Кіріспе
Атаппади (Бас кеңсесі: Агали) – Керала штатындағы тайпалық талуқ. Ол 2021 жылдың ақпан айында Палаккад ауданындағы Маннарккад талуғынан бөлініп шықты. Атаппади қорық орман – Атаппадидің батыс бөлігінде орналасқан, 249 км² жерді қамтитын қорғалатын аумақ. Бұл Үндістанның резервтік және қорғалатын ормандарының бірі. Палаккад ауданындағы Атаппади аңғары және Малаппурам ауданындағы Ниламбур аймағының (Шығыс Эранадаймағы) көршілес Чалияр аңғары табиғи алтын кендерімен белгілі. Осындай алтын кендері Нилгири биосфералық қорығының басқа да аймақтарында кездеседі.
Тарих
Маннарккад пен Аттаппади ортағасырлық дәуірде Валлуванад Сварупам әулетінің бір бөлігі болды, олардың бас кеңсесі қазіргі Малаппурам ауданындағы Перинталманнаға жақын Ангадипурамда орналасқан. Жергілікті аңыздарға сәйкес, соңғы Чераман Перумал билеушісі Меккеге сапар жасағанда Оңтүстік Малабардағы кең аумақты олардың губернаторы Валлуваконтириге сыйлап, қажылыққа аттанды. Валлуванад 12 жылда бір рет Тирунавайяда өткізілетін Маманкам фестивалімен және Каликут Замориндерімен үздірілмейтін соғыстарымен әйгілі болды. Маннарккад, Перинталманна, Малапурам, Манджери және Тирурангади қалаларымен бірге 1921 жылғы Малабар көтерілісінің маңызды орталықтарының бірі болды. Валлуванад Талуғы алты кіріс блогына бөлінді: Манкада, Перинталманна, Маннарккад, Оттапалам, Срикришнапурам және Паттамби. Валлуванад Британдық Малабардың Малапурам кіріс бөлімшесіндегі екі талуқтың бірі болды (екіншісі – Эранад талуғы). 1969 жылдың 16 маусымында Малаппурам ауданы құрылған кезде Маннарккад пен Аттаппади кіріс блоктары Перинталманна талуғынан бөлініп, Маннарккад талуғын құрады. 2021 жылдың ақпан айында Маннарккад талуғынан бөлініп, Аттаппади тайпалық талуғы құрылды.
География
Атаппади – Батыс Гаттардағы Нилгири тауларының етегінде орналасқан, Бхавани өзенінің бастауындағы кең тау аңғары. Оның шығысында Тамил Наду штатының Коимбатур ауданы, солтүстігінде Нилгирис, оңтүстігінде Палаккад талугы, ал батысында Пальхат ауданының Маннархат талугына қарасты Каримба I және II, Поттассери I және II, Маннархат кіріс ауылдары мен Малаппурам ауданының Эрнад талугы жатыр. 249 км² Атаппади қорық орманы – Силент-Вэлли ұлттық паркімен шектесетін ресми емес буферлік аймақ. Осы орманның 81 км² бөлігі жаңа 94 км² Бхавани орман шаруашылығы аумағына айналды, ол 147.22 км² Бейбіт аңғар буферлік аймағының құрамына кіреді. Бұл аймақ 2007 жылдың 6 маусымында Керала үкіметі кабинеті бекіткен. Кабинет сонымен қатар аймақты қорғау үшін 35 қызметкерді және Бхавани жотасындағы Анауай мен Тхудуккидегі екі жаңа орман стансасын бекітті. Аймақтың мақсаты – Силент-Вэллиге жақын аумақтарда марихуананың (қанаптың) заңсыз өсірілуін, браконьерлік пен заңсыз алкоголь жасауды тоқтату, сондай-ақ қорғалатын аумақтың ұзақ мерзімді тұрақтылығына көмектесу. Атаппади аңғарының биіктігі Маллесуаран шыңына дейін жетеді, ол аңғардың ортасынан бастап көтеріледі. Бхавани өзені солтүстік-батыстан таудың айналасын тар иіспен ағып өтеді, Атаппади ауылынан өтіп, оңтүстік-шығысқа қарай жалғасады.
Саяу аңғар ұлттық паркі
Бұл орналасқан жер Нилгири биосфералық қорығының бай биологиялық әртүрлілігінде. Кәримпұжа қорық жабайы табиғаты, Жаңа Арамбалам қорық орманы және Малаппурам ауданының Ниламбур талугіндегі Недумкаям жауын орманы, Палаккад ауданының Маннарккад талугіндегі Атаппади қорық орманы және Нилгирис ауданының Мукурти ұлттық паркі – Сальент-Вали ұлттық паркінің төңірегінде орналасқан. Оңтүстік Үндістанның бесінші ең биік шыңы – Мукурти шыңы және Ангинда шыңы да осы аймақта орналасқан. Кавери өзенінің саласы – Бхавани өзені және Бхаратаппужа өзенінің саласы – Кунтипужа өзені Сымшықты аңғарының жанынан бастау алады. Қадалунди өзенінің де бастауы Сымшықты аңғарда.
