Кіріспе
Париж астанасындағы метро желісінің 6-шы бағыты – Париж метросының жылдам транзит жүйесінің он алты бағытының бірі. 1784–1860 жылдардағы бұрынғы Фермиерс-генеральдар қабырғасының бойында салынған бульварлардың үстінен қаланың оңтүстік жартысын айналатын жартылай шеңбер тәрізді маршрутты ұстанады. Батыста Шарль-де-Голл – Этольден шығыста Nation станциясына дейін созылады. Маршруттың маңызды бөлігі көтерілген рельстерде орналасқан. Бүгінгі 6-шы бағыттың рельстері мен станциялары 1900–1909 жылдар аралығында ашылды, бірақ 1942 жылы ғана қазіргі конфигурациясын алды. Этоль мен Плейс-д’Италия арасындағы кезең 1900–1906 жылдар аралығында 2-ші Оңтүстік бағыты ретінде ашылды. 1907 жылы ол 5-ші бағыттың бөлігіне қосылды. Плейс-д’Италия мен Nation арасындағы бөлім 1909 жылы 6-шы бағыт ретінде ашылды. 1942 жылы 5-ші бағыттың Этоль – Плейс-д’Италия бөлігі 6-шы бағытқа берілді, осылай бүгінгі 6-шы бағыт құрылды. Бұл бағыттың ұзындығы шамамен шақырымды құрайды, оның шақырымы жер үстінде орналасқан, және 1974 жылдан бері резеңке дөңгелекті вагондармен жабдықталған. Көптеген және кейде ерекше көріністері бар Париждің ең танымал ескерткіштері мен монументтеріне байланысты бұл бағыт метроның ең әдемі бағыттарының бірі саналады. 2004 жылы 100 миллионнан астам жолаушы тасыған, бұл желідегі ең көп жолаушы тасымалдайтын алтыншы бағыт болып табылады.
Line 6 is one of the sixteen lines of the Paris Métro rapid transit system. Following a semi circular route around the southern half of the city above boulevards built along the path of the former Fermiers généraux wall of 1784–1860, it runs between Charles de Gaulle–Étoile in the west and Nation in the east. A significant part of the route is on elevated tracks. The rails and stations of today's Line 6 were opened between 1900 and 1909, but took their current configuration only in 1942. The stretch between Étoile and Place d'Italie opened between 1900 and 1906 as Line 2 Sud. In 1907, it was made part of Line 5. The section between Place d'Italie and Nation opened in 1909 as Line 6. In 1942, the Étoile – Place d'Italie section of Line 5 was transferred to line 6, creating today's Line 6 route. The line is in length, of which are above ground, and has been equipped with rubber tyred rolling stock since 1974. The line is considered one of the most pleasant lines on the Métro, due to its numerous views, sometimes exceptional, of many of Paris' most famous landmarks and monuments. With slightly more than 100 million riders in 2004, it is the sixth busiest line of the network.
Хронологиясы
1900 жылдың 2 қазанында: Этоил мен Трокадерь арасындағы бөлім 1-ші желінің созылмасы ретінде ашылды. 1903 жылдың 6 қарашасы: Желі Трокадерьден Пассиге дейін ұзартылды және 2 Оңтүстік (2 Оңтүстік) желісі деп аталды. 1906 жылдың 24 сәуірі: 2 Оңтүстік желісі Пассиден Италия алаңына дейін ұзартылды. 1907 жылдың 14 қазанында: 2 Оңтүстік желісі 5-ші желіге біріктірілді. 1909 жылдың 1 наурызы: 6-шы желі Италия алаңы мен Насьон арасында ашылды. 1942 жылдың 12 қазанында: 5-ші желінің Этоил – Италия алаңы бөлігі 6-шы желіге берілді. 1974 жылы: Желінің көтерілген бөлімдерінде шуды азайту үшін рельстер резеңке дөңгелекті пойызға бейімделді. 2023 жылдың 12 қаңтарында: МП 73 жылжымалы құрамы МП 89CC-ге каскадтау басталады.
