Жолы таусылмаған туынды: Джин Кларк және "Ешкімдей емес" альбомы
No Other
Жин Кларктың «No Other» альбомы – 1974 ж. шыққан, сыншылар тарапынан қабылданылмаған, коммерциялық сәтсіздікке ұшыраған студиялық жұмысы. Қайта жарық көрді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
No Other – американдық әнші-құрастырушы Джин Кларктың төртінші жеке студиялық альбомы. 1974 жылдың қыркүйегінде жарық көрген ол көптеген сыншылар тарапынан назарсыз қалды немесе сыналып, коммерциялық сәтсіздікке ұшырады; студияда жұмсалған уақыт пен шығындар артық және ысырапты деп есептелді. Asylum Records лейблы альбомды жарнамаламады және 1976 жылы оны өз каталогынан алып тастады. Кларк бұл альбомның сәтсіздігінен ешқашан қалпына келмеді. 1991 жылы Кларк қайтыс болғанға дейін No Other альбомы CD форматында толығымен қайта шығарылды. 1993 жылы Австралиядағы American Dreamer 1964–1974 атты CD жинағына No Other альбомынан екі ән енді, ал 1998 жылы Flying High атты қос дискілік жинаққа No Other альбомынан үш ән кірді. Содан кейін 2000 жылдардың басында No Other екінші рет толығымен қайта шығарылды, бұл жолы сыншылар тарапынан жағымды бағаланды; басылымдар оны «жоғалған шедевр» және «барлық уақыттағы ең ұлы альбомдардың бірі» деп атады. 4AD лейблы 2019 жылдың 8 қарашасында альбомды кеңейтілген қайта шығару кампаниясын бастады, нәтижесінде альбом стандартты CD, винил LP, делюкс екі дискілік жинақ, үш SACD, бір Blu-ray диск, күміс түсті LP және 80 беттік естелік кітаппен бірге супер делюкс жинақ ретінде жарық көрді.
No Other is the fourth solo studio album by American singer songwriter Gene Clark. Released in September 1974, it was largely ignored or lambasted by critics and was a commercial failure; the studio time and cost were seen as excessive and indulgent. The record label, Asylum Records, did not promote the album, and by 1976 had deleted it from their catalog. Clark never recovered from the failure of the album. Just prior to Clark's death in 1991, No Other was reissued in its entirety on CD. In 1993, an Australian CD compilation entitled American Dreamer 1964–1974 included two songs from No Other, while in 1998, a double disc compilation, Flying High, was released with three songs from No Other. Then in the early 2000s, No Other was reissued a second time in its entirety to positive critical reappraisal; publications have referred to it as "a lost masterpiece" and "one of the greatest albums ever made." A highly praised, newly remastered reissue campaign by 4AD was launched on November 8, 2019, with the album reissued as a standard CD, vinyl LP, deluxe double CD set, and an expansive super deluxe box set with three SACDs, one Blu ray disc, a silver colored LP, and commemorative 80 page book.
Өмірбаян
1972 жылдың соңында Кларк Asylum Records лейблінде алғашқы Byrds тобының қайта қосылуына шақырылды. Бұл шараны формалды түрде Дэвид Кросби ұйымдастырғанмен, нәтижесінде шыққан альбом Кларк үшін күтпеген жақсы мүмкіндікке айналды, ол екі Нил Янг әнін және екі авторлық әнді орындады. Альбомға қосқан үлесінің арқасында Кларк Дэвид Геффеннің шақыруымен Asylum лейбліне жеке әртіс ретінде қол қойды. Жазуға дайындалып жатқанда Кларк қысқа мерзімге бұрынғы Byrds әріптесі Роджер МакГинннің қосалқы тобына қосылды; олар тіпті Голливуд төбелерінде бірге тұрды. МакГиннмен бірге Лос-Анджелестегі The Troubadour клубындағы өнер көрсету кезінде ол өмірінің соңына дейін репертуарында сақтап қалған "Silver Raven" әнін таныстырды; бұл ән No Other альбомында ұзақ жылдардан бері Кларкпен бірге жұмыс істеген Джесси Эд Дэвис және Л.А. студиялық музыканты Дэнни Корчмардың қатысуымен жазылды. 1976 жылғы сұхбатта Кларк әннің туындауы туралы былай деді: "Шындығында, бұл жаңалықтардан алынған, олар жаңа спутник немесе басқа да бір нәрсе жайлы хабарлады. Олар оның қайдан келгенін анықтай алмады. Ол біздің Күн жүйесінен тыс жерде болды. Олар одан біздің технологиямыздан 100 жылға озық сигналдарды алды".
