Кіріспе

Париж метросының 10-жолы – Париждегі 16 метро желісінің бірі. Бұл желі батыстағы Булоньдегі Булонь – Пон де Сен-Клауд метро стансасын Аустерлиц вокзалымен байланыстырады, Париждің оңтүстік жартысындағы Рив-Гош аймағындағы және Булонь-Бийанкур коммунасындағы аудандардың астынан өтеді. Желінің екі терминалы – Аустерлиц вокзалы және Булонь – Пон де Сен-Клауд. Желі толығымен жер астында орналасқан және 23 стансадан тұрады. Бұл 14 негізгі метро желісінің ішіндегі ең аз қозғалысқа ие (3bis және 7bis желілерін есептемегенде). Алғашқыда 13-жол 14-жолға қосылғанға дейін пайдаланылған MA 51 үлгісіндегі пойздар 10-жолдың рельстерінде қозғады. Бұл пойздар бастапқыда бір пойызға төрт доңғалақты үш вагоннан және бір пойызға алты вагонды құрайтын екі пойызды тұрақты түрде біріктіріп жасалған, бұл классикалық метро пойыздың бес вагонына тең келді. MA 51 үлгісінің тиімсіздігіне байланысты, ол 1988-1994 жылдар аралығында MF 67 үлгісімен толығымен ауыстырылды. Желінің тарихы 7, 8 және 13-жолдармен тығыз байланысты. 10-жолдың бір бөлігі 13-жолмен алмастырылды, ал 10-жол бір жылдан астам уақыт бойы 7-жолдың бір бөлігін алмастырды, содан кейін 8-жолдың батыс бөлігін алмастырды, онда оның соңғы стансасы Балардпен ауыстырылды. Севр-Бабилон мен Мабильон станциялары арасында "Красный Крест" деп аталатын қолданыстан шығарылған станция бар. Ол 1939 жылы жабылды. Осының салдарынан, 10-жол өмірі бойы басқа метро желілерінен көбірек өзгерді. Басқа желілерден айырмашылығы, 10-жолдың туннельдерінің қабырғалары ақ түспен боялған, бұл басқа метро желілерінде кездеспейтін жарқындықты тудырады.

Жол және бекеттер

10-шы желі 23 станцияны және 1939 жылы жабылып, «көшпелі станция» аталған Croix Rouge станциясын қамтиды. Бұл маршрут толығымен жер астында орналасқан.