Le Circulaire sud (Оңтүстік айналым)
Бастапқыда Метро жоспарлаушылары Лондон метросының Circle желісіне ұқсас, сыртқы бульварлардың бағытымен жүретін айналма желіні көздеді. Дегенмен, мұндай ұзақ желіні пайдаланудағы қиындықтар шеңберді екі бөлікке – солтүстік және оңтүстік айналма желілеріне бөлуге мәжбүр етті. Шеңбер 1-ші желімен (Étoile және Nation) қиылысқан жерде екіге бөлінді. Солтүстік айналма желісі, 2-ші желі, 1903 жылы ашылды. Сонымен қатар, 1900 жылы Дүниежүзілік көрменің қажеттіктері үшін ашылған 1-ші желінің Étoile-ден Trocadéro-ға дейінгі тармағы оңтүстікке қарай Passy-ға дейін ұзартылып, оңтүстік айналма желісі, 2-ші желінің Оңтүстік тармағы болды, бірақ ол тек төрт вагондық пойызға ғана мүмкіндік берді. 1906 жылдың 24 сәуірінде 2-ші Оңтүстік желісі Place d'Italie-ге дейін ұзартылды. Париж теміржол станцияларын байланыстыру Метроның мақсаты болғандықтан, бастапқы жоспар оңтүстік айналма желісін Place d'Italie-ден Gare d'Austerlitz-ге, содан кейін Gare de Lyon-ға дейін жүргізіп, одан 1-ші желі арқылы Nation-да айналманы жабу болды. Бірақ кейіннен 2-ші Оңтүстік желісін 5-ші желімен біріктіруге шешім қабылданды, бұл 1907 жылдың қазан айында іске асырылды. 5-ші желі енді Étoile-ден Gare Montparnasse-қа, содан кейін Gare d'Austerlitz-ге және одан Gare du Nord-қа дейін пойыз қатынасын жүзеге асырды. Бұл біріктіру 2 Sud деген атауды жойды.
6-жол
5-жолды біріктіру шеңберді аяқтау үшін жаңа желінің құрылысымен аяқталды: 6-жол, Place d'Italie мен Bercy арқылы Nation арасында. Инфрақұрылымдық жұмыстар 1906 жылы аяқталды, бірақ CMP (La compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris) кірісі аз деп саналған учаскені ашуға асықпады. Париж қаласының талабымен CMP 1909 жылдың 1 наурызында 6-жолды ашты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі әуе шабуылдарының салдарынан жоғары орналасқан жылдам транзит желілері үшін қорғаныс шаралары қабылданды. 1918 жылдың ақпаннан шілдеге дейін пойыздар түнгі уақытта жарықтандырылмады. Бірақ жарықтың азайтылуынан пойыздар жер астына түскенде өте қараңғы болып, жолаушылар мен қызметкерлердің наразылығын тудырды. CMP электр және жарықтандыру жүйесін өзгертуге рұқсат алды. 1931 жылы қаланың оңтүстік бөлігінен Бои де Винсендегі отаршылдық көрмеге қолайлы жағдай жасау үшін 6-жол 5-жолдың ескі LIne 2 Sud бөлігін қабылдап, Étoile мен Nation арасындағы желіні құрды. Көрме аяқталғаннан кейін бұрынғы қызмет схемасы қайта жаңартылды. 6-жол 1942 жылдың 6 қазанында қазіргі түріне ие болды, осы күні 5-жолдың Place d'Italie – Étoile учаскесі қайтадан 6-жолға берілді. 5-жолды солтүстікке қарай Pantin бағытына ұзарту оны тым ұзын етіп қойды деген шешім қабылданды. Париж қайтадан әуе шабуылына ұшырағандықтан, 5-жолдың жер асты және жоғары орналасқан бөліктерін бөлу қажет болды. Қазіргі 6-жолдың бойындағы жұмыс, Денферт-Рошеро маңындағы ескі шахталардың салдарынан кәріздердің жылғаюы мен жерді бекітуден басқа, аса қиын болған жоқ. Екінші жағынан, Пассиде Сен өзенін кесіп өту әлдеқайда қиын болды; 1903 жылдан 1906 жылға дейін Понт-Пасси (қазіргі Понт-де-Бир-Хаким) арқылы виадук құрылысы метромен байланысы жоқ басқа жобаға жол берді. 1878 жылы салынған ескі көпір теміржол виадугін ұстап тұратын металлдан жасалған жаңа көпірмен ауыстырылды. Шығыс жағында Бёрси көпірінің үстінен тағы бір көпір салу қажет болды. Алғашқысы 1864 жылы аяқталды, метроға орын беру үшін кеңейтілді және жүйедегі жалғыз тас виадук болып табылады. Бұл бөлімдегі эстакадалар мен жер асты станциялары 2-жолдың үлгісімен ұқсас жобаланған, бірақ оңтүстік шеңбердегі жоғары орналасқан станциялар шыны емес, кірпіштен жасалған қабырғалармен толық жабылған.
