Кіріспе

Ньюпорт класындағы танк десантты кеме. USS Tuscaloosa (LST 1187) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің дәстүрлі қақпалы конструкциясы бар танк десантты кемелерін (LST) алмастырған тоғызыншы кеме. Кеме Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы National Steel and Shipbuilding Company компаниясымен салынды, 1969 жылы суға түсіріліп, 1970 жылы қолданысқа берілді және Алабама штатындағы Тускалуза қаласының атымен аталатын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екінші кемесі. LST Вьетнам соғысына қатысты және 1994 жылы қызметтен босатылды. Кеме 2014 жылы суға батыру жаттығулары барысында нысана ретінде батырылды.

Дизайн және сипаттама

Tuscaloosa – АҚШ амфибиялық күштерінің алдына қойған мақсатына жету үшін жобаланған кеме. Осы мақсатта танктерді түсіретін кеме (LST) қажет болды. Сондықтан, Newport класының конструкторлары дәстүрлі кеме корпусының дизайнын жасады. Бұл дизайнде, кеменің алғы бөлігіне екі арқанмен ілінген 34 метрлік алюминийден жасалған пандус орнатылды. Пандусқа екі кран тірегі көмектесті. Бұл пандус 75 тоннаға дейін салмақты көтере алатын. Осылайша, Newport класы Екінші дүниежүзілік соғыстың басында жасалған стандартты LST дизайнынан алғаш рет бас тартып, жаңа үлгіні ұсынды. LST бос кезінде 14 000 тонна, толық жүктелгенде 16 000 тонна салмаққа ие болды. Tuscaloosa кемесінің жалпы ұзындығы 159 метр, кран тіректерімен бірге – 171 метрді құрады. Кеменің ені 21 метр, алғы бөлігінде суға батып тұру тереңдігі 3 метр, артқы бөлігінде толық жүктелгенде 5 метр болды. Tuscaloosa екі валға орнатылған, әр валға үштен алты Alco 16 645 ES дизельдік қозғалтқышымен жабдықталған. Жүйенің қуаты 14 000 а.к. құрады, бұл кемеге қысқа мерзімге максималды жылдамдыққа жетуге және ұзақ уақыт бойы 18 теңіз шақырымы жылдамдықты сақтауға мүмкіндік берді. LST 1 800 тонна дизель отынын тасымалдап, круиздік жылдамдықпен 6 000 теңіз шақырымын жүзе алатын. Кеме алғы бөлігінде маневрлеуді жақсарту және суға түсіру кезінде жағалауда тұрақтап қалу үшін бағыттағыш құрылғымен жабдықталған. Newport класы бұрынғы LST-лардан үлкен және жылдам болды, сонымен қатар тікұшақтар мен кіші десанттық кемелерге сыймайтын танктерді, ауыр техниканы, инженерлік топтарды және жабдықтарды тасымалдауға қабілетті болды. LST-де төменгі танк палубасын негізгі палубамен байланыстыратын пандус және кеме ортасындағы тұраққа кіруге мүмкіндік беретін кең өткел бар. Кемелердің артқы бөлігіндегі қақпа арқылы десанттық техниканы тікелей суға түсіруге немесе жүк көліктік кемеге (LCU) немесе пирске түсіруге болады. Танк палубасының екі шетінде 9 метрлік айналатын платформа орнатылған, ол көліктерге кері қарай жылжусыз айналуға мүмкіндік береді. Newport класы 600 көлік, 1 800 тонна жүк тасымалдауға және 431 сарбазды тасымалдауға қабілетті. Кемелерде төрт десанттық техника мен персоналды тасымалдауға арналған қақпалар бар, сонымен қатар корпустың екі жағында төрт пантондық көпір бөліктерін орналастыруға болады. Tuscaloosa бастапқыда екі екілік мұнарада орналасқан төрт 50 калибрлі Mark 33 зеңбірегімен қаруландырылған. Кемеде 3 дюймдік зеңбіректерді басқаруға арналған екі Mk 63 отты ашу жүйесі (GCFS) орнатылған, бірақ олар 1977-1978 жылдары алынып тасталды. Сондай-ақ, кемеде SPS 10 жер бетін іздеу радары орнатылған. Кеменің артқы қақпасының үстінде тікұшақ алаңы орналасқан. Кеменің ең көп саны 213 адамды, оның ішінде 11 офицерді құрады.

