Тай Ламар Стритс: Американ футболшысының өмірбаяны

Кіріспе

Тай Ламар Стритс (20 сәуір 1977 жылы туған) – Ұлттық футбол лигасының (NFL) бұрынғы кәсіби американдық футболшысы. 1999 жылы «Сан-Франциско 49ers» командасы оны NFL драфтының алтыншы раундының екінші нөмірімен таңдады. 2004 жылы «Детройт Лайнз» командасында да ойнады. Ол 1997 жылғы ұлттық чемпион «Мичиган Вулверинес» футбол командасының жетекші қабылдаушысы болды. Орта мектепте ол футболдан «All-American» атанды және аға сыныпта командасын плей-оффта жеңіліске ұшыратпай, 9-0 есебімен тұрақты маусымды аяқтады. Баскетболдан ол көптеген басылымдар бойынша штаттың үздік ойыншысы деп танылды және командасын Кевин Гарнеттің орта мектебінен өткізіп, штаттық чемпионаттың плей-офф турнирінің финалына жеткізді. Финалда жеңіліп қалғанына қарамастан, ол турнирдің үздік командасы бойынша ең көп дауыс жинаған ойыншы болды. Жеңіл атлетикада ол кіші сыныпта ұзындыққа секіруден штат чемпионы, ал аға сыныпта екінші орынды иеленді. Сондай-ақ ол мектебінің 4x400 метрлік эстафета командасының штатта үшінші орын алуына көмектесті. 1995 жылы ол Чикаго агломерациясының ең үздік спортшысы деп есептелді және «Chicago Tribune», «Chicago Sun-Times» және Иллинойс орта мектептер қауымдастығынан жылдың спортшысы сыйлығын жеңіп алды. Ол Иллинойс тарихындағы ең үздік үш спортшының бірі саналады. Стритс 1996-1998 жылдары «Мичиган Вулверинес» футбол командасын қабылдау көрсеткіштері бойынша әр маусымда жетекшілік етті. 1998 жылғы «Rose Bowl» ойынында екі тачдаун қабылдады, бұл ұлттық чемпионатты бөлісуге мүмкіндік берді. Оның негізгі қабылдаушы болған жылдары Брайан Грис, Скотт Дрейсбах, Том Брэди және Дрю Хенсон арасындағы бәсекелестіктермен жыл сайын квотербектер арасында даулар туды. Аға сыныпта ол футбол командасының ең құнды ойыншысы және All-Big Ten Conference екінші командасының қабылдаушысы болып сайланды. Сол маусымда ол бес рет 100 ярдтан асып, жалпы сомасы мыңнан астам ярдқа жетті. Ол аға кубогында ойнады және «Hula Bowl» ойынына шақырылды. 1999 жылғы драфтқа дейін жарақат алғандықтан, күтілген екінші раундтан алтыншы раундқа түсіп қалды. Екінші курста оқып жүрген кезінде 1996-1997 жылдардағы «Мичиган Вулверинес» ерлер баскетбол командасының құрамында ойнады, ол 1997 жылғы Ұлттық шақыру турнирін жеңіп алды, бірақ Мичиган университетінің баскетбол жанжалына байланысты бұл жеңіс кейіннен жойылды. Стритс «49ers» командасында бес маусым бойы кәсіби карьерасында шамалы жетістіктерге қол жеткізді. Ол «Pro Bowl» қабылдаушылары Джерри Райс және Террелл Оуэнспен бірге командада төртінші қабылдаушы ретінде бастады, бірақ ақырында бастапқы құрамға ілігіп, «Lions» командасында соңғы маусымын өткізді. Оның карьерасы плей-офф ойындарындағы өнімділігімен ерекшеленді, онда ол барлық үш плей-офф ойынында кем дегенде төрт қабылдау жасап, кем дегенде 50 ярдтан асып түсті. Ол төртінші тоқсанда екі тачдаун соқты, оның бірі 24 ұпайлық қайта оянуда жеңіске жеткізді, ал екіншісі жеңіліс алғанда теңестіруге көмектесті.

American football player (born 1977)

Tai Lamar Streets (born April 20, 1977) is a former professional American football wide receiver in the National Football League (NFL). He was selected with the second pick of the sixth round of the 1999 NFL Draft by the San Francisco 49ers. He also played for the Detroit Lions in 2004. He was the leading receiver for the national champion 1997 Michigan Wolverines football team. In high school, he was an All American in football and as a senior led his team to a 9–0 regular season before losing in the playoffs. In basketball, he was an All State selection by numerous publications and led his team past Kevin Garnett's high school team to reach the finals of the state championship playoff tournament. Despite losing in the finals, he was the highest votegetter on the All tournament team. In track, he was a state long jump champion as a junior and runner up as a senior when he also helped his school's 4 x 400 metres relay team finish third in the state. In 1995, he was widely regarded as the best high school athlete in the Chicago metropolitan area, winning athlete of the year awards from the Chicago Tribune, Chicago Sun Times and Illinois High School Association. He is considered to be one of the greatest three sport athletes in the history of Illinois. Streets led the Michigan Wolverines football team in receiving yards each season from 1996 to 1998. He had two touchdown receptions in the 1998 Rose Bowl, which clinched a share of the national championship. During his years as the primary receiver, there were quarterback controversies each year with battles among Brian Griese, Scott Dreisbach, Tom Brady and Drew Henson. As a senior, he was voted football team MVP and All Big Ten Conference second team wide receiver. That season, he posted five 100 yard games and totaled over one thousand yards. He played in the Senior Bowl and was selected for the Hula Bowl. He was injured right before the 1999 draft causing him to slip from a projected second round selection to a sixth round choice. As a sophomore, he played part of the season for the 1996–97 Michigan Wolverines men's basketball team, which won the 1997 National Invitation Tournament, but has since vacated the championship due to the University of Michigan basketball scandal. Streets had modest success as a professional in five seasons with the 49ers. He began as a fourth wide receiver on a team with perennial Pro Bowl receivers Jerry Rice and Terrell Owens, but he eventually became a starter before moving on to play his final season with the Lions. His career was highlighted by playoff performances in which he caught at least four receptions for at least 50 yards in all three playoff games. He recorded two fourth quarter playoff touchdowns one of which was the game winner in a 24 point comeback victory and the other of which was a game tying touchdown in a losing effort.