Станциялар тізімі

10-жолының батыс терминалынан басталатын, Porte d'Auteuil станциясынан шыққан алғашқы пойыз Gare d'Austerlitz терминалына қарай жүреді. Осы уақытта жолаушылар күні бойы жолаушыларға жабық болатын айналу жолында жүре алады. SIEL, онлайн ақпарат жүйесі, платформадағы жолаушыларға келесі екі пойыздың келу уақытын хабарлайды және 2008 жылдың 1 шілдесінен бері қолданыста. Boulogne – Pont de Saint Cloud (Rhin et Danube) станциясында, Сене өзеніне жақындығынан, станцияның артында пойыздың бағытын өзгертуге мүмкіндік беретін жолдар жоқ. Оның орнына, пойыздар платформаның екі жағында кезекпен келіп, тікелей қарама-қарсы бағытта кетеді. 10-жолдың астынан өтетін rue du Château көшесінің тарлығына байланысты Boulogne – Pont de Saint Cloud (Rhin et Danube) және Boulogne – Jean Jaurès станцияларында екі бағытта да қолданылатын бір ғана орталық платформа бар. Соңғы станциядан кейін рельстер Auteuil-ге қайта қосылады. 1-жол (Austerlitz-ке қарай) тізбектеп Периферик бульварының астынан өтуі керек, содан кейін Auteuil және Murat станцияларына қосылатын платформалар арқылы өтіп, Michel – Ange – Molitor станциясына қызмет көрсету үшін көтерілуі керек. Мұны істеу үшін 40‰-ге дейін төмендейтін пандустар қолданылады. 2-жол (Boulogne-ге қарай) avenue du Général Sarrail деңгейінде 40‰ бұрылысы бар иілгішпен бөлінеді. Auteuil-ге айналу жолы Auteuil ауданында орналасқан: айналу жолының 1 және 3-жолдары Michel Ange – Molitor станциясының орталық платформасымен шектеседі. Содан кейін олар 9-жолдың рельстерінің астынан өтеді және Chardon Lagache станциясына келгенде бірегей платформамен біріктіріледі. Соңында 1-жол Mirabeau станциясына жетеді, содан кейін Austerlitz-ке қарай жүреді. Austerlitz-ден келетін 2-жол өте ерекше профильге ие және Mirabeau станциясына қызмет көрсетпейді, Сенаны кесіп өткеннен кейін, желінің тереңдігіне байланысты оның артында өткір пандуспен өтеді. Сонымен қатар, Église d'Auteuil станциясына жету үшін рельстер станцияның негізіне өте жақын жерден көтерілуі керек. Осыдан кейін 2-жол 9-жолдың рельстерінің артынан өтіп, Michel Ange – Auteuil станциясына жетеді, оның орталық платформасы 2-жолмен және 9-жолмен байланысты H-жолымен қоршалған. Porte d'Auteuil-ге келгенде, жолдар Boulogne, техникалық қызмет көрсету станциясы, Murat немесе Michel Ange – Molitor-ға қарай жүретін жолдардың күрделілігін құру үшін бөлінеді. Mirabeau станциясынан кейін желі Сене өзенін су астындағы туннель арқылы кесіп өтіп, RER C желісінің рельстерінен өткеннен кейін 40‰ пандусымен Javel – André Citroën станциясына жетеді. Осыдан кейін желі Émile Zola даңғылымен жүріп, Charles Michels және Avenue Émile Zola станцияларына жетеді, содан кейін rue du Commerce көшесіне қосылады. Желі La Motte Picquet – Grenelle станциясына жеткенде екі жол бөлінеді: 1-жол 8-жолдың 1-платформасы бар жартылай станцияда орналасқан, ал 2-жол жартылай станцияға қызмет етеді, бірақ 8-жолдың 2-платформасы жоқ, ол төмен орналасқан. Ségur станциясына жету алдында желі Rapp кіреберісінің астынан өтеді. Содан кейін ол Duroc, Vaneau және Sèvres – Babylone станцияларына қызмет көрсетеді. Желі шығысқа қарай жалғасып, 1939 жылдың 2 қыркүйегінде жабылған Croix Rouge бос станциясынан өтеді. Соңында, желі Mabillon станциясына жетеді. Odéon-нан басталатын 10-жолының бағыты күрделі болады, өйткені ол 4-жолмен қиылысудан өтуі керек. Екі жол орталыққа келіп, Cluny – La Sorbonne станциясында тегістелетін қосылу жолдарына өту үшін бөлінеді. Қосылу жолдары Maubert – Mutualité станциясына дейін 10-жолдың басқа жолдарына қайта қосылады. Осы принцип 7-жолға қосылу кезінде де қолданылады, бірақ бұл екі жол Cardinal Lemoine станциясына дейін 10-жолдың рельстерінің астынан өтеді. Жол Jussieu станциясына жеткенде, 7 және 10-жолдар параллель бағыттарды ұстанады, бұл екі жолдың платформаларының қатар орналасуына мүмкіндік береді. Соңында, желі Jardin des plantes астында екі бағытта да бұрылыстармен өтіп, Gare d'Austerlitz терминалына жетеді. Келу станциясы вокзалдың келу залының астында орналасқан, ал айналу жолы темір жолдың астында орналасқан. Бұл айналу жолы ерекше, өйткені ол Париж Лион станциясынан келетін су астындағы өтпелі жолды қабылдауға арналған.

