымен 10 наурызда «Вест Хэм Юнайтедке» қарсы резервтік матчта, содан кейін 13 наурызда «Кристал Пэласқа» қарсы қосымша ойыншы ретінде шықты. Жарақат алғаннан кейін Джонсон бұрынғы формасын толыққанды қалпына келтіре алмады, 2004 жылдың наурызынан 2005 жылдың наурызына дейін 47 ойында 11 гол соқты. Кейін бас жаттықтырушы Гэри Мегсонмен келіспеушілік туындағаннан кейін ол «Шеффилд Юнайтедке» қарызға жіберілді, осы клубқа қарсы ойын кезінде тібік сүйегі сынып жарақат алған болатын. «Ноттингем Форесттің» маусым соңында Бірінші лигаға түсуінен кейін Мегсон клубтың ойыншы құрамын жаңарту аясында Джонсонды трансферге қойды. Алайда, 2005 жылдың жазында Джонсон «Ноттингем Форест» командасына қайта шақырылды және 2005-06 маусымының басында клубта қалуға және командадағы орны үшін күресуге ниетті екенін айтты. Маусымның алғашқы айларында Джонсон арқасында диск сырқырады; жағдай бастапқыда инъекциялармен емделді, бірақ соңғы шешім ретінде операция қажет болды, бірақ бұл оны ұзақ уақытқа ала қойды. Алайда, оның қалпына келуі күтілгеннен ұзаққа созылды және Джонсон тек маусым соңында ғана қайтадан жүгіре бастады, бұл оның 2006-07 маусымының басына дейін қайтып оралуын кешіктірді. Бұл оралу сәтті болмады және 2006 жылдың қыркүйегінде Джонсон дәрігерлердің кеңесі бойынша кәсіби футболдан зейнеткерлікке шықты, енді оның назары жаттықтырушылыққа аударылды. Дегенмен, 2007 жылдың наурызында Джонсон ойынға қайта оралуға ниеттеніп, «Бертон Альбионмен» жаттығуды бастады, бірақ «Ноттингем Форесттен» кетуіне байланысты мәселелер оның «Бертонмен» келісімшартқа қол қоюына кедеріс келтірді және 21 наурыз 2007 жылы ол «Конференция Солтүстік» клубы «Хакналл Таунға» қосылды. 2007 жылдың жазында ол жарақаттан кейін футболдан толығымен бас тартуға мәжбүр болды. Зейнеткерлікке шыққаннан бері Джонсон «Челси» клубында скаут ретінде жұмыс істеп келеді.

At the turn of the year, Johnson was subject to interest from First Division club Nottingham Forest. An initial £2.5 million bid was turned down on 4 January 2001, but Forest came back with an improved bid of £3.5 million, and the transfer was completed on 12 January 2001. He made his debut two days later in a 3–0 home defeat to Crystal Palace. He scored just two goals in the remainder of the season, the first against Grimsby Town on 24 February 2001, and the second against Sheffield United on 10 March. After Johnson scored just three goals in his first 24 appearances of the 2001–02 season, he fell out of favour with new manager Paul Hart, and from February to April 2002, in order to reduce the club's heavy wage bill, he was allowed to go on loan to fellow First Division clubs Sheffield Wednesday (for whom he scored twice in seven appearances) and Burnley (five goals in eight appearances). but the transfer ultimately fell through. Upon his return to Nottingham Forest for the 2002–03 season, Johnson appeared to have found his form again that had made him such a success at Ipswich, scoring 29 goals in 47 appearances in all competitions as Nottingham Forest reached the play offs. however, he was able to make a speedy return and was back in action against Grimsby two weeks later. The start of the 2003–04 season saw Johnson sign a three year extension to his Nottingham Forest contract, but less than two weeks after signing, he suffered a fractured tibia in a match against Sheffield United on 13 September 2003. It was originally thought that he had suffered a double fracture, but this was denied by the club following scans. Nevertheless, he faced a lengthy absence from the game, potentially to the end of the season and beyond. His comeback began six months after his original injury in March 2004, first with a reserve match against West Ham United on 10 March, and then a substitute appearance against Crystal Palace on 13 March. Following his injury, Johnson never really rediscovered his old form, scoring just 11 goals in 47 appearances from March 2004 to March 2005, when, after a falling out with manager Gary Megson, he was sent on loan to Sheffield United, the club against whom he had broken his leg in the first place. Following Nottingham Forest's relegation to League One at the end of the season, Megson placed Johnson on the transfer list as part of a dramatic overhaul of the club's playing staff. However, the summer of 2005 saw Johnson recalled to the Nottingham Forest first team, and by the start of the 2005–06 season, he had admitted his desire to remain with the club and fight for a place in the team. A couple of months into the season, Johnson suffered a prolapsed disc in his back; the condition was initially treated with injections, but surgery was eventually required as a lasting solution, though it would keep him out for an extended period. However, his recovery took longer than expected and it was not until the end of the season that Johnson was able to start running again, delaying any comeback until at least the start of the 2006–07 season. That comeback failed to materialise, and in September 2006, Johnson retired from professional football on the advice of his doctors, with his sights now set on coaching. Nevertheless, by March 2007, Johnson was already eyeing a return to the game and began training with Burton Albion; however, issues regarding his departure from Nottingham Forest meant he could not sign for Burton, and on 21 March 2007, he signed instead for Conference North club Hucknall Town. In the summer of 2007, he was forced to quit all football due to injury. Since retiring, Johnson has worked as a scout for Chelsea.

