Кіріспе
Сигроув – Солтүстік Каролина штатының Рэндольф округіндегі қала. 2019 жылғы халық санауы бойынша халқы 285 адамды құрайды. Аймақ теміржолмен байланысқан кезде, теміржол қызметкерінің құрметіне осылай аталған. 2020 жылы Солтүстік Каролина штатының халқының орталығы Сигроувтың шығысында орналасқан. Бұл атау Сигроув қаласын ғана емес, сонымен қатар "Солтүстік Каролинаның қыш ыдыс тас жолы" (NC 705) бойындағы және жақын жердегі қыш өндіру дәстүрімен байланысты басқа да бірнеше елді мекендерді қамтиды. Сигроувта және оған жақын Эрект, Хэппи Холоу, Роббинс, Стар, Вестмур және Уайнот қалаларында 100-ден астам қыш құмыра жасау шеберханалары бар. Солтүстік Каролинаның керамика орталығы да Сигроувта орналасқан, ол 1998 жылдың 7 қарашасында ашылды және содан бері континенттің түкпір-түкпірінен және әлемнің әр тарапынан келушілерді қабылдап келеді.
Тарих
Сеагроувке аймақ арқылы темір жол салу жолын басқарған темір жол қызметкері Эдвин Г. Сеагревс есімі берілген. Жергілікті деректерге сәйкес, станцияға Сеагревс есімі бірауыздан бекітілген соң, қала атауы бір табельшінің орын жетпей, атының соңғы әрпін – "s" жойып жіберуінен туындаған. Сонымен қатар, ол суретші Сеагревстің есімін қате жазып, Сеагроув деп көрсеткен. Темір жол 1951 жылдың 31 желтоқсанына дейін Сеагроувке қызмет етті. Ескі теміржол депосы кейіннен керамика мұражайына айналдырылды.
Планк жолы
Планк жолының құрылысы 1849 жылы басталды. Планк жолы 208 километрге созылып, 2 метр ені, 2,4 метр қалыңдығы және 2,4 метр ұзындығы бар ағаш тақтайлардан салынған. Бұл жолмен аттылар, арбалар және дилижанстар жүріп өткен. Арба мен төрт жылқы үшін бір шақырымға бір цент төленген. Темір жол салынғаннан кейін жол ақысы түсіп, 1862 жылға қарай Планк жолының көп бөлігі қолданудан шығарылды. Қазіргі Солтүстік Каролина штатының 705 тас жолының кейбір бөліктері Планк жолының бойымен салынған.
Сейгроув мектебі
1911 жылы 3 сәуірде қауым мүшелерінің қаржыландыруымен мектеп құрылды. Мектеп 1918 жылы және 1926 жылы жаңа орынға көшірілді. 1934 жылы 24 наурызда мектеп өртеніп кетті, бірақ кейін қайта салынды. Кішкентай Сигроув мектебі 1970 жылдың күзіне дейін бастауыш мектептен жоғары мектепке дейінгі оқушыларды қабылдады. 1970 жылы жоғары сынып оқушылары жаңа Оңтүстік-Батыс Рэндолф жоғары мектебіне жіберілді. 1990 жылдың күзінде 6-шыдан 8-ші сыныпқа дейінгі Сигроув оқушылары Оңтүстік-Батыс Рэндолф орта мектебінде оқуын жалғастырды. Бүгінде бұл ғимарат Сигроув бастауыш мектебі деп аталады және тек балабақшадан 5-ші сыныпқа дейінгі оқушыларға арналған.
Керамика
Сейгровтың қыш құмыра жасау дәстүрі американдық революциядан бұрын, 18 ғасырға дейін жетеді. Сейгровтың алғашқы құмырашыларының көпшілігі шотланд-ирланд иммигранттары болды. Олар негізінен қолданысқа жарайтын, жылтырланған қыш ыдыстар жасады. Жергілікті саздың жоғары сапасы мен саудагерлер үшін көлік мүмкіндіктерінің болуы Сейгровты қыш құмыраларымен әйгілі етті. Өнеркәсіптік революция кезінде және қазіргі заманғы тағам дайындаудың дамуымен Сейгров қыш құмыраларының танымалдылығы төмендеді. Бір кезде виски құмыралары табысты табыс көзі болған, бірақ бұл сусын тыйым салынды. 20 ғасырдың басында қыш құмыра жасау өнеркәсібі құлдырауға ұшырады. 1915 жылы Рейли қаласынан келген Жак және Джулиана Бусбилер осы саланы жандандыруға тырысты. Бірнеше онжылдық бойы Бусбилер Сейгров құмырашылары JH Оуэн, Чарли Тиг және Бен Оуэнды Jugtown Pottery деген атпен Village Shop дүкенінде сату үшін арнайы өнімдер жасауға жалдады. Олар бұл дүкенді Нью-Йорк қаласының Гринвич Виллиджінде, кейіннен Сейгровтағы Jugtown дүкенінде ашты. 1920 жылдар шамасында жаңа нарық пайда болды, өйткені қыш құмыралары туристердің қызығушылығын тудырды. Туристер Пайнхерст, Саузерн Пайнс немесе Флоридаға бара жатқанда арзан сувенирлер сатып алу үшін осы жерден өтіп жататын. Жаңа туристік индустрия пайдалы ыдыстардан әдемі әшекейлік бұйымдарға қарай жалпы өзгерісті білдірді. 1950-1970 жылдар аралығында тас жолдың магистральдық жолға алмастырылуына байланысты тағы бір құлдырау болды, бірақ дәстүрлі қыш құмыраларына қызығушылық қайта жанданды. 1982 жылы жергілікті құмырашылар тобы Солтүстік Каролинаның дәстүрлі қыш құмыра мұражайын құрды және ежелгі бұршақ консервілеу зауытында жыл сайын Алғыс айту күніне дейінгі демалыс күндері өткізілетін Сейгров қыш құмыра фестивалін ұйымдастырды. Коул, Ауман, Оуэн, Тиг және Олбрайт отбасылары Сейгровтағы сегізінші және тоғызыншы буын құмырашылары болып табылады және олар осы дәстүрді жалғастыруда. Ең көне, тарихи қыш құмыра орнының бірі 1895 жылы құрылған "Original" Owens Pottery және 1921 жылы құрылған Jugtown Pottery әлі де жұмыс істеп тұр. 1999 жылы Jugtown Pottery тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді.
Пинто бұршағы
Сеагроув азық-түлік өнімдерін өндіруде ұзақ тарихқа ие, және 1950 жылдары Айви Б. Лак, Альфред Спенсер және Х. Клей Преснелл құрған Mountain View Cannery зауытының орны болды. Спенсер мен Преснелл Лакқа зауытты сатқаннан кейін, ол Лакс деп атала бастады. Лакс пинто бұршағы және басқа консервіленген көкөністер мен азық-түлік өнімдерін шығарды, сондай-ақ көптеген Сеагроув отбасыларын жұмыспен қамтыды. American Home Products, кейін Conagra Foods және Arizona Canning Company компаниялары сатып алғаннан кейін, Лакс зауыты 2002 жылы жабылды. Қазіргі уақытта зауыт қалалық полиция бөлімшесі ретінде пайдаланылады, сонымен қатар әр қараша айында "Сеагроув гончарларының мерекесі" және басқа да жергілікті шаралар өткізіледі.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,7 шаршы миль (2 км²) құрайды, оның 0,7 шаршы миль (2 км²) құрлық және 1,37% су алабын құрайды. Солтүстік Каролина штатының халқының орталығы Сигроувтен шамамен екі миль шығысқа қарай орналасқан.
Экономика
Жыл сайын мыңдаған туристер Сигроувке аймақтың қыш өнімдерін көру үшін келеді. Сигроув экономикасы қыш өнімдерін сатып алушылардан түсетін туристік кірістерге негізделген.
Демография
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 246 адам, 109 шаруашылық және 69 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 119 тұрғын үй құрады, орташа тығыздық – (мәлімет жоқ). Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 95,12% ақ нәсілді, 1,22% афроамерикалық, 0,81% американдық үндістер, 2,85% – басқа ұлттардан. Кез келген нәсілге жататын халықтың 3,25% -ы испан немесе латын американдықтарын құрады. 109 шаруашылықтың 23,9% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 49,5% -ы бірге тұратын жұбайлар, 9,2% -ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 35,8% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 32,1% жеке адамдардан тұрды, ал 12,8% -ы 65 жастан асқан жалғыз тұратын адамдарды құрады. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,26, ал отбасының орташа мүше саны 2,83 болды. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 20,7% -ы 18 жасқа дейінгілер, 10,6% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 25,6% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 24,0% -ы 45-64 жас аралығындағылар, ал 19,1% -ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 41 жасқа тең. Әр 100 әйелге 90,7 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 87,5 еркек келді. Шаруашылықтың орташа табысы 31 250 доллар, ал отбасының орташа табысы 40 750 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 25 625 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 19 327 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 15 824 долларға тең. Отбасылардың 9,0% және халықтың 9,0% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 13,3% және 65 жастан асқандардың ешқайсысы жоқ.