Ағылшын және Уэльстегі санитариялық округтер және жергілікті басқару тарихы

Кіріспе

Англия мен Уэльстегі бұрынғы жергілікті әкімшілік округтер, Ұлыбритания мен Ирландиядағы санитарлық округтер.

Санитарлық округтер Англия мен Уэльсте 1872 жылы, ал Ирландияда 1878 жылы құрылды. Округтер екі түрге бөлінді, бұл негіздер қазіргі құрылымдарға сүйенді: жергілікті әкімшілік органдары бар қалаларда қалалық санитарлық округтер, ал кедейлер одағының қалған ауылдық аймақтарында ауылдық санитарлық округтер. Әр округті санитарлық орган басқарды және таза сумен жабдықтау, кәріз жүйесі, көшелерді тазалау және шаруашылық емес тұрғын үйлерді жою сияқты қоғамдық денсаулық сақтау мәселелеріне жауапты болды. Англия мен Уэльсте 1894 жылғы Жергілікті басқару заңымен (56 және 57 Виктория тарауы, 73-бап) ауылдық және қалалық санитарлық округтер жалпы ауылдық округтер мен қалалық округтерге алмастырылды. 1898 жылғы Жергілікті басқару (Ирландия) заңымен 1899 жылы Ирландияда да осыған ұқсас реформа жүргізілді.

Англия мен Уэльс

Санитарлық аудандар 1872 жылғы Қоғамдық денсаулық сақтау туралы заңның (35 және 36-баптары, тарау 79) шарттарына сәйкес құрылды. Жаңа органдар құрудың орнына, қолданыстағы органдарға қосымша жауапкершіліктер жүктелді. Санитарлық аудандар 1872 жылдың 10 тамызында құрылды, осы күні заң патшаның бекітілуін алды, ал қолданыстағы органдар осы күнден кейінгі алғашқы отырысында жаңа өкілеттіктерін жүзеге асыра бастады. 1872 жылы санитарлық органдарға берілген өкілеттіктер мен жауапкершіліктер салыстырмалы түрде шектеулі болды. Олар медициналық қызметкерді тағайындауға міндетті болды, бірақ басқа өкілеттіктер көбінесе міндетті емес, рұқсат беру сипатында болды. Үш жылдан кейін 1875 жылғы Қоғамдық денсаулық сақтау туралы заң (38 және 39-баптары, тарау 55) санитарлық органдарға қойылатын өкілеттіктер мен талаптардың ауқымын едәуір кеңейтті. Қалалық санитарлық аудандар 1835 жылғы Муниципалдық корпорациялар туралы заң бойынша басқарылатын кез келген муниципалдық округте, Парламенттің жеке заңымен құрылған кез келген жақсарту комиссарлары округінде және 1848 жылғы Қоғамдық денсаулық сақтау туралы заңға (11 және 12-баптары, тарау 63) немесе 1858 жылғы Жергілікті басқару туралы заңға сәйкес құрылған кез келген жергілікті басқару округінде құрылды. Қаланың қолданыстағы басқару органы (муниципалдық корпорация, жақсарту комиссарлары немесе жергілікті денсаулық сақтау кеңесі) қалалық санитарлық орган ретінде тағайындалды. Санитарлық аудандар құрылған кезде шамамен 225 округ, 575 жергілікті басқару округі және 50 жақсарту комиссарлары округі қалалық санитарлық аудандар ретінде белгіленді. Келесі он тоғыз жылда бұл көрсеткіш өзгерді: қалалар жергілікті кеңестер құруға қатысты заңнаманы қабылдағанда және қосымша округтер құрылғанда, көбірек қалалық санитарлық аудандар құрылды; сонымен қатар, көптеген қалалық санитарлық аудандар кеңейіп жатқан округтерге біріктірілді. Ауылдық санитарлық аудандар қалалық басқаруы жоқ барлық аумақтарда құрылды. Олар қаладағы санитарлық аудандардың аумақтарын қоспағанда, кедейлер заңы бойынша құрылған одақтардың шекараларын ұстанды. Одақтың аумағында болатын кез келген келесі өзгеріс санитарлық ауданның аумағын да өзгертті. 1894 жылы таратылған кезде 572 ауылдық санитарлық аудан болды. Ауылдық санитарлық орган ауылдық еншілес қауымдардың кедейлер туралы заңның қамқоршыларынан тұрды. 1894 жылғы Жергілікті басқару туралы заң (56 және 57-баптары, тарау 73) Англия мен Уэльстегі санитарлық аудандарды жойды. Округтерде корпорация бұрыннан-ақ санитарлық орган болып табылды. Барлық басқа қалалық санитарлық аудандар қалалық аудандар болып қайта аталды және оларды қалалық аудандық кеңес басқарды. Ауылдық санитарлық аудандар алғаш рет тікелей сайланған кеңеспен ауыстырылды. Бұл талапқа сәйкес, мүмкіндігінше ауылдық аудан бір әкімшілік округтің құрамында болуы керек, нәтижесінде көптеген аудандар округтер шегінде кішігірім аумақтарға бөлінді. Екі немесе үш округтегі еншілес қауымдармен бірнеше ауылдық аудандар 1930 жылға дейін сақталды. 1972 жылғы Жергілікті басқару туралы заң аудандық кеңестерді, Лондонның қалалық кеңестерін, Лондон қаласы корпорациясын және Ішкі және Орта ғибадатханаларды санитарлық органдар етіп белгіледі.