Ерте өмір

Стритс Иллинойс штатының Мэттсон қаласында туған. Оның анасы Карен Стритс оны Олимпиадалық мәнерлі сырғанаушы Тай Бабилонияның құрметіне атаған.

Жоғары мектеп

Стритстің ата-анасы ажырасқаннан кейін ол анасымен бірге Мэттсон қаласында тұрды. Анасы оны спортпен таныстырды, ол тез арада бейсболдың орнын басты, ол соңғы рет 12 жасында ойнады. Rich South High School of Richton Park, Illinois мектебінде ол бастапқыда баскетбол мен жеңіл атлетикамен айналысты, кәсіби жетістіктерге баскетбол арқылы қол жеткізуді көздеді. Екінші курста Стритс футбол командасының жартылай қорғаушысы болып ойнады, бірақ екінші ойыннан кейін жарақат алып, аяқ білегін сындырып, қайта ойнамайтынына уәде берді. Rich South жаттықтырушысы Хад Венерабл, Стритстің видеоларын көргеннен кейін, оны қайтадан футболға қайтаруға тырысты. Ол Стритстің баскетбол және жеңіл атлетика жарыстарына барып, оны футболға шақыруға әрекеттенді. Ол Стритс кең қабылдағыш болғысы келгенін білді. Футбол колледжге түсу үшін баскетболдан жақсы мүмкіндік беретінін, әсіресе өзі сияқты 2 метрлік спортшы үшін жақсы мүмкіндік болатынын түсінді. Футболға оралғаннан кейін ол үш спорт түрінде де кеңінен танымал болды. Команда сол маусымды 14–10 есебімен аяқтады. Сол маусымда Стритс Аматорлық спорттық одақ (AAU) үштік секіру чемпионатында жеңіске жетті. Жас кезінде ол командаға секциялық финалға шығуға көмектесіп, 26–2 есебін көрсетті. Жеңіл атлетикада ол АА класындағы ұзындыққа секіруде соңғы секірісінде 7 метр (23 фут) көрсетіп жеңімпаз атанды, ал үштік секіруде 15 метр (49 фут) секіріп көш бастады, бірақ Байрон Топпс 15 метр (50 фут) мемлекеттік рекордтық секіріс жасады. Жоғарғы сыныпта оқыған кезінде ол болашақ кәсіби футболшы Донован МакНаббпен бірге, мектептегі футбол, баскетбол және жеңіл атлетикадағы еңбегі үшін Чикагоның "Chicago Sun Times" газеті Чикаго аймағының 16 үздік спортшысының бірі деп танылды. Сол көктемде ол Чикаго аймағындағы ең жақсы футбол үміткерлерінің бірі ретінде жоғары мектеп спортшысы сарапшысы Том Леммингтің кең қабылдағышта ойнағаны үшін таңдалды. Чикаго аймағында жұмысқа алатын колледж жаттықтырушылары оны 1994 жылғы 16 үздік футболшыларының бірі ретінде таңдады. Бір рекрутинг қызметі оны Иллинойстағы ең үздік бес футболшы және АҚШ-тағы ең үздік үш кең қабылдағыш үміткерлерінің бірі деп бағалады. Жазғы маусымда ол Кеннер, Луизианада өткен ерлер баскетбол ұлттық шақыру турниріне қатысқан. Стритс әкесімен бірге тұрып, Торнтон Тауншип орта мектебіне оқуға ауысты. 1994 жылы Харвиге ауысқан кезде, Иллинойстың Торнтон қаласында, Стритс Chicago Sun Times журналисі "Иллинойстағы ең жақсы жоғары мектеп спортшысы" деп сипаттады. Sun Times оны аймақтағы ең жақсы алты футбол үміткерінің бірі және аға маусым алдында барлық аймақтық шабуылдаушы ретінде таңдады. Ол футболдан маусым алдындағы "All-American" құрамасының мүшесі болды. Лемминг оны елдің 100 ең үздік үміткерінің бірі деп атады. Осы уақытқа дейін Лемминг оны Иллинойс штатының ең үздік кең қабылдағышы деп санайды. Sporting News басылымының хабарлауынша, Стритс пен Рэнди Мосс елдің төрт үздік кең қабылдағышының қатарында болды. Ұлттық рекрутинг кеңесшісі оны Питер Уоррик, Мосс, Мондриел Фулчер және Кори Джонстан кейін бесінші орынға қойды. Стритс және екінші курстағы квотербек Антуан Рэндл Эл Торнтонға футболдан Шығыс SICA-да 44 ойындық конференцияда жеңіс сериясын жеңуге көмектесті. Маусым бойы ол Торнтонға 9–0 есебімен 6А класы бойынша плей-оффқа жолдама алуға көмектесті. Плей-офф ойындарында Стритс 145 ярдқа тоғыз қабылдауды жинаса да, ол соңғы сәттерде тек бір ғана тачдаунға ие болды және маңызды болған кезде ойынды бұзатын ойындардан аулақ болды. Ол маусымды Чикаго Трибьюнның екінші командасының штаттық таңдауы ретінде аяқтады. Орта мектепте ол өзінің үлгісі Ахмад Рашад сияқты жеңіл атлетикадан кейін телерадиоарналық карьера жасауға ұмтылды және Олимпиада ойындарының бәсекелесуіне қатысты да көріністерге ие болды. Соңғы жылы желтоқсан айында ол Мичиган, Иллинойс, Нотр-Дам, Висконсин және Оңтүстік Каролина штаттарын қарастырды. 