Филадельфиядағы Седжли Вудс паркі және дискі гольф тарихы

Кіріспе

Филадельфия, Пенсильвания штатындағы Фэрмаунт парк жүйесінің бөлігі

Седгли Вудс – Филадельфиядағы Шығыс Фэрмаунт паркінің бөлігі және тарихи дискілік гольф алаңы. Бұл нысан 1977 жылы құрылған. Онда ең көне тұрақты дискілік гольф алаңдарының бірі орналасқан. «Седгли Вудс достары» атты ерікті ұйым аумақты күтіп ұстайды, ай сайын турнирлер өткізеді, қоғамдық жұмыстарды жүргізеді және Mid Atlantic Disc Club және Professional Disc Golf Association ұйымдарымен бірлесіп, кейде іс-шаралар ұйымдастырады. Бұл жер бұрын Джошуа Фишерге (1707-1783) тиесілі елдік меншік болған. Ол Делавэр штатының Льюес қаласынан келген бай квакер саудагері болатын. 1753 жылы ол 40 акр жер сатып алып, онда «Қапастар» деп аталатын отарлық сарай салды. Седгли Вудста 130-дан астам құс түрі тіркелген, ал 2016 жылдан бері осы жерде көбейетін құстар бақылауда.

Диск гольфінің тарихы

1976 жылы Пенсильвания штатының университетін бітіргеннен кейін, ол Ultimate Frisbee ойнап, 1974 жылы Penn State Ultimate Team командасын құрғаннан кейін, Джим Пауэрс, Джо Д'Аннунцио және Рик Влам бірге Филадельфия Фрисби клубын құрды. Ол жаңа клубты ауызша және жергілікті фризби шеберлерімен байланысып құрды. Мүшелер Ultimate, диск гольф, фристайл, қос дискілік алаң және қашықтықтан және өздігінен ұшу (максималды уақыт, MTA; жүгіру және ұстап алу, TRC) сияқты барлық ұшатын дискілік ойындарға қызығушылық танытты. Клуб қаланың бірнеше аймақтарында, ең бастысы қала сыртындағы Вэлли Фордж ұлттық паркінде және Филадельфиядағы Фэрмаунт паркінде апта сайын жиналып ойнай бастады. Джим PFC-ні құрып жатқан кезде "Steady Ed" Headrick және оның ұлы Кен Фрисбиді ұстап алуға қабілетті дискілік гольф нысанасы Pole Hole-ді жасады. Steady Ed Wham O компаниясынан шығып, өзінің Disc Golf Association (DGA) компаниясын құрып, Professional Disc Golf Association (PDGA) ұйымын құрды. Филадельфиядағы PFC мүшелері сияқты, Steady Ed фризби гольф ойынынан ләззат алды. Олар екеуі спортқа ең қажетті нәрсе – стандартталған нысана деп ойлады. Көптеген прототиптік себеттерді сынақтан өткізгеннен кейін, Steady Ed дискінің алға жылжуын тоқтату үшін аспалы тізбектерді пайдалану идеясын тапты, осылайша ол себетке түсуге мүмкіндік берді. Кейіннен ол мен Кен соңғы дизайнын патенттегеннен кейін алғашқы себеттерді шығаруға кірісті, кейіннен ол Mach 1 деп аталды. Олар 1976 жылы Калифорния штатының Пасадена қаласындағы Ок Гроув паркіне алғашқы (және ең көне) тұрақты Pole Hole алаңын орнатты. Wham O, Steady Ed пен Jim-ді біріктірді, және бұл Sedgley Woods-қа Pole Hole себеттерін әкелді. Фризби өндірушісі Wham O Фризбидің ұйымдасқан ойынын насихаттау үшін Халықаралық Фризби қауымдастығын (IFA) құрып, қаржыландырды. Осы мақсатта IFA елдегі 12 аймақтың әрқайсысынан бір-бірін құрайтын, фризбиге