Канадалық бейсболшы Уилльям Генри Уоткинс өмірі мен мансабы

Кіріспе

Канадалық бейсболшы (1858–1937)

Уильям Генри Уоткинс (5 мамыр 1858 – 9 маусым 1937), кейде "Уотти" немесе "Уотти" деп аталды. Оның ата-анасы, Джон Хартон Уоткинс және Элиза Джейн (Тайлер) Уоткинс, Уэльстен және Ирландиядан Канадаға көшіп келген. 1868 жылы анасы қайтыс болды, содан кейін ол Онтарио штатының Эрин қаласында анасының әжесі мен атасы тәрбиеледі. Уоткинс Торонтодағы Жоғарғы Канада колледжінде бір жыл оқыды. Ол сонымен қатар жаңалықтар ойыншықтарын шығаратын компанияда және Ingles Corliss Engine Works филиалында шәкірт болып жұмыс істеді. 1879 жылы, 21 жасында Уоткинс Мичиган штатының Порт-Хурон қаласына көшіп, келесі 40 жылды сонда өткізді.

Гюльф және Сент-Томас (1879-81)

1879 жылдан 1880 жылға дейін Уоткинс Оңтүстік-Батыс Онтариодағы Гюльф қаласының «Мейпл Лифс» клубында ойнады. Уоткинс ойыншы болған кезде «Мейпл Лифс» Канаданың әуесқойлар чемпионатында жеңіске жетті. Ол 1884 жылы шілдеде команда таратылған кезде Солтүстік-Батыс лигасында бірінші орынға тең шықты. 1884 жылғы 26 тамызда Цинциннатиде Гас Шаликс тастаған доп Уоткинстің басына тиді. «Cincinnati Enquirer» газетінде оқиға былай сипатталған: «Екі ауттан кейін Уоткинс соққыға тұрып, Шаликс атқан жылдам қисық доптың құрбаны болды. Ол басын иеді, бірақ кеш қалды, доп оның жақ сүйегіне тиді. Ол алмастың үстіне құлады, ал трибунадағылар қорқыныштан діңге тіресті. Оны жартылай алып, ауырсынудан қимылдап директорлар бөлмесіне жеткізді, онда жүйкесіне күшті соққы тигенімен, сүйектерінің зақымданбағаны анықталды. Газеттерде ол бес күн бойы «өмір мен өлім арасында» болғаны жазылды. Уоткинс жарақаттан кейін қысқа ғана уақытқа ойынға оралды, бірақ өнері бұрынғыдан төмендеді. Ол 1884 жылғы 13 қазанда ойыншы ретінде соңғы ойынын ойнады. Маусымның ортасында «Хузиерс» Батыс лигасында үстемдік құрды, жеңіс көрсеткіші .880 болды. Сэм Томпсон кейіннен «Хузиерс» командасының Детройтқа қалай өткені туралы қызықты оқиғаны айтты. Детройт екі өкілді (Марш пен Малони) Ларри МакКин мен Джим Кинаннан тұратын «Хузиерс» батареясына қол қою үшін Индианаполиске жіберді. «Wolverines» МакКин мен Кинан үшін Цинциннати «Reds» командасынан басымдық алды, бірақ соңында Уоткинс пен команданың негізгі құрамына ие болды. Бір ғана ескерту – 10 күндік күту мерзімі басқа командаларға Детройттан жоғары баға ұсынуға мүмкіндік беретін еді. Марш пен Малони ойыншыларды дереу Детройтке жіберіп, қонақ үйге орналастырды. Ертесіне ойыншыларға команда олар үшін балық аулауға саяхат ұйымдастырғанын айтты. Ойыншылар «Аннет» пароходына отырып, табысты балық аулаумен өткен бірінші күні мен түнін күйді. Үш күннен кейін ойыншылар күдікке түсті, бірақ кеме капитаны олардың Детройтке қашан оралатынын сұрағанда күлді. Ойыншылар алтыншы күні наразылық білдіргенде, капитан оларды 10 күн теңізде ұстап тұруға бұйрық берілгенін мойындады. Кейін ойыншыларға басқа клубтардан келген ұсыныстармен толған пошта жеткізілді. 1885 жылғы маусымның соңында Детройт Буффало бейсбол клубынан төрт ойыншыны (Джек Роу, Дэн Браутерс, Харди Ричардсон және Дикон Уайт) сатып алды, олар «Үлкен Төрттік» деп аталды. «Үлкен Төрттік» көп жылдар бойы ұлттық ойынның тарихындағы ең ұлы төрттік ретінде есептелді. «Үлкен Төрттік» 1886 жылғы маусымда Детройтке қосылды. «Үлкен Төрттік» қосылғаннан кейін «Wolverines» айтарлықтай жақсарды, 1886 жылы 85-38 есебімен екінші орынды иеленді. 1887 жылғы маусым Детройт «Wolverines» тарихындағы ең жарқын кезең болды. Командада .300-ден жоғары соққан алты тұрақты ойыншы болды: Сэм Томпсон (.372 және 127 ойында 166 RBI), Дэн Браутерс (.338 және 123 ойында 101 RBI), Ларри Твичелл (.333), Харди Ричардсон (.328), Джек Роу (.318) және Дикон Уайт (.303). Питчинг құрамын қисық доп шебері «Претцельс» Гетзиен басқарды, ол 29-13 есебімен (.690) жеңіс-жеңіліс көрсеткішіне және 3.73 орташа ұпайға ие болды. Сыртқы шабуылшы Ларри Твичелл де 12 ойында питчер ретінде ойнады және 11-1 есебін көрсетті. «Wolverines» 79-45 есебімен Ұлттық лиганың жеңімпазы атанды, содан кейін 1887 жылғы әлем чемпионатында Сент-Луис «Browns» командасын жеңді. 1888 жылғы маусымда «Wolverines» бесінші орынға түсті. 1888 жылғы тамыздың соңында Детройт клубы Уоткинстің орнынан түсірді немесе оның өтінімін қабылдады, ал Роберт Лидли оның орнына «уақытша менеджер» болып тағайындалды. «Wolverines» Уоткинс басқаруымен соңғы жылы 49-44 есебін көрсетті.

