Кіріспе

Торонто, Торонто, Онтарио, Канада саясаты федералдық, провинциялық және қалалық деңгейдегі өкілдерді сайлауды қамтиды. Канаданың федералды астанасы Оттавадағы Канада Парламентінің Төменгі палатасында Торонтоны ұсынып отырған 25 Парламент мүшесі (депутат), сондай-ақ Онтарио провинциялық заң шығару ассамблеясында, Торонтодағы Квинс-паркте 25 Онтарио провинциялық парламентінің мүшесі (депутат) отырады. Онтарионың астанасы болғандықтан, көптеген провинциялық кеңселер осы қалада орналасқан.

Шолу

Сайлау саясаты тұрғысынан алғанда, Торонто Канаданың федералды Либералдық партиясы мен Онтарио провинциялық Либералдық партиясы үшін маңызды қолдау көзі болды, бірақ қаланың орталық бөлігі Жаңа демократиялық партияны (NDP) қолдауға бейім. Федералды Консервативтік партия және провинциялық Прогрессивті Консервативтік партия тарихи тұрғыдан қалада нашар болды, бірақ оңшыл көзқарасты либералдар Торонто округтерінен шықты. Бұрын либералдар қаланың ішкі бөліктерінде басымдық танытты, ал сыртқы бөліктері либералдар мен прогрессивті консервативтер арасында бөлісті. Дегенмен, либералдар 1993 жылдан 2004 жылға дейін Торонтодағы барлық орындарды жеңіп алды, сол кезде бұрынғы қалалық кеңесші және NDP жетекшісі Джек Лейтон орталық округте жеңіске жетті. 2006 жылы НДП тағы екі орынды жеңіп алды, бірақ 2008 жылы біреуін жоғалтты. 2011 жылғы федералды сайлауда Торонто Оттаваға тоғыз консервативті, сегіз жаңа демократты және алты либералды депутаттарды жіберді – бұл 1988 жылдан бері Торонтода оң орталық партияның жеңіске жеткенінің алғашқы жағдайы. Алайда, 2015 жылы либералдар Торонтодағы барлық орындарды жеңіп алды. Торонтоның үлкен бөлігі, әсіресе сыртқы бөліктері, 1995 және 1999 жылғы Онтарио сайлауларында Майк Харристің оңшыл үкіметін қолдады. Бірақ, негізінен, Метро Торонто муниципалитеттерін сайлаушылардың үштен екі бөлігінің қарсылығына қарамастан біріктіру, сондай-ақ қалаға қымбат қызметтердің жауапкершілігін жүктеу салдарынан консерваторлар 2003 жылдан 2013 жылға дейін провинциялық сайлауларда Торонтодан шығарылды, содан кейін олар қосымша сайлауда жеңіске жетті. Кәсіпкер және саясаткер Мел Ластман 1997 жылы жаңадан біріктірілген Торонто қаласының алғашқы мэрі болды және 2000 жылы қайта сайланды, ол Торонтоның 62-ші мэрі атанды. Орталық солшыл Дэвид Миллер 2003 жылдың желтоқсанында Торонтоның 63-ші мэрі болып сайланды және 2006 жылдың қарашасында халықтың шамамен 60% дауысымен қайта сайланды, Торонтоны өркендеу, тұруға жайлы және барлығына мүмкіндік беретін қала ету мақсатымен. Миллер келесі сайлауға қатысудан бас тартты, ал консервативті одақтасы Роб Форд 2010 жылғы сайлауда жеңіске жетті. Бірақ үш жылдан кейін Фордтың тұрақсыз билігі және крек темекісін тартқанын мойындауы, сондай-ақ халықаралық БАҚ назарына түскен басқа да бұзушылықтары қалалық кеңесті оның көптеген өкілеттіктерiн және кеңсе бюджетінің үлкен бөлігін алып тастауға мәжбүр етті. Келесі сайлауда Форд сирек кездесетін плеоморфты липосаркома, қатерлі ісік түріне емделу үшін сайлаудан бас тартуға мәжбүр болды. Мэр сайлауында Джон Тори жеңіске жетті, ол заңгер, бұрынғы ток-шоу жүргізушісі, кәсіпкер, провинциялық парламент мүшесі және Куинс-парктегі ресми оппозиция жетекшісі болды. Торидің басты басымдықтарының бірі – көлік және жол қадамындағы мәселелерді шешу. «Күшті Онтарио үшін күшті Торонто» заңы (2006 жылғы 53-заң) 2006 жылдың 12 маусымында Онтарио Заңнамалық жиналысымен қабылданды. Облыстық заң қаланың заңдық өкілеттіктерi мен жауапкершіліктерін өзгертті.

Парламент мүшелері

Торонто 25 депутаттың өкілдігімен Парламентте ұсынылған.

Облыстық парламент мүшелері

Торонтоны 25 депутат өкілдік етеді.