Джеймс Де Ланси: Нью-Йорк саяхатшысы және саяси қайраткері
James De Lancey
Джеймс Де Ланси: Нью-Йорк провинциясының бас судьясы, лейтенант-губернаторы және губернатор міндетін атқарушысы. Өмірбаяны, отбасы және саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Джеймс Де Ланси (27 қараша 1703 – 30 шілде 1760) Нью-Йорк провинциясының бас судьясы, вице-губернаторы және уақытша колониялық губернаторы болып қызмет еткен.
American politician
James De Lancey (November 27, 1703 – July 30, 1760) served as chief justice, lieutenant governor, and acting colonial governor of the Province of New York.
Ерте өмір және білім
Де Ланси 1703 жылғы 27 қарашада Нью-Йорк қаласында Этьен де Ланси мен Стефанус Ван Кортландттың қызы Аннның тұңғыш ұлы ретінде дүниеге келді. Оның інісі Оливер Де Ланси Американдық Тәуелсіздік соғысындағы сенімді жолбасшы офицері болды, 1776 жылы Штатен аралында генерал Хоуға қосылып, Нью-Йорк штатынан 1500 еріктілерден тұратын үш батальондық Де Ланси бригадасын құрып, жабдықтады. Оның әпкесі Сюзанна Деланси адмирал сэр Питер Уорреннің әйелі болды, ал тағы бір әпкесі Энн Деланси Нью-Йорк Бас Ассамблеясының мүшесі Джон Уоттстың жұбайы болды. Джеймс білімін Англияда алып, Кеймбридждегі Корпус Кристи колледжінде оқыды, онда болашақ Кентерберий архиепискобы Томас Херринг оған жетекшілік етті, содан кейін Лондонның Ішкі ғибадатханасында заңды оқыды. 1725 жылы адвокаттыққа қабылданғаннан кейін, ол Нью-Йоркке оралып, заңгерлікпен айналысып, саясатқа қатысты.
De Lancey was born in New York City on November 27, 1703, the first son of Étienne de Lancy and Anne, a daughter of Stephanus Van Cortlandt. His brother, Oliver De Lancey, became a senior Loyalist officer in the American War of Independence, joining General Howe on Staten Island in 1776, and raising and equipping De Lancey's Brigade, three battalions of 1,500 Loyalist volunteers from New York State. His sister Susannah Delancey became the wife of Admiral Sir Peter Warren, and another sister, Anne DeLancey, became the wife of John Watts, member of the New York General Assembly. James went to England for his schooling, and to Corpus Christi College, Cambridge, where he was tutored by future Archbishop of Canterbury Thomas Herring, before studying law at the Inner Temple, London. Having been admitted to the bar in 1725, he returned to New York to practice law and enter politics.
Мансап
Сондай-ақ 1729 жылы Де Ланси Нью-Йорк Ассамблеясының мүшесі болды, ал 1731 жылы Нью-Йорк Жоғарғы Сотының екінші судьясы болып тағайындалды. 1730 жылы Де Ланси Нью-Йорк қаласы үшін жаңа жарғыны жасау үшін комиссияны басқаруға таңдалды. 1732 жылы Нью-Йорк Ассамблеясы бекіткен "Монтгомери Хартиясы" көбінесе Джеймс Де Лансидің еңбегінің нәтижесі болды, ол өз қызметі үшін Қаланың бостандығы медалімен марапатталды. 1730 жылы Де Ланси сондай-ақ Губернатор кеңесіне тағайындалды.
Also in 1729, De Lancey was made a member of the New York Assembly, and in 1731 was appointed as second justice of the Supreme Court of New York. In 1730, De Lancey was chosen to lead a commission to frame a new charter for the City of New York. Passed into law in 1732 by the New York Assembly, "the Montgomerie Charter," was principally the work of James De Lancey, who, for his services, was presented with the Freedom of the City Medal. Also in 1730, De Lancey was appointed to the Governor's Council.