Геология
Гнейстер Аттаппадидегі басым жыныстар болып табылады. Аттаппадидің супракристалдардан басқа барлық тау жыныстарын жеті кең типке бөлуге болады. Олар: шарноккит, мүйізді гнейс, мигматиттік амфиболит, кварцты биотит гнейс, кварцты фельдспаттық гнейс, биотит гранит гнейс және пегматит. Тау жыныстарының арасында шарноккит, мүйізді гнейс, мигматиттік амфиболит, кварцты биотит гнейс, кварцты фельдспаттық гнейс және биотит гранит гнейс – Пенинсулярлық Гнейстік Комплекске жататындары анықталды. Аттаппадидің граниті мен пегматиті – кинематикалық интрузияларды көрсетеді. Бұл аймақта көптеген долерит дикелерінің кездесетіні хабарланды. Әр түрлі өлшемдегі ультрамафикалық және мафикалық тау жыныстарының (метапироксинит, талк-тремолит-актинолит шистасы және амфиболиттермен бейнеленген ультрамафикалық және мафикалық тау жыныстары) жолақтары мен қабаттары, сондай-ақ жолақты темір кенін (BIF), силиманит/кианит қосылған кварцит және фуксит кварциті Аттаппади аймағының Пенинсулярлық Гнейстік Комплексінде кездеседі және Аттаппади супракристалдары деп аталады. Аттаппади супракристалдарының қалдықтары мен анклавтары гнейстердің ішінде кездеседі. BIF – метапироксинит пен амфиболиттермен тығыз байланыста болатын тағы бір маңызды тау жынысы. Аттаппадидің ерекшелігі – құрамы ультрамафикалықтан метапелитке дейін өзгеретін көптеген тау жыныстарының супракристал ретінде кездесуі. Метапелиттер гранулит фациесіне, ультрамафикалықтар гринщит фациесіне, ал оларды қоршаған гнейстер амфиболит фациесіне жатады. Аймақ көп фазалы деформацияға ұшыраған. S0 жазықтығы хромогендік шөгіндінің (BIF) ішіндегі қабаттасу арқылы анықталады. F1 ең алғашқы бүктелімдері тығыз және қысылғаннан басқа, интрафамилиялық жағдайларда кездеседі және тамырсыз бүктелімдерді де құрайды. Бұл бүктелім осьтік жазықтыққа енуші жапырақшаны тудырды және негізінен мүйізді блендамен, ал аздап хлоритпен анықталады, бұл S0 деп белгіленген литошекараларына параллель. S1 шистоздығы мүйізді бленда мен хлоритпен анықталады, және бұл минералдық қауымдастық деформацияның жоғарғы гринщиттен төменгі амфиболит фациесіне дейінгі жағдайларда жүргенін көрсетеді. Келесі F2 S1-дің қайта бүктелуіне және S1-дің F2 осьтік ізге субпараллель транспозициясына әкелді. Ең айқын жазық құрылымдары – аймақтық NE-SW бағытындағы Бхавани қиылысына жататын дискретті милониттік жапырақша S2. Милониттің дамуы, биотитизация, хлорлану және микрогрануляция осы беттермен байланысты.
