Кіріспе

Бат – Солтүстік Каролина штатының Бофорт округіндегі қала. Памилико өзенінің жағасында орналасқан, теңіз тауарлары, тері және темекі саудасымен дамыды. 2010 жылғы мәлімет бойынша, халқы 249 адамды құрады. Солтүстік Каролинаның алғашқы қаласы және кіру порты ретінде 1705 жылдың 8 наурызында құрылды. Тарихи тұрғыдан Бат Солтүстік Каролинаның бірінші астанасы саналады, себебі 1712 жылы Солтүстік Каролина провинциясы Каролина провинциясынан бөлініп, өз губернаторын алғанда номиналды түрде осылай белгіленген, бірақ онда тұрақты үкіметтік мекемелер орналасқан жоқ. 1722 жылы астана ресми түрде Эдентонға көшірілді, алайда Бас Ассамблеяның отырыстары 18 ғасырда да Батта мерзімді түрде өткізіліп тұрды. Бат 1711 жылы Кэри көтерілісінің ортасы болды, содан кейін ол әйгілі қарақшы Қарақасқа тиесілі көптеген базалардың біріне айналды. Баттың халқы азайды, себебі порт және үкімет орталығы ретіндегі маңыздылығы жақын орналасқан Нью-Берн қаласынан басып өтті. Баттың халқы 20 және 21 ғасырларда ауытқып келді, бірақ ол ешқашан 400 тұрғынынан аспады.

Тарих

1690 жылдары Памлико өзенінің жанындағы еуропалықтардың қоныстануы Бат қаласының құрылуына әкелді. Алғашқы қоныс аударушылар француз гугеноттары, Вирджинияға босқындар ретінде келген протестанттар еді; олардың арасында табиғатты зерттеуші, саяхатшы және қаланың негізін қалаушы Джон Лоусон болды. 1708 жылы Батта 12 үй және шамамен 50 адам тұрды. Баттың алғашқы жылдары саяси бәсекелестіктер, жұқпалы аурулар, үндістермен соғыстар (Тускарора соғысы) және қақпайлықтардың шабуылдарымен толқыды. 1711 жылы тұрғындар сары қызуылдан және қатты құрғақшылықтан зардап шекті. Құрғақшылық пен жұқпалы аурулардан кейін ерте қоныс аударушылар мен күшті Тускарора үндістері арасында соғыс басталды, себебі үндістер өз жерлеріне еніп келгендерді ығыстыруға тырысты. Олар Батты, сондай-ақ өзендер бойындағы плантацияларды шабуылдады, бірақ 1715 жылы Каролина отарларының және олармен одақтасқан үндістердің біріккен күштерінен жеңіліске ұшырады. 1705 жылдан 1722 жылға дейін Бат Солтүстік Каролинаның номиналды астанасы болды; одан кейін Эдентон тағайындалды. Жаңа астана Нью-Берн 1743 жылы құрылғанға дейін отарда тұрақты үкіметтік институттар болған жоқ. Джон Лоусон қаланың негізін қалаушы ретінде танымал болды. Ол қаланың сұлулығы мен ерекшеліктерін сипаттап, қала жоспарын жасады және 1705 жылы оның жарғысын бекітуге көмектесті. 1705 жылдың 8 наурызында Бас Ассамблеяның отырысында Альбемарлдегі Капитан Джон Хеккенфилдтің үйінде бұл жер Бат қаласы ретінде тіркелді. Лоусон қаланы 71 учаскеге бөлді, олардың мөлшері (Поляк) (шамамен бір акрдың оннан бір бөлігі) болды. Учаскелер су жағасында орналасқан, өйткені ол жерде көлік байланысы жақсы болды. Шекаралық жол қазір Басты Көше деп аталады. Алғашқы саудагерлер су арқылы оңай жеткізілім алатын. Қарақшылардың ең танымалларының бірі – Қарақасқыр, оңтүстік отарларында белгілі болды. Ол Батқа қоныс аударған кезде танымал есімге ие болды. Ол Шығыс жағалауында және Батыс Үндістанда қарақшылықпен айналысты. 1718 жылы Батқа қоныс аударғаннан кейін ол корольдік кешірім алды (оны отарлық шенеуніктер қарақшылықты азайту мақсатымен ұсынды). Бірақ ол көп ұзамай қайтадан қарақшылыққа кірісіп, сол жылы Вирджиния күштерімен тұтқындалып, өлім жазасына кесілді. Бат 1711 жылы Кэри көтерілісінің ортасы болды. Америкадағы Ұлы ояну кезінде ағылшын методист уағызшысы Джордж Уайтфилд 1747 және 1762 жылдар аралығында төрт рет қалаға келіп, Евангелиені уағыздады. Төртінші сапарында Англикан шіркеуі оған уағыз айтуға рұқсат бермеді. Т. Дженсен Лейси өзінің "Тамаша Солтүстік Каролина" атты кітабында былай деп жазады: Уайтфилд Батты қайтадан өзгертуге үмітін жоғалтты. Ескі уағыздаушылар сияқты, ол арбасын қаланың шетіне айдап, аяқ киімдерін шешіп, шаңын сілкіп, қалаға қарғыс айтты. Ол көрермендерге Киелі кітапта күнәкарларды түзетуге келмейтін адамдар осылай істеуі керек делінгенін айтты, және Баттың шаңынан сілкініп, қаланың сөзді тыңдамауына қарғыс айтты. Уайтфилд былай деп жариялады: "Бат ауылына айтам, сіздер енді және мәңгілікке адамдар мен ұлттар тарапынан ұмытыласыздар, Құдай өз нұрын сіздерге қайтадан бағыштағанша". Даму Батты артта қалдырды және қала негізінен негізін қалаушы Джон Лоусон салған шекаралардың ішінде қалып қойды. Солтүстік Каролинаның ірі бизнес орталықтары Пьемонт аймағында теміржолдардың салынуы және 19 ғасырдағы тоқыма фабрикаларының құрылуының нәтижесінде дамыды. Бат Солтүстік Каролина жағалауындағы тыныш шағын ауыл болып қала берді. Алайда, округтағы халық саны 2010 жылы шамамен 50 мыңға жетті. Бірақ бұл аймақ зейнеткерлер мен екінші үйлер үшін дамытылуда, бұл оны қызмет көрсету экономикасында күшті етеді, бірақ көбінесе жалақысы төмен жұмыс орындары бар.

География

АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы [ауданның толық саны] км², оның ішінде құрлық [құрлықтың толық саны] км² және су [судың толық саны] км², немесе 60,99% құрайды.

Өнер және мәдениет

BHM өңірлік кітапханасы Бат қауымдық кітапханасын басқарады.

Білім

Бофорт округінің мектептері аймақтың мемлекеттік мектептерін басқарады. Бат бастауыш мектебі - жергілікті K-8 мектебі, ал Нортсайд жоғары мектебі - жергілікті жоғары мектеп.

Танымал мәдениетте

Эдна Фербер "Шоу-бот" романын жазды, онда Бат қаласы суреттелген. Ол 1925 жылдың көктемінде Бат-Крикке келген Джеймс Адамстың жүзбелі театрына жасаған сапарынан шабыттанды. Оның романында нәсілдік сегрегация кезеңінде Оңтүстікте аралас нәсілді адамдарға қатысты мәселелер мен нәсілдер аралық қарым-қатынас бейнеленген. Роман фильм және Бродвейде қойылған мюзикл ретінде бейімделді.