Қоймалар

10-жолындағы пойыздарға Порт-д’Отейль аялдамасының рельстеріне қосылған Аутейльдегі деполар қызмет көрсетеді. Бұл деполар толығымен жер астында орналасқан; туннельдерден басқа, avenue du Général Sarrail көшесіндегі жаяу жүргіншілерге арналған эскалатор арқылы кіруге болады. Деполар 9-жолға да қосылған, бірақ 9-жол Булоньдегі Пон-де-Севрге жаңа деполар ашылғаннан бері осы деполарды пайдаланбайды. 10-жолының пойыздарының күрделі және ағымдағы (аккумуляторларды, жөндеулерді және бояу жұмыстарын) техникалық қызмет көрсетуі, сондай-ақ теміржол желісіндегі барлық басқа пойыздар сияқты, Шоизидегі депода жүзеге асырылады. 1931 жылы ашылған ол Париждің 8-ші округінде, Периферик бульварына жақын орналасқан және 7-жолындағы қосылыс арқылы қолжетімді. Ол екі бөлек бөлімнен тұрады: 7-жолының пойыздарын күтіп-ұстау шеберханасы (AMT) және желідегі пойыздардың құрамын өзгерту шеберханасы. Депоның жалпы ауданы 330 агентті жұмысқа орналастырған. 2007 жылы осы депода 330 агент жұмыс істеді.

Қызмет

2008 жылы жолдың бір айналымын толық жүріп өту батыстан шығысқа қарай 28 минут, ал кері бағытта 29 минутқа созылды. Париж метросының барлық желілерінде (bis желілерін қоспағанда), күндізгі алғашқы пойыз станциядан таңғы сағат 5:30-да кетеді. Пойыз Болон – Пон де Сен-Клаудтан таңғы 5:35-те шығады, ал оған бұрын Porte d'Auteuil желісінен таңғы 5:30-да шыққан алғашқы пойыз жүріп өтеді, бұл сонымен қатар Аутейлдегі айналымда жолаушыларды тасымалдайтын жалғыз пойыз. Соңғы пойыз Булонь – Пон де Сен-Клаудтан сағат 12:47-де Gare d'Austerlitz бағытына кетеді. Gare d'Austerlitz станциясынан соңғы пойыз Болон – Пон де Сен-Клаудқа сағат 12:35-те, ал Porte d'Auteuil-ге сағат 12:51-де кетеді. Жұма күні кештен бастап, демалыс күндері мен мерекелерде Болон – Пон де Сен-Клаудтан соңғы рейс Gare d'Austerlitz бағытына сағат 1:47-де кетеді. Осы аялдамадан соңғы рейс Болон – Пон де Сен-Клаудқа сағат 1:35-те, Porte d'Auteuil-ге сағат 1:46-да кетеді. 10-шы желідегі пойыздар басқа желілерге қарағанда сирек кетеді: күндіз пойыздар арасындағы орташа уақыт 3-5 минут, ал түнгі уақытта 8-9 минутты құрайды. Жексенбі күні таңертең пойыздар арасындағы уақыт 6-7 минутты, ал жұма күні түні 10 минутты, сондай-ақ сенбі, жексенбі және мереке күндері сағат 12:30-дан кейін (жұма және сенбі күндері сағат 1:15-тен кейін) шамамен сондай уақыт аралығында болады.

Пойыздар

10-жол әрқашан пойыз жиынтықтары тұрғысынан ерекше болды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін, бұл жолда екі вагоны бар Sprague үлгісіндегі пойыздар қатынайтын, себебі жолаушылар ағыны өте төмен болды. 1976 жылға дейін ескі Sprague пойыздары әрқайсысы төрт моторлы екі вагоны бар, төрт мотормен жүретін. 13-жол 1970-жылдардың ортасында ескі 14-жолмен біріккеннен кейін өзгерді, соның нәтижесінде заманауи және жақсы жұмыс істейтін MF 67 пойыз жиынтығы пайдалануға берілді. 1975 жылдың 28 сәуірінен бастап 13-жолдағы 52 дана ескі MA 51 пойыз жиынтығы 10-жолға көшіріліп, күрт жаңартылды. Вагонтар қайта боялды, сыртқы корпустары мен орындықтары ауыстырылды, заманауи люминесцентті жарықтандыру орнатылды. Олар алты вагондан тұратын тұрақты жиынтықтарда жүрді. 1976 жылдың маусым айына дейін барлық пойыздар 10-жолға ауыстырылып, пайдалануға берілді, сонда олар қызметтерін аяқтады. Ескі Sprague модельдерін жаңарту және жеткіліксіз пойыз жиынтығы болғандықтан, A/D үлгісінің бірнеше MF 67 пойыздары да 10-жолға қойылды. MA 1951 моделі 1988-1994 жылдар аралығында енгізілді, содан кейін 7bis желісінен келген MF 67 сериясының E үлгілерімен ауыстырылды, ал ол өз кезегінде ерекше доңғалақты құрылымы бар (бір осьті тележкалар) MF 88 пойыздарын алды.