1995 жылдың қаңтар айында ол Мичиган университетін таңдады, өйткені оның ұлттық футбол лигасының Энтони Картер, Деррик Александр, Десмонд Говард және Крис Каллоуэй сияқты кең қабылдаушыларын шығару дәстүрі бар. Стритс Мичиганның футболшыларды қабылдау класының құрамына кірді, оның ішінде Том Брэйди мен Чарльз Вудсон да бар еді. Стритс Чикагоның қоғамдық лигасының футбол жаттықтырушылары қауымдастығының сегізінші жыл сайынғы Гарольд Вашингтонның жұлдызды футбол ойынында ойнауға таңдалды. 12-ші жыл сайынғы Субурбандық All Star футбол классикасында Стритс ойынды жеңіп алған тачдаун үшін 37 ярдты ұшып үлгіні ұстады. Өзінің баскетбол озық маусымында ол Чикаго Трибьюнның аптаның дайыны деп танылды, өйткені ол Торнтонды Шампейн, Иллинойс штатының Centennial High School мектебіне қарсы жеңіске жеткізді, бұл штат бойынша 12-ші орындағы мектеп еді. Маусым аяқталғаннан кейін ол Chicago Sun Times All Area командасының және олардың АА класындағы All State командасының мүшесі болды, оның басында "Жыл ойыншысы" атанған Кевин Гарнетт тұрды. Ол сондай-ақ Шампейн Урбана News Gazette All state командасына да таңдалды. Ақырында, Стритс барлық бес атақты All State командасына енді. Штаттық плей-оффта Стритс Торнтонды Гарнетт басқаратын бірінші орындағы Farragut Academy командасына қарсы жеңіске жеткізуге көмектесті, сонымен қатар Ронни Филдс пен Майкл Райт та осы командада ойнады. Чемпионат ойынында Стритс жеңіліс тапқанда Мануал High School командасына қарсы 15 рибаунд жинады, ал Торнтон 30–2 есебімен аяқтады. Стритс Associated Press АА класы бойынша барлық турнир командасының ең көп дауыс жинаған ойыншысы болды. Ол Иллинойс Баскетбол жаттықтырушылары қауымдастығының жұлдызды ойынында ойнауға таңдалды. Стритс ойында 12 ұпай жинап, 10 рибаунд алды. Стритс сондай-ақ Чикаго Субурбандық All Stars командасына да таңдалды. Ол 1995 жылғы Иллинойс Mr. Basketball сайлауында төртінші орынды иеленді, Гарнетт бұл сайлауды үлкен артықшылықпен жеңіп алды. USA Today оны All USA құрамасына лайық деп таныды. Ол Мичиган Wolverines ерлер баскетбол командасының үш McDonald's All Americans: Роберт Трейлор, Альберт Уайт және Луис Буллокпен бірге құрамына кірді. 1995 жылғы жеңіл атлетика маусымында ол SICA East Conference чемпионатында 21 секундтан кем уақытта 200 метрлік қашықтықты жүгірді. Секциялық штаттағы чемпионатқа іріктеу кезеңінде Стритс 7 метр (24 фут) ұзындыққа секірді және 14 метр (45 фут) үштік секіруде көрсетті. 1969 жылы орнатылған 7 метр (24 фут) Illinois High School Association (IHSA) чемпионаттық рекорды қауіпті жағдайда болды. Ұзындыққа секіру жарысының бірінші күні Стритс 7 метр (23 фут) көрсетті, бұл көшбасшының 7 метр (24 фут) көрсеткішінен кейін қалды, екі спортшы да екінші күні секірісін жақсарта алмады, нәтижесінде Стритс екінші орынды иеленді. Стритс штаттағы 4 x 400 метрлік эстафета командасы үшін 47 секундтық уақытты көрсетті. Аға сыныпта Стритс Chicago Sun Times спорттық 1994–95 жылғы жоғары мектеп спортшысының жылдық сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ Чикаго Трибьюнның 1995 жылғы наурыз айының спортшысы және 1994–95 жылғы Чикаго Трибьюнның жыл спортшысы атанды, бұл сыйлық 1995 жылдың 21 маусымында Comiskey Park стадионында табыс етілді. Стритс сондай-ақ IHSA Sports Report жыл спортшысы ретінде марапатталды. Daily Herald of Arlington Heights, Illinois басылымы Стритс олардың жыл спортшысы сыйлығын жеңіп алар еді, егер олардың жабылу аймағында жарысқан болса. Стритс өте талантты спортшы ретінде танылды, сондықтан Торнтон бейсбол жаттықтырушысы оған бейсбол командасы үшін питчер ретінде ойнауға бірнеше рет ұсыныс жасады.