арналған мамандар тобы – өңірлік директорлар құрды. Аймақтық директорлар клубтар мен ойыншылармен қарым-қатынас жасады, турнирлер ұйымдастырды, іс-шаралар мен рекордтарды бекітті, ережелерді таратты және басқа да көптеген ұқсас іс-шаралар өткізді. Джим ірі мегаполисте фризби клубын құрғаннан кейін, оны Солтүстік-Шығыс аймағының өңірлік директоры етіп тағайындады. Ол және басқа да өңірлік директорлар IFA-ның "Фрисбидің шақыру бойынша әлем чемпионатына" қатысуға шақырылды. Сол жерде Джим Эд Хедрик пен Wham O-ның басшыларымен кездесті, олар Шығыс жағалауда алғашқы Pole Hole диск гольф алаңын құруға қызығушылық танытқан. Джим Эд пен Уэм О-ның өкілдерін Филадельфиядағы Фэрмоунт паркіне Белмонт платосында өтетін алғашқы ірі PFC турниріне қатысуға шақырды. 1977 жылдың басында Филадельфия фризби клубы "Филадельфия фризби чемпионаты" атты көп іс-шараны Белмонт платосында өткізді, ол да Фэрмоунт паркіне кіреді. Турнирге қатысушылар да, көрермендер де көп болды. Диск гольф турнирдің бөлігі ағаштарды нысана ретінде пайдаланған уақытша "объект курсында" ойналды. Steady Ed және Wham O өкілдері клуб пен Фэрмаунт паркіне қатты таң қалды, егер клуб орнатуды қолға алса, олар 18 себет пен tee белгілерін тартуды ұсынды. Джим Фейрмоунт паркі жөніндегі комиссиямен байланысып, ұсынысты түсіндірді, ал комиссия мен клуб арасындағы үш кездесуден кейін Батыс Фейрмоунт паркі сайланды. Бұл жер бірінші турнирдің орнына жақын жерде, Белмонт даңғылының жанында орналасқан. Бұл жерде клуб мүшелері жиналып, орманды аймақта 18 шұңқыр салуды бастады. 4 апта бойы ағаш арасынан жолдарды тазартқаннан кейін, парктік комиссия клубты Шығыс Фейрмоунт паркіне Седгли Вудсқа ауыстыруға бағыттады. Өзгерістің себебі құжатталмаған, бірақ ықтимал себептерге көбінесе пайдаланылмайтын Шығыс паркіне көбірек белсенділік әкелу, көшеде тұруға орын жоқ және қосымша жайлылықтардың мүмкіндігі кіреді. Клуб мүшелері Седжлиге келгенде, олар шағын ашық жерлерден бастап, қалың орманға дейін, негізінен, жеңіл орманды жерлер мен жұмсақ беткейлер бар ландшафтты тапты. Алдыңғы тоғызыншы орынға ие болған аймақта жапырақты шегіртке ағаштары мен бірнеше үлкен емен мен кеспеағаштар өседі. Бұл аймақтағы ағаштар шөптің төмен өсіп кетуіне жеткілікті күн сәулесінің әсерін тигізеді. Соңғы тоғызыншы ауданның ормандылығы тығыз. Бұл аймақты екі құла түз кесіп өтеді. Сайт солтүстікте парктің жолы Резервуар Драйвпен шектеледі; батыста Смит Мемориалдық ойын алаңы; шығыста доптық гольф ойнау полигоны; оңтүстікте парктің қалың орманды пайдаланылмайтын аумағы. Аймақ өзінің атын Седгли иелігіндегі жерлерден алады, бұл 19-ғасырда Фэрмаунт паркін құру үшін сатып алынған Шуилкил өзені бойындағы көптеген жеке меншіктердің бірі болды. Седгли сарайы Girard Avenue көшесінің оңтүстік жағында, алаңның оңтүстігінде орналасқан. Бүгінде Седгли иелігінен тек қақпа ғана қалған. 