Операциялық персонал

Метро қызметкерлерін екі санатқа бөлуге болады: станция агенттері және машинистер. Станция агенттері билет сатуға, жолаушылар билеттерін тексеруге, станцияның жалпы басқаруына, сондай-ақ қызмет қажеттіліктеріне сәйкес басқа да жұмыстарға жауапты. Машинистер пойыздардың жұмыс істеуін қамтамасыз етеді. Қызмет үш сменаға бөлінеді: күндізгі, аралас және түнгі.

Тарифтер мен қаржыландыру

10-жолдағы бағалар қалған көлік желісіндегі бағалармен сәйкес келеді және бірдей билеттер арқылы қолжетімді. t+ билеті метроның басқа желілерімен және қала ішіндегі RER желілерімен бір немесе бірнеше ауысулармен бір бағытты сапар жасауға мүмкіндік береді. Жолдың жұмыс істеуін, күтімді, вагондарды және қызметкерлерді қаржыландыру RATP-қа жүктелген, бірақ бағалар заңнамамен реттеледі және билет сатудан түсетін кіріс желінің барлық шығындарын толық жаба алмайды. Бұл айырмашылықты Иль-де-Франс көлік одағы (STIF) қаржыландырады, оның төрағасы 2005 жылдан бері жергілікті сайланған өкілдерден құралған Иль-де-Франс аймақтық кеңесінің президенті болып табылады. Бұл ұйым пайдалану шарттарын, сондай-ақ қызметтердің мерзімін және жиілігін анықтайды. Қаржыландыру 3,5 миллиард еуро көлеміндегі субсидия арқылы қамтамасыз етіледі, ол корпорациялар төлейтін көлік салымы мен мемлекеттік ұйымдардың үлесі есебінен іске асырылады.

Жол қозғалысы

10-жол Париж желісінің қосалқы бағыты болып табылады, ал жалпы жолаушылар саны 1-жолдың жалпы жолаушыларының төрттен бір бөлігінен сәл ғана артық. 3bis және 7bis желілерін есептемегенде, 10-жол желідегі ең аз таралған желі болып табылады. 1992-2004 жылдар аралығында жолаушылар ағыны 4,7% өсті, бұл көрсеткіш бойынша жолды 8-орынға қойды (14-жолдан кейін).
Жыл 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004
Жолаушылар саны 39.6 39.4 39.0 33.5 35.4 37.9 38.8 39.7 41.3 40.0 40.5 39.6 41.5
Жылдық жолаушылар ағыны бойынша барлық желілерді ескергенде ең көп таралған станция – Gare d'Austerlitz, онда 8,73 миллион жолаушы қозғалады. 1998 жылы 10-жолдағы күндізгі жолаушылар ағыны желі ашық болған күндері күніне орташа 148 613 жолаушыны құрады, оның ішінде сенбі күндері 104 041, жексенбі күндері 53 051 жолаушы болды.