In late 1972, Clark was invited to join a reunion of the original Byrds line up on Asylum Records. Although nominally organized and produced by David Crosby, the resulting album evolved into an inadvertent showcase for Clark, who sang lead on two Neil Young covers and two original songs. By the strength of his contributions to the album, Clark was signed to Asylum as a solo artist by David Geffen. While preparing to record, Clark briefly joined the backing group of former Byrds colleague Roger McGuinn; the two even shared a home together during the period in the Hollywood Hills. During an engagement at The Troubadour in Los Angeles with McGuinn, he introduced a song that would remain in his repertoire for the rest of his career, "Silver Raven"; it would be recorded in an arrangement featuring longtime Clark collaborator Jesse Ed Davis and L. A. session player Danny Kortchmar on No Other. Of the song's composition, Clark said in a 1976 interview: "It actually came about from a news story that was about some satellite, or something, they had discovered. They said they couldn't figure out where it came from. It was beyond our solar system. They were getting signals from it that they said were about 100 years ahead of our technology".
Өндіріс
Мендосинодағы үйіне қайтып келген Кларк жаңа альбомы үшін бір жылдан астам уақыт бойы әндер жаза бастады. Альбомның көптеген әндері мескалин мен басқа да есірткілердің әсерінен туған деген қауесеттерге қарамастан, Кларктың әйелі Карли "Мистер Тамбурин Мэн: The Story of the Byrds’ Gene Clark" кітабында ол Мендосино жылдары бойы сабаз болғанын және балалары үшін тәжірибе жасауға құштар болмағанын айтты. Кейінірек топтасы Джон Йорк оған тағайындаған "hillbilly Shakespeare" лақап атына лайық, оның сол кезеңдегі көптеген өлеңдерінің салмақты да терең мағынасы христиандық тәрбиесінен және Карлос Кастанеданың еңбектері, Теософия мен Дзен туралы әйелі мен достарымен, әсіресе Дэвид Каррадин мен Денис Хоппермен болған әңгімелерінен туындады. Кларк 1977 жылы Zigzag журналына Стиви Уондердің 1973 жылғы "Innervisions" және The Rolling Stones тобының 1973 жылғы "Goats Head Soup" альбомдарының оған қатты әсер еткенін айтты. Ол: "No Other жазғанда, мен осы альбомдарға көп көңіл бөлдім және олардың бағытынан шабыттандым. Бұл ирониялық, себебі Innervisions – жоғары, рухани нәрсе, ал Goats Head Soup төменгі күштердің де белгілерін береді. Бірақ екеуінің бірігуі маған No Other арқылы жүруге мүмкіндік берді және мен оны күшті бағытта жеткізгім келді" деді. 1984 жылғы сұхбатта Кларк: "Мен өзімді көп ізденіп, жаныңды зерттейтіндей сезінген кез еді" деді. 1974 жылдың сәуір айында студияға кірген ол продюсер Томас Джефферсон Кеймен жұптасты, ол келесі он бес жыл бойы Кларктың негізгі көркемдік серігі болды. Жыл басында Кей Боб Нойвирттің жеке дебютіне шығын бағасының ондаған мың долларын арттырып, альбомның чарттарға енуіне кедері келтірді. Кей "No Other" альбомымен де осы үрдісті жалғастырды. Сессиялардың көп бөлігі Лос-Анджелесте өтті және сол дәуірдің ең жақсы сессиялық музыканттары қатысты: Корчмар, клавишник Крейг Доердж, басист Лиланд Склар және The Section тобының барабаншысы Расс Кункель; гитарист Джесси Эд Дэвис; белгілі прогрессивті блюграсс скрипкашысы Ричард Грин; бұрынғы Blues Image перкуссионисі Джо Лала; клавишник және болашақ Джимми Баффетт тобының жетекшісі Майкл Утли; Allman Brothers Band перкуссионисі Буч Тракс; педальді сталь гитарашы және Нил Янгпен ұзақ жылдар бойы жұмыс істеген Бен Кит; қосымша вокалдарда Clydie King, Claudia Lennear, Venetta Fields және Cindy Bullens; және бұрынғы Byrd Chris Hillman. White Light және Roadmaster-дың аза тұтқан кантри-фолк дыбысы Кейдің "Брайан Уилсон мен Фил Спекторға продюсер ретінде жауап" деуімен күрделі вокалды гармониялармен және көптеген дубляждармен алмастырылды. Сонымен қатар, тайтл тректе айқын R&B/фанк сезімі болды, ол кейбір сессияларда Sly Stone-ның қатысуымен байланысты болды. Джон Айнарсонның "Мистер Тамбурин Мэн" кітабында айтылғандай, жиналған музыканттардың бәрі Кларктың кемелдікке ұмтылуы мен мейірімді, қарапайым мінезіне таң қалды. Бастапқыда Карли Кларк пен балалар онымен бірге Лос-Анджелеске уақытша көшіп келді, Мендосинодағы отбасылық күнделікті өмірді сақтап қалуға үміттене отырып. Алайда, Кларк көп ұзамай Л.А. қаласының кештерге баратын ортасымен және соңғы сәнді есірткі – кокаинмен қайта танысты. Оның ашуланған әйелі отбасын солтүстік Калифорнияға көшіргеннен кейін, альбом лейбл тарапынан белсенді жарнамасыз, тек 1975 жылдың қаңтарында "No Other" және "The True One", ал 1975 жылдың наурыз айында "Life's Greatest Fool" және "From a Silver Phial" синглдары шығарылды. Альбом сол кезде сыншылар тарапынан да сәтсіздікке ұшырады, көптеген жазушылар Кейдің "ағылған" және "әдемі емес" өндіріс стилін сынады. 1976 жылға қарай No Other альбомы Asylum каталогынан алынып тасталды. Кейінгі жылдары Кларк No Other альбомының жетіспеушілігіне көңілі қалды, ол бірнеше сұхбатта оны өзінің шедеврі деп санады. Record Collector журналында 2019 жылдың қарашасында жазылғандай, "No Other альбомының сәтсіздігі Геффенді ғана емес, Кларкты да ренжітті. [Геннің] інісі Дэвидтің айтуынша, "[Ген] осы альбомға бар күшін салды. Ол барлығын – жүрегін, жанын, ақшасын, барлық нәрсені құйды, өйткені ол оның қайта жаңғыруы болатын, және олар оны өлтірген кезде, ол да өлді".