12-шұңқырдан әлдеқайда артық және өзенге қарап тұрған жерде The Cliffs қалдықтары бар, ол Фэрмаунт паркін аралап жатқан 18 ғасырдан қалған көптеген "елдік" үйлердің бірі. Жаңа орында клуб жетекшілері, соның ішінде Джон Шалберг, Макс Смит, Рик Влам, Джо Д'Аннунцио және Джим курс жасауға кірісті. Эд Хедрик бірнеше рет алаңды аралап, бастапқы дизайсты ұсынды. 4,016 футтық жобалау, қолда бар ландшафт ерекшеліктерін барынша пайдаланды. Шұңқырлар тығыз орманды аймақтар арқылы тар жолдармен, сондай-ақ шағын төбелерге жоғары, төмен және бүйірлеген бағыттармен жобаланды, үлкен ағаштарды жою қажеттілігі болмады. Sedgley Эдтің дискілік гольф алаңын қалай жобалау керек деген көзқарасына сай келді: әрқайсысы әртүрлі оқиғаларды талап ететін қысқа шұңқырлардың басымдығы. Әрбір шұңқыр ұзындығы және қауіп түрлері мен әртүрлілігі бойынша бірегей болу үшін жобаланды. Бірнеше шұңқырлар сол және оң қисық жолдармен жобаланған, ал кейбір шұңқырлар төменге иілген ағаштардың жанындағы tee-шоттарын қажет етті. Sedgley-дегі орман және көптеген шұңқырларды шектеуші бұталар дискілік гольфшілер үшін қиындық тудырады, бұл тамаша курс дизайны репутациясына әкелді. Sedgley шамамен бір жыл бойы объект курсы ретінде ойналды. Клуб мүшелері бастапқы tee-лерді 2x4-тен жасалған және бетіне шұңқыр нөмірі мен жобалау ойылған белгілермен белгіледі. Бастапқы нысаналар ағаштар болды. 1978 жылдың жазында DGA-дан Pole Hole себеттері мен tee белгілері келді. Клуб мүшелері мен Фэрмаунт паркінің қызметкерлері оларды орнатты, бұл Шығыс жағалаудағы алғашқы тұрақты Pole Hole дискілік гольф алаңы деп мәлімдеді, бірақ Нью-Йорктің Mt. Kisco қаласындағы Леонард паркі және Жаңа Англиядағы бірнеше шаңғы курорттары 1977 жылы Pole Hole себеттерін орнатқан. Бұл, әлемдегі алғашқы 50 алаңның бірі және одан әрі үздіксіз өмір сүретін оннан аспайтын алаңдардың бірі болуы мүмкін. Эд Хедрик алғашқы Pole Hole курстарының реттілігін ресми түрде тіркемеді. Жазбаларды сақтаудағы шатасудың себебі көптеген дискілік гольф курстары себеттер орнатылар алдында объект нысаналарымен болғандығынан туындайды. Басқа ерте курстар тұрақты болмады. 1978 жылдың соңында екі шұңқыр ұзартылды, өйткені клуб мүшелері 2 және 12 шұңқырлардың қиындығын арттыру қажет деп шешті және себеттерді тұрақты ұзартылған орындарға көшірді. Себет орналасқан жері бекітілгеннен кейін, клуб мүшелері курс профессоры Макс Смитты тағайындады және Sedgley-де турнирлер өткізе бастады. Себеттер мен tee белгілері орналасқаннан кейін, Sedgley Woods IFA санкциялаған ұлттық гольф іс-шараларын өткізу орыны болды. Бұл гольф турнирлері 1976 жылдан 1982 жылға дейін өткен Ұлттық серия турнирлерінің бөлігі болды және Фрисбидің шақыру бойынша әлем чемпионатына қатысуға жолдама берді. NS кездесулеріне қоса, New Jersey штатында басталган OCTAD, көп іс-шаралы жарыс болды...

