Надбай: Раджастан қаласының тарихы мен географиясы

Кіріспе

Надбай – Үндістанның Раджастан штатындағы Баратпур ауданындағы қала және муниципалитет. Надбай Катра және Надбай бөліктерінен тұрады. Надбай білім беру саласында да әйгілі. Оны «МИНИ КОТА» деп атайды. Әкімшілік жағынан, ол Баратпур ауданының кіші аудандық және аудандық орталығы болып табылады.

География

Надбай 205 метр (672 фут) орташа биіктікте орналасқан.

Демография

2011 жылғы Үндістан халық санағы бойынша, Надбайдың халқы 26 300 адамды құрады. Халықтың 54% ер адамдар, ал 46% әйелдерді құрайды. Надбайдағы сауаттылық деңгейі 64%, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (74,04%) төмен: ер адамдардың сауаттылығы 75%, әйелдердің сауаттылығы 53%. Надбай халқының 15% 6 жасқа дейінгі балалар.

Тарих

Шамамен 1000 жыл бұрын, жақын орналасқан Қатара ауылынан Нанда немесе Нанду есімді сүт сатушы осы ауылға қоныс аударған деп есептеледі, және ауыл оның құрметіне аталған. Басқа бір дерек бойынша, Британдық үстемдік кезінде бұл қаланы басып алу мүмкін болмағандықтан, халық оны «На Даби» деп атаған, яғни «басып алынбаған»; кейін ол Надбай деп өзгертілген. Қала Асифабад деп те белгілі. Кейбір аңызға сүйенсек, Мохаммед Горидің сарбазы Асиф Хан, сондай-ақ Юсуф Зай Газнави бастаған шағын әскер қалаға шабуыл жасап, оны тартып алып, жергілікті тұрғындарды қуған. Сұлтан Асиф Хан мен оның әскерлеріне қаланы сыйлаған. Асиф Хан қала/ауылды дамытып, оны Асифабад деп атаған, бұл туралы патша жарлығында жазылған. Қазіргі ландшафт пен архитектура, ғимараттар мен мешіттердің сыртқы келбеті осы жерде көрнекті ғалымдар мен жоғары лауазымды тұлғалар болғанын көрсетеді. Бұл қалада патшалықтың Жоғарғы соты мен полиция бас штабы орналасқан, және ол тікелей Король сарайымен байланысты болған. Патшалық хаттары мен құжаттары Қази Шай мен Қази Юнусқа тікелей жіберілген. Кейін, 1773 жылы қаланы Мирза Нажаф Хан басып алып, 1782 жылға дейін билік еткен, сол кезде Бхаратпурдың жаттық билеушілері Надбайды өз бақылауына алған. Мирза Нажаф Хан билігінде суннит мұсылмандарының көп бөлігі басқа қалаларға көшіп кетуге мәжбүр болды, себебі ол оларды шиит дініне өткізуге тырысқан, бірақ олар кез келген құнға қарсылық көрсеткен. Содан кейін, Мирза Нажаф Ханның суннит мұсылмандарының жері мен мүлкін тартып алуы және оларға жасаған қатыгездіктері салдарынан, асифтардың көпшілігі Раджпутананың әртүрлі аймақтарына (Кота, Жалавар, Бунди, Аджмер қалалары) және сол кездегі Үндістанның жақын орналасқан мемлекеттеріне көшіп кеткен. 1947 жылы, субконтинент бөлінгеннен кейін, және одан соң да, жүздеген асиф (надбаян) отбасылары Раджпутананың әртүрлі аймақтарынан өз еріктерімен Пәкістанға көшіп келді. Олардың көпшілігі Пәкістанның Синд провинциясына (негізінен Карачи, Хайдарабад және Суккур аймақтарына) қоныстанды. Қазіргі уақытта Қарачиде тіркелген тұрғын үй кооперативі және оның кеңсесі Қарачидің орталық бөлігіндегі Федералды B аймағының 17-блогында орналасқан. Бұл тұрғын үй кооперативі, «Азифия» кооперативтік тұрғын үй қоғамы деп аталады, қазіргі уақытта көптеген асифтар тұрады. Асифтар пакистандық қоғамның барлық салаларында еңбек етеді: білім беру (мысалы, профессор М. А. Хан, профессор доктор Хамид Махмуд, профессор доктор Моинуддин Гори), мемлекеттік қызмет (мысалы, Хуаджа Алтаф Хусайн Гори, Мұхаммед Масуд Ахмет Куреши және Омар Дараз Хан Гори), медицина (мысалы, доктор Мугис Шерани), бизнес (мысалы, Сайед Сарфараз Али Гори), өнер (мысалы, Салемуддин Гори), спорт (мысалы, тесттік крикетшілер Алимуддин және Асад Шафиқ) және т.б. Бүгінде Надбай Раджастанда «Шағын Кота» деп танымал, өйткені Раджастанның әртүрлі аудандарынан студенттер жоғары орта білім алу үшін Надбайға келеді.