From 1879 to 1880, Watkins played for the Maple Leafs of Guelph in Southwestern Ontario. The Maple Leafs won the Canadian amateur championship while Watkins was a player. He led Bay City to a tie for first place in the Northwest League when the team disbanded in July 1884. On August 26, 1884, Watkins was hit on the head by a pitch from Gus Shallix, at Cincinnati. The Cincinnati Enquirer described the incident as follows:With two out, Watkins came to bat and fell a victim to one of the swift curves of Shallix. The poor fellow ducked his head, but it was too late, and the ball caught him on the temple. He rolled over into the diamond, while a thrill of horror passed through the hearts of those in the stands. He was half carried, writhing nervously with pain, to the directors' room, where it was found that though the shock to his system had been great, no bones were broken. Newspaper accounts indicate that he "hovered between life and death" for five days. Watkins returned briefly as a player after the injury, but his performance was substantially diminished. He appeared in his final game as a player on October 13, 1884. By mid June, the Hoosiers were the dominant team in the Western League, compiling an .880 winning percentage. Sam Thompson later told the colorful story of the Hoosiers' acquisition by Detroit. Detroit sent two representatives (Marsh and Maloney) to Indianapolis, principally to sign the Hoosiers' battery of Larry McKeon and Jim Keenan. The Wolverines were outbid by the Cincinnati Reds for McKeon and Keenan but wound up with Watkins and the rest of the team's starting lineup. The only catch was that a 10 day waiting period would allow other teams to outbid Detroit. Marsh and Maloney promptly sent the players to Detroit and quartered them in a hotel there. The next morning, the players were told that the team had arranged a fishing trip for them. The players boarded the steamship Annette and enjoyed the first day and night of successful fishing. After three days, the players became suspicious, but the ship captain laughed when asked when they would return to Detroit. As the players became mutinous on the sixth day, the captain admitted he had been ordered to keep them "out at sea" for 10 days.</blockquote>
The players were only later presented with their accumulated mail which included scores of offers from other clubs. Late in the 1885 season, Detroit acquired four players from the Buffalo baseball club (Jack Rowe, Dan Brouthers, Hardy Richardson, and Deacon White) who were known as the "Big Four." The "Big Four" were "regarded for many years as the greatest quartette in the history of the national pastime." The "Big Four" joined Detroit for the 1886 season. With the addition of the "Big Four", the Wolverines improved substantially, finishing in second place with an 85 38 record in 1886. The 1887 season was the pinnacle in the history of the Detroit Wolverines. The team was loaded with hitters, including six regulars who hit above .300: Sam Thompson (.372 and 166 RBIs in 127 games), Dan Brouthers (.338 and 101 RBIs in 123 games), Larry Twitchell (.333), Hardy Richardson (.328), Jack Rowe (.318) and Deacon White (.303). The pitching staff was led by "Pretzels" Getzien, a curveball specialist who compiled a 29–13 (.690) win–loss records and a 3.73 earned run average. Outfielder Larry Twitchell also started 12 games as pitcher and compiled an 11–1 record. The Wolverines won the National League pennant with a 79 45 record and then defeated the St. Louis Browns in the 1887 World Series. During the 1888 season, the Wolverines fell to fifth place. In late August 1888, the Detroit club fired, or accepted the resignation of, Watkins as their manager, and Robert Leadley was hired as "acting manager" in his place. The Wolverines compiled a 49–44 record in their final year under Watkins.