Косби Ван Дамға қарсы 1733
Нью-Йорк пен Нью-Джерсидің корольдік губернаторы Джон Монтгомери 1731 жылдың шілдесінде қайтыс болғанда, Кеңес президенті Рип Ван Дам Нью-Йоркте әрекеттегі губернатор болып сайланды, ал Нью-Джерси провинциялық кеңесінің президенті Льюис Моррис Нью-Джерсидегі міндеттерді уақытша өз мойнына алды. Уильям Косби 1732 жылдың 13 қаңтарында генерал-капитан және губернатор болып тағайындалды және он үш айдан кейін Нью-Йоркке келді. Косби Ван Дамнан уақытша губернатор ретінде алған жалақысын қайтаруды талап етті. Жоғары сот судьялары Фредерик Филипс пен Де Ланси, олардың біріккен дауысы соттың көпшілігін құраса, өз жағына шешім шығаратынына сенімді болғандықтан, сотқа шақыру арқылы сот процесін бастады, қазылар алқасымен сотталудан қашу үшін. Льюис Моррис 1715 жылдан бері Нью-Йорктің бас судьясы қызметін атқарды. Косби істі жеңіп алғанымен, Льюис қарсылық білдіретін жеке пікір жазды, ол көпшілікке тарату үшін басылды. Косби Морристі қызметтен шеттету арқылы жауап берді. Сот салыстырмалы түрде тәжірибесіз Джон Чемберсті тағайындады, бірақ ол әділ қазылар алқасын құру үшін қазылар тізімін сәтті шағымдады. Осы уақытта Зенгердің жақтастары белгілі адвокат Эндрю Гамильтонмен байланысқа түсті, ол істі тегін алып, қорғауға келісті. Гамильтон Филадельфиядан болғандықтан, Нью-Йорк судьяларының ықпалынан тыс болды. Де Ланси қазылар алқасына Зенгердің сол мақалаларды басып шығарғанын анықтауды тапсырды, олар анық түрде қарапайымдыққа қарсы болды. Гамильтон қазылар алқасына тікелей үндеді, олар ертеде АҚШ-та қазылардың шешімімен соттан босатылған алғашқы мысал ретінде кінәлі емес деп шешім шығарды. Зенгер ісі Америкада еркін баспасөз құруға әкелген маңызды отарлық іс ретінде танылды. 1744 жылы, Джордж Клинтон Нью-Йорк губернаторы лауазымына келгеннен бір жыл өткен соң, Де Ланси Нью-Йорктің бас судьясы болып тағайындалды және көптеген адамдар оның қолдауына сүйеніп, лауазымда қалуы мен жалақысына ие болды. Сол жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
When Royal Governor of New York and New Jersey John Montgomerie died in July 1731, Council President Rip Van Dam was elected acting governor in New York, and Lewis Morris, President of the New Jersey Provincial Council took over the duties temporarily in New Jersey. William Cosby was appointed Captain General & Governor on January 13, 1732, and arrived in New York thirteen months later. Cosby demanded that Van Dam turn over the salary he had received as interim Acting Governor. Confident that Justices Frederick Philipse and De Lancey, who together constituted a majority of the Supreme Court of Judicature, would rule in his favor, he brought suit as a bill in equity in order to avoid a jury trial. Lewis Morris had served as Chief Justice of New York since 1715. Although Cosby won the case, Lewis wrote a minority dissent, which was printed for public distribution. Cosby retaliated by removing Morris from office. The court appointed the relatively inexperienced John Chambers, who nonetheless successfully challenged the list of jurors to ensure a non biased panel. Meanwhile, supporters of Zenger contacted noted the lawyer Andrew Hamilton, who volunteered to take the case pro bono. As Hamilton was from Philadelphia, he was outside the reach of influence of the New York judges. De Lancey instructed the jury that it needed only to decide if Zenger printed the articles, which appeared clearly libelous. Hamilton argued his case directly to the jury which shortly returned a verdict of not guilty inan early instance of jury nullification in the United States. The Zenger trial is recognized as a landmark colonial case that eventually led to the establishment of a free press in America. In 1744, one year into George Clinton's position as Governor of New York, De Lancey was granted a commission as New York's chief justice and became a dominant political force, with many relying on his support for their continued time in office and salary. In the same year, he was elected a member of the American Philosophical Society.
