Америкалық барабаншы Майкл Хоссак туралы

Кіріспе

Майкл Жозеф Хоссак (1946 жылғы 17 қазан – 2012 жылғы 12 наурыз) – американдық барабаншы, The Doobie Brothers рок-тобының мүшесі.

Өмірбаян

Патэрсон, Нью-Джерси штатында туған Хоссак бұрынғы топ мүшелеріне «Биг Майк» деп белгілі болған. Ол «Литл Фолс кадеттері» (Boy Scout барабан мен керней корпусы), сондай-ақ «Лурдес кадеттері» мен «Фейр Лоун кадеттері» құрамында барабан ойнауды бастады. Ол басқа барабаншылармен бірге ойнау тәжірибесі мен тәлімгерлері Боб Петерсон, Джордж Тутилл және Джо Уиланның сабақтарының арқасында тәртіпке келгенін айтты. Орта мектепті бітіргеннен кейін Вьетнам соғысы кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде төрт жыл қызмет етті. 1969 жылы құрметпен запасқа шыққаннан кейін, ол құқық қорғау саласында мансап жасау үшін Нью-Джерсиге оралды, бірақ жақын досы оны Калифорниядағы «Mourning Reign» тобына қатысуға көндірді. Нью-Йорк штатының солтүстігінде қиын кезеңнен кейін, топ Сан-Франциско аймағына көшіп, жаңадан құрылған «Doobie Brothers» тобымен келісімшарт жасаған өндіріс компаниясымен ынтымақтастыққа түсті. «Mourning Reign» тобының өмірі қысқа болғанымен, Хоссак танымал болды және 1971 жылы «Bimbo’s 365 Club» клубында «Doobies» тобымен джем-сессияға шақырылды. Топтың негізін қалаушы барабаншы Джон Хартман мен Хоссактың бірге ойнағанын естігеннен кейін, «Doobies» екі барабаншының ырғақтық бөлімін күшейтетініне көз жеткізіп, «Grateful Dead» және «Allman Brothers Band» сияқты топтар бастаған «қос барабаншылар» дыбысын қабылдады. Хоссак 1972 жылы «Toulouse Street», 1973 жылы «The Captain and Me» және 1974 жылы «What Were Once Vices are Now Habits» альбомдарында Хартманмен бірге ойнады, осы альбомдар топтың алғашқы #1 хиті «Black Water» тууына себеп болды. 1973 жылы он айлық гастрольдік турдан кейін Хоссак «Doobies» тобынан кетті. Ол Бобби Винкельманның «Bonaroo» тобына қосылды, олар бір альбом шығарды, бірақ көп ұзамай тарап кетті. 1976 жылы ол Лес Дудек, Майк Финниган және Джим Крюгермен бірге «DFK» (немесе «Dudek Finnigan Krueger Band») тобында қысқа уақыт өнер көрсетті. 1977 жылы Хоссак Солтүстік Голливудтағы «Chateau Recorders» студиясының серіктесі атанды. Табиғатты жақсы көретін Хоссак студияда немесе гастрольде болмағанда, көбінесе «Harley Davidson» мотоциклімен саяхаттап, аң аулау немесе балық аулаумен шұғылданды. 1987 жылы топтың бұрынғы мүшесі Кит Кнудсен Хоссакқа телефон соғып, Вьетнам соғысының ардагерлеріне арналған бірқатар қайырымдылық концерттеріне қатысуын сұрады. Өзі де ардагер болған Хоссак келісті, нәтижесінде «Doobie Brothers» (бес жылдық үзілістен кейін) қайтадан бірікті. Осы концерттердің сәттілігіне байланысты «Doobie Brothers» Пат Симмонс, Том Джонстон, Джон Хартман, Тиран Портер, Бобби Лакинд және Майкл Хоссакпен бірге қайтадан ойнауды шешті. Көп ұзамай оларға «Capitol Records» компаниясынан келісімшарт ұсынылды. Содан бері Хоссак стилін «Cycles», «Brotherhood», «Rockin' down the Highway: The Wildlife Concert», «Sibling Rivalry», «Live at Wolf Trap» және «World Gone Crazy» альбомдарында естіруге болады. 2001 жылдың 22 маусымында, Техе көліне қарай «Caesars Tahoe» клубындағы шоуға бара жатқанда, Хоссак 88 тас жолындағы мотоцикл апатынан бірнеше сүйек сынықтарын алды және Сакраменто аймағындағы ауруханаға ауамен жеткізіліп, операция жасалды. Бірнеше айлық ем-дом мен физиотерапиядан кейін Хоссак 2010 жылы қатерлі ісікке шалдыққанға дейін топқа толыққанды оралды және денсаулығына назар аудару үшін демалыс алуға мәжбүр болды. 2012 жылы Хоссак 65 жасында Вайоминг штатының Дубуа қаласында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды. «Doobie Brothers» тобының мүшесі ретінде Хоссак 2020 жылы Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.