Алтынның минералдануы
Мани 1965 жылы Атаппадидің Сирувани өзенінде жергілікті кеншілердің алтын іздегенін хабарлады. Кейіннен Үндістанның геологиялық қызметі Атаппади аймағының экономикалық әлеуетін бағалау үшін толыққанды зерттеулер жүргізді. Дегенмен, алтынның бастапқы кен орындары табылмады. 1993 жылы Наир Сирувани өзенінің геоморфологиялық картасын жасап, Путтумаладағы эпигенетикалық кварц тамырларында алғашқы алтын минералдануын анықтады. Бұл кен орнының тамырлары, минералдануы және оған байланысты литологиясы жасыл тасты мезгілде пайдалған алтын кен орындарына тән. Атаппадиде алтын минералдануының екі түрі анықталды:
Бастапқы алтын минералдануы AS және PGC-ге енетін кварц тамырларымен байланысты. Сирувани өзенінің жағасындағы алтынды кен орны. Үндістанның геологиялық қызметі Атаппадидің 834 шаршы километрлік аймағындағы тау жыныстарының алтынға бай болу мүмкіндігін растады. Алтын минералдануы Атаппадидің Коттахара, Путтумала, Потхупади, Мундайюр және Кариюр Ваннатхорай кен іздеу аймақтарынан белгілі. Алтын BIF, метавулканикалық және горнбленд-биотит гнейстерінде кездесетін кварц тамырларында орналасқан. Кейіннен Deccan Gold Mines Limited компаниясы бұрын хабарланған алтын мөлшерін растады және келесі мәндерді ұсынды: Коттахара кен іздеу аймағы: Үш аймақ бөлінді және геологиялық қызмет мәліметінше, кен орнында 13,63 г/т алтынға дейін кен қоры бар. Коттахара кен іздеу аймағының солтүстік-шығысқа қарай созылуын зерттеу кезінде өзен арналарынан 9 г/т, 35 г/т және 49 г/т алтынды құрамы бар кварц сынықтары табылды. Путтумала кен іздеу аймағы: Ескі траншеялардан алынған 60 см-лік гелиналы кварц үлгісінде алтынның 21 г/т дейін жоғары концентрациясы анықталды. Потхупади кен іздеу аймағы: Амфиболитті кесіп өтетін кварц үлгісінде 4 г/т алтын табылды. Мундайюр кен іздеу аймағы: Алтын 300 метрге дейін созылған кварц тамырларында, кварц тамырларын қаптайтын алтынды сульфидтермен бірге кездеседі. Кариюр Ваннатхорай кен іздеу аймағы: Кварц үлгілерінде алтынның құрамы 3-тен 20 г/т-ға дейін ауыспалы. Атаппадиде алтын дәндері тек табиғи күйде кездеседі және әр түрлі пішін мен мөлшерде болады. Веналардан алынған үлгілерде алтынның көзге көрінетін ұсақ бөлшектері байқалды, әсіресе сульфидтердің әсерінен ыдырауы мен сіңірілуі нәтижесінде лимонит пайда болған жерлерде. 2 мм-ге дейін максималды өлшемге ие алтын түйіршіктері туралы хабарламалар бар. Пирит кварц тамырларындағы басты сульфид фазасы болып табылады (сызықтар және жарықтарды толтырады). Минералдық жиынтықта калькопирит, ковелит, халкоцит және галена жиі кездеседі. Жауын-шашын мөлшері тұрақты түрде төмендеп, 900 мм-ге жетеді.
Primary gold mineralization is associated with quartz veins intruding to AS and PGC. Placer deposit along the bank of Siruvani River. The Geological Survey of India has confirmed the high gold bearing potentiality of the rocks in the 834sq km area of the Attappadi. Gold mineralization is known from Kottathara, Puttumala, Pothupadi, Mundaiyur, and Kariyur Vannathorai Prospects of Attappadi. Gold occurs in quartz veins traversing in BIF, metavolcanics, and hornblende and biotite gneiss. Deccan Gold Mines Limited later confirmed the earlier reported gold grades and has given the following values, Kottathara prospect: Three zones have been delineated and the prospect has ore resource of grading 13.63g/t gold according to the Geological Survey of India. While tracing the NE extension of the Kottathara prospect, stringers of quartz analyzing 9 g/t 35 g/t and 49g/t gold have been picked up in stream beds. Puttumala prospect: A 60 cm sample of vein quartz carrying galena (lead sulfide) from old trenches showed high spot values of gold up to 21g/t. Pothupadi Prospect: A sample of vein quartz traversing amphibolite assayed 4 g/t gold. Mundaiyur Prospect: Gold occurs in quartz veins over a length of 300 m with gold bearing sulfides enveloping the quartz veins. Kariyur Vannathorai Prospect: Samples of vein quartz have shown gold contents ranging from 3 to 20 g/t. In Attappadi, region gold grains are found only in the native state and occur in different shapes and sizes. Visible specks of gold were noticed in the samples collected from veins, particularly where the associated sulfides have been subjected to weathering and leaching resulting in the formation of limonite. Gold grains with a maximum dimension of 2 mm were reported. Pyrite is the dominant sulfide phase within the quartz lodes (occurring as stringers and fracture fillings). Chalcopyrite, covellite, chalcocite, and galena are commonly observed in the mineral assemblage. the rainfall steadily decreases to a low of 900 mm.
Әкімшілік
Атапади тайпалық ауданы Атапади блоктық кеңесі, Агали, Шолайур және Пудур ауылдық әкімдіктеріне басшылық етеді.
Құрамына кіретін ауылдар
Атапады ауданы Ағали, Қалламала, Коттахра, Падавайал, Пудур және Шолайур сияқты 6 кіріс елді мекенін қамтиды.