In 1976, after graduating from Penn State, where he played Ultimate Frisbee and created the Penn State Ultimate Team in 1974, Jim Powers, along with Joe D'Annunzio and Rick Vlam, founded the Philadelphia Frisbee Club. He formed the new club by word of mouth and by contacting local Frisbee masters. The members were interested in all flying disc games including Ultimate, disc golf, freestyle, Double Disc Court and the field events of distance and self caught flight (maximum time aloft, MTA; throw run and catch, TRC). The club began meeting and playing weekly at several areas around the city, most notably in Valley Forge National Park outside of the city and within Fairmount Park in Philadelphia. While Jim was establishing the PFC, "Steady Ed" Headrick and his son Ken were developing the Pole Hole, a disc golf target capable of catching and retaining a Frisbee. Steady Ed had just left Wham O to set up his own company, the Disc Golf Association (DGA) and to found the Professional Disc Golf Association (PDGA). Steady Ed, like members of the PFC in Philadelphia, especially enjoyed the game of Frisbee golf. He and Ken believed that what the sport needed most was a standardized target. After testing numerous prototype baskets Steady Ed hit upon the idea of using suspended chains to arrest the forward motion of a disc, thereby allowing it to drop into a basket. Production of the first baskets followed after he and Ken patented their final design, later to be known as the Mach 1. They installed the first (and oldest permanent) Pole Hole course in Oak Grove Park in Pasadena, California, in 1976. Wham O brought Steady Ed and Jim together, and that brought Pole Hole baskets to Sedgley Woods. Frisbee manufacturer Wham O set up and funded the International Frisbee Association (IFA) to promote organized Frisbee play. To do this, the IFA established Regional Directors, a group of dedicated Frisbee people, one from each of 12 regions across the country. The Regional Directors communicated with clubs and players, organized tournaments, sanctioned events and records, distributed rulebooks and many other similar activities. As Jim had just established a robust Frisbee club in a major metropolitan area, he was appointed as the Regional Director of the Northeast region. He and the other Regional Directors were invited to participate in the IFA's "Invitational World Frisbee Championships" held at the Rose Bowl, in Pasadena, California. There Jim met Ed Headrick and Wham O officials who indicated that they were interested in establishing the first Pole Hole disc golf course on the East Coast. Jim invited Ed and Wham O reps to attend the first major PFC tournament, to be held on Belmont Plateau in Fairmount Park, Philadelphia. Early in 1977, the Philadelphia Frisbee Club hosted the multi event "Philadelphia Frisbee Championships" in Belmont Plateau, also part of Fairmount Park. The tournament was well attended, both with competitors and spectators. The disc golf portion of the tournament was played on a temporary "object course" where trees were used as the targets. Steady Ed and Wham O representatives were so impressed with the club and Fairmount Park that they offered to donate 18 baskets and tee signs if the club would handle the installation. Jim contacted the Fairmount Park Commission to explain the offer, and after three meetings between the commission and the club, a site was chosen in West Fairmount Park. This site, the first, was near the site of the tournament, just off Belmont Avenue. Here the club members met and began to lay out 18 holes through the densely wooded area. After 4 weeks of work clearing fairways through the trees, though, the park commission directed the club to change locations to Sedgley Woods in East Fairmount Park. The reason for the change is not documented, but potential reasons include wanting to bring more activity to the largely unused East Park, lack of off street parking, and the possibility of additional amenities. When club members visited the Sedgley site, they found a landscape that varied from small open areas to dense woods, with a predominance of lightly wooded land and gentle slopes. The area that became the front nine features many small leafed locust trees and several huge oak and maple specimens. The trees in this area allow just enough sun in for grass to grow below these trees. The area of the back nine is more densely wooded. Two ravines cut through the area with dry streambeds. The site is bounded by Reservoir Drive, a park road, on the North; the Smith Memorial Playground on the west; a ball golf driving range on the east; and a densely wooded unused area of the park to the south. The area takes its name from the Sedgley Estate, one of many private holdings along the Schuylkill River that were purchased to create Fairmount Park in the 19th century. The Sedgley Mansion was located on the south side of Girard Avenue, to the south of the course. Today only a gatehouse remains from the Sedgley Estate. Well beyond hole 12 and overlooking the river are the remains of The Cliffs, one of many "country" houses from the 18th century that dot Fairmount Park. At the new site the club leaders, including John Schalberg, Max Smith, Rick Vlam, Joe D'Annunzio, and Jim, set about creating a course. Ed Headrick visited the site several times and provided the initial design. The layout, at 4,016 feet, utilized the existing landscape features to the best