Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Абелл – АҚШ, Мэриленд штаты, Балтимор қаласының солтүстік-орталық аймағында орналасқан шағын аудан. Ол Балтимордағы Чарльз-Виллидждің бір бөлігі саналады.
Abell is a neighborhood located in the north central area of Baltimore, Maryland, United States. It is considered to be part of Charles Village, Baltimore.
Сәулет
Абелл – негізінен тұрғын үйлерден тұратын қауымдастық, құрылымы 20 ғасырдың бірінші тоқсанында аймақта қалыптасқан торлы көше жоспарына сәйкес келеді. Дегенмен, бұрынғы диагональды жолдардың іздері әлі де сақталып қалған – бүгінгі Мерримен-лейн және уақытында қысқартылған Вайнъярд-лейн, екеуі де ауданның солтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан. Абелл қауымдастығы, Абелл даңғылы сияқты, Балтимор Сан газетінің көп жылдық иелері болған Абелл отбасының есімімен аталады. Абелл отбасы Гилфорд деп аталған үлкен жазғы сарайдың иесі болды, ол қазіргі Абелл қауымдастығының солтүстігінде орналасқан. Абеллдегі тұрғын үйлердің көп бөлігі орташа және үлкен мөлшердегі қатарлы үйлерді құрайды. Баркли көшесінің шығысындағы солтүстік бөлігінде, бұрынғы Виктория дәуіріндегі Уэверли ауылынан қалған бірнеше қызықты жеке құрылыстар сақталған. Қауымдастық аумағында шағын пәтерлер де кездеседі. Гринмаунт даңғылы бойында тұрғын және коммерциялық мақсаттағы ғимараттар жиі кездеседі. 1950 жылдан бері қауымдастықтың оңтүстік-шығыс бөлігінің бір бөлігі жеңіл өнеркәсіптік және білім беруге арналған. Дамуының алғашқы кезеңдерінде, 1920-ші жылдары Абелл жақсы салынған қатарлы үйлерімен және су жүргізу, ішкі санитарлық талаптар сияқты инженерлік желілерімен танымал болды. Барлық бөлмелеріне күн сәулесі түсетін "күндізгі" үйлерді негізінен солтүстік блоктарда Эдвард Дж. Сторк салған. Оңтүстікке қарайғы аумақтар шығанақты терезелері мен верандалары бар қатарлы үйлермен салынған. Бұл жаңа блоктар Гилфорд ауданында орналасқан деп жарнамаланды, солтүстікке орналасқан осы бай ауданға жақындығын пайдаланды.
Abell is a predominantly residential community that structurally conforms to a grid street pattern established in the area during the first quarter of the 20th century. However, remnants of earlier diagonal roads still exist in the neighborhood—today's Merryman Lane, and the truncated Vineyard Lane, both of which are in the northeast section of the area. The Abell neighborhood, like Abell Avenue, derives its name from the Abell family, longtime owners of The Baltimore Sun newspapers. The Abell family owned a large summer estate known as Guilford, which was located a short distance north of today's Abell community. The majority of residential structures in Abell are row houses of medium to large size. East of Barclay Street in the northern portion are a number of interesting late 19th century individual frame structures which remain from the former Victorian era village of Waverly. Scattered throughout the community are a number of small apartment buildings. Mixed residential and commercial uses are prevalent along Greenmount Avenue. Since the 1950s, portions of the community's southeast section have been dedicated to light industrial and educational use. Early in its development, during the 1920s and 1920s, Abell was known for its well constructed row houses and such plumbing amenities as running water and indoor sanitary provisions. Daylight houses, which allowed light into all rooms, were built mostly by Edward J. Storck in the northern blocks. Areas to the south were developed with bay window, porch front row houses. These new blocks were advertised as being in the Guilford area, thereby capitalizing on their proximity to that wealthier neighborhood to the north.
Тарих
Абелл қауымы 1688 жылы Тобиас Стэнбороға бөлінген "Хантингтон" жерінің бастапқы бөлігі болды. Хантингтонның алғашқы бөлінуі нәтижесінде Абелл ауданындағы бірнешесін қоса, көптеген әдемі ауылдық үйлер салынды.
The Abell community was part of the original "Huntington" tract of' laid out for Tobias Stanboro in 1688. The early subdivision of Huntington had brought into being a number of attractive country seats including a few in the Abell neighborhood.
