Кіріспе

Американдық перкуссионист, Тайрон гейл футбол командасының бұрынғы басшысы Микки Харт (11 қыркүйек 1943 жылы Майкл Стивен Хартман болып туған) – американдық перкуссионист. Ол Grateful Dead рок-тобының екі барабаншысының бірі ретінде ең жақсы танымал. Ол 1967 жылдың қыркүйегінен 1971 жылдың ақпанына дейін, содан кейін 1974 жылдың қазанынан 1995 жылдың шілдесіндегі соңғы концертіне дейін Grateful Dead тобының құрамында болды. Ол және Dead тобының барабаншысы Билл Кройцманн "ритм шайтандары" деген атқа ие болды.

Ерте өмір және білім

Майкл Стивен Хартман Нью-Йорк штатының Бруклин қаласының Флатбуш ауданында дүниеге келген. Ол Нью-Йорк штатының Инуд қалашығында анасы Лиямен, барабаншы, көйлек тігуші және бухгалтермен өсті. Оның әкесі Ленни Харт, батырмашы чемпионы, Харт кішкентай кезінде отбасын тастап кеткен. Гарт (гиперактивті және академиялық қабілеттері жоқ) мектепте оқығанда перкуссияға қызығушылық танытқанмен, 1939 жылғы Дүниежүзілік көрмені көрсететін кинохроникада әкесінің суретін көргеннен кейін қызығушылығы арта түсті. Көп ұзамай ол әкесіне тиесілі жаттығу тақтасы мен жылан ағашынан жасалған барабан таяқтарын табады. "Он жасымнан бастап тек барабан соғумен айналыстым", - деп есіне алды ол. Ол Нью-Йорк штатының Седархерст қаласындағы Лоуренс орта мектебінде оқыды. Харт кейіннен орта мектебінде көптеген чемпион барабаншылардың оқығандарын еске алады; бұл оны Артур Джонстың шәкірті ретінде All State Band тобының бірінші орындығына талпынуға шабыс дады, ол оған әкесіндей болып, басқа сабақтарын ұмытпауын қадағалады. Нью-Йорк штатының Атлантик-Бич қаласындағы El Patio джаз клубында сода иілгіш ретінде жұмыс істеген кезде ол Тито Пуэнтедің жиі өнер көрсетулерінен әсер алды. Орта мектепті бітіргеннен кейін бірнеше ай өткен соң, ол Нигериялық барабаншы Бабатунде Олатунджидің шығармаларын табады, бұл да оның қалыптасуына үлкен әсер етеді. Олатунджи кейіннен Хартпен бірге сабақ беріп, бірлесіп жұмыс істеді. Харт мектепті соңғы курста бітірмей қалды. Оның музыкалық шежіресіне таң қалған ол 1961 жылы АҚШ Әуе күштеріне қабылданады. Ол The Airmen of Note тобында барабаншы болып қызмет етеді, бұл Гленн Миллердің әйгілі Армия Әуе күштері тобынан үлгі алған АҚШ Әуе күштерінің элиталық биг-бэнд тобы. Үш жарым жыл бойы ол Еуропаның әртүрлі жерлерінде орналасқан, сонымен қатар Стратегиялық Әуе қолбасшылығының бөлімшелеріне және Еуропа мен Африкадағы басқа да бөлімшелерге дзюдоны (ол қара белбеу алған) қоса "жауынгерлік дағдыларды" үйреткенін айтады. Испанияда гастрольде жүрген кезде ол әртүрлі белгілі джаз музыканттарымен (Джерри Маллиган және Каунт Бэйси сияқты) бірге ойнайды, сонымен қатар түрлі ансамбльдерде (кішкентай джаз тобынан әскери оркестрге дейін) және жергілікті эстрада жұлдыздары үшін жазбалар жасауда өнер көрсетеді. Харт 1972 жылғы сұхбатында өзінің Airmen of Note қызметі оның оқу міндеттерін "жабу" үшін болғанын айтады. Оңтүстік Калифорнияда болған кезде ол әкесінің (қазір Лос-Анджелесте жинақтап-несие беру қауымдастығының атқарушы директоры болып жұмыс істейді) әлі де барабан қауымдастығында Remo-ның қолдаушысы ретінде қатысатынын біледі. Remo Belli өзінің танысуын жеңілдетіп, Харт Испанияға қайта тағайындалғанға дейін оларды таныстырады, бірақ үлкен Харт көп ұзамай із-түзсіз жоғалып кетеді. Бостандыққа шыққаннан кейін келісуге жасалған әрекет (Belli де делдалдық етті) сәтті аяқталады. Көп ұзамай әке мен бала Калифорния штатының Сан-Карлос қаласында Харт музыка орталығын ашады. 1965 жылдың соңында немесе 1966 жылдың басында Харт Грег Ролидің толыққанша қатысуына және "Свами" гараждық рок хитін жазуға дейін Уильям Пенн мен оның достарының ерте нұсқасында өнер көрсетеді. Кейінірек 1966 жылы Харт пен Беннетт Вьетнамға қайта шақырылмас бұрын қысқа уақытқа ынтымақтастығын жаңартады. Жыл соңында ол Майкл Хинтонмен бірге тұрады, ол 1967 жылдың ортасында Филлморда Count Basie Orchestra оркестрінің тағдырлы концертіне бірге баратын студент және досы. Концертте Харт Grateful Dead барабаншысы Билл Кройцманның Basie Orchestra барабаншысы Сонни Пейнемен кездесу туралы өтінішін қабылдайды, бұл Харт пен Кройцман арасындағы бейресми сабаққа және ақыры Grateful Dead тобына қосылуына әкеледі. 