Құрылыс және мансап

LST 1966 жылдың 15 шілдесінде екінші топтың соңғы кемесі ретінде тапсырылды. Кеменің қадасы 1968 жылдың 23 қарашасында Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы Ұлттық болат және кеме жасау компаниясы жасады. Алабама штатындағы қаланың атымен аталған "Тускалуза" 1969 жылдың 6 қыркүйегінде вице-адмирал Томас Ф. Конноллидің әйелінің демеушілігімен суға түсірілді. LST 1970 жылдың 24 қазанында қолданысқа берілді.

1970 жылдар

Тускалуза АҚШ Тынық мұхит флотына тағайындалды және жылдың қалған бөлігін АҚШ-тың батыс жағалауында әдеттегі міндеттерді орындауда өткізді. 1971 жылдың 18 мамырында LST Сан-Диегодан шығып, Батыс Тынық мұхитына (WestPac) Квонсет шатырларының бөліктерімен және танктерді тасымалдайтын жүк көлігімен (LVT) жүктелген күйі жолға шықты. Тускалуза 1 маусымда Окинаваға, Жапонияға келді және жүк түсіргеннен кейін Филиппиннің Субик шығанағы арқылы Оңтүстік Вьетнамның Дананг қаласына бағыт алды. Данангтан кеме АҚШ теңіз корпусының жабдықтарымен Сан-Диегоға оралды және әдеттегі операцияларға қайта кірісті. 1 қазанда Тускалуза 5-ші амфибиялық эскадрильямен (PHIBRON 5) бірге жеті айлық WestPac сапарына шықты. Жылдың қалған бөлігінде десант кемесі Филиппинде және Окинавада жаттығулар мен операцияларды жүргізді. Тускалуза теңізшілермен бірге жұмыс істеді, амфибиялық жаттығуларға қатысты және жылды Жапонияның Сасебо қаласында аяқтады. Тускалуза 1972 жылдың 4 қаңтарында Рюки аралдарына қарай жолға шықты, бірақ жапондық патрульдік кемемен соқтығысқандықтан кешікті. LST зақымдалмады және келесі күні Окинаваға бағыт алды, онда десант кемесі теңізшілерді алып, оларды Жапонияның Йокосука қаласына жеткізді. Кеме басына жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін 16 ақпанда Субик шығанағына жетіп, Филиппинге бет алды. Сол жерде генераторларды жүктеп, Оңтүстік Вьетнамның Вунг Тау қаласына жеткізіп берді. Тускалуза теңізшілер мен жабдықтарды тасымалдап, Филиппинге амфибиялық жаттығулар үшін қайтып оралғаннан кейін Жапонияға оралды. Жаттығулар аяқталғаннан кейін Тускалуза Мобайл және Денвермен бірге Вьетнам суларына бағыт алды, 6 сәуірде Тонкин шығанағындағы Янки станциясына жетті. LST 3 мамырға дейін станцияда тұрып, Субик шығанағына қарай жүзіп кетті. Кейіннен Тускалуза Вьетнамға оралып, Данангта да, Янки станциясында да мамыр айының соңына дейін жұмыс істеді. Осыдан кейін LST Таиландтағы төтенше жағдайларға қолдау көрсету үшін теңіз корпусының жабдықтарын және әскери-теңіз құрылыс батальонының құралдарын тасымалдау үшін жіберілді. Тускалуза 10 айлық сапарын аяқтап, АҚШ-қа оралды. Тускалуза 1973 жылдың ортасына дейін Калифорния жағалауында әдеттегі операцияларды жүргізді. 29 тамызда кеме Филиппиндегі қауымдарға жеткізу үшін Project Handclasp материалдарын алып, WestPac-қа аттанды. Кейіннен Тускалуза Филиппин теңіз күштерімен бірлесіп Пагаса II операциясына қатысып, жылдың қалған бөлігінде Субик шығанағынан Гонконг пен Каосиунг порттарына кірді. 