Хронологиясы

1913 жылдың 13 шілдесі: Богренель (қазіргі Шарль Мишель) бөлімінің ашылуы. 1913 жылдың 30 қыркүйегі: 8-жолдың батысқа қарай Porte d'Auteuil-ге дейін кеңейтілуі. 1923 жылдың 30 желтоқсаны: 10-жолдың алғашқы бөлігі Invalides және Croix Rouge арасында ашылды (қазіргі күні осы бөлімнің көп бөлігі 13-жолмен қызмет көрсетеді). 1925 жылдың 10 наурызы: Желі Croix Rouge-тен Mabillon-ға дейін шығысқа қарай ұзартылды. 1926 жылдың 14 ақпаны: Желі Mabillon-нан Odéon-ға дейін ұзартылды. 1930 жылдың 15 ақпаны: Желі Odéon-нан Place d'Italie-ге дейін ұзартылды. 1930 жылдың 7 наурызы: Желі Place d'Italie-ден Porte de Choisy-ге дейін ұзартылды. 1931 жылдың 26 сәуірі: Place Monge-ден Porte de Choisy-ге дейінгі бөлім 7-жолға берілді (7-жолдың Сен өзені астындағы туннелі ашылғаннан кейін). 10-жол сондай-ақ Maubert Mutualité-ден Jussieu-ге дейін ұзартылды. 1937 жылдың 27 шілдесі: Duroc-тан Invalides-ке дейінгі бөлім бұрынғы 14-жолға (қазіргі 13-жолдың бөлігі, бүгінгі 14-жол емес) ауыстырылды. 1937 жылдың 29 шілдесі: 10-жол Duroc-тан La Motte Picquet-ке дейін батысқа қарай ұзартылды. La Motte Picquet пен Porte d'Auteuil арасындағы бөлім 8-жолдан 10-жолға ауыстырылды. 1939 жылдың 12 шілдесі: Желі шығысқа қарай Jussieu-ден Gare d'Orléans Austerlitz станциясына дейін ұзартылды. 1939 жылдың 2 қыркүйегі: Басқа көптеген станциялар сияқты, Croix Rouge және Cluny la Sorbonne станцияларына қызмет Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда тоқтатылды. Екі станция да кейіннен жабылды. 1980 жылдың 3 қазаны: 10-жол Porte d'Auteuil-ден Boulogne Jean Jaurès-ке дейін батысқа қарай ұзартылды. 1981 жылдың 2 қазаны: Желі Boulogne Jean Jaurès-тен Pont de Saint Cloud-қа дейін ұзартылды. 1988 жылдың 17 ақпаны: RER B желісіндегі Saint-Michel станциясы ашылғаннан кейін Cluny la Sorbonne станциясы желілер арасындағы байланысты қамтамасыз ету үшін қайта ашылды.