Sanitary districts were formed under the terms of the Public Health Act 1872 (35 & 36 Vict. c. 79). Instead of creating new bodies, existing authorities were given additional responsibilities. The sanitary districts were created on 10 August 1872, when the act received royal assent, and the existing authorities were able to exercise their new powers from their first meeting after that date. The powers and responsibilities initially given to sanitary authorities in 1872 were relatively limited. They had to appoint a medical officer, but other powers were generally permissive rather than compulsory. Three years later the Public Health Act 1875 (38 & 39 Vict. c. 55) substantially broadened the scope of powers and expectations on sanitary authorities. Urban sanitary districts were formed in any municipal borough governed under the Municipal Corporations Act 1835, in any improvement commissioners district formed by private act of Parliament, and in any local government district formed under the Public Health Act 1848 (11 & 12 Vict. c. 63) or Local Government Act 1858. The existing governing body of the town (municipal corporation, improvement commissioners or local board of health) was designated as the urban sanitary authority. When sanitary districts were formed there were approximately 225 boroughs, 575 local government districts and 50 improvement commissioners districts designated as urban sanitary districts. Over the next nineteen years the number changed: more urban sanitary districts were formed as towns adopted legislation forming local boards and as additional boroughs were incorporated; over the same period numerous urban sanitary districts were absorbed into expanding boroughs. Rural sanitary districts were formed in all areas without a town government. They followed the boundaries of existing poor law unions, less the areas of urban sanitary districts. Any subsequent change in the area of the union also changed the sanitary district. At the time of abolition in 1894, there were 572 rural sanitary districts. The rural sanitary authority consisted of the existing poor law guardians for the rural parishes involved. The Local Government Act 1894 (56 & 57 Vict. c. 73) brought an end to sanitary districts in England and Wales. In boroughs, the corporation was already the sanitary authority. All other urban sanitary districts were renamed as urban districts, governed by an urban district council. Rural sanitary districts were replaced by rural districts, for the first time with a directly elected council. It was a requirement that whenever possible a rural district should be within a single administrative county, which led to many districts being split into smaller areas along county lines. A few rural districts with parishes in two or three different counties persisted until the 1930s. The Local Government Act 1972 made district councils, London borough councils, the City of London Corporation, and Inner Temple and Middle Temple sanitary authorities.

Шотландия

Шотландияда санитарлық округтер құрылмады. 1867 жылғы Шотландияның Халық денсаулығы туралы заңы (30 және 31 Vict. c. 101) бойынша халық денсаулығына қатысты міндеттер қалалық кеңестерге, бургтардың комиссарларына немесе сенімділеріне, сондай-ақ приходтық кеңестерге жүктелді. 1890 жылы приходтық кеңестердің халық денсаулығына қатысты міндеттері жаңадан құрылған округтік кеңестерге берілді, олар аудандық комитеттер арқылы басқарылды.