2015 жылғы естеліктерінде Кройцманн Харттың героин және басқа да "қара есірткілерді" пайдалануының талан-таражға ұшырағаннан кейін күшейгенін және топқа қосқан үлесіне әсер еткенін, сондай-ақ оның кетуіне себеп болғанын айтады: "Микки өзінің қабілеттеріне сай деңгейде ойнай алмады және бұл біздің өнер көрсетулерімізге әсер ете бастады. Ол тым кеңістікке кетіп, музыканы жеткізе алмай қалды. Мен онымен ойнай алмадым. Бұл ашудан немесе жамандықтан емес, біз оны шешіп, онымен күресуіміз керек еді. Сондықтан ағамыз Микки топтан кетіп, Новатодағы ранчосына кетіп қалды. Өкінішке орай, бұл біраз уақытқа біздің қарым-қатынасымызды қиындатты". Өзінің демалыс кезінде ол 1972 жылы Rolling Thunder альбомын шығарады. Екі қосымша жеке альбом (соның ішінде Брюс Ли, Джеймс Кобёрн және Стирлинг Силлифант бірлесіп жазған сценарий бойынша түсірілген The Silent Flute саундтрегі ретінде жоспарланған амбиенттік музыка жобасы, ақыры 1978 жылы Дэвид Каррадиннің Circle of Iron фильмі ретінде түсірілді) аяқталды, бірақ Grateful Dead тобымен қарым-қатынасы нашарлағандықтан Warner Brothers компаниясы оларды қабылдаудан бас тартады. Харттың үй жазба студиясы топ мүшелерінің ерекше жобалары үшін баспанаға айналады, және ол бұрынғы топтастарымен түрлі жобалар бойынша бірлесіп жұмыс істей береді, ең бастысы Роберт Хантердің Tales Of The Great Rum Runners (1974) және Нед Лагиннің Seastones (1975) жобалары. Харт жоғалуға айналуға жақын тұрған әлемдік музыкалық дәстүрлерді жазуда үлкен рөл атқарады, АҚШ Кітапханасының Америкалық фольклор орталығындағы және Смитсониан институтының Фольклор және мәдени мұра орталығындағы архивистермен және этномузыкалогтармен бірлесіп жұмыс істейді. Ол Америкалық фольклор орталығының қамқорлар кеңесінің мүшесі және "Save Our Sounds" аудио сақтау бастамасының өкілі. Ол сонымен қатар АҚШ Кітапханасының Ұлттық жазбалар сақтау кеңесінің мүшесі және тарихи және мәдени құндылығы бар қайта шығарылымдармен және басқа да жазбалармен танымал. 1991 жылы Харт Planet Drum альбомын шығарады, ол Billboard World Music тізімінде 26 апта бойы бірінші орында тұрады және алғашқы "Жылдың ең үздік әлемдік музыка альбомы" Grammy сыйлығын жеңіп алады. Харт тарих бойы барабанның тарихы мен дәстүрлері туралы кітаптар жазды. Оның жеке жазбалары (әртүрлі қонақ музыканттармен) перкуссиялық, бірақ New Age стиліне жақын. Оның әлемдік музыка дәстүрлеріне және сақтауға, сондай-ақ ынтымақтастыққа деген ынтасы гитарист Ри Cooder-дің ынтасына тең. 1994 жылы Харт Grateful Dead тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. 2000 жылы Харт Музыка және неврологиялық функция институтының директорлар кеңесінің мүшесі болады, бұл музыканың емдік күші туралы зерттеулер жүргізетін коммерциялық емес ұйым – ем мен ырғақ арасындағы байланысты және ырғақтың нейрондық негізін зерттеуді жалғастырады. 2003 жылы ол ұйымның "Музыканың күші" сыйлығымен марапатталады, бұл музыканың оң әсері туралы хабар таратуға және оған қолдау көрсетуге жасаған үлесін мойындайды. Харт сонымен қатар тәуелсіз артистердің мансабын қолдау үшін өткізілген 3-ші жылдық тәуелсіз музыка сыйлықтарының қазылар алқасының мүшесі болды. Джерри Гарсияның қайтысынан және 1995 жылы Grateful Dead тобының тарауынан кейін Харт Grateful Dead мүшелерімен қоса түрлі топтармен музыка ойнауды жалғастырады. 1996 жылғы Furthur фестивалінде Микки Харттың Mystery Box және Боб Вейрдің Ratdog тобы өнер көрсетеді. 2005 жылы Харт және Particle тобының мүшелері Hydra Project құру үшін бірігеді. 2006 жылы Харт Grateful Dead тобының әріптесі Билл Кройцманн, Phish бас гитарисі Майк Гордон және бұрынғы Other Ones тобының жетекші гитарисі Стив Кимокпен бірге Rhythm Devils тобын құрайды, бұл Харт пен Кройцманның барабан дуэттері мен импровизациясына сілтеме жасайтын атау. Топ Роберт Хантердің, Джерри Гарсияның ән жазу серігінің репертуарынан әндерді, сондай-ақ жаңа әндерді ұсынады. Rhythm Devils 2006 жылы алғашқы гастрольді жариялайды, ол Лас-Вегастағы Vegoose фестивалінде Хэллоуин демалысы күндері аяқталады. 2008 жылдың маусым және шілде айларында Харт АҚШ бойынша гастрольдік концерттік турды өткізеді. Топқа Харт, гитара мен педальді гитарада Стив Кимок, бас гитарада Джордж Портер, пернелі аспапта Кайла Холлингсуорт, сөйлейтін барабанда Сикиру Адепожу және т.б. кіреді.

