Ядролық аспаптар модулі (NIM) стандарты – бөлшектер физикасы үшін электрондық модульдердің механикалық және электрлік сипаттамалары. Модульдік жүйелердің артықшылықтары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ядролық құралдар модулі (NIM) стандарты эксперименттік бөлшектер және ядролық физикада қолданылатын электроникалық модульдердің механикалық және электрлік сипаттамаларын анықтайды. Электрондық жүйелердегі модульдер концепциясы икемділік, құралдардың алмастырылуы, жобалаудағы еңбек үнемдеуі, құралдарды жаңарту мен күтіп ұстаудың жеңілдігі тұрғысынан зор артықшылықтар ұсынады. NIM стандарты – алғашқы (немесе ең қарапайым) осындай стандарттардың бірі. Алғаш рет 1968–1969 жылдары АҚШ Атом энергиясы комиссиясының TID 20893 есебінде анықталған, NIM соңғы рет 1990 жылы қайта қарастырылды (DOE/ER 0457T). Ол электрондық модульдерге (көбейткіштер, АЦҚ, ДАҚ, КФД және т.б.) ортақ негізгі өлшемдерді ұсынады, олар үлкен шассиге (NIM crate немесе NIM bin) қосылады. Шасси модульдерге ±12 және ±24 вольт тұрақты токпен артқы панель арқылы қуат беруі керек; стандартта ±6 В тұрақты ток және 220 В немесе 110 В айнымалы ток ұялары да көрсетілген, бірақ барлық NIM контейнерлері оларды қамтамасыз етпейді. Механикалық тұрғыдан NIM модульдерінің ең төменгі стандартты ені 1,35 дюйм (34 мм), ең жоғары алдыңғы панель биіктігі 8,7 дюйм (221 мм) және тереңдігі 9,7 дюйм (246 мм) болуы тиіс. Дегенмен, оларды осы стандартты еннің еселігіне дейін, яғни екі есе, үш есе ен және т.б. етіп жасауға болады. NIM стандарты сонымен қатар логикалық сигналдарға арналған кабельдерді, жалғағыштарды, кедергілерді және деңгейлерді анықтайды. Жылдам логика стандарты (әдетте NIM логикасы деп аталады) – токқа негізделген логика, теріс «тура» (−16 мА 50 Ом-ға = −0,8 вольт) және «жалған» үшін 0 мА; сонымен қатар көрсетілген. Жоғарыда аталған механикалық/физикалық және электрлік сипаттамалар/шектеулерден басқа, әрбір адам өз модулін қалағандай жобалауға еркін, осылайша тиімділік немесе сыртқы түрі/эстетика үшін жаңа әзірлемелер мен жақсартуларға мүмкіндік береді. NIM модульдері шассидің артқы панелі арқылы бір-бірімен байланыса алмайды; бұл CAMAC және VMEbus сияқты кейінгі стандарттардың ерекшелігі. Осының салдарынан, NIM негізіндегі АЦҚ модульдері қазіргі уақытта ядролық және бөлшектер физикасында сирек кездеседі. NIM әлі де күшейткіштерде, дискриминаторларда, ядролық импульс генераторларында және басқа да логикалық модульдерде қолданылады, олар цифрлық деректер байланысын қажет етпейді, бірақ жоғары қуатты пайдалануға жақсы бейімделген артқы панельдегі жалғағыштан пайда алады.
The Nuclear Instrumentation Module (NIM) standard defines mechanical and electrical specifications for electronics modules used in experimental particle and nuclear physics. The concept of modules in electronic systems offers enormous advantages in flexibility, interchange of instruments, reduced design effort, ease in updating and maintaining the instruments. The NIM standard is one of the first (and perhaps the simplest) such standards. First defined by the U. S. Atomic Energy Commission's report TID 20893 in 1968–1969, NIM was most recently revised in 1990 (DOE/ER 0457T). It provides a common footprint for electronic modules (amplifiers, ADCs, DACs, CFDs, etc. ), which plug into a larger chassis (NIM crate, or NIM bin). The crate must supply ±12 and ±24 volts DC power to the modules via a backplane; the standard also specifies ±6 V DC and 220 V or 110 V AC pins, but not all NIM bins provide them. Mechanically, NIM modules must have a minimum standard width of 1.35 in (34 mm), a maximum faceplate height of 8.7 in (221 mm) and depth of 9.7 in (246 mm). They can, however, also be built in multiples of this standard width, that is, double width, triple width etc. The NIM standard also specifies cabling, connectors, impedances and levels for logic signals. The fast logic standard (commonly known as NIM logic) is a current based logic, negative "true" (at −16 mA into 50 ohms = −0.8 volts) and 0 mA for "false"; is also specified. Apart from the above mentioned mechanical/physical and electrical specifications/restrictions, the individual is free to design their module in any way desired, thus allowing for new developments and improvements for efficiency or looks/aesthetics. NIM modules cannot communicate with each other through the crate backplane; this is a feature of later standards such as CAMAC and VMEbus. As a consequence, NIM based ADC modules are nowadays uncommon in nuclear and particle physics. NIM is still widely used for amplifiers, discriminators, nuclear pulse generators and other logic modules that do not require digital data communication but benefit from a backplane connector that is better suited for high power use.