Кіріспе

Lake Pleasant қаласы Адирондак саябағының ішінде және округтің орталық жерінде орналасқан. Қала – туристер жиналатын маңызды орын, аймақтағы тұрғын үйлердің шамамен үштен екі бөлігі маусымдық үйлерді құрайды. Еске алу күнінен бастап Еңбек күніне дейінгі аралықта, яғни жазғы маусымда, бұл шағын қала өте қарбалас болып, шеру, фейерверк, жазғы музыкалық қойылымдар, кемпинг, жаяу серуендер, су спорты, тарихи шаралар, көрмелер, геокешинг және тау велосипедімен жүру сияқты көптеген іс-шаралармен айналысатын қауымға айналады.

Америка тумасы

Плезант көлінің жағалауындағы жебелер мен найзалардың ұштарынан американдықтарға қатысты археологиялық дәлелдер табылды. Көптеген тарихшылар Плезант көлінің Мохок және Алгонкин тайпаларының аң аулау және балық аулау алқабы болғанын айтады. Бұл американдықтар жылы айларда ғана Адирондак тауларына аң аулауға барып, ал олардың ауылдары Мохок және Гудзон аймақтарында орналасқан еді. XVIII ғасырдың соңы мен XIX ғасырдың басында Плезант көлінің шығысында вигвамда тұрған, өзін капитан Гилл деп атаған Мохок еркегі болды. Оның Молли есімді әйелі болды, ол Молли кіші есімді қызды дүниеге келтірді, бірақ капитан Гилл осы қызды өзінің қызы деп мойындамады. Ескі капитан Гилл алғашқы қоныс аударушыларға жол көрсетуші болды. Ол оларға аң аулау және балық аулауға қолайлы жерлерді көрсетті. Капитан Гилл әңгіме айту өнерімен ең көп танылды және ирокез ұлтының халық ауыз әдебиетін айтып беретін. Бір әңгімеде қазіргі Плезант көлінің жанындағы Дөңгелек көл (қазір Сакандага көлі) маңында жыл бойы өмір сүрген ұмытылған тайпа туралы айтылады. Осы тайпаның ауылы қазір Гамильтон округі ғимараттарының артындағы төбеде орналасқан. Аңыз бойынша, тайпа жасаған жамандық туралы айтылады, содан кейін Сакандага көлінен шыққан Ұшқыш Бас оларды Адирондак тауларынан қуды.

Алғашқы қоныстанушылар

Алғашқы қоныс аударушылар шамамен 1795 жылы келді; сол кезде бұл аймақ Монтгомери окруғының Мейфилд қаласының бір бөлігі болды. Алғашқы қала бір кезде "Тұруға ешкімнің құлшынысы жоқ, өте кедей, шөлейт жер" деп сипатталған. Нью-Йорк қаласының жер иелері қоныс аударуға ынталандыру үшін арзан жерді ұсынды. Алғашқы қоныс аударушыларды биік орманды таулар, аң аулауға және теріге толы аңдар, балыққа бай көптеген көлдер мен өзендер күтіп тұрды. Бірнеше қайсар пионерлер далаға келіп, жерді тазартып, өздерін-өздерімен қамтамасыз ететін шаруашылықтар құрды. Олар жергілікті тұрғындарға арналған диірмендер мен арақайлар салған. Қатты қар мен жақсы жолдардың болмауынан басқа барлығы жақсы болды, бұл оларды қыста және лайлы көктемде оқшаулап тастады. Ылғалды, салқын жазғы өсіп-өну маусымы олардың егін шаруашылығын өздері мен малдарына жетерлік дақылдарға бейімдеуді қажет етті. Қойлар негізгі мал болды және тасты төбелерде жақсы өсіп-өркендеді, ал көптеген үйлерде мата тоқылатын. Қасқырлар, койоттар, бобкаттар және тау арыстандары сияқты жабайы жануарлармен күресу қажет болды. Алма бақтары белгілі бір жетістікке жетті. Ағаштан бұйымдар мен құралдар жасау үшін бірнеше диірмендер салынды. Алғашқы қоныс аударушылардың кейбіреулері шатыр жасау арқылы табыс тапты, ал дерлік барлық ғимараттар осы ағаш шатырлармен жабылған. Шағын сүт фермалары көршілерге, кейіннен орман кесушілерге және ірі қонақ үйлерге май, ірімшік және сүт жеткізді. Даму баяу болды және қиындықтар көп болды. Көптеген қоныс аударушылар отбасыларына жақын болу үшін, жері бай және тұрақты табыс беретін жұмыс орындары бар жерлерге кетті. Арақашықтықтағы және өтпелі жолдардың жоқтығынан бөлінген бірнеше шағын елді мекендер жақын арада шағын қалаларға айналды. Үлкен аумақты басқару қиын болды, ал Монтгомери округінің соты 97 километр (шамамен) қашықтықта орналасқан. 1805 жылы Уэллс қаласы құрылды, оның құрамына Плезант көлінің аумағы да кірді. Плезант көлі 1812 жылы Уэллс қаласының бір бөлігінен құрылды, Гамильтон округі құрылғанға дейін, онда шамамен 300 тұрғын болды. Бұл шашыраңқы елді мекендері мен кең шекаралары бар үлкен аумақ болды. Ол солтүстікке шексіз созылды және батысқа қарай Геркимер округінің шекарасына дейін жетті. Гамильтон округі 1816 жылы уақытша округ мәртебесін алды, бірақ онда жеткілікті тұрғындар болмағандықтан, ол Монтгомери округімен бірге есептелді.