Халықаралық мансап

Жамайкада ағылшын анасының баласы болған Джонсон Англияда оқығандықтан Англия мектеп құрамасында ойнады, бірақ пайдаланылмаған қосымша ойыншы ретінде қалды. Джонсон алғашқы халықаралық футбол ойынын 1998 жылы өткізді, Гленн Ходдлдың басшылығымен Англия B командасының құрамында Ресейге қарсы өткен матчта 4:1 есебімен жеңіске жетіп, 9 минуттық ойынға қатысты. 1999 жылы Джонсонды туған Ямайкасына бразилиялық жаттықтырушы Рене Симоэс шақырды. Ол 28 наурызда Тринидад және Тобагоға қарсы өткен матчта дебют жасады, Пол Холлдың орнына екінші таймда алаңға шықты, бұл матчта Ямайка 2:0 есебімен жеңілді. Содан кейін үш күннен кейін Кингстонда Парагвайға қарсы өткен матчта 3:0 есебімен жеңіске жетті, ол Рикардо Фуллердің орнына екінші таймда алаңға шықты. 1999 жылы мамыр айында ол тағы бір рет қосымша ойыншы ретінде алаңға шықты, Стокгольмде Швецияға қарсы өткен достық матчта 2:1 есебімен жеңілген Ямайка құрамасының 56-шы минутында Теодор Уитмордың орнына шықты. 1999 жылдың қыркүйегінде тағы бір матч болды, Джонсон Ямайканың АҚШ-пен 2:2 есебімен тең түскен матчында сағаттан кейін Уитмордың орнына қайтадан алаңға шықты; Джонсон 79-шы минутта Ямайканың екінші голын соқты. Ямайка құрамасының достық матчтарында төрт рет ойнағанына қарамастан, ол басқа ұлттық құрама үшін де ойнауға құқылы болды, себебі ФИФА ережелері сол кезде ойыншыларды бәсекелестік матчтарға қатыспағанша, бір ұлтқа байланыстырмады. Ұлыбританиядан тыс жерде туған британдық паспорт иегері ретінде ФИФА ережелері оған қай Отандық құраманы таңдауға мүмкіндік берді, бұл ағылшын емес Отандық құрамалардың қызығушылығын тудырды. 1999 жылдың қыркүйегінде ол Солтүстік Ирландиядан шақыруды қабылдамай, Марк Хьюз және жаттықтырушы Эрик Харрисон басқаратын Уэльс құрамасына қосылды. Алайда, ол матч алдында білезік жарақатын алды және матчқа қатыса алмады. Жарақат алғаннан кейін, ол Шотландия құрамасы үшін ойнауға ұлттық менеджер Крейг Брауннан ұсыныс алды. Джонсон 1999 жылдың қазанында халықаралық болашағын Шотландияға беруге келісті, бірақ ол Англияға қарсы өткен Еуро-2000 іріктеу ойынына шақырылмады. Алайда, Шотландия матчтарына шақырылар алдында, 1993 жылы Отандық құрамалар арасында жасалған келісімге байланысты Джонсон Англиядан басқа ешқандай Отандық құрама үшін ойнауға құқылы емес екені белгілі болды, себебі оның анасы Бирмингемнен. Джонсон ФИФА талаптарын орындағанына қарамастан, ол 1993 жылы жасалған келісімнің шарттарын орындамады. 2000 жылдың қаңтар айында Ямайка футбол федерациясының өкілі Хорас Рид Джонсонды 2000 жылғы КОНКАКАФ Алтын кубогына Ямайка құрамасына шақырды, бірақ Джонсон соңғы тізімге енбеді. 2004 жылы Солтүстік Ирландия Джонсонды шақыруға екінші рет тырысты, бірақ бұл әрекеттер сәтті болмады. Ұлттық құраманың менеджері Лори Санчес Белфаст телеграфына Джонсонның іріктеу талаптарына сай келмейтінін айтты. Санчес: "Мен Дэвид Джонсонмен біраз бұрын сөйлескен едім, ол қызығушылық танытты, бірақ оның жарамдылығын тексергенде, оның анасының ағылшын екенін және сондықтан ол біз үшін ойнай алмайтынын білдік".