Аутейлге қызмет көрсету

Метроның 10-жолы шығыс және батыс екі бөлігінің біріктірілуі нәтижесінде құрылды, бұл екі бөлек желіні қалыптастырды. Батыс бөлігі, Ла-Мотте-Пикеттен Гренель-Порт-д’Отейге дейін, бастапқыда 8-жолдың бір бөлігі болды. 8-жол 1898 жылғы 30 наурыздағы келісімге сәйкес бекітілген соңғы желі болып табылды және Опера мен Порт-д’Отей арасындағы Grenelle арқылы өтетін бағыттан тұрды. 1910 жылғы наурыз айында, 7-жолдың ашылуымен жаңадан енгізілген тұжырымдама бойынша, желіде тармақ салынатыны шешілді. Пойыздар Гренель станциясынан тармаққа бөлініп, Порт-де-Севрге (қазіргі Балард) дейін жүретін. Пойыздар екі тармақ бойынша кезекпен қозғалатын болды. Желі құрылысы 1908 жылғы сәуірде Сенадағы су асты құрылыс алаңымен басталды – бір жағынан Конкорд және Инвалид станциялары арасында, екінші жағынан Пон-Мирабодағы құрылыс алаңында. Бірінші учаске 1911 жылғы қаңтарда аяқталды, бірақ 1910 жылғы Париждің Ұлы су тасқыны салдарынан кешікті. Сенаның астындағы туннель бес қорапша тәрізді кассионнан тұрады, олардың арасындағы ұзын конструкциялар Жавель наберегінде (қазіргі Андре Ситроен наберегінде) жиналған. Оның құйма темірден жасалған қаптамасы, қабырғалық күмбездің астына орналастырылған. Оң жақ жағалаудағы (rive droite) туннельдің құрылысы, оның аз қатты аллювиальды топырағына байланысты, күрделірек болды, сондықтан сол жақ жағалаудағы Ронд-пойнт-дю-Пон-Мирабо (айналма жол) маңында үш қосымша кассион құрастырылды. Инвалидтен Версальге дейінгі темір жол желісінің (қазіргі RER C желісі) болуы жұмысты одан да қиындатты. Соңғы кассион темір жолдың астындағы қазбаға көмілді, бірақ биіктік жетіспеуіне байланысты мұнаралар қолданылды және кассион орнатылғанда қаптама біртіндеп кеңейтілді. Жұмыс 1907 жылғы тамызда басталды, бірақ 1913 жылға дейін аяқталмады, сондай-ақ 1910 жылғы Париждің Ұлы су тасқынынан да кешікті. Екі деңгейлі конструкция, бір платформадан бір мезгілде Аутейл бағытына және жоспарланған Порт-де-Севр тармағына пойыздардың аттануына, сондай-ақ екі тармақтан келетін пойыздардың қарсы бағыттағы басқа деңгейдегі арал платформасына келуіне мүмкіндік берді. Пон-Мирабодағы жұмыстар жалғасып жатқанда, желі 1913 жылғы 13 шілдеде Богреннель және Опера станциялары арасында халыққа ашылды және 1913 жылғы 30 қыркүйекте Порт-д’Отейге дейін ұзартылды. 1914 жылы 8-жолда Порт-д’Отей мен Опера арасында он бес станция болды.

10-жолдың басы

1900 жылдардың басында ұсынылған дөңгелек жол принципі "Ceinture intérieure des Invalides aux Invalides" ("Инвалидтен Инвалидке ішкі белдеу") деп аталған жолдың құрылуына әкелді. Бұл идея 1907 жылы 10-шы желі ретінде тағайындалды. Оң жағалаудағы жол 8-ші желінің платформаларын пайдалануға тиіс болды, осылайша Инвалидтер эспланадасының астында үлкен айналым жасау арқылы күрделі байланыстар желісі құрылды. Дегенмен, 1912 жылдың қазан айында ішкі белдеу принципінен бас тартылып, 10-шы желі сол жағалау арқылы Инвалидтерді Бастилиямен байланыстыру үшін қалдырылды.