advantage. Holes were designed with narrow fairways through the tightly treed areas, and up, down, and across the modest hills, without the need for removing any large trees. Sedgley fit Ed's vision of how a disc golf course should be designed: a predominance of short holes each requiring a great variety of shots. Each hole was designed to be unique, both in length and the type and variety of hazards. Several holes were designed with both left and right curving fairways while some holes required roller tee shots because of the low hanging trees very close to the tee. The woods at Sedgley and the areas of underbrush that line many holes are still challenging to disc golfers, leading to a reputation for excellent course design. Sedgley was played as an object course for almost a year. Club members marked the original tees with signs made of upright 2x4's with the hole number and layout carved into its surface. The original targets were trees. In the summer of 1978, the Pole Hole baskets and tee signs arrived from DGA. The club members and Fairmount Park staff installed them, creating what they claim to be the first permanent Pole Hole disc golf course on the East Coast, although Leonard Park in Mt. Kisco, NY, and several ski hills in New England had Pole Hole baskets installed in 1977. It is probably one of the first 50 in the world overall and likely one of the first dozen to exist continuously. Ed Headrick kept no official record of the original order of the first Pole Hole courses. Part of the confusion in the record keeping stems from the fact that many disc golf courses existed with object targets before baskets were installed. Other early courses were not permanent. In late fall of 1978 two of the holes were lengthened, as the club members decided that holes 2 and 12 should be more challenging and moved the baskets to permanent extended positions. Once the basket positions were fixed, the club members appointed a course pro, Max Smith, and began to have tournaments at Sedgley. With the baskets and tee signs in place, Sedgley Woods was the site of numerous important Frisbee tournaments. The PFC, by virtue of strong club support and the Pole Hole baskets, bid for and won the right to host national golf events sanctioned by the IFA. These golf tournaments were part of the National Series Tournaments that ran from 1976 to 1982 and acted as qualifiers for the Invitational World Frisbee Championships. In addition to the NS meets, OCTAD, a multi event competition that started in New Jersey, came under the auspices of the PFC and was held at Sedgley for several years. The golf portion of these tournaments took place in Sedgley proper and the other events were held on the large ball golf driving range next to the course and on the large field north of Reservoir Drive. These tournaments attracted the top players from across the country, including over 300 at one event. Players' packages for the competitors included everything from custom printed discs and shirts to visors and hats. Various Philadelphia rock stations including WMMR, WYSP, and WIOQ sponsored these major tournaments which drew many spectators and live FM radio media attention. In the Fall of 1984 Darby Williammee, Jim Powers, and Dave Stembel created a new PDGA tournament course by designing a new set of tees. These tees are now the "yellow" tees. This was done in response to Innova's original Aero and Discraft's original Phantom discs which had allowed the average winning rounds to drop from 4 or 5 under to 10 or better. The course measures 4,754 feet from the yellow tees. The yellow tee layout quickly became the favorite course for the pros, though the blue tees are still played to this day in various competitive formats including best disc doubles and the Sedgley Tag Challenge.

Седгли Вудстың достары

Седгли Вудстың достары – Седгли Вудс дискі гольф алаңын сақтауға және Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында дискі гольф спортын дамытуға арналған ұйым. Бұл клуб 1990 жылы Седжлидің бастапқы он себеті ұрланғаннан кейін құрылды. "Достар" тобының бірінші қадамы – ақша жинап, барлық себеттерді Mach 3 тесіктермен ауыстыру болды. Қалған "ескі" себеттер басқа клубтарға жаңа алаңдар құру үшін берілді. Седглиде әр себет үшін үш бастау орны бар: көк түсті "1977 жылғы бастапқы бастау", сары түсті "1984 жылғы бастау" және қызыл түсті "1991 жылғы бастау" (4691 фут), бірақ барлық себеттер 1978 жылғы орналасқан жерлерінде сақталды. 1978 жылдан бері Филадельфия фризби клубы дискілік спортқа арналған бірнеше ұйымға айналды. Бастапқы клуб мүшелерінің көпшілігі жаңа клубтар құруға және жаңа дискі гольф алаңдарын жобалауға көшті. Қазір Нью-Джерси, Делавэр және Пенсильвания штатының Бакс және Честер округтерінде жеке дискі гольф клубтары бар, себебі полюстік тесіктер курстары Шығыс жағалауында кеңінен таралды. Соңынан PFC, PAFC-ге айналды, атауына "Аймақтық" деген сөз қосылды. Кейін, Делавэр және Нью-Джерси гольфшілерінің күшті тобы қалыптасқанда, ол Три-Стейт Фрисби клубына айналды. Три-Стейт клубының нәтижесінде Mid Atlantic Disc Club (MADC) құрылды, ол қазір мыңдаған адамдардың бауырсақтаған гольф сериясын өткізеді және кәсіби дискі гольфіндегі ең үлкен жүлделерді ұсынады. Ultimate ойыншылары бөлініп, The Philadelphia Area Disc Alliance (PADA) деп аталатын өз клубын құрды. PADA ерлер мен әйелдер командаларын дамытумен қатар, қазір жазғы лиганы ұйымдастырып, жылына 800-ден астам адамға қызмет көрсетеді.