Канзас-Сити (1888-89)

1888 жылдың тамыз айының соңында "Вулверинес" командасымен жолдары айырылысқаннан кейін, Уоткинс 1888 жылдың қыркүйегінің басында Американдық лигасының "Канзас-Сити Каубойы" командасының менеджері болып тағайындалды. Ол 1888 жылғы маусымның соңғы айында команданы 8–17 есебімен, ал 1889 жылы 55–82 есебімен аяқтады.

Сент-Пол (1890-91)

1890 жылдың маусым айында Уоткинс Батыс Ассоциациясының «Сент-Пол Апостолдары» командасының маусым ортасындағы басқарушысы болып тағайындалды. Уоткинс «Сент-Пол» клубының жағдайын жақсартуда көп табысқа жете алмады, ал 1890 жылдың тамызында «The Sporting Life» газеті Уоткинстің шығындарды азайту үшін ойыншыларды босатуға және жалақыны төмендетуге мәжбүр болғанын, сондай-ақ ол команданы «нұсқауларға сәйкес үнемді басқарып жатқанын» хабарлады, бірақ 1891 жылы күшті команда құруға үміттенеді. «Апостолз» 1890 жылы 37-84 есебімен соңғы орында қалды. 1890 жылдың қыркүйегінде «Сент-Пол» клубы қаржылық қиындыққа тап болғандықтан, Уоткинстің жеке досы К. Л. Флэтли клубты сатып алып, Уоткинске 1891 жылы клубтың басқарушысы ретінде жұмыс істеуге келісім берді. Алайда, Флэтли 1890 жылдың желтоқсан айына дейін клубты сатқан болатын. Екі айдан кейін, 1891 жылдың тамызында клуб таратылды, ал Уоткинс «Дулут» командасының төленбеген ойыншылар жалақысының жартысына жауапкершілікке тартылды.

Рочестер (1892)

1892 жылғы сәуірде Уоткинс Шығыс лигасындағы «Рочестер Флаур Ситис» командасының менеджері болып тағайындалды және «The Sporting Life» газетінде оны «қоңызқұрт» деп сипаттап, «араласушы директорлардың бұзушылығына ұшырамайды» деді. Маусым соңында «The Sporting Life» газетінің Рочестердегі тілшісі Уоткинсті «жақсы ойыншылардың тапшылығы болған», «ауыр түрде зардап шеккен», «ішкі дау-жанжалдарға» ұшыраған және аз көрермен жиналған «сәйкес келмейтін командамен» жұмыс істегені үшін мақтады. Тілші атап өтті, Уоткинс тәртіпке баса назар аударғандықтан команданы жаңартты: ол өзін-өзі құрметтейтін кез келген адам сияқты түннің қараңғы сағаттарында да өз ойыншыларын қадағалап отырды, қаржылық саясатында әрқашан сақтық танытты, ойыншыларды дұрыс бағалады және командалық жұмыстың толық аяқталуын қадағалады. Ол әрқашан абыройлы мінез-құлық танытты және жағдайды ескере отырып, менеджер ретінде үлкен жетістікке жетті. Жергілікті жанкүйерлер оған барлық кәсіптерінде сәттілік тілейді және 1893 жылы ол қайтадан Рочестердегі бейсбол командасын басқарады деген үмітте болады.