It is believed that around 1000 years ago a man named Nanda or Nandoo, who was a milkman from nearby village Katara, populated this village and the village was named after him. Alternately it is believed that during the British Raj, this town couldn't be captured, so people called it "Na Dabi", which means "not captured"; later it became Nadbai. The town is also known as Asifabad. According to some legends the town was attacked and confiscated by a smaller group of soldiers led by knight of Mohammad Ghori, Asif Khan aka Yusuf Zai Ghaznavi and drove the locals out. The town was granted to Asif Khan and his soldiers as a reward by the Sultan. Asif Khan flourished the town/village and named it Asifabad which is currently documented in the royal decree. Current landscape and architecture including buildings and mosques appears to prove that this land has seen great scholars and high ranked individuals. This town had High Court and police headquarters for the kingdom and was directly connected to the Royal Court. The royal messages and documents used to be addressed directly to Qazi Shai and Qazi Yoonus. Later In 1773 the town was captured by Mirza Najaf Khan and ruled till 1782, when the Jat rulers of Bharatpur at that time took control of Nadbai. During the rule of Mirza Najaf Khan, a significant population of Sunni sect Muslims were forced to migrate to other cities, as he wanted to convert them into Shia sect for which they refused at any cost. Thereafter, as a result of confiscation of land and properties of sunni Muslims and brutalities by Mirza Najaf Khan, majority of Asifians moved to various regions of Rajputana (i. e. Kota, Jhalawar, Bundi, Ajmer towns), and various adjacent states of India at that time. Just after partition of the sub continent, in 1947, and afterwards also, hundreds of Asifian (Nadbayyan) families migrated from various regions of Rajputana, voluntarily, to Pakistan side. Majority of them opted to settle in the Sindh province of Pakistan (mostly in Karachi, Hyderabad and Sukkur regions). In Karachi, at present, there is a registered housing society and its office which is located at Block 17 of Federal B Area in Karachi central. In this housing society, which was named as Asifia co operative Housing Society, at present, a significant population of Asifians are residing. The Asifians are contributing in all walks of life in the Pakistani society as educationists (e. g. Prof. M. A. Khan M. com , Prof. Dr. Hamid Mahmood PhD, and Prof. Dr. Moinuddin Ghori PhD), civil service (e. g. Khwaja Altaf Husain Ghori, Mohammad Masood Ahmed Qureshi and Umar Daraz Khan Ghori), doctors (e. g. Dr. Mughis Sheerani), business (e. g. Syed Sarfaraz Ali Ghori), fine arts (e. g. Saleemuddin Ghori), sports (e. g. test cricketers Alimuddin and Asad Shafiq) etc. Nowadays Nadbai is also famous in Rajasthan by the name of Mini Kota as students from various district of Rajasthan come to Nadbai for study up to senior secondary.

Темір жол

Ол Джайпур-Агра теміржол бағытында орналасқан. Ең жақын теміржол станциясы – Надбай теміржол станциясы, қала орталығынан шамамен 0,5 км қашықтықта. Баратпур жол айрығынан (осы жерден 30 шақырымдай қашықтықта) Джайпур, Аджмер, Удайпур, Жодхпур, Агра, Варанаси, Лакхнау, Гвалиор, Хаджурахо және елдің басқа да түрлі аймақтарына пойызға отыруға болады.

Жол

Бұл жер 21-ші тас жолдан Дехра Мод жолы арқылы шамамен 10 км, ал Халена жолы арқылы 13 км қашықтықта орналасқан. Жергілікті автобус аялдамасынан Джейпур және Баратпур қалаларына автобустар үнемі қатынайды. Жайпур-Агра тас жолындағы Дехра Модта түсіп, Надбайға дейін 10 км жерде орналасқан. Дехра Модтан Надбайға дейін авторикша, темпо сияқты қоғамдық көліктер қолжетімді.