1812 жылғы соғыс

1812 жылдың 18 маусымында АҚШ Ұлыбританияға соғыс жариялады. Уэллс және Лейк Плезанттың қоныс аударушылары, британдық империямен одақтасқан үндістердің американдық қоныстарға шабуылдауы мүмкін деген қорқынышта болды. Үндістер (қандай тайпа немесе ұлт екені әлі белгісіз) орманды аң аулау, тұзақ қою және балық аулау үшін аралап жүргендері көрінді. Шабуылдар болмаса да, өздерін Сент-Лоуренс өзенінің солтүстік шекарасында деп есептейтін Лейк Плезант қоныс аударушылары үйлерін тастап, Саратога, Ренсселер және Монтгомери округтеріне тарады. Пек отбасынан басқа Лейк Плезанттың барлық тұрғындары кетіп қалды, сондай-ақ Уэллстің көп бөлігі де. Қалған бірнеше қоныс аударушылар Нью-Йорк губернаторы Дэниел Д. Томпкинске Лейк Плезант және Уэллс аймақтарынан еріктілер ротасын құрып, тұрғындардың қорқынышын басу, оларды ықтимал қырғыннан қорғау және үйлеріне оралуға ынталандыру үшін жарлық беруді сұрап өтініш жасады. Өтініш қабылданды, және Уильям Б. Пек Монтгомери округі милициясының 122-ші полкінің С ротасының Уэллс және Лейк Плезант үй күзетшілерінің капитаны болып тағайындалды. Кейін лейтенант Джон Л. Франсиско Пек лауазымынан кеткеннен кейін милиция басшылығын өз мойнына алды. 1812 жылғы соғыс АҚШ-тың Канадаға басып кіруі үшін жолдар салу қажеттігін тудырды. Әскери жол қала арқылы салынды, ол Сент-Лоуренс өзеніне жетеді, соның арқасында әскер мен жабдық Канада аумағына оңай тасымалданатын болды.

Плезент көлінің өзгеруі

Лейк Плезант қаласы 1812 жылы Уэллс қаласынан құрылды. Лейк Плезант – Гамильтон округінің "ана қаласы" болды, ал басқа қалалар оның аумағының бөліктерін алып тастау арқылы, толық немесе ішінара құрылды: Морехаус (1835), Ариетта (1836), Лонг Лейктің бір бөлігі (1837), Гилмантаунның бір бөлігі (1839–1860), Хоуптың бір бөлігі (1847), Уэллстің бір бөлігі (1858) және Индиан Лейктің бір бөлігі (1861). Гилмантаун Уэллс қаласынан Лонг Лейкке дейін 64 шақырымнан астам созылып, тез арада тиімсіздігі анықталды; жері Лейк Плезант және Уэллс қалаларына қосылды. Бірте-бірте қоныстану жалғасты, ал Лейк Плезант суларының жанында шамамен 6 шақырым қашықтықта екі елді мекен пайда болды. 1844 жылы Лейк Плезант елді мекені Хизекия Сэйдж қонақ үй салғаннан кейін "Сейджвилл" деп те аталды, ол елді мекенге өзінің атын беруге тырысты. 1897 жылы қаланың атауы Лейк Плезантке қайта өзгертілді.