Ойналатын аспаптар

Харт барабан, RAMU, гонг, түтікше қоңыраулар, тамбурин, тимпани, бонго, тимбаль, маракас, бас барабан, ілмек барабан, үшбұрыш, гуиро, джембе, кастаньеталар, диджериду, глокеншпиль, цимбалдар, сурдо, сарон, ритмдер, тар, беримбау, калимба, сиыр қоңырағы, шүмек, шекере, жаңбыр таяғы, агого қоңыраулары, қоңыраулар, ағаш блок, тарагат, балафон, таранг, лақ, клакер, бомбо, думбек, том-томдар, каксиши, су гонгы, сөйлейтін барабан, бластер-бим, теремин және пан флейта тартады немесе тартқан.

Жеке өмір

1990 жылдан бері Харт заңгер, экологиялық белсенді және бұрынғы Сонома округінің (Калифорния) аймақтық парктер директоры Карил Орбах Хартқа үйленген, олардан Рея есімді қызы бар. Харттың Мэри Холлоуэймен бұрынғы некесінен Таро есімді ұлы бар (1983 жылдың 13 қаңтарында дүниеге келген). Ол Тароның ана құрсағындағы жүрек соғуын жазып алып, оны "Music to Be Born By" альбомының негізі ретінде пайдаланған. Харт Калифорния штатының Оксидентал қаласында тұрады. Харт – Grateful Dead тобының жалғыз еврей мүшесі.

Аудиокітаптар

Аладдин және сиқырлы шам. "Құян құлақтары" ойын-сауық компаниясы. 1994 жыл.