After Streets' parents separated, he lived with his mother in Matteson. She started him in track, which quickly supplanted baseball, which he last played at age 12. At Rich South High School of Richton Park, Illinois he participated initially in basketball and track with basketball in his sights for professional success. As a sophomore, Streets briefly played halfback for the football team, but he broke his ankle in a freak accident after the second game, and vowed never to return. Rich South coach Hud Venerable, who had seen videotapes of Streets, set out to bring him back as a junior. He attempted to recruit Streets by attending his basketball games and track meets. He knew Streets wanted to play wide receiver. He realized football could provide a better college opportunity than basketball, especially for a 6 feet (2 m) athlete such as himself. After he returned to football, he became widely known in all three sports. The team finished that season with a 14–10 record. That same season, Streets won the Amateur Athletic Union (AAU) triple jump championship. As a junior, he helped the team compile a 26–2 record as it entered the sectional finals. In track, he won the Class AA state championship in the long jump on his final jump of 23 feet (7 m) and was leading in the triple jump with a jump of 49 feet (15 m) until Byron Topps leapt to a state record of 50 feet (15 m). During his junior year, he was recognized, along with fellow future professional football player Donovan McNabb, as one of the 16 best boy athletes in the Chicago metropolitan area by the Chicago Sun Times for his efforts in high school football, basketball and track. That spring he was also selected as one of the ten best football prospects in the Chicago area by high school athlete expert Tom Lemming for his play at wide receiver. College coaches who recruit in the Chicago area selected him as one of the top 16 1994 football prospects. One recruiting service rated him as one of the top five football prospects in Illinois and one of the top three wide receiver prospects in the United States. During the summer between his junior and senior year Streets was selected as to the All Tournament team for the AAU 17 & under men's basketball National Invitational Tournament held in Kenner, Louisiana. Streets moved in with his dad and transferred to Thornton Township High School. At the time of his 1994 senior year transfer to Harvey, Illinois's Thornton, Streets was described by a Chicago Sun Times journalist as "the best high school athlete in Illinois". The Sun Times chose him as one of the six best football prospects in the area and as an All Area Offensive selection before his senior season. He was a preseason All American in football. Lemming named him as one of the top 100 senior prospects in the nation. By this time, Lemming considered him to be the best high school wide receiver in Illinois. According to Sporting News, Streets and Randy Moss were among the four best wide receivers in the nation. National Recruiting Advisor listed him fifth behind Peter Warrick, Moss, Mondriel Fulcher, and Corey Jones. Streets and sophomore quarterback Antwaan Randle El helped Thornton snap Homewood Flossmoor High School's 44 game conference winning streak in the SICA East in football. Over the course of the season he helped Thornton achieve a 9–0 record on its way to the Class 6A state playoffs. Although Streets accumulated nine receptions for 145 yards in the playoff game, he only had one touchdown in the waning moments and was kept from making gamebreaking plays when it mattered. He ended the season as a Chicago Tribune second team All state selection. In high school, he aspired to have a broadcasting career after athletics like his role model Ahmad Rashad and also had visions of Olympic Games competition. As late as December of his senior year, he was considering Michigan, Illinois, Notre Dame, Wisconsin and South Carolina. In January 1995, he selected the University of Michigan because of its tradition of producing National Football League wide receivers such as Anthony Carter, Derrick Alexander, Desmond Howard and Chris Calloway. Streets was part of a Michigan football recruiting class that included Tom Brady and Charles Woodson. Streets was selected to play in the Chicago Public League Football Coaches Association eighth annual Harold Washington All Star Football Game. In the 12th annual Suburban All Star Football Classic, Streets caught a 37 yard fly pattern for the game winning touchdown. During his senior basketball season, he was named by the Chicago Tribune as a Prep Athlete of the Week for leading Thornton to victory over Champaign, Illinois' Centennial High School, the 12th ranked school in the state. After the regular season, he was a member of the Chicago Sun Times All Area team as well as their Class AA All State team headlined by Player of the Year Kevin Garnett. He was also selected to the Champaign Urbana News Gazette All state team. Eventually, Streets was named to all five notable All State teams. In the state playoffs, Streets helped lead Thornton to victory over Garnett's number one ranked Farragut Academy team, which also included Ronnie Fields and Michael Wright, in the Class AA state quarterfinals. In the championship game, Streets had a game high 15 rebounds in a losing effort against Manual High School as Thornton finished with a 30–2 record. Streets was the highest vote getter on the Associated Press Class AA all tournament team. He was selected to play in the Illinois Basketball Coaches Association all star game. Streets scored 12 points and had 10 rebounds in the game. Streets was also selected as a member of the Chicago Suburban All Stars. He placed fourth in the 1995 Illinois Mr. Basketball selection that Garnett won in a landslide. USA Today recognized him as an honorable mention All USA selection. He was part of a Michigan Wolverines men's basketball incoming number one ranked recruiting class with three McDonald's All Americans: Robert Traylor, Albert White, and Louis Bullock. During his 1995 senior track season, he ran a sub 21 second 200 meter in the SICA East Conference championship meet. In the sectional state championship meet qualifier, Streets posted a long jump of 24 feet (7 m) and a triple jump of 45 feet (14 m). The Illinois High School Association (IHSA) championship meet record of 24 feet (7 m) set in 1969 seemed in jeopardy. On the first day of the long jump competition, Streets posted a 23 feet (7 m), which was second to the leader's 24 feet (7 m), and neither athlete improved his jump on the second day, leaving Streets as the second place finisher. Streets also ran a 47 split for his leg of the third place 4 x 400 metres relay team at the state meet. As a senior, Streets won the Chicago Sun Times all sport 1994–95 high school athlete of the year award. He also was named Chicago Tribune March 1995 Athlete of the Month and 1994–95 Chicago Tribune Athlete of the Year, which was awarded June 21, 1995 at Comiskey Park. Streets was also honored as the IHSA Sports Report Athlete of the Year. Daily Herald of Arlington Heights, Illinois said that Streets would have won their Athlete of the Year award had he competed in their coverage area. Streets was so highly regarded as an athlete that the Thornton baseball coach repeatedly extended him an open offer to pitch for the baseball team.