Шығысқа қарай кеңейтулер

1923 жылы Круа-Руж және Одеон арасындағы желі кеңейтілді, нәтижесінде екі қосымша станцияны байланыстыратын бөлім пайда болды. Бұл шағын кеңейту 4-ші желімен байланысқандықтан жолаушылар ағынын арттырды. 1925 жылдың 10 наурызында Мабильонға, ал 1926 жылдың 14 ақпанында Одеонға қызмет көрсету басталды. 1925 жылы Париж қаласы 10-шы желіге үш желіні қосу туралы шешім қабылдады. Осы мақсатта көптеген мүмкіндіктер қарастырылды. Бастапқыда желіні Бастильге дейін Юсье алаңы арқылы ұзарту жоспарланған, бұл айналма желі құруды толықтырар еді. Алайда, айналма желі жобасы тоқтатылғандықтан бұл кеңейтудің қажеттілігі азайды және ол 7-ші желіге арналған су асты учаскесіне жақын болатын. Соңында қала желіні сол жағалаудағы Жюссиеде аяқтауды шешті, бұл 7-ші желімен байланыс құратын еді. Су асты учаскесін салу қиындықтар туғызғандықтан және көп уақыт талап еткендіктен, 1927 жылы 10-шы желіні 7-ші желіге жалғастыру жоспарланды. Осыған байланысты 10-шы желідегі Мобер және болашақ 7-ші желідегі Плейс Монж станциялары арасында екі платформамен байланыс құру туралы шешім қабылданды, соның салдарынан 10-шы желі солтүстік және оңтүстік бөлімдерін байланыстыратын су асты туннелі салынысқанша 7-ші желінің осы бөлімін уақытша пайдаланатын болар еді. Бульвар Сен-Мишель мен Порт-де-Шоизи арасындағы туннельді қала 1929 жылдың қарашасында CMP-ге тапсырды. Үш ай ішінде платформа салынып, жарық орнатылды және қол жеткізу мүмкіндігі жасалды. 1930 жылдың 15 ақпанында 10-шы желі Плейс-д'Италияға, ал сол жылдың 7 наурызында Порт-де-Шоизиге жетті. Бұл станцияның аяқталуы оның Халле-о-Вин астында орналасқандығына байланысты көп жұмыс талап етті. Мұнда жол құрылымы екі жағынан тірелген бетон бағаналарға орнатылған. 7-ші және 10-шы желілердің платформалары бірінің жанында бірі орналасқан. 1931 жылдың 21 сәуірінде екі желінің жұмысы өзгертілді. 7-ші желі оң жағалаудағы Салли-Морландтан Порт-д'Ивриге дейін ұзартылды, ал 10-шы желінің пойыздары 7-ші желінің орталық бөлігін пайдалануын тоқтатып, оның орнына Жюссиеге дейін жаңа жолдарды пайдалануды бастады. Сонымен қатар, Кардинал Лемойн станциясы ашылды. 10-шы желідегі жолаушылар ағыны айтарлықтай төмендеді, бірақ бөлімдері бойынша біркелкірек таратылды. Желінің батыс бөлігінде 1937 жылы үлкен өзгерістер болды, ол бірнеше желілерге әсер етті. 8-ші желіге Балардта жаңа аялдама берілді және 8-ші желінің Ла-Мотте Пике мен Порт-д'Отейл арасындағы ескі бөлігі 10-шы желіге қосылды. Сонымен қатар, 10-шы желінің Дюрок пен Инвалидтер арасындағы бөлігі 14-ші желіге берілді. Жұмыс 1934 жылдың соңында басталды. Батыстағы Ла-Мотте Пике стансасын шығыстағы Дюрокпен байланыстыратын және арасында Сегур станциясы орналасқан жаңа бөлім салынды. Үш желінің бағыттарын қайта құру құрылыс кезінде кедергілерді азайту үшін жоспарланды. Желілер 1937 жылдың 26-27 шілдесі аралығында бір түнге жабылды. Осы түнде топтар Дюроктан 10-шы желідегі рельстерді алып тастады, ал басқалары Ла-Мотте Пикеде рельстерді өзгертті. Тағы бір топ барлық стансалардың ескерту белгілерін, сондай-ақ стансалар мен пойыздардағы жол карталарын ауыстырды. 27 шілде күні таңертең 10-шы желі екіге бөлінді: бір жағынан Жюссиеден Дюрокқа дейін, екінші жағынан Ла-Мотте Пикеттен Порт-д'Отейлге дейін. 29 шілдеде Порт-д'Отейлден Жюссиеге дейін қызмет басталды. 10-шы желі енді өзінің қазіргі конфигурациясына жақындап келе жатыр. Мақсаты - Порт-д'Отейльді Гар-д'Остерлицке жалғап, шығыс-батыс бағытын құру. Жюссиеден Гар-д'Остерлицке дейінгі ұзындығы 1027 метр. Құрылыс 1934 жылы басталды, алайда Сенаға жақындығы және Остерлиц Гар-д'Орсе желісінің теміржолдарына байланысты бірқатар қиындықтар туды, нәтижесінде желінің бір бөлігі астынан туннель салуға тура келді. Инфрақұрылымның құрылысы 1938 жылдың 14 қыркүйегінде аяқталды, ал кеңейту 1939 жылдың 12 шілдесінде көпшілікке ашылды. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталды және басқа стансаларға тым жақын деп саналған Круа-Руж және Клуни-Ла-Сорбонн станциялары жабылды. Осы жабылулардан кейін желіде барлығы 20 станция болды. 1940 жылдың 3 маусымында Ситроен зауыттарын бомбалау Шардон Лагаш пен Мирабо арасындағы 10-шы желінің туннеліне зақым келтірді. Нәтижесінде қызмет Гар-д'Остерлиц Богренель бөлімімен шектелді, ол Шарль Мишель болды. Үш күннен кейін Богренель мен Порт-д'Отейл арасында бір рельсті маршрут іске қосылды. 8 маусымда қалыпты қызмет қайта жаңғыртылды.