1974 жыл Оңтүстік Кореяның теңіз күштерімен "Арқалай ұш" операциясы бойынша теңіз жаттығуларымен басталды және 1974 жылдың 11 ақпанында Перл-Харбор арқылы АҚШ-қа қайтып келді. Тускалузас кемесі 9 шілдеде Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы Тодд Пасифик кеме жасау зауытында күрделі жөндеуден өтті. 3 тамызда кемеден 11 адамнан тұратын құтқару және көмек тобы Моктобиге Липанды батып кетуден құтқаруға көмектесті. Тускалузаның өз жөндеулері мен күрделі жөндеулері аяқталғаннан кейін, LST 12 желтоқсанда флотқа қайта қосылды және 1975 жылға дейін әдеттегі операцияларды жалғастырды. Кеме 1 сәуірде ВестПакке Сан-Диегодан корейлік миналық кемелер мен Барбур округінің сүйемелдеуімен аттанды. Осы кезде Оңтүстік-Шығыс Азиядағы жағдай АҚШ үшін тез нашарлады. АҚШ қолдаған Оңтүстік Вьетнам мен Камбоджа үкіметтері әлсіреп, олардың әскерлері кері шегінді. Тускалуза 6 сәуірде Перл-Харборға келді және сол күні Рюки аралдарына қарай жүрді. 18 сәуірде Окинаваға келген LST экипажы жүк түсіріп, келесі күні Субик шығанағына толық жылдамдықпен бет алды. 21 сәуірде Субик шығанағына келген Тускалуза 280 теңізшіні ұшақ тасымалдағыш "Энтерпрайз", "Мидуэй" және "Хенкок" кемелеріне қайтара алмады, өйткені олар "Жеңіл жел" операциясына қатысуға жіберілді. Содан кейін Тускалуза "Жаңа өмір" операциясына тағайындалды, ол 26 бұрынғы Вьетнам Республикасы теңіз күштерінің кемесін Филиппинге дейін алып барды. Сапар барысында LST-нің қайта жабдықтаудағы күш-жігері Тускалузаға Құрметті бірлік мақтауын әкелді. Сонымен қатар, кемеден әртүрлі вьетнамдық кемелерді құтқару және жөндеуге жіберілді. Екі вьетнамдық кемені эвакуациялап, кеме қатынасына қауіп төндіретін ықтимал қауіптерді жою үшін Тускалузадан оқ ату арқылы батты. Сонымен қатар, төрт вьетнамдық кемені уақытша АҚШ теңіз күштері өз қолдарына алды және төрт офицердің басқаруына тапсырды. LST Вьетнам соғысы кезінде көрсеткен қызметі үшін төрт ұрыс жұлдызына ие болды. Субик шығанағынан Тускалуза Окинаваға бағыт алды және келгеннен кейін Тайланд шығанағына мүмкіндігінше жылдам жету үшін бұйрық алды, ол аймақтағы эвакуацияға қатысу үшін. Алайда, төрт күннен кейін кеме эвакуация аяқталғандықтан кері қайтуға бұйрық берілді. Содан кейін LST әдеттегі операцияларын жалғастырды және 1975 жылдың 17 қарашасында АҚШ-тың батыс жағалауына оралды. Кеме 1977 жылдың 29 наурызынан 17 қарашасына дейін ВестПакке тағы бір сапар жасады және 1978 жылдың 3 ақпанынан 10 желтоқсанына дейін Сан-Диегода күрделі жөндеуден өтті. Кеме 1979 жылы АҚШ-тың батыс жағалауындағы әдеттегі операцияларын жалғастырды.

Кейінгі қызмет

1989 жылдың желтоқсан айында "Тускалуза" кемесі Филиппинге 1-ші батальонның 3-ші теңіз жаяу әскерлер ротасының "Альфа" бөлімінен теңізшілермен, Филиппинде болған төңкеріс талпынысына жауап ретінде аттанды.

Пайдаланудан шығару және тағдыры

Тускалуза 1994 жылдың 18 ақпанында қызметтен шығарылды. Кеме сақтауға қойылды және 2008 жылдың 1 желтоқсанында Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды.