Кіріспе
Америкалық боксшы (1963 жылы туған) 1981 жылы 18 жасында Брэлэндке бокс промоутерлері кәсіби келісімшартқа қол қою үшін 300 000 долларға дейін үлкен сома ұсынды. Дегенмен, ол олардан бас тартты, себебі 1984 жылғы Олимпиадаға қатысуды және Ойындардың оның танымалдығын арттыруын күтіп, сондай-ақ: "Маған ақшаның қажеті жоқ. Оларға ақша керек. Мен жарақат аламын" деді. Брэлэнд әрқашан жекпе-жекті өз шарттарымен өткізуге тырысты; тіпті ол 30 жасқа толғанға дейін рингтен кетуді жоспарлаған. Оның жалғыз жеңілісі, Даррил Энтониге қарсы даулы шешіммен, кәсіби рингте 10 раундтық жекпе-жекте 3-раундта ТКО арқылы болды. Сонымен қатар, токсикалық улану салдарынан медициналық дисквалификацияға ұшыраған, осының нәтижесінде Брэлэнд жекпе-жектің көп бөлігін Нью-Йорк ауруханасында өткізді, есепке алынбаған бір жеңіліс болды. 1984 жылы AIBA оны әлемдегі ең үздік әуесқой жеңіл салмақтағы боксшы деп бағалады. Брэлэнд әуесқой ретінде соншалықты ерекше болды, сондықтан ол Бедфорд Стюивесант бокс клубында спарринг серіктестерін табуда қиындыққа тап болды. Боксшылар Марк Брэлэндтің бес жылдық үзіліссіз жеңісі кезінде оған қарсы тұрудан қашу үшін бағалы NYC Daily News Golden Gloves турниріне сапарларын кейінге шегерді. 1984 жылдың маусым айында, алдағы Ұлттық Олимпиадалық іріктеулерге дайындалып жатқанда, ол Гросингерге, Нью-Йорк штатына Кронктармен бірге жаттығу үшін барды. Онда ол WBC супер жеңіл салмақтағы чемпионы Томас Хернспен спарринг жасады, ол өз кезегінде Роберто Дюранмен жекпе-жесуге дайындалып жатқан еді. Сол кезде Брэлэндті Эммануэль Стюард жаттықтырды. Ол сол кезде үлкен проблемалардан мүжілді, командаласы Рики Вомактан зиянды әсерге ұшырады, ол Брэлэнд үшін беделді тұлға болды, соңында сотталып, түрмеге жабылды.
At age 18 in 1981 Breland was already being offered huge sums up to $300,000 by boxing promoters to sign a professional contract. Still, he turned them down, partly in anticipation of participating in the 1984 Olympics (and the exposure the Games would bring), and in part scorn: "It's not 'cause I need the money. It's 'cause they need the money. Hey, I can get hurt." Breland always sought to take the fight game on his terms; even then he planned to leave the ring before turning 30. His single loss, to Darryl Anthony, on a contested decision, was even by a 3rd round TKO over Anthony as a professional in a scheduled 10 round bout. Plus one unaccounted loss by medical disqualification, due to withdrawal because of toxic poisoning, which caused Breland to spend most of the fight week in a New York hospital. and rated #1 amateur welterweight in the world by AIBA in 1984. Breland was so exceptional as an amateur that he had been having trouble getting sparring partners in the Bedford Stuyvesant Boxing Association Gym. Fighters were known to delay their trip to the coveted NYC Daily News Golden Gloves during Mark Breland’s five year consecutive reign in order to avoid facing him. In June 1984, when he was preparing himself for the forthcoming National Olympic Trials, he went to Grossinger, New York, to train with the Kronks, there he sparred with WBC Super Welterweight champion Thomas Hearns, who in turn was preparing to fight Roberto Durán. At that time Breland was being trained by Emanuel Steward. At that time he narrowly escaped bigger troubles, falling under destructive influence of his teammate Ricky Womack, who happened to be an authoritative figure for Breland, eventually was sentenced and jailed.
Кәсіби мансап
Брэлэнд 1984 жылы кәсіпқой болып қана қоймай, 1987 жылы жетінші раундта ТКО арқылы Харольд Волбрехтті жеңіп, бос WBA велтер салмақтағы титулын иеленді. Бірақ ол бірінші қорғанысында Марлон Старлингке ұтылып қалды. 1989 жылы Брэлэнд тағы да бос WBA велтер салмақтағы титулды жеңіп алды, 4 ақпан күні Лас-Вегаста (Невада штаты) өткен кездесуде Сунг Сун Лиді бірінші раундта нокаутқа жіберді. Ол төрт рет сәтті титулды қорғады (оның ішінде Ллойд Хониганға қарсы өткен жекпе-жек ерекше көзге түсті). 9 раундтық тартысты кездесуде Аарон Дэвиске ұтылып қалды, бұл кездесу Дэвистің көзіне екі рет жарақат алғандықтан тоқтатылуға жақын болды, содан кейін 9-раундта Брэлэнд нокаутқа түсті. Брэлэнд 1997 жылы 35–3–1 (25 KO) кәсіби рекордымен карьерасын аяқтады. Ол Хорхе Вака, Аарон Дэвис және Марлон Старлингке ұтылған, сондай-ақ Марлон Старлингпен тең түскен.
