Лейси Фосбург: Американ журналисінің өмірі мен шығармалары
Lacey Fosburgh
Лейси Фосборг – американ журналисі, «Жабылу уақыты» кітабының авторы. Hearst және Peoples Temple істерін қамтыған. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық журналист
American journalist
Лейси Фосбург (3 қазан 1942 – 11 қаңтар 1993) – американдық журналист, автор және ғалым, ең белгілісі "Жабылу уақыты: Гудбардағы кісі өлтірудің шын оқиғасы" (1977) атты даулы кітабымен танылған.
Lacey Fosburgh (October 3, 1942 – January 11, 1993) was an American journalist, author, and academic best known for her controversial book, Closing Time: The True Story of the Goodbar Murder (1977).
Ерте өмір
Фосбург Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданында журналист Хью Уитни Фосбургтің, "Ауадан көрініс" және басқа да кітаптардың авторы, және оның әйелі Хелен Эдвардс Фосбургтің отбасында туды. Ол Манхэттендегі Брирли мектебін және Сара Лоуренс колледжін бітірді.
Fosburgh was born in Manhattan, New York, to the journalist Hugh Whitney Fosburgh, author of View from the Air and other books, and his wife, Helen Edwards Fosburgh. She graduated from the Brearley School in Manhattan and Sarah Lawrence College.
Мансап
Ол өзінің жазушылық мансабын 1968 жылдан 1973 жылға дейін The New York Times газетінде штаттық тілші болып жұмыс істеуден бастады. Таймс газетінен кеткеннен кейін Фосбург осы басылымда және басқаларында бос штат журналисі ретінде жұмысын жалғастырды, әсіресе 1974 жылдан 1976 жылға дейін Пэтти Хёрст ісін / Симбиондық Азаттық Армиясы және 1978 жылы Халық ғибадатханасының ісін жапты. Ол 1974 жылы жасырын автор Дж.Д.Салинджермен сұхбат алған аз адамдардың бірі болды. Ол Берклидегі Калифорния университетінде журналистикадан сабақ берді. 1977 жылы Фосбург Джудит Росснердің танымал бестселлер романының атауын пайдаланып, «Мистер Гудбарды іздеу» (1975) кітабының үлгісімен «Жабылу уақыты: «Гудбар» қылмысының шын оқиғасы» атты алғашқы кітабын жариялады, ол 1973 жылы жас мектеп мұғалімі Розанн Куинннің өлімі туралы баяндайды, осы оқиғаны Фосбург The New York Times үшін жапқан болатын. Кітап Әдеби гильдия және Doubleday Book Club-тың таңдауына ілікті және 1978 жылы «Ең жақсы фактілік қылмыс кітабы» номинациясына ие болды. Трумэн Капоте кітап Фосбургті «шебер, таңдаулы тілші және әдеби суретші» екенін көрсеткеніне қарамастан, ол даулы болды. 1980 жылы Фосбург The New York Times газетіне «Мен орын алған болуы мүмкін, тіпті орын алған болуы мүмкін көріністер мен диалогтар жасадым деп есептеймін» деп мойындады. Оның екінші кітабы «Ескі ақша» (1983) – бай, қиын отбасында өскендігі туралы, көбінесе автобиографиялық роман. Оның үшінші кітабы «Үнді қақпасы» (1991) – Үндістанда тұратын американдық эмигранттардың балалары туралы ойдан шығарылған отбасылық сага және құпия.
She began her writing career for The New York Times, where she worked as a staff reporter from 1968 to 1973. After leaving the Times, Fosburgh continued to work as a freelance journalist for that publication and others, notably covering the Patty Hearst/Symbionese Liberation Army case from 1974 to 1976, and the Peoples Temple case in 1978. She was also one of the few people to interview reclusive author J. D. Salinger, in 1974. She taught journalism at the University of California at Berkeley. In 1977, Fosburgh—appropriating the title of Judith Rossner's acclaimed best selling novel, Looking for Mr. Goodbar (1975) published her first book, Closing Time: The True Story of the "Goodbar" Murder, the story of the 1973 slaying of young schoolteacher Roseann Quinn, which Fosburgh had covered for The New York Times. The book was selected by both the Literary Guild and Doubleday Book Club, and received a 1978 Edgar nomination for Best Fact Crime book. Although Truman Capote remarked that the book proved Fosburgh "a skillful, selective reporter and also a literary artist", proved controversial. In 1980, Fosburgh admitted to The New York Times that she had "created scenes or dialogue I think it reasonable and fair to assume could have taken place, perhaps even did." Her second book, Old Money (1983), was a novel which was understood to be largely autobiographical, about growing up in a wealthy, troubled family. Her third book was India Gate (1991), a fictional family saga and mystery involving the children of American expatriates in India.
Жеке өмір
Фосбург 1973 жылдан 1975 жылға дейін Марк Либарльмен үйленген. 1977 жылы ол белсенді және жазушы Дэвид Харриске тұрмысқа шықты, және олардың Софи есімді бір баласы болды. Фосбург 1993 жылдың 11 қаңтарында 50 жасында сүт безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды.
Fosburgh was married to Marc Libarle from 1973 to 1975. In 1977, she married the activist and author David Harris, and they had one child, Sophie. Fosburgh died aged 50 on January 11, 1993, of breast cancer.
Басқа жұмыстар
"Д.Д.Салинджер өзінің үнсіздігі туралы айтады", 1974 жылғы New York Times газетінің Салинджермен жасаған сұхбаты.
"J. D. Salinger Speaks About His Silence", 1974 New York Times interview with Salinger