Ағаштан жасалған жасқа

Бастапқыда шағын ағаш кесу зауыттары жергілікті тұрғындардың қажеті үшін ағашпен қамтамасыз етті. Азамат соғысынан кейін ірі ағаш өндіру компаниялары құрылды және Гленс-Фолс аймағында диірмендер салынды. Бастапқыда, ағаштарды Юдсон өзенінің жоғарғы ағысында кесіп, оларды диірмендерге ағызу арқылы тасымалдады. Кейіннен ағаш кесу жұмыстары Плезант көліне көшті, ал Сакандага өзені ағаштарды Гленс-Фоллсқа жеткізу үшін пайдаланылды. Нью-Йорк штаты өзендерді үлкен компанияларға ағаш тасымалдауға арналған мемлекеттік көлік жолдары деп белгіледі. Көптеген жергілікті шаруалар осы компанияларда қысқы жұмыс тауып, оларды картоп, ет, сүт өнімдерімен, сондай-ақ жылқыларға арналған шөп пен жеммен жабдықтады. Ағаш өндіру компаниялары ағаштары үшін үлкен жерлерді сатып алды. Осы жерлердің кейбірі кейін тасталып, мемлекеттік меншікке өтті. Осылайша 1892 жылы құрылған Адриондак паркінің бастауы болды.

География

АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы , оның ішінде жер және , немесе 5,05% -ы су құрайды. Нью-Йорк штатының 8-бағдарламалық жолы, шығыс-батыс бағытындағы тас жол, және Нью-Йорк штатының 30-бағдарламалық жолы, солтүстік-оңтүстік бағытындағы тас жол, Спекулятор ауылындағы "Төрт бұрыш" деген жерде қиылысады. Гудзон өзенінің саласы – Сакандага өзені қаланың шығыс шекарасы арқылы ағып өтеді.

Демография

2000 жылғы санақ бойынша қалада 876 адам, 388 үй шаруашылығы және 256 отбасы тұрды. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 4,7 адам (1,8 км2) құрады. Тұрғын үй бірліктерінің орташа тығыздығы 7,6 бір шаршы мильге (2,9 км2) 1429 болды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,49% ақ нәсілді, 1,03% афроамерикалық, 0,11% американдық үндістер, 0,34% азиялық, 0,80% басқа нәсілдерден және 0,23% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 1,03% -ы испан немесе латын американдықтарды құрады. 388 үй шаруашылығының ішінде 23,2% -ы 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 57,7% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 4,4% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 34,0% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 31,2% жеке тұлғалардан тұрды, ал 13,4% -ы 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдарды құрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,19 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,70 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18,6% -ы 18 жасқа дейінгілер, 5,6% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 25,2% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 27,7% -ы 45-64 жас аралығындағылар және 22,8% -ы 65 жасқа жоғары. Орташа жас 45 жас болды. Әр 100 әйелге 108,1 еркек сай келеді. 18 жасқа және одан жоғары әйелдердің әр 100-іне 104,3 еркек сай келеді. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 31 467 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 39 766 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 28 523 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 23 194 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 19 259 долларды құрады. Халықтың 7,1% -ы, отбасылардың 5,2% -ы, 18 жасқа дейінгілердің 10,8% -ы және 64 жастан асқандардың 3,6% -ы кедейлік шегінен төмен деңгейде өмір сүрді.

Тұрғылықты жерлері

Лейк Плезант – Бұл кішкентай ауыл округтің орталығы болып табылады және бұрын «Сейджвилл» деп аталған. Моффит Бич мемлекеттік кемпингі – Сакандага көлінің шығыс жағындағы мемлекеттік кемпингтік нысан. Оак тауы – Спекулятордан солтүстікке қарай орналасқан жер. Перкинс Клиринг – Джессуп өзені бойындағы, NY 30 тас жолының батысындағы ескі орманшылар лагері. Сакандага лагері – Лейк Плезант ауылы мен Спекулятор ауылының арасында, NY 8 тас жолындағы қауымдастық. След Харбор – Перкинс Клирингтің батысындағы, саяхатшылардың бұрынғыда моторлық көліктен жылқыға ауысқан жері. Спекулятор – Спекулятор ауылы Гамильтон округінің жалғыз ресми тіркелген ауылы, бұрын «Ньютон бұрыштары» деп аталған.