Бокс жаттықтырушысы
Брэлэнд бокс жаттықтырушысы ретінде жұмыс істеді, оның тәрбиеленушілерінің арасында Вернон Форест және бұрынғы WBC ауыр салмақ чемпионы Деонтей Уайлдер де болды. Соңғы жылдары ол Джермалл Шарлоға көмекші жаттықтырушы болды.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (Нөмір)НәтижеЖазушының атыТүріРаунд, уақытКүніОрынЕскертулер39Жеңіс35–3–1Рик ХейнсUD10Наурыз 21, 1997 38Жеңіс34–3–1Бобби БаттерсTKO2 (10), Қаңтар 10, 1997 37Жеңіс33–3–1Дэррил ЛаттиморUD10Маусым 7, 199636Жеңіс32–3–1Бак СмитKO3 (10), Сәуір 19, 199635Жеңіс31–3–1Рикардо СмитTKO3 (10), Қаңтар 27, 199634Жеңіліс30–3–1Хорхе ВакаTKO6 (10), Қыркүйек 13, 199133Жеңіс30–2–1Жулиан СамахаTKO1 (10), Шілде 12, 199132Жеңіс29–2–1Генри Аная Жр. UD10Маусым 10, 199131Жеңіс28–2–1Ариэль КондеKO1 (10), Сәуір 9, 199130Жеңіліс27–2–1Аарон ДэвисKO9 (12), Шілде 8, 199029Жеңіс27–1–1Ллойд ХаниганTKO3 (12)Наурыз 3, 199028Жеңіс26–1–1Фуджио ОзакиTKO4 (12), Желтоқсан 10, 198927Жеңіс25–1–1Мауро МартеллиTKO2 (12), Қазан 13, 198926Жеңіс24–1–1Рафаэль ПинедаTKO5 (12), Сәуір 22, 198925Жеңіс23–1–1Сын Сун ЛиTKO1 (12), Ақпан 4, 198924Жеңіс22–1–1Оззи О'НилKO1 (10), Қыркүйек 7, 1988 23Жеңіс21–1–1Пабло БаэсKO1 (10), Тамыз 11, 198822Тең20–1–1Марлон СтарлингSD12Сәуір 16, 198821Жеңіс20–1Хуан Алонсо ВиллаTKO3 (10), Ақпан 5, 198820Жеңіс19–1Хавьер СуазоUD10Желтоқсан 5, 198719Жеңіліс18–1Марлон СтарлингTKO11 (15), Тамыз 22, 198718Жеңіс18–0Хуан Баутиста РондонUD10Шілде 10, 1987 17Жеңіс17–0Харольд ВолбрехтTKO7 (15), Ақпан 6, 198716Жеңіс16–0Орландо ОроскоTKO2 (10), Қараша 13, 198615Жеңіс15–0Ральф ТвиннингKO1 (10), Қазан 15, 198614Жеңіс14–0Регги МиллерKO2 (10), Қыркүйек 14, 198613Жеңіс13–0Джон МундугаTKO6 (10), Маусым 21, 198612Жеңіс12–0Рики АвенданоKO1 (10), Мамыр 15, 198611Жеңіс11–0Дэррил ЭнтониTKO3 (10), Сәуір 12, 198610Жеңіс10–0Ричард АгирреKO1 (10), Наурыз 2, 19869Жеңіс9–0Трой УортамUD10Қаңтар 25, 19868Жеңіс8–0Хеджемон РобертсонUD8Желтоқсан 21, 1985 7Жеңіс7–0Дональд ГвиннKO2 (8), Қазан 18, 1985 6Жеңіс6–0Дон ШиверTKO1 (8), Шілде 20, 1985 5Жеңіс5–0Дарио ДехесусKO2 (6), Маусым 19, 1985 4Жеңіс4–0Винс ДанфиKO2 (6), Мамыр 17, 1985 3Жеңіс3–0Стив ЛиттлUD6Сәуір 6, 1985 2Жеңіс2–0Марлон ПалмерUD6Қаңтар 5, 1985 1Жеңіс1–0Дуайт УильямсUD6Қараша 15, 1984