Демография
2011 жылғы санақ мәліметтері бойынша Аттаппади талуының/Аттаппади CD блогының жалпы халқы 64 318 адамды құрады, оның ішінде 32 035 ер адам және 32 283 әйел адам. Шаруашылықтардың жалпы саны 16 865 болды. 0-6 жас аралығындағы балалардың саны 7 009 (10,9%) құрады, оның ішінде 3 551 ұл және 3 458 қыз. Аттаппадидегі сауатты адамдардың жалпы саны 43 021 адам, ал жалпы сауаттылық деңгейі 75% болды, бұл мемлекеттік орташа көрсеткіштен (94%) төмен. Ерлердің сауаттылығы 80,2%, әйелдердің сауаттылығы 70% құрайды. Аттаппади талуының/CD блогының халықтың ішінде белгіленген тайпалық құрамы 27 627 адамды (жалпы халықтың 43%) құрады, оның ішінде 13 708 ер адам және 13 919 әйел адам. Аталған аймақтағы тайпалық халықтың көп бөлігін Мудуга, Ирула, Курумба тайпалары және Кераланың басқа аудандарынан келген қоныс аударушылар құрайды. Аттаппадиде негізінен үш тайпа қауымдастығы өкілдік етеді: Ирула, Мудуга және Курумба.
Инфрақұрылым
Атаппадидің жергілікті әкімшіліктері Агали, Пудур және Шолайур грама панчаяттары.
Білім
Ағалыда толық жабдықталған білім беру орталығы бар бір ғана мемлекеттік мектеп бар. 2010 жылы Ағалиде жоғары білім беру мақсатында қолданбалы ғылымдар колледжі (IHRD колледжі) ашылды. Атаппади мемлекеттік колледжі – 2012 жылы мемлекеттік басқару аясында Атаппади аймағында құрылған алғашқы өнер және ғылым колледжі. 2010 жылдан бері Свами Вивекананда медициналық миссиясы Ұлттық ашық мектептер институтымен (NIOS) аккредиттелген "Маллиесвара Видьяникетан" мектебін 10-сыныпқа дейін жүргізіп келеді. Мектеп Керала штатындағы "Бхаратея Видья Никетан" ұйымының басшылығымен жұмыс істейді. Мектепте 300-ден астам оқушы бар, олардың үштен бірі – тайпа өкілдері. Тайпа өкілдері мен мұқтаж отбасылардан шыққан оқушылар үшін білім толығымен тегін. Мектеп 3 акрлық көркем жерде орналасқан, онда 10 сынып бөлмесі, жақсы жабдықталған кітапхана, зертхана, кең ойын алаңы және оған жақын тұрақты су ағыны бар. Оқушылар үшін автобус қызметі де қарастырылған. Мектептен басқа, СВММ «Балачандран Смарака Жанавайбхава Кендрам» (шағын кәсіпкерлікті дамыту бағдарламалары) және «Вивекананда Жана Севана Кендрам» (компьютерлік білім беру орталығы) сияқты дағдыларды дамытуға бағытталған басқа да бағдарламаларды жүзеге асырады.
Даму жобалары
"Маккал Раджа Продакшнс" компаниясы Аттаппадиде туризмді дамыту үшін цифрлық веб-сайт ашты. Сайтты Makkal Raja Productions компаниясының негізін қалаушы, Plus Two студенті Дхаянидхи Ск. жасады. Сайт: www.visitattappadi.com.
1970 жылы Мемлекеттік жоспарлау кеңесі Аттаппадиді штаттағы ең артта қалған аудан деп бағалады және Кераладағы алғашқы біріктірілген тайпалық даму жобасы осы жерде басталды. Осыдан бері мемлекеттік үкімет бірнеше арнайы даму жобаларын іске асырды, оның ішінде Аттаппади кооперативтік шаруашылық қоғамы, Батыс Гатының даму бағдарламасы, Аттаппади аңғарының суару бағдарламасы және 1997-2002 жылдары Аттаппадиде жүзеге асырылған Халықтық жоспарлау бағдарламасы бар. 1984 жылы бұрынғы премьер-министр Чандра Шехар Ағалиде "Бхарат Ятра Орталығы" сияқты монументалды сарайды салды. Оның мақсаты – осы ауылдық аймақтағы әйелдерге тоқу, керамика, тігізгіштік және тағам өңдеу салаларында жұмысқа орналасуға қажетті білім беру болған. Чандра Шекар кейде жеке өзі де осы мүлікті пайдаланған, бірақ жұмысқа орналасуға қатысты оқыту ешқашан өткізілген жоқ. Атаппадидегі ірі тайпалық ұйым – Гирижан Севак Самадж (GSS) басшылары орталықтың түпкі тайпалық жерлерге заңсыз құрылғандығын мәлімдеді. 2000 жылы Аттаппадидегі орталық және оның ірі ғимараты тасталып, пайдаланылмай қалды.