Кіріспе

Бу фазалы осмометрия (ВПО), сондай-ақ бу қысымы осмометриясы деп те аталады, полимердің сандық орташа молекулалық салмағын, Mn, анықтауға арналған тәжірибелік әдіс. Ол таза еріткішке ерітінділер қосылғанда болатын бу қысымының төмендеуін пайдалану принципіне негізделген. Бұл әдіс 20 000-ға дейін молекулалық салмағы бар полимерлерге қолданылуы мүмкін, бірақ ең жоғары дәлдік 10 000-нан төмен салмақты полимерлерде байқалады. Мембраналық осмометрия да колигативтік қасиеттерді өлшеуге негізделгенімен, мембрана өткізгіштігімен байланысты мәселелерге байланысты өлшенетін үлгінің молекулалық салмағы үшін 25 000-нан төмен шегі бар.

Тәжірибе

Әдеттегі бу фазалық осмометр: (1) екі термистордан тұрады, біреуіне полимерлі еріткіш ерітіндісінің тамшысы, екіншісіне таза еріткіш тамшысы жабысқан; (2) ішкі жағы еріткіш буымен қаныққан термостатталған камера; (3) камера ішіндегі сұйық еріткіштің ыдысы; және (4) екі термистор арасындағы көпірдің тепе-теңдігінің өзгеруін өлшейтін электр тізбегі. Кернеудің айырмашылығы – екі термистор арасындағы температура айырмашылығын өлшеудің нақты тәсілі, бұл еріткіш буының ерітінді тамшысында конденсациялануының нәтижесі (ерітінді тамшысының бу қысымы таза еріткіштің бу қысымынан төмен болады).

Баламалар

Бу фазалы осмометрия олигомерлер мен қысқа полимерлерді талдауға өте жақсы қолданылады, ал жоғары молекулалық салмақты полимерлерді мембраналы осмометрия және жарық шашырауы сияқты басқа әдістермен талдауға болады. 2008 жылдан бері бу фазалы осмометрия (VPO) матрицалық көмекпен лазерлік десорбциялы иондау массалық спектрометриясымен (MALDI MS) бәсекелесіп келеді, бірақ VPO-ның массалық спектрометрия үшін үлгілердің фрагментациясы қиынға түсетін жағдайларда әлі де бірнеше артықшылықтары бар.