Ориол саябағы
1889 жылы 29-шы көше мен Гринмаунт даңғылының жанындағы жердің бір бөлігі бейсбол алаңы ретінде пайдаланылды – алғашқы «Ориоль паркі». Бірақ, екі жылдан кейін ол қаладан тым алыс болғандықтан қолданудан шығарылды. 1914 жылы «Террапин паркі» Федералды лиганың «Балтимор Ориольс» командасы үшін 29-шы көшенің солтүстігінде, Гринмаунт даңғылында салынды және алаң «Ориоль паркі» деп аталды. Көптеген жергілікті балалардың өмірі бейсболдың олардың қауымындағы маңызды рөлімен байланысты болды. 1937 жылы үш жарым қабатты ғимараттай биік және төрт үйдей енді жаңа есептеу тақтасы орнатылды, ол әлемдегі ең үлкен есептеу тақтасы деп жарияланды. Оның электр энергиясын пайдаланып, ойынның барлық маңызды кезеңдерін көрсету мүмкіндігі сол кездегі керемет жаңалық болды. 1944 жылы түнгі уақытта болған алты дабылмен өрт ағаш трибуналар мен ғимараттарды қиратқанда, 1500 адам ауданды тастап кетуге мәжбүр болды. Қатты ыстықтан 29-шы көшенің асфальты еріді, ал жақын жердегі шатырлардағы қара май еріді. «Ориолс» командасы жиырма жылдық «Балтимор қалалық стадионына» көшті, ал «Барклей» көшесі ескі «Ориоль паркі» жерінен өтті. Бірнеше жыл бойы бұл жер бос тұрды және ойын алаңы ретінде пайдаланылды. 1950 жылдардың ортасында шығыс жағында сауда және қойма ғимараттары салынды, ал 1959 жылы батыс жағында «Барклей» мектебі (бастапқыда «Барклей бастауыш», содан кейін орта мектеп) №54 салынды.
In 1889 a portion of the land near 29th Street and Greenmount Avenue was used as a baseball park—the first Oriole Park. However, this was abandoned two years later because it was considered too far out from the city. In 1914 Terrapin Park was established north of 29th Street at Greenmount Avenue as a ballpark for the Federal League's Baltimore Orioles, and the field was renamed Oriole Park. The lives of many local children revolved around the dramatic presence of baseball in their community. In 1937 a new scoreboard, as tall as a 3 1/2 story building and as wide as four houses, was erected and billed as the largest scoreboard in the world, its ability to display all the important operations of the game using electricity was a marvel of the time. When a six alarm nighttime fire destroyed the wooden stands and buildings in 1944, 1,500 people had to flee the neighborhood. The intense heat melted asphalt on 29th Street and tar on nearby roofs. The Orioles moved to the twenty year old Baltimore Municipal Stadium, and Barclay Street was cut through the old Oriole Park site. For years the land stood vacant and was used as a playground. During the mid 1950s, commercial and warehouse structures were built along the eastern portion, and the Barclay (originally Barclay Elementary, then Middle) School, #54, was built to the west in 1959.
Хантингтон баптистік шіркеуі
Абелл қаласында ертедегі Уэверли қауымының бір бөлігі болған маңызды жергілікті ескерткіш әлі де сақталып тұр. 31-ші көше мен Барклей көшесінің солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан Хантингтон баптистік шіркеуі 1836 жылы сауығып жатқан әскерлер үшін шағын демалыс күні мектебі ретінде құрылған. 19-ғасырдың басында Форт-МакГенриден келген әскерлер безгек қатерінен қашу үшін Олд және Нью-Йорк жолдарының қиылысына жақын, Абелл аймағының таза әрі сау ауасына көшірілді. Кейде казармадан сауығып келген әскерлер жергілікті тұрғындардың үйлерінде баптистердің құлшылықтарына қатысты. 1836 жылы жақын жердегі ескі казарма ғимаратында демалыс күні мектебі ашылды. Кезекпен келген дін қызметкерлері әскерилер мен азаматтарға апта сайын уағыз айтты. 1846 жылы аймақтағы ірі жер иесі Джеймс Уилсон Хантингтон баптистік шіркеуі деп аталатын шағын ғибадатхана салды. Қауым 1873 жылға дейін жаңа ғимаратқа дейін үнемі өсіп, дамыды. Бруклиндегі Талмидждің киелі шатыры үлгісімен салынған, және толқынды темір пластиналармен жабылған. 50 жыл қызмет еткен ескі киелі шатыр 1922 жылы қазіргі шіркеумен ауыстырылды. 2017 жылдан бері ғимаратта конфессиялық емес қауым – Сент-Мосей шіркеуі орналасқан.
An important local landmark originally part of the early Waverly community still exists in Abell. The Huntington Baptist Church, at the northeast corner of 31st Street and Barclay Street, was founded in 1836 as a small Sabbath school for convalescent soldiers. Throughout the early 19th century men from Ft. McHenry were moved to the higher and healthier atmosphere of the Abell area, near the intersection of Old and New York Roads, to escape the threat of malaria. Occasionally, convalescing soldiers from the barracks would attend Baptist services in private homes of the neighborhood. A Sabbath school was established nearby in an old barracks building in 1836. Alternate visiting ministers preached weekly sermons for soldiers and a few civilians. In 1846 James Wilson, a large landowner in the area, erected a small chapel which he called the Huntington Baptist Church. The congregation grew steadily until it required a new building in 1873. Modeled after Talmage's Tabernacle in Brooklyn, it was covered with corrugated iron plates. In service for fifty years, the old tabernacle landmark was replaced in 1922 with the present church. As of 2017 the building is home to Saint Moses Church, a non denominational congregation.