X-диапазонды импульстік Доплерлік әскери ұшақ радары

Кіріспе

X-диапазонды импульстік доплерлік әскери ұшақ радары

AN/AWG 9 және AN/APG 71 радарлары – F-14 Tomcat ұшағында қолданылатын, кез келген ауа райында жұмыс істейтін, көп режимді X-диапазонды импульстік доплерлік радар жүйелері, сондай-ақ TA-3B ұшағында сынақтан өткен. Бұл ұзақ қашықтықтағы әуеден әуеге арналған жүйе, ол сканерлеу режимін пайдалана отырып, бірнеше AIM-54 Phoenix немесе AIM-120 AMRAAM зымырандарын бір мезгілде басқара алады. AWG 9 аналогтық компьютерді пайдаланады, ал APG 71 – цифрлық компьютерді пайдаланатын жаңартылған нұсқасы. AWG 9 және APG 71 екі радарды да Hughes Aircraft Company компаниясының Лос-Анджелестегі Radar Systems Group бөлімшесі жобалап және өндірген; кейіннен мердігерлік қолдауды Raytheon компаниясы өз мойнына алды. AWG 9 бастапқыда жойылған Navy F-111B бағдарламасы үшін жасалған. AN/AWG 9 бірнеше әуеден әуеге режимдерді ұсынады: ұзақ қашықтықтағы үздіксіз толқындық радармен жылдамдық іздеу, қысқа қашықтықта іздеу кезінде қашықтықты анықтау және 24 әуе нысанасын қадағалау мүмкіндігі бар, олардың 18-ін кабина дисплейлерінде көрсету және бір уақытта 6-ына қарсы зымырандарды ұшыру. Бұл функция бастапқыда "Томкат" ұшағына бомбалаушылардың қатарын ұзақ қашықтықтан түсіруге мүмкіндік беру үшін әзірленген.

AN/AWG-9

AWG 9 – «флот қорғанысы истребителі» деп аталатын ұшақтарды құруға бағытталған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірқатар бағдарламаларының нәтижесі болды: өте ұзақ қашықтықтағы радарлармен және зымырандармен жабдықталған, ұшақ тасымалдағыш кемелерден қашықта жаудың ұшақ топтарымен күресе алатын ұшақ. Олардың алғашқы талпынысы F6D Missileer болды, ол Westinghouse компаниясының AN/APQ 81 импульстік допплерлік радары мен Bendix AAM N 10 Eagle зымыранын біріктірді. Missileer салыстырмалы түрде қарапайым ұшақ болды, және жоспарлаушылар оның зымырандарды іске қосқаннан кейін аман қалу мүмкіндігіне күмән келтірген соң, жоба тоқтатылды және Әскери-теңіз күштері жоғары өнімділікке ие баламаларды іздеуге кірісті. Сол кезде АҚШ Әуе күштері де ұқсас ұзақ қашықтықтық жойғыш жобасымен айналысып жатты, ол XF 108 Rapier болды. Rapier Missileer-ден әлдеқайда жақсы көрсеткіштерге ие болды, бірақ оның Hughes компаниясынан шыққан AIM 47 Falcon және AN/ASG 18 радарлары Әскери-теңіз күштерінің әріптестерінен сәл кем дамыған еді. Жүйенің барлығы өте қымбатқа түсті, сондықтан Rapier жобасы тоқтатылып, оның орнына Lockheed A 12 барлау ұшағынан бейімделген Lockheed YF 12 пайда болды. Бұл жоба да тоқтатылды, себебі стратегиялық қауіп бомбалаушылардан баллистикалық ракеталарға ауысты. Әскери-теңіз күштері үшін жағдай басқаша болды, онда қауіптің көзі адам басқаратын ұшақтар мен жаңадан пайда болған кемеге қарсы зымырандар болып қала берді. Hughes AN/ASG 18 және AIM 47-ні Әскери-теңіз күштері үшін сәл өзгертілген түрінде бейімдеуге болатынын ұсынды, бұл олардың іздеу қабілетін арттырып, радар антеннасының мөлшерін ұшақ тасымалдағыштарға қолайлырақ деңгейге дейін төмендетуге мүмкіндік берді. Нәтижесінде AN/AWG 9 радары мен Phoenix зымыраны пайда болды. Бұл үшін қолайлы ұшақ корпусы қажет болды, бұл Әскери-теңіз күштерінің F 111B бағдарламасына қатысуына әкелді. Радар және зымыран жүйелері жетіле бастағанмен (осы уақытқа дейін он жылға жуық уақыт өткен соң), F 111B едәуір ауыр болып шықты және өнімділігі шектеулі болды, әсіресе қозғалтқыш істен шыққан жағдайларда. Сонымен қатар, Вьетнамдағы нақты шайқастар барлық зымырандық ұшақтар идеясының тиімді еместігін көрсетті, ал кез келген ұшақ дизайны қарумен шайқасуға қабілетті болуы керек еді, бірақ F 111 мұндай шайқасқа жарамсыз болды. Бұл F 111-дің тактикалық бомбалаушы және ұрыс ұшағы ретінде жасалғандығын ескерсек, таңқаларлық емес. Көп жылдық дамудан және Конгресспен келіссөздер жүргізуден кейін, Әскери-теңіз күштері өз қажеттіліктеріне қатай жасалған жаңа ұшақтың дамуын бастады. Жаңа ұшақ F 14 ретінде пайда болды, ол бастапқыда F 111B үшін жоспарланған AWG 9 / AIM 54 жиынтығымен жабдықталды. F 14-те AWG 9 өте қабілетті, ал оның допплерлік жүйесі төмен қарап, нысананы түсіруге мүмкіндік береді. Hughes Әскери-теңіз күштері үшін шамамен 600 F 14A/B ұшағын және Иран Әуе күштері үшін тағы 80 ұшақты жабдықтауға жететін AWG 9 жүйелері мен қосалқы бөлшектерді жеткізді. Әскери-теңіз күштерінің барлық жүйелері қолданыстан шығарылды, ал Иранның кейбір жүйелері әлі де қолданыста.

The AWG 9 was the result of a series of United States Navy programs to build what was known as a "fleet defense fighter": an aircraft armed with extremely long range radars and missiles that would be able to engage formations of enemy aircraft well away from aircraft carriers. Their first attempt was the F6D Missileer, which combined Westinghouse's AN/APQ 81 pulse doppler radar with the Bendix AAM N 10 Eagle missile. The Missileer was a relatively simple aircraft, and when planners expressed doubts about its ability to survive after firing its missiles, the Missileer was canceled and the Navy started looking for higher performance alternatives. At the same time, the U. S. Air Force had been working on a similar long range interceptor project of their own, the XF 108 Rapier. The Rapier had much better performance than the Missileer, although its AIM 47 Falcon and AN/ASG 18 radar, both from Hughes, were somewhat less advanced than their Navy counterparts. The entire system was also very expensive, and the Rapier was canceled, replaced by the hopefully less expensive Lockheed YF 12 adapted from the Lockheed A 12 spy plane. This project was also canceled as the strategic threat moved from bombers to ICBMs. The same was not true for the Navy, where the threat remained manned aircraft and early anti ship missiles. Hughes suggested that the AN/ASG 18 and AIM 47 could be adapted for the Navy in slightly modified form, adding additional tracking capability while reducing the size of the radar antenna to a size more suitable for carrier aircraft. The result was the AN/AWG 9 radar and Phoenix missile. All that was needed was a suitable airframe, which led to the Navy's involvement in the F 111B program. Although the radar and missile systems started to mature (after the better part of a decade at this point) the F 111B proved to be considerably overweight and had marginal performance, especially in engine out situations. At the same time, real world combat over Vietnam was proving that the idea of the all missile fighter was simply not viable, and any fighter design would have to be able to dogfight with guns, which the F 111 was simply not suited to. This should not be surprising given the F 111's genesis as a tactical bomber and interdictor. After many years in development and arguing with Congress, the Navy finally started development of a new aircraft specifically tailored to their needs. The new aircraft emerged as the F 14, armed with the same AWG 9/AIM 54 outfit originally intended for the F 111B. On the F 14, the AWG 9 is capable, and its doppler system allows it to have look down, shoot down capabilities. Hughes delivered enough AWG 9 systems and spares to equip approximately 600 F 14A/B aircraft for the Navy, and an additional 80 aircraft for the Iranian Air Force. All of the Navy systems have been retired; some of Iranian systems are still in service.

AN/APG-71

APG 71 – F-14D-де пайдалану үшін AWG 9-дың 1980-ші жылдардағы жаңартылған нұсқасы. Ол F-15E Strike Eagle-де қолданылатын APG 70 радары үшін әзірленген технологиялар мен ортақ модульдерді қамтиды, бұл (цифрлық) өңдеу жылдамдығын, режимдерге бейімделуді, кедергілерді жоюды және анықтау қашықтығын едәуір арттырады. Жүйе төмен жақтаулы антеннаны, жақтауды жоюға арналған қорғау каналын және моноимпульстік бұрыш қадағалауын қамтиды; олардың барлығы радарды бұзуға төзімді етуге бағытталған. Жүйенің өзі 460 миль (740 км) қашықтыққа жұмыс істей алады, бірақ антеннаның конструкциясы оны 230 миль (370 км) қашықтықпен шектейді. Деректер байланысы арқылы алынған деректерді пайдалану екі немесе одан көп F-14D-ге жүйені максималды қашықтықта пайдалануға мүмкіндік береді. Hughes F-14D бағдарламасы шығындарды қысқарту мақсатымен тоқтатылғанға дейін, өндірілген немесе жаңартылған барлық 55 F-14D-ні жабдықтауға жеткілікті APG 71 радарларын және қосалқы бөлшектерін жеткізді. F-14 АҚШ Әскери-теңіз күштері қызметінен 2006 жылдың 22 қыркүйегінде ресми түрде алынды, ал соңғы ұшу 2006 жылдың 4 қазанында орындалды.