Кіріспе
Шотландияның Биік Таулы Аймағындағы тау Крег Меагайд (Creag Mèagaidh) – Шотландияның Биік Таулы Аймағындағы Глен-Спеанның солтүстік жағында орналасқан тау. Бұл күрделі құрылымды тау, жазық шыңынан тұрады, одан бес жота таралып, бес терең шағырларды қарайды; ең танымал – солтүстік-шығыс бетіндегі Коир Ардаир шағырынды қоршап тұрған жартастар. Бұл жартастар мұзға қатысты альпинизмге арналған танымал орын. Крег Меагайд тау жиегіне көтеріледі. Крейг Меагайд тау жиегі деп аталатын көршілес тау шыңдары – Стоб Пойт Коир Ардаир және Карн Лиат. Крег-Меагид массиві Крег-Меагид Ұлттық Табиғи Қорығының бөлігі болып табылады. Қорық 3940 гектар жерді алып жатыр, Лох-Лагган жағалауынан Крег-Меагайдтың биік шыңына дейін созылады. Қорық 1986 жылы құрылған және NatureScot иелігінде және басқаруында. Крег Меагайд сонымен қатар Арнайы Қорғалатын Аймақ болып белгіленген, жайылымдық малдың саны бақыланады. Бұл қайың, елек, тал, қарабұрыш және емен ағаштарының қайта өсуіне әкелді. Бұл жер сонымен қатар көптеген құс түрлерінің, әсіресе, доттерелдің маңызды көбейетін орны болып табылады.
Creag Meagaidh (Creag Mèagaidh) is a mountain on the northern side of Glen Spean in the Highlands of Scotland. It is a complex mountain, made up of a flat summit plateau, with five ridges spreading out from it, overlooking five deep corries; it is most famed for the cliffs surrounding the corrie of Coire Ardair on the north eastern face. These crags are a renowned venue for ice climbing. Creag Meagaidh rises to
The neighbouring peaks of Stob Poite Coire Ardair and Càrn Liath are sometimes called the Creag Meagaidh range. The Creag Meagaidh massif is part of Creag Meagaidh National Nature Reserve. The reserve covers 3,940 hectares, extending from the shores of Loch Laggan to the high summit plateau of Creag Meagaidh. The reserve was designated in 1986 and is owned and managed by NatureScot. Creag Meagaidh is also designated as a Special Protection Area, and the number of grazing animals is controlled. This has led to a regrowth of the native woodland of birch, alder, willow, rowan and oak. The site is also an important breeding ground for many species of birds, in particular the dotterel.
Үстірту
Аралдың барлық үш шыңына Аберардерден А86 тас жолы арқылы көтерілуге болады. Алдымен Coire Ardair-ге дейінгі жолмен жүріп, кейін солтүстікке бұрылып Càrn Liath шыңына жетуге болады. Аралының айналасын Крег Мигаидхтың шығыс жотасы арқылы Аберардерге оралып жүру арқылы айналып өтуге болады. Крег Меагид тауының шыңына ең тікелей жол – шатқалдың басынан басталып, жартастардың арасындағы тар өткел, "Терезе" деп аталатын жерге дейін көтерілу болып табылады. "Терезе" Крег Меагид пен Стоб Пойт Коир Ардаир арасындағы жолды құрайды. Крег Меагидке Мойдан оңтүстік-шығыс бағытында да көтерілуге болады. 2016 жылы Крег Мегаидта қар көшкіні салдарынан бір адам қаза болып, екінші адам ауыр жағдайда ауруханаға түсті.
Тарих
Крейг Меагид туралы ең алғашқы тарихи жазбалар XVII ғасыр мен XVIII ғасырдың басына қарай жатады. Осы кезеңде аймақты төменгі беткейлерде егін өсірген және жаз айларында биік жерде мал жайлаған шаруалар мекендеген. 1745 жылғы Якобит көтерілісінен кейін сол кездегі иесі Клунидің Эвен Макферсоны мүлкінен айырылып, ол енді Жоғалған мүліктер жөніндегі комиссарлар тарапынан тәж атынан басқарылды. Комиссия шаруаларды көшіру және шаруашылықтарды бірыңғай қой шаруашылығына біріктіру процесін бастады. 1790 жылға қарай Лагган приходында шамамен 20 000 қой болды. 1784 жылы Крейг Меагид Макферсон отбасына қайтарылды. Крейг Меагидке алғашқы ресми көтерілу 1786 жылы Томас Торнтон жасаған деп есептеледі, ол саммиттен ашылған көріністі «Спорттық саяхат» атты кітабында сипаттаған. ХХ ғасырдың басында бұл жердегі иеліктер спорттық мақсаттарда (бұғы аулау, балық аулау және үйрек аулау), сондай-ақ қой шаруашылығы және орман шаруашылығымен айналысты. 1934 жылы аяқталған Лагган тоғанының құрылысы, Лохабер гидроэлектрлік жобасының бір бөлігі ретінде, аймақтағы жайылымдық жерлердің көлемін азайтты, нәтижесінде Крейг Меагидте бұғылардың саны артты. 1970 жылдарға қарай қой шаруашылығы көбінесе тоқтатылды, ал бұғы аулау иеліктердегі басты қызметке айналды. 1983 жылы иелік Фонтейн Форестриге сатылды, олар аумақтың көп бөлігін Ситка шыршасының алқаптарымен жабуды ұсынды. Бұл жоспарға халық наразылық білдірді, содан кейін 1985 жылы иелік Табиғатты қорғау кеңесіне (NatureScot-тың алдыңғысы) сатылды, ол 1986 жылы аймақты ұлттық табиғи қорық деп жариялады.