Born in Paterson, New Jersey, Hossack was known as "Big Mike" to his former band members. He started playing drums in the Little Falls Cadets, a Boy Scout drum and bugle corps, as well as Our Lady of Lourdes Cadets and Fair Lawn Cadets. He credited his discipline to play alongside other drummers to the teachings of his instructors Bob Peterson, George Tuthill and Joe Whelan. After graduating high school, he served for four years in the United States Navy during the Vietnam War era. After being honorably discharged in 1969, he returned home to New Jersey to pursue a career in law enforcement, but a close friend talked him into auditioning for a California based band called Mourning Reign. After a difficult period in upstate New York the band relocated to the San Francisco bay area and signed with a production company that had also signed the newly formed rock band the Doobie Brothers. Although Mourning Reign was short lived, Hossack gained exposure and in 1971 was invited to jam with the Doobies in an audition at Bimbo's 365 Club. After hearing founding drummer John Hartman and Hossack together, the Doobies decided that having two drummers would enhance the rhythm section and so adopted the "dual drummers" sound pioneered by bands such as the Grateful Dead and Allman Brothers Band. Hossack played alongside Hartman on the band's breakthrough albums Toulouse Street in 1972, The Captain and Me in 1973 and What Were Once Vices are Now Habits in 1974, which spawned the band's first #1 hit, "Black Water". After a busy ten month tour in 1973, Hossack left the Doobies. He went on to join Bobby Winkelman's band Bonaroo, which released one album then disbanded shortly afterwards. In 1976, he had a brief stint with a band called DFK (or the Dudek Finnigan Krueger Band), with Les Dudek, Mike Finnigan and Jim Krueger. In 1977, Hossack became a partner in Chateau Recorders studio in North Hollywood. An avid outdoorsman, when Hossack was not in the studio or on tour, he was often riding his Harley Davidson motorcycle, hunting or fishing. In 1987, former band member Keith Knudsen called Hossack and asked if he would participate in a series of benefit concerts for veterans of the Vietnam War. A veteran himself, Hossack agreed and the Doobie Brothers (after a five year hiatus) were back together again. Due to the success of these concerts, the Doobie Brothers decided to play together again with band members Pat Simmons, Tom Johnston, John Hartman, Tiran Porter, Bobby LaKind and Michael Hossack. Not long afterwards they were offered a recording contract from Capitol Records. Since then Hossack's style can be heard on the albums Cycles, Brotherhood, Rockin' down the Highway: The Wildlife Concert, Sibling Rivalry, Live at Wolf Trap and World Gone Crazy. On June 22, 2001, while heading to a show at Caesars Tahoe in Lake Tahoe, Hossack suffered multiple fractures from a motorcycle accident on Highway 88 and had to be airlifted to a Sacramento area hospital where he underwent surgery. After months of convalescence and difficult physical therapy, Hossack returned to the band permanently until he developed cancer in 2010 and had to take a leave of absence to focus on his health. In 2012, Hossack died of cancer at his home in Dubois, Wyoming at the age of 65. As a member of the Doobie Brothers, Hossack was posthumously inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 2020.