Retreating to his coastal home in Mendocino, Clark began to compose songs for his new album for over a year. Contrary to rumors that many of the album's songs were conceived under the influence of mescaline and other drugs, Clark's wife Carlie stated in Mr. Tambourine Man: The Story of the Byrds' Gene Clark that he was sober throughout the Mendocino years and was disinclined to experiment for the sake of his children. Living up to the "hillbilly Shakespeare" moniker accorded him by later bandmate John York, the weighty and ponderous nature of most of his lyrics from the period were drawn from his Christian upbringing and discussions regarding the oeuvre of Carlos Castaneda, Theosophy and Zen with his wife and friends, most notably David Carradine and Dennis Hopper. Clark told Zigzag in 1977 that he was strongly influenced by Stevie Wonder's 1973 album Innervisions and The Rolling Stones' 1973 album Goats Head Soup. He said, "When I was writing No Other I concentrated on those albums a lot, and was very inspired by the direction of them which is ironic, because Innervisions is a very climbing, spiritual thing, while Goats Head Soup has connotations of the lower forces as well. But somehow the joining of the two gave me a place to go with No Other, and I wanted it to go in a powerful direction". Clark, in a 1984 interview, said, "It was during a time when I felt like I was doing a lot of soul searching." Entering the studio in April 1974, he was paired with producer Thomas Jefferson Kaye, who would become Clark's primary artistic collaborator for the next fifteen years. Earlier in the year, Kaye had accumulated tens of thousands of dollars in cost overruns on Bob Neuwirth's solo debut, which failed to dent the charts. Kaye continued that pattern with No Other. Most sessions were conducted in Los Angeles and featured the cream of the era's session musicians: Korchmar, keyboardist Craig Doerge, bassist Leland Sklar, and drummer Russ Kunkel of The Section; guitarist Jesse Ed Davis; noted progressive bluegrass fiddler Richard Greene; former Blues Image percussionist Joe Lala; keyboardist and future Jimmy Buffett bandleader Michael Utley; Allman Brothers Band percussionist Butch Trucks; pedal steel guitarist and longtime Neil Young collaborator Ben Keith; backup vocalists Clydie King, Claudia Lennear, Venetta Fields and Cindy Bullens; and former Byrd Chris Hillman. The plaintive country folk sounds of White Light and Roadmaster were replaced by intricate vocal harmonies and heavily overdubbed, vertiginous arrangements in Kaye's "answer to Brian Wilson and Phil Spector as a producer". Additionally, there was a pronounced R&B/funk feel to the title track, which has often been attributed to the presence of Sly Stone at some of the sessions. According to John Einarson's Mr. Tambourine Man, all of the assembled musicians were impressed by Clark's perfectionism and genial, humble attitude. Initially, Carlie Clark and the children temporarily relocated with him to Los Angeles, in the hope that the family routine of Mendocino could be preserved. However, it was not long before Clark reacquainted himself with L. A. 's party circuit and the latest fashionable drug—cocaine. After his disgusted wife moved the family back to northern California, on the Billboard charts without any active promotion from the label, barring the release of two promotional 7" vinyl singles: "No Other" and "The True One" in January 1975, and "Life's Greatest Fool" backed with "From a Silver Phial" in March 1975. The album was also a critical failure at the time, with many writers lambasting Kaye's "bloated" and "pretentious" production style. By 1976, No Other had been deleted from the Asylum catalog. In later years, Clark remained disappointed with the lack of success achieved by No Other, which he deemed to be his masterpiece in several interviews. As written in Record Collector in November 2019, "The failure of No Other didn't just disappoint Geffen, it hurt Clark. According to [Gene's] brother David, '[Gene] put everything into that everything. Heart, soul, money, everything he had he poured into that thing because it was going to be his reclamation, and when they killed it, it killed him.'"
Трек тізімі
Барлық әндердің авторы Джин Кларк, ескерілген қосымша авторлар бар. Барлық әндерді Джин Кларк пен Томас Джефферсон Кей аранжировкалаған.
All songs written by Gene Clark, with additional songwriters as noted. All songs arranged by Gene Clark and Thomas Jefferson Kaye.