Born in Jamaica to an English mother, Johnson played for the England Schoolboys team by virtue of going to school in England. but remained an unused substitute. Johnson played his first senior international football in 1998, making a nine minute cameo for the England B team under Glenn Hoddle in a 4–1 victory over Russia at Loftus Road. In 1999, Johnson was called up for his native Jamaica by Brazilian coach René Simões. He made his debut against Trinidad and Tobago on 28 March, coming on as a half time substitute for Paul Hall in a 2–0 loss in Port of Spain, and then scored in a 3–0 victory over Paraguay in Kingston three days later, after coming on for Ricardo Fuller at half time. He made another substitute appearance in May 1999, coming on for Theodore Whitmore in the 56th minute of Jamaica's 2–1 friendly defeat to Sweden in Stockholm. Another appearance followed in September 1999, with Johnson again replacing Whitmore shortly after the hour mark of Jamaica's 2–2 draw with the United States; Johnson scored Jamaica's second goal in the 79th minute. Despite appearing four times for Jamaica in friendly games, he was still eligible to play for another national team as FIFA's regulations at the time did not bind players to a nation until they had played a competitive game. As a British passport holder born outside the United Kingdom, FIFA regulations at the time allowed him to select which of the Home Nations he would like to represent, which led to interest from the non English Home Nations. In September 1999, he rejected a call up from Northern Ireland in favour of joining up with Wales, managed by former Manchester United teammate Mark Hughes and coach Eric Harrison. However, he picked up an ankle injury in the lead up to the game and missed out on the match day squad. Following his injury, he was approached to play for Scotland by national manager Craig Brown. Johnson agreed to pledge his international future to Scotland in October 1999, but he was not selected for Scotland's Euro 2000 play off against England. However, before he could be selected for any Scotland matches, it was revealed that due to an agreement made between the Home Nations in 1993, Johnson would not be eligible to play for any Home Nation other than England, as his mother is from Birmingham. Although Johnson met the terms required by FIFA to play internationally for Scotland, he did not meet the terms of the agreement set out in 1993. In January 2000, Horace Reid of the Jamaica Football Federation invited Johnson to join the Jamaican squad for the 2000 CONCACAF Gold Cup, but Johnson was not named in the final squad. In 2004, Northern Ireland made a second attempt to call Johnson up, but the efforts came to nothing. National team manager Lawrie Sanchez told the Belfast Telegraph that Johnson did not qualify. Sanchez said, "I did speak to David Johnson a while ago; he was interested, but when we checked his eligibility we found out that his mother's English and therefore he can't play for us."

Жеке өмір

Джонсон 1995 жылдан 2009 жылдың қыркүйегіне дейін Элисон Джонсонмен үйленген, ол Джонсонның басқа біреумен қарым-қатынасқа түскенінен кейін олардан ажырасып кетті. 2010 жылдың шілдесінде ол Нотингемнің оңтүстігіндегі Вест-Бриджфордта бұрынғы әйелінің үйі мен машинасына 6000 фунттан астам зиян келтірді деген айып тағылды. Сот отырысында Джонсонның мас күйінде бұрынғы тұрғын үйіне жиі баратыны, бірақ кейіннен тағы ішпеу ниетін білдіргені естілді. 2000 жылдың қараша айында тележүргізуші Ричард Кис Sky сынақ арнасында тікелей эфирде Джонсон туралы нәсілшілдік пікір айтқан. Джонсонның Шотландия құрама командасына қосылу мүмкіндігін талқылаған кезде, сарапшылар Рей Уилкинс пен Грэм Сунесс Джонсонды "шоколадты қара жұлдыз" деп атады. Бұл оқиға 2011 жылдың ақпан айында, Кис Sky арнасынан басқа да лайықсыз мәлімдемелер жасағандықтан кеткеннен кейін көпшілік назарына жеткізілді. Джонсонның ұлы Бреннан да кәсіби футболшы, қазір Тоттенхэм Хотспур және Уэльс командаларында ойнайды.