Колледж мансабы

Стритс Мичиган университетінде колледж футболы мен баскетболымен айналысты. 1995 жылғы NCAA I дивизионындағы футбол маусымында жаңа студент ретінде Стритс 1995 жылғы Мичиган Вулверинс футбол командасы үшін барлығы бес пас ұстады: ол 52–17 есебімен 28 қазан күні Минесота Алтын Гоферлеріне қарсы Little Brown Jug бәсекелестігінде үш пас, ал 31–23 есебімен 25 қараша күні Огайо штатының Баккейстеріне қарсы Мичиган – Огайо штаты бәсекелестігінде екі пас ұстады. Сол маусымда одан көп пас ұстаған бес спортшының барлығы кәсіби футболға өтті (Меркьюри Хейс – 48, Амани Тумер – 44, Джей Римерсма – 41, Крис Говард – 14 және Джераме Туман – 9). Хейс, Тумер және Римерсма, команданың 75 пайызын құраған, барлығы 1996 жылғы NFL драфтында таңдалды, Стритс жетекші қайта оралған кең қабылдаушы ретінде қалды (Говард – жүгіруші, ал Туман – тығыз қорғаушы болды). 1996 жылы Мичиган жарақаттан кейін оралған бастапқы квотербек және тозған қабылдаушылар тобымен күресті: Скотт Дрейсбах маусымның соңғы үштен екі бөлігін өткізіп алды, Брайан Гризе бастапқы ойыншы ретінде қалды, ал жаңадан келген Том Брэди алмастырушы ретінде қызмет етті. Ол 1996 жылғы Мичиган Вулверинс футбол командасын 730 ярдқа 44 пас ұстаумен жетекшілік етті. Екі аптадан кейін ол Колорадо Буффалосына қарсы ойынды теңестіріп, жеңіске жеткен голдарды соқты. Оның ең жақсы статистикалық көрсеткіші Кук округінде, Иллинойс штатында, Солтүстік-Батыс университетіне қарсы достары мен отбасы мүшелерінің алдында болды, ол 5 қазанда 17–16 есебімен 150 ярдқа 12 пас ұстады. Чикаго аймағындағы бұл алғашқы ойын оның колледж мансабындағы бір ойындағы ең көп пас ұстау көрсеткіші болды, бірақ ойынның барысын өзгерткен қателік оны көлеңкеге түсірді. Стритс бәсекелестік ойындарда екі тачдаунға пас берді: Дрейсбахтан 44–10 есебімен Минесотаға қарсы жеңіске жеткен алғашқы ұпай және Гризеден 13–9 есебімен Огайо штатына қарсы жеңіске жеткен жалғыз тачдаун. Екінші курста футбол маусымы 1 қаңтардағы Outback Bowl ойынымен аяқталғаннан кейін, ол қаңтардың соңғы аптасында Мичиган Вулверинс баскетбол командасына қосылды және 1 ақпан күні Мичиган штатына қарсы ойында дебют жасады. Команда сол маусымда 27 наурызда Ұлттық шақыру турнирінде жеңіске жетті, ал Стритс бес ойынның төртеуінде бірнеше минут ойнады. Алайда Мичиган университетінің баскетболдағы дауына байланысты чемпионаттан бас тартылды. Баскетбол маусымы аяқталғаннан кейін Стритс футбол командасына көктемгі жаттығуларға қосылды және ол 12 сәуірдегі жыл сайынғы көктемгі ойында 125 ярдқа төрт пас ұстаумен барлық қабылдаушыларды бастап шықты. Оның анасының айтуынша, 1997 жылғы жазғы маусымда Стритс бұрынғыдан гөрі салмақ көтеруге көп көңіл бөлді, бұл 1997 жылғы Роуз-боулға қатысу мүмкіндігін жоғалтқан 1969 жылғы командадан бері Роуз-боулға қатысушылары жоқ Мичиган командасының алдындағы мақсаты болды. Стритс пен Рассел Шоу бастапқы қабылдаушылар болғанымен, колледж футболының ең әмбебап спортшыларының бірі саналған Чарльз Вудсон сол маусымда шабуылда ойнауы күтілді. Алайда Дрейсбах, Брэди немесе Гризе команданың квотербегі болатыны белгісіз болды. Гризе маусымды ашу алдында бастапқы ойыншы болып тағайындалды. Кез келген квотербектің жақсы маусымы Стритс пен қабылдаушылардың өнімді маусымына әкелуі мүмкін деп есептелді. Стритстің маусымдағы алғашқы тачдауын 27 қыркүйекте Нотр-Дамға қарсы 21–14 есебімен жеңіске жеткен Гризеден 41 ярдтық пас ұстау құрады. Маусым ішінде Стритс екі бас бармағын да ауыстырды, екінші жарақат 1 қарашада Минесотаға қарсы Little Brown Jug ойынында болды. Келесі аптада Стритс Минесотаға да, Пенсильвания штатына да қарсы ойында пас ұстамады. Жарақат Стритске кедергі келтіргенімен, ол соңғы төрт реттегі маусымның үшінде пас ұстамады, бірақ 53 және 58 ярдтан тачдаунға пас берді және 1998 жылғы Роуз-боулда маңызды үтірлеуге айыппұл алды. Роуз-боулда Стритс 127 ярдқа және екі тачдаунға жетті, бұл оның маусымдағы ең жоғары көрсеткіші болды. Бұл Мичиганның Bowl Alliance ұлттық чемпионы атағын нығайтуға көмектесті. 1998 жылы Стритс өзінің соңғы маусымында бірнеше тәжірибелі қабылдаушылармен, соның ішінде 1997 жылы All American тайтл иесі болған тығыз қорғаушы Туманмен оралды. 1998 жылғы Мичиган Вулверинс футбол командасы маусымға Брэди, Дрейсбах және Дрю Хенсон арасындағы квотербек шайқасымен және Дэвид Террелл мен Маркиз Уокер арасындағы кең қабылдаушылар шайқасымен кірісті. 5 қыркүйекте Нотр-Дамға қарсы жеңілген ойында Стритс бірінші жартысында 101 ярдқа 8 пас ұстады, ал Маркус Найт Брэди мен Хенсоннан Мичиганның 322 пасын 126 ярдқа жеткізді. Стритс қазан айында екі рет қатарынан 100 ярдтан асып түсті: ол 24 қазанда үйде өткен Индианаға қарсы ойында сегіз пасқа 117 ярд ұстады, ал 31 қазанда Минесотаға қарсы ойында мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 192 ярд ұстады. Огайо штатына қарсы ойында ол 31–16 есебімен 21 қарашадағы жеңілісте Мичиганның жалғыз тачдаунын соқты, сонымен қатар 9 пасқа 118 ярд ұстады. 1999 жылғы Флорида Citrus Bowl жеңісінде Арканзасқа қарсы төртінші ширек сағатта теңестіруге жеткен гол драйвында Стритс үшінші және 11-де 15 ярдтық және төртінші және 2-де 8 ярдтық пас ұстады, бұл оның мансабындағы соңғы 7 пасқа 129 ярдтық көрсеткіші болды. Стритс 23 қаңтардағы 1999 жылғы Senior Bowl ойынында төртінші ширек сағатта тачдаунға пас берді және екі ұпайлық конверсия жасады, сондай-ақ 24 қаңтардағы 1999 жылғы Hula Bowl тізіміне енді. Соңғы курста Стритс 76 пасқа 1035 ярд және 11 тачдаун соқты. Стритс 1998 жылы All Big Ten екінші командасына сайланды. Стритс Мичиганның бір ойындағы ең көп пас ұстау көрсеткіші бойынша Джек Клэнсиден кейін екінші орында тұрады – 192 ярд. Стритс 1996–1998 жылдары үш жыл қатарынан Мичиган қабылдаушыларының статистикалық көрсеткіштері бойынша жетекші болды (Ярд 1996–1998, Пас 1996 және 1998, Тачдаун 1997–1998). Сәуір айындағы көптеген сарапшылардың пікірінше, Стритс 1999 жылғы NFL драфтындағы ең жақсы кең қабылдаушылардың 6-8-іншісі саналды. Алайда ол драфт алдында баскетбол ойнаған кезде оң ахиллес сіңірінің жарығын жұқтырды және 6-8 айға жарақаттан айырылуы күтілді. Нәтижесінде ол жиырмасыншы кең қабылдаушы ретінде таңдалды. Драфт кезінде мүшеқабырғасымен жүрген Стритс таңдалғанына қуанды.