Резеңке дөңгелектерді қайта өңдеу
6-жолдың жұмысында 1970 жылдары өзгеріс болды: Клебер станциясы екі аралды платформасы бар төрт жолға дейін кеңейтілді, бұл Париж метросында сирек кездесетін құрылым, және желінің басқару терминалына айналдырылды, ал Этоил қарапайым айналу аялдамасы ретінде жұмыс істеді. 1, 4 және 11-жолдарда да осылай жасағаннан кейін, RATP 1971 жылы 6-жолды жолаушылар үшін ғана емес, сонымен қатар жолдың көтерілген бөліктеріне жақын тұрғындар үшін де шу мен дірілді азайту мақсатында резеңке дөңгелектерге ауыстыруға шешім қабылдады. Жұмыс келесі жылы басталды және 1974 жылдың мамыр айында аяқталды. Осы кезеңде, көлік құралдарын жылжытуды жеңілдету үшін уақытша аула құрылды. Сонымен қатар, желі орталық басқару станциясымен жабдықталды. MP 73 жылжымалы құрамы 1974 жылдың шілде айында ескі Sprague Thomson-ды жылдам алмастырды. MP 59 вагондарынан айырмашылығы, MP 73 жылжымалы құрамының дөңгелектері ұзақ көтерілген жолдарда жақсы жабысу үшін жоғарылатылған; рельстер де соған байланысты тікшеленген. Ауыстырудан бері, тіпті қатты жаңбыр кезінде де жабысудың нашарлауы туралы ешқандай хабарлама түспеді. 2023 жылдан бастап, 4-жолдың жалғасып жатқан жаңғырту және болашақтағы автоматтандыруымен байланысты, MP 73 жылжымалы құрамы жаңартылған және қысқартылған MP 89CC вагондарымен алмастырылуда.
Жылжымалы құрам
Қазіргі уақытта 6-жолдағы жылжымалы құрам MP 73 жылжымалы құрамынан тұрады. 2023 жылдың қаңтарынан бастап Париж метросының 4-жолынан алынып тасталған MP 89, автоматтандырылған пойызбен алмастырылуына байланысты, MP 73-тің орнына 6-жолға ауыстырылуда. Бұл пойздар Île de France Mobilités түсіне қайта боялды және 5 вагонға дейін қысқартылды. MP 89CC # 48 2023 жылдың 12 қаңтарында жолға шыққан алғашқы пойыз болды.
Туризм
6-жолдағы кейбір стансалар виадук үстінде салынған, онда Париждің көрінісі ашылады. Пасси мен Бир-Хаким арасындағы Бир-Хаким көпірінен Эйфель мұнарасына ең әдемі панорамалық көрініс ұсынылады. 6-жол бірнеше қызығушылық тудыратын жерлердің жанынан өтеді:
Этуал алаңы және Триумф аркасы. Трокадеро алаңы. Эйфель мұнарасы және Марс алаңы. Монпарнас, оның атақты кафелері мен Монпарнас мұнарасы. Италия алаңы және Каль жертөбесі. Берсиде Қаржы министрлігі, Париж Берси спорт аренасы және олардың бақтары орналасқан. Ұлт алаңы.
The Place de l'Étoile and the Arc de Triomphe. The place du Trocadéro. The Eiffel Tower and the Champ de Mars. Montparnasse, with its famous cafés and the Montparnasse Tower. Place d'Italie and the Butte aux Cailles. At Bercy, the Ministry of Finance, Paris Bercy sports Arena and their gardens. Place de la Nation.