Вице-губернатор
1746 жылы губернатор Клинтон мен Нью-Йорк Ассамблеясы арасында губернатордың жалақысына байланысты дау туындады. Бас судья Де Ланси осы дау барысында заң шығарушы органның позициясын қолдады, соның салдарынан губернатор Клинтонның ашуын қоздырды. Клинтон кейіннен король Георг II-нің (1747 жылғы 27 қазанда) Де Лансиді Нью-Йорк штабының лейтенант-губернаторы етіп тағайындайтын комиссиясын мойындаудан бас тартты. Клинтон Де Лансидің лейтенант-губернатор ретіндегі қызметін 1753 жылдың қазанына дейін тоқтатты. Француз және үндістер соғысы басталған кезде лейтенант-губернатор Де Ланси 1754 жылдың маусым айында Нью-Йорктің Албани қаласында (Албани конгресі) французға қарсы ортақ қорғаныс мақсатында үндістермен одақ құру үшін отаршыл делегаттардың съезін шақырып, оған төрағалық етті. 1754 жылдың қазан айында лейтенант-губернатор Де Ланси Король колледжін (қазіргі Колумбия университеті) құруға рұқсат берді. 1755 жылдың шілдесінде лейтенант-губернатор Де Ланси Вирджиния штатының Александрия қаласында генерал Брэддокпен французға қарсы қорғаныс мәселелерін үйлестіру үшін колониялар губернаторларының кеңесіне қатысты. 1755 жылдың қыркүйегінде сэр Чарльз Харди Лондоннан келді, Нью-Йорк губернаторының міндеттерін атқарып, лейтенант-губернатор Де Лансиді бас судья лауазымына қайтарды. Хардидің губернаторлық мерзімі 1757 жылдың шілдесінде аяқталды, ол Харди Луисбургке, Нова-Шотландияға әскери экспедицияға басшылық етіп, Де Лансиді тағы да провинцияның де-факто билеушісі етіп қалдырды, ол өліміне дейін осы лауазымда қалды.
In 1746 a dispute arose between Governor Clinton and the New York Assembly regarding the governor's salary. Chief Justice De Lancey supported the legislature's position in the controversy and thus incurred the enmity of Governor Clinton, who subsequently refused to acknowledge a commission from King George II (dated October 27, 1747) which appointed De Lancey as Lieutenant Governor of New York. Clinton withheld De Lancey's commission as lieutenant governor until October 1753. With the advent of the French and Indian War, Lieutenant Governor De Lancey convened and presided over a congress of colonial delegates held in Albany, New York, in June 1754 (Albany Congress), for the purpose of establishing an alliance with the Indians for the common defense against the French. In October 1754, Lieutenant Governor De Lancey granted a charter for the creation of King's College (now Columbia University). In July 1755, Lt. Gov. De Lancey attended a council of governors of the colonies, held at Alexandria, Virginia, to coordinate defense matters with General Braddock against the French. In September 1755, Sir Charles Hardy arrived from London, assumed the functions of Governor of New York, and thus returned Lieutenant Governor De Lancey to his role as Chief Justice. Hardy's tenure as governor came to an end in July 1757, when Hardy took command of a military expedition to Louisbourg, Nova Scotia, and once again left De Lancey the de facto ruler of the province, which he remained until his death.
Отбасы
1729 жылы Джеймс Де Ланси Нью-Йорк қаласының бұрынғы мэрі Калеб Хиткоттың қызы Энн Хиткотты Троица шіркеуінде үйленді. Олардың балалары: капитан Джеймс Де Ланси (1732–1800), ол отбасының құрғақ тауарлар бизнесін басқарды және Нью-Йорк провинциялық саясатында белсенділік танытты. Анна Де Ланси тарихшы Томас Джонсқа үйленді. Сюзанна Де Ланси тұрмысқа шықпады, бірақ пастор Блэклич Бьюрит пен Марта Уэллстің қызы Сюзанна Бьюритті тәрбиеледі. Де Ланси 1760 жылдың 30 шілдесінде Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
In 1729, James De Lancey married Anne Heathcote, daughter of Caleb Heathcote, a former mayor of New York City, at Trinity Church. Their children:
Captain James De Lancey (1732–1800), who took over the family dry goods business and was active in New York provincial politics. Anna De Lancey, who married Thomas Jones (historian). Susannah De Lancey, who died unmarried but raised Susannah Burritt, the daughter of the Rev. Blackleach Burritt and Martha Welles. De Lancey died on July 30, 1760, in New York City.
Мұра
Нью-Йорк қаласының Төменгі Шығыс жағындағы Деланси көшесі оның құрметіне берілген.
Delancey Street, on New York City's Lower East Side, was named in his honor.