Streets played college football and basketball at the University of Michigan. As a true freshman in the 1995 NCAA Division I A football season, Streets only caught five passes for the 1995 Michigan Wolverines football team: he caught three in the 52–17 October 28 Little Brown Jug rivalry game victory against the Minnesota Golden Gophers and two in the 31–23 November 25 Michigan – Ohio State rivalry game with the Ohio State Buckeyes. All five athletes who had more receptions than him that season went on to play professional football (Mercury Hayes − 48, Amani Toomer – 44, Jay Riemersma – 41, Chris Howard – 14 and Jerame Tuman – 9). Hayes, Toomer and Riemersma, who accounted for 75 percent of the team's yardage, were all selected in the 1996 NFL Draft, leaving Streets as the leading returning wide receiver (Howard was a running back and Tuman was a tight end). In 1996, Michigan dealt with a starting quarterback returning from a season ending injury and a depleted receiving group: Scott Dreisbach had missed the final two thirds of the season, leaving Brian Griese as the starter and freshman Tom Brady served as an understudy. He led the 1996 Michigan Wolverines football team in receptions and reception yardage with 44 receptions for 730 yards. Two weeks later he made key catches on both the game tying and game winning scoring drives against the Colorado Buffaloes. His best statistical performance came at home in Cook County, Illinois in front of a large gathering of friends and family against Northwestern when he recorded 12 receptions for 150 yards in an October 5, 17–16 loss. This first appearance in the Chicago area would be his collegiate career best in terms of single game receptions. but it was overshadowed by a fumble that changed the momentum of the game. Streets caught two touchdown passes both in rivalry games: the opening score from Dreisbach in the 44–10 victory against Minnesota and the only touchdown in a 13–9 victory over Ohio State from Griese. In his sophomore year, after the football season ended with the January 1, 1997 Outback Bowl game, he joined the Michigan Wolverines basketball team in the last week of January and made his debut in a February 1, 1997 game against Michigan State. The team went on to win the 1997 National Invitation Tournament on March 27 that season, and Streets played a few minutes in four of the five games. However, due to the University of Michigan basketball scandal the championship has been vacated. After the basketball season ended, Streets rejoined the football team for Spring practice, and he led all receivers with four receptions for 125 yards in the annual spring game on April 12. According to his mother, during the summer prior to his 1997 junior year, Streets dedicated himself to weight training like he never had before in an effort to end a Rose Bowl draught that made the 1997 Wolverines the first since the 1969 team to have no Rose Bowl veterans. Although Streets and Russell Shaw were the starting receivers, it was understood that Charles Woodson, who was regarded as one of the most versatile athletes in college football, was expected to play on offense that season. However, it was not clear whether Dreisbach, Brady or Griese would quarterback the team. Griese was named starter shortly before the season opener. It was believed that a solid season by any of the quarterbacks could lead to a productive season by Streets and the receivers. Streets' first touchdown of the season was a 41 yard game tying catch from Griese in a 21–14 September 27 victory in the rivalry game against Notre Dame. During the season, Streets dislocated both thumbs, with the second injury occurring in the November 1 Little Brown Jug game against Minnesota. Streets caught no passes against either Minnesota or Penn State the following week. Although the injury hampered Streets went without a catch in three of the last four regular season games he caught touchdown passes of 53 and 58 yards and drew a key pass interference penalty in the 1998 Rose Bowl. The Rose Bowl performance was Streets' season high with 127 receiving yards and two touchdowns. It helped solidify Michigan's case as the Bowl Alliance national champion. In 1998, Streets' returned for his senior season with several experienced receivers including 1997 All American tight end Tuman. The 1998 Michigan Wolverines football team entered the season with a quarterback battle between Brady, Driesbach and Drew Henson and wide receiver battle between David Terrell and Marquise Walker. In the season September 5 opening game loss against Notre Dame, Streets caught 8 passes for 101 yards in the first half and Marcus Knight accounted for 126 of Michigan's 322 passing yards from Brady and Henson. Streets had back to back 100 yard games in October: He posted 117 yards on eight receptions in the October 24 homecoming game against Indiana, and he had a career high 192 yards against Minnesota on October 31. Against Ohio State, he caught Michigan's only touchdown in a 31–16 November 21 loss as part of a 9 catch and 118 yard effort. In the game tying touchdown drive in the fourth quarter of the 1999 Florida Citrus Bowl victory over Arkansas, Streets caught a 15 yard completion on third and 11 and the 8 yarder on fourth and 2 on his way to a career ending 7 catch 129 yard effort. Streets caught a fourth quarter touchdown pass and two point conversion in the January 23, 1999 Senior Bowl, and he was on the January 24, 1999 Hula Bowl roster. As a senior, Streets totalled 1035 yards and 11 touchdowns on 76 receptions, Streets was voted to the All Big Ten Second Team in 1998. Streets remains second to Jack Clancy on the all time Michigan single game receptions yardage list with 192. Streets led the Michigan receivers statistically for three consecutive years from 1996 – 1998 (Yards 1996–1998, Receptions 1996 & 1998, Receiving touchdowns 1997–1998). Streets was regarded as between the 6th and 8th best wide receiver in the 1999 NFL Draft according to most expert analyses in April. However, he ruptured his right achilles tendon in a pickup basketball game prior to the draft and was expected to be sidelined for six to eight months. As a result, he was the twentieth wide receiver selected. Streets, who was on crutches at the time of the draft, was relieved to have been drafted.