Индианаполис, VI бөлім (190612)

Уоткинс 1906 жылы Америка қауымдастығының «Индианаполис Индианс» командасының менеджері ретінде Индианаполиске оралды. «Индианаполис Morning Star» газеті жергілікті бейсбол жанкүйерлерінің «қуанышқа толы» екенін және Уоткинстің «Америка қауымдастығының ең білікті менеджері» саналғанын хабарлады. Ол сондай-ақ 1906 жылдан 1912 жылға дейін клуб президенті болды. 1906 жылдың мамыр айында ол бас жаттықтырушы лауазымынан қалып, бас жаттықтырушы міндетін Чарли Каррға жүктеді. 1912 жылдың ақпан айында «Спортинг Лайф» газеті Уоткинстің төрт кіші лига клубының ісіне қатысқанын және оны «кіші лиганың патшасы» деп атағанын жариялады. 1912 жылдың көктемінде «Спортинг Лайф» газеті Уоткинстің «Индианаполис» клубындағы үлесін сатқанын хабарлады, ал «Индианаполис Стар» газеті Уоткинстің «Индианаполис» командасының президенті лауазымынан «қызметтен босатылғанын» және клуб иелерінің менеджер Джимми Бёркті қызметтен алу талабын қабылдамағандықтан отставкаға кеткенін мәлімдеді. «The Star» сол кезде былай деп жазды: «Ол отыз жылдан астам уақыт бойы бейсболдағы көрнекті тұлға болды. Ол Америка қауымдастығының ұйымдастырушыларының бірі еді. Уоткинс мырза – ескі мектептің бейсболшысы және ұйымдастырылған бейсболдың қазіргі деңгейге жеткенге дейін бастан өткерген барлық қиын сынақтардың ортасында болды. Ол бес бейсбол соғысын бастан өткерді және, өзі айтқандай, олардың әрқайсысында «банкротқа» ұшырады».

Порт-Хюрон, ІІ бөлім (1920-1922)

1920-1922 жылдары Уоткинс Порт-Хурон бейсбол клубының президенті қызметін атқарды.

Басқарушылық жазба

Команда Жыл Маусым (Регулярлық) Маусым (Кейінгі) Ойындар Жеңіс-Жеңіліс Пайыздық көрсеткіш Қорытынды орны Жеңіс Жеңіліс Пайыздық көрсеткіш Нәтиже
IND 234 180 .182 11-ші NA – – – –
DET 70 34 .360 6-шы NL – – – –
DET 126 87 .360 2-ші NL – – – –
DET 127 79 .450 1-ші NL 10 5 .667 Әлем сериясының жеңімпазы (STL)
DET 94 49 .440 5-ші NL – – – –
KC 25 81 .703 8-ші AA – – – –
KC 139 55 .820 7-ші AA – – – –
STL 135 57 .432 10-шы NL – – – –
PIT 151 72 .486 8-ші NA – – – –
PIT 247 150 .318 7-ші NA – – – –
Барлығы 914 452 444 .504 10 5 .667

Отбасы және кейінгі жылдары

Уоткинс 1884 жылы Эдна Базардқа үйленді. Балалары болмаған сияқты. Уоткинс 1897 жылы АҚШ азаматы болды. Уоткинс 1937 жылы 79 жасында Мичиган штатының Порт-Хюрон қаласында қант диабетінен қайтыс болды. Ол әйелі Эднаны қалдырып, Порт-Хурондағы Лейксайд зиратында жерленді. Порт-Хуронның жартылай кәсіби және мектеп бейсбол командалары пайдаланған алаң оның құрметіне Уоткинс алаңы деп аталды (бірақ ол 1940 жылдардың басында қолданыстан шықты). Уоткинс 2008 жылы Порт-Хурон спорттық даңқ залына енгізілді.