Батысқа қарай кеңейу

Бұл жобалар арасында қырық жылдық үзіліс болды. Ақырында, 1977 жылы Булонь-Биланкур муниципалитетіне қызмет көрсетуді жақсарту мақсатында жаңа кеңейту жобасы басталды. Муниципалитеттің оңтүстігіне бұдан бұрын 9-шы желі қызмет көрсеткенімен, бұл кеңейтудің қажеттілігі болды, себебі муниципалитет Парижден кейін Франциядағы ең көп халқы бар және оның ауданы салыстырмалы түрде кең. 1977 жылдың ақпанында рельс төсеу және екі жаңа станция салу жұмыстары басталды. Екі станциядағы тар рельс желісінің (жалға 12 метр) салдарынан аралдық платформалар орналастырылды. Бұл шектеу жердің шөгуі кезінде жақын орналасқан ғимараттардың құрылымдық тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін ерекше құрылыс талап етті. Жер астындағы борлы тақтасы уақытша шатыр конструкциясын ұстап тұру үшін ойыстар жасауға мүмкіндік берді. Қазба жұмыстары уақытша шатыр плитасымен жабылған траншеяда басталды. Екі жолды туннель екі бір жолды туннель арқылы Отейль айналымына қосылады. Париж желісінде алғаш рет, аялдама станциясының арт жағында орын жетіспеуіне байланысты, кері бұрылу жүйесі станция алдында салынды. Бұл толығымен жер астындағы бөлім екі кезеңде ашылды: Болон-Жан Жорэске дейінгі алғашқы кеңейту 1980 жылдың 3 қазанында, ал Болон-Пон-де-Сен-Клуға дейінгі екінші бөлім 1981 жылдың 2 қазанында пайдалануға берілді. Болонға бастапқыда әрбір екінші пойыз ғана қызмет көрсетті, ал екінші пойыз Отейльдегі айналым арқылы шығысқа қайтатын болды. Сағат 18:40-тан кейін барлық пойыздар толық желіге қызмет көрсетті. 1988 жылдың ақпанында RER B желісінде Сен-Мишель-Нотр-Дам стансасы ашылғаннан кейін, 1939 жылы жабылған Клуни-Ла-Сорбонн стансасы RER B және C желілерімен байланыс үшін қайта ашылды. Желі 1974 жылы "орталықтандырылған басқару станциясы" (Poste de commande centralisé) құрылған кезде жаңартылды. 1975 жылы Sprague Thomson вагондары 13-ші желіде пайдаланылып жүрген MA 51 буыны бар вагондармен ауыстырылды, ал бұл вагондар 1994 жылдың 15 маусымында MF 67 вагондарымен толығымен алмастырылды.

Кеңейту жобалары

Франция аймағының бас жоспарында (SDRIF) 2030 жылға дейін 10-шы желіні кеңейту ресми түрде жоспарланбаған. Бірақ, жылдар бойы көптеген жобалар ұсынылған.

Батысқа қарай

Бір ұсыныс 10-жолды Булонь – Пон де Сен-Клаудтан Сен-Клауд теміржол станциясына дейін, аралық станциясы Parc de Saint Cloud арқылы кеңейтуді көздейді. Мұндай кеңейтудің жалпы ұзындығы шамамен құрайды. 10-жол содан кейін Сен-Клауд паркінде T2 трамвай желісімен және Сен-Клауд теміржол станциясында Париж Сен-Лазардың Transilien желісімен байланысады. Бұл батысқа қарайғы кеңейту 2008 жылы қабылданған SDRIF-қа енгізілмеген, мүмкін Arc Express жобасының оңтүстік-батыс тармағын салу жоспарына байланысты.