Сан-Франциско 49ерс

Сан-Франциско 49ers, құрамында Джерри Райс, Террел Оуэнс және Дж. Дж. Стоукс болған, дереу қабылдаушыға мұқтаж болған жоқ және алтыншы раундтағы таңдаумен болжамды екінші раундтағы таңдауға тәуекел етті. Бас бапкер Стив Мариуччи команда оның перспективасын жарақат алған спортшы ретінде бағалап, жарақаттануына қарамастан, оны кейінгі раундтарға жақсы таңдау деп тапқанын айтты. Бірақ ол айдың соңына дейін келісімшартқа отырды. Маусым басталар алдында Стритс Наил Бенджамин мен Деймон Гриффинге орын табу үшін футболдан тыс жарақат алғандар тізіміне енгізілді. Стритс маусымның 13-ші аптасына дейін Р. В. МакКвартерстің орнына 53 ойыншыдан тұратын тізімге қосылды. Ол үш аптадан кейін соңғы екі ойынға қатысты. Екінші ойында ол "Дүйсенбі түнгі футбол" маусымының финалында өзінің алғашқы екі NFL қабылдауын жасады. 2000 жылғы 49ers үшін 2000 жылғы NFL маусымында Стритс өзінің дағдыларын көрсетуге мүмкіндік алғанда, ол үлкен ойын жасау қабілеті бар жалғыз жылдам қабылдаушы екенін дәлелдеді, бірақ төртінші қабылдаушы болып қалды. Маусым ішінде төртінші қабылдаушы ретінде Стритс барлығы 19 қабылдауды ұстады, ал Оуэнс ойынға қатыспаған екі ойында да төрт рет қабылдады. Желтоқсанның ортасында Стритс тібін сындырып, маусымды аяқталуға екі апта қалғанда аяқтады. Бұл ойын Райс үшін 49ers сапындағы соңғы үй ойыны болды және Оуэнс сол кездегі NFL рекордын бір ойындағы қабылдау саны бойынша – 20 қабылдаумен орнатқан күн болды. 2001 жылғы NFL маусымында Райс Окленд Рейдерс клубымен келісімшартқа отырды. Стритс 2001 жылы 49ers үшін Стоукс пен Оуэнстен кейінгі үшінші қабылдаушы болды. Atlanta Falcons клубына қарсы маусымның ашылу ойынында Стритс Гарсияның 335 ярдтық көрсеткішіне сәйкес 81 ярд қабылдады. Бұл Стритс үшін маусымдағы ең көп ярд жинаған ойын болды. Ол ойынды жеңу үшін 3-ші және 5-ші мүмкіндікте 52 ярдтық үстеме уақыт қабылдауын қамтыды, бұл Стритс мансабындағы ең ұзақ қабылдау және маусымның қалған бөлігінде жинағаннан көп ярдты құрады. Стритс 2001 жылдың 2 желтоқсанында "Бъффало Биллз" клубына қарсы өзінің мансабындағы алғашқы тачдаунын жасады. Маусым бойы Стритс үш ойынға бастап кірді, ал оның жалпы қабылдаулары мен ярдтары алдыңғы маусыммен салыстырғанда тиісінше 19-дан 28-ге және 287-ден 345-ке дейін өсті. Стритс төртінші тоқсанда тачдаун ұстап, ойынды теңестіретін екі ұпайлық айырма жасады, содан кейін 2002 жылғы 49ers үшін ойынға шығуға мүмкіндік беру үшін жарақат алды. Стритс сол маусымда 14 ойынға бастап кірді, бірақ 100 ярдтан асып түсетін ойын болған жоқ. Сол маусымда Стритс мансабындағы ең көп ярд (756) және қабылдау (72) көрсеткіштерін жасады және алғаш рет бес тачдаун соқты. "Гиганттармен" өткен ойын 49ers командасының 24 ұпаймен қайта оралуымен есте қалды. Ойынды жеңімпаз қабылдаудың табиғи даңқына қарамастан, Стритс баспасөзде қарапайым және достарымен кішіпейіл болып қалды. Маусымнан кейін Стритс шектеулі еркін агент болды. Ол 2003 жылғы NFL драфтынан бұрын 49ers командасының таңдау позициясын жақсарту үшін басқа командаға ауыстырылып, саудаға шығарылады деп күтілді. 2003 жылдың ақпанында Мариуччидің орнына Деннис Эриксон тағайындалды. 2003 жылғы NFL маусымынан бұрын 2002 жылдың соңында үшінші қабылдаушы позициясын ұстап тұру үшін күрескен Стоукс "Джексонвилл Джагуарс" клубымен келісімшартқа отырды. Стритс 2003 жылы 49ers командасының барлық ойындарында бастап кірді, бұл оның маусымдағы ең ұзақ қабылдауы болды. Стритспен бірге Оуэнс, бастаушы квотербек Гарсия және бастаушы жүгіруші Гаррисон Хёрст, сондай-ақ бастаушы шабуылдаушы сызықтың ойыншылары Деррик Диз және Рон Стоун сол жылы командадан шығарылды. Бұл бір маусымда бір команданың NFL тарихындағы ең көп бастамашы ойыншыларды босатуы деп саналады.

The San Francisco 49ers, who had Jerry Rice, Terrell Owens, and J. J. Stokes, did not need a wide receiver right away and gambled on the projected 2nd round selection with their sixth round pick. Head coach Steve Mariucci said that the team had evaluated his prospect as an injured athlete and had determined him to be a good selection for later rounds despite his injury. but he signed just before the end of the month. Just before the season started, Streets was placed on the reserve non football injury list in order to make roster space for Na'il Benjamin and Damon Griffin. Streets was activated onto the 53 man roster prior to week 13 of the season to replace the injured R. W. McQuarters. He activated for the gameday roster three weeks later for the final two games. In his second game, he caught his first two NFL receptions on the Monday Night Football season finale. When Streets had the chance to exhibit his skills during the 2000 NFL season for the 2000 49ers, he proved himself to be the only speed receiver with the ability to create big plays downfield, but he remained the fourth receiver. During the season as the number four receiver, Streets caught a total of 19 receptions, and he caught four in both games Owens was inactive. In mid December, Streets broke his tibia and ended his season two weeks prior to the end of the season. The game was Rice's last home game as a 49er and the day that Owens set the then NFL record for single game receptions, with 20. In the 2001 NFL season, Rice signed with the Oakland Raiders. Streets became the number three receiver for the 2001 49ers behind Stokes and Owens that season. In the season opener against the Atlanta Falcons, Streets totaled 81 yards receiving as part of a 335 yard day by Garcia. This was Streets' single game season high yardage total for the season. It included a 52 yard overtime catch on 3rd and 5 in the game winning drive, the longest reception of Streets' career and more yards than he would accumulate in any single game the rest of the season. Streets recorded his first career touchdown on December 2, 2001, against the Buffalo Bills. Over the course of the season, Streets started three games, and his total receptions and yards, compared to the prior season, increased from 19 to 28 and 287 to 345, respectively. Streets caught a fourth quarter touchdown and game tying two point conversion in the game, and got injured clearing the way for Streets to start in some games for the 2002 49ers. Streets started a total of 14 games that season. but recorded no 100 yard games. That season, Streets posted his career highs in yards (756) and receptions (72) and totaled five touchdowns for the first time. The Giants game was memorable for its 24 point comeback by the 49ers. Despite the natural glory of the game winning catch, Streets remained a modest footnote in the press and humble with his friends. After the season, Streets was a restricted free agent. He was expected to be signed and traded to another team before the 2003 NFL draft in order to improve the 49ers' draft position. The team replaced Mariucci with Dennis Erickson in February 2003. Before the 2003 NFL season, Stokes, who at the end of 2002 had been struggling to hold on to the third receiver position, was signed by the Jacksonville Jaguars. Streets started every game for the 2003 49ers. which was his longest reception of the season. Streets along with Owens, starting quarterback Garcia and starting running back Garrison Hearst, and starting offensive linemen Derrick Deese and Ron Stone were all let go by the team that year. That is regarded as the biggest release of offensive starters in NFL history by a team in a single season.

Детройт Лайонс

Наурыз айында Стритс 2004 жылғы NFL маусымы үшін «Детройт Лайонс» командасымен келісімшартқа отырды. 2004 жылғы НФЛ драфтында «Лайонс» Рой Уильямсты жетінші жалпы нөмірмен таңдады, бұл Роджерсті бірінші раундта таңдағаннан бір жыл өткен соң болды. Уильямс пен Роджерс маусым басталғанда негізгі ойыншылар ретінде қарастырылды, ал Стритс үшінші қабылдаушы болып есептелді. Роджерс маусымның үшінші ойынында жақ сүйегін сындырып, қалған жыл бойы алаңға шыға алмады. Стритс 2004 жылы «Арыстандар» сапында өткізген 13 ойынның 12-сінде бастапқы құрамда ойнады, 28 қабылдау арқылы 260 ярд жинады. Ол 17 қарашада ғана жаттығуларға қайта оралды. 21 қарашада «Миннесота Викингс» командасына қарсы өткен ойында алаңға шығып, пас ұстады. 26 желтоқсанда «Чикаго Беарс» командасына қарсы өткен ойыннан кейін Стритс жарақат алған тізесімен тіркелді. Стритс 2 қаңтарда «Арыстандардың» маусымның соңғы ойынында қатыспады. «49ers» командасы Стритсті бос агент ретінде жоғалтқандығы үшін 2005 жылғы НФЛ драфтында өтемақылық таңдау құқығын алды. Стритспен келісімшартты жаңартпай, «Лайонс» 2005 жылдың сәуір айында кең қабылдаушы Кевин Джонсонмен келісімшарт жасасты.

Жеке өмір

Стритс кәсіби футболшы болған кезде жасөспірімдер баскетбол командаларын баптаумен және оларды дамытумен белсенді айналысты. Ол 16 жасқа дейінгі ұлттық AAU чемпионатында жеңіске жеткен команданы жаттықтырды. Ол "Meanstreets AAU" саяхаттық клубын құрды және оны баптады, бұл клубқа Энтони Дэвис сияқты ойыншылар кірді. Стритс сондай-ақ жергілікті "жұлдыздар" ойындарын баптауға белсенді қатысты, мысалы, The Star/Daily Southtown, Balmoral Park Race Track, McDonald's, Comcast және 99.9 FM радиостанциясының демеушілігімен өткен көктемгі ойын.