Бірінші Әскери-теңіз авиациялық қанаты: тарихы мен операциялары
1st Marine Aircraft Wing
1-ші Әскери-әуе шабуылы қанаты – АҚШ Теңіз корпусының авиациялық бөлімшесі. Жапонияда орналасқан, ІІІ экспедициялық күштер тобының құрамында. Соғыстардағы қатысуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1-ші теңіз авиациялық қанаты – АҚШ Теңіз жауынгерлері корпусының авиациялық бөлімшесі, III теңіз экспедициялық күшінің авиациялық ұрыс құралы ретінде қызмет етеді. Қанатының штаб-пәтері Жапонияның Окинава аралындағы Фостер лагерінде орналасқан. 1940 жылы құрылған қанат Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы және Вьетнам соғысындағы қаһарлы жауынгерлік операцияларға қатысқан.
The 1st Marine Aircraft Wing is an aviation unit of the United States Marine Corps that serves as the Aviation Combat Element of the III Marine Expeditionary Force. The wing is headquartered at Camp Foster on the island of Okinawa, Japan. Activated in 1940, the wing has seen heavy combat operations during World War II, the Korean War, and the Vietnam War.
Миссия
Флоттың теңіз әскерлерін қолдау үшін әуе операцияларын жүргізу, оның ішінде шабуылдық әуе қолдауы, әуе шабуылына қарсы күрес, шабуылды қолдау, әуедегі барлау, соның ішінде белсенді және пассивті электрондық қарсы шаралар (ECM), және ұшақтар мен зымырандарды басқару. Қосымша функция ретінде, қанат Флот командирінің нұсқауы бойынша Теңіз авиациясының құрамдас бөлігі ретінде Теңіз күштерінің басқа да функцияларын орындауға қатысуы мүмкін.
Conduct air operations in support of the Fleet Marine Forces to include offensive air support, antiair warfare, assault support, aerial reconnaissance including active and passive electronic countermeasures (ECM), and control of aircraft and missiles. As a collateral function, the Wing may participate as an integral component of Naval Aviation in the execution of such other Navy functions as the Fleet Commander may direct.
Корей соғысы
Корея соғысының басында, теңіз жауынгерлерінің алғашқы орналасуы 1950 жылғы 7 шілдеде құрылған уақытша бригада болды — 1-ші уақытша теңіз жауынгерлері бригадасы, ол 1-ші теңіз жауынгерлері дивизиясы мен 1-ші теңіз жауынгерлері авиациялық тобынан (1st MAW) құрылды. Оның негізгі құрамында екі бөлімше болды — 5-ші теңіз жауынгерлері полкінен жасақтық ұрыс тобы және 33-ші теңіз жауынгерлері авиациялық тобы (MAG 33). Олардың міндеті — теңіз жауынгерлерінің жердегі күштеріне жақыннан әуе қолдау көрсету, жабдықтау және медициналық эвакуация жүргізу болды. 1952 жылғы маусымның соңында 1-ші MAW-дан 75 ұшақ Суйхо бөгетіне шабуылға қатысты, бұл шабуылдар Солтүстік Кореядағы гидроэлектр станцияларын жоюға бағытталған еді. Топтың штаб бастығы Франк Швабл 1952 жылғы шілдеде атып түсірілді және тұтқын ретінде бактериялық соғысқа қатысқанын мойындады. Кейіннен ол барлық айыптардан ақталды, бірақ оның ісі әскери тұтқындардың дайындығы мен олардан күтілетін талаптарды қайта қарауға себеп болды. Соғыс барысында екі 1-ші MAW авиациялық тобы, MAG 33 және MAG 12, сондай-ақ 1-ші зениттік артиллериялық пушка батальоны қызмет етті. Авиациялық топ 127 496 рейс орындады, оның 40 000-нан астамы жақыннан әуе қолдауы болды, ал теңіз жауынгерлерінің тікұшақтары 9 800-ден астам жараланған әскери қызметшіні эвакуациялады.
At the beginning of the Korean War, the initial deployment of Marines was a provisional brigade activated on 7 July 1950 — the 1st Provisional Marine Brigade — formed from the 1st Marine Division and the 1st Marine Aircraft Wing. Its core consisted of two units — a regimental combat team from the 5th Marine Regiment and Marine Aircraft Group 33 (MAG 33). Their job was to provide close air support, resupply, and Medevac for Marine ground forces. In late June 1952, 75 aircraft from 1st MAW participated in the attack on the Sui ho Dam which were strikes aimed at the hydroelectric plants in North Korea. The Wing's Chief of Staff Frank Schwable was shot down in July 1952 and while a prisoner of war confessed to having participated in germ warfare. He was eventually cleared of all charges, but his case prompted a review of training and expectations of prisoners of war. Two 1st MAW aircraft groups, MAG 33 and MAG 12, and the 1st Antiaircraft Artillery Gun Battalion served during the course of the war. The wing flew 127,496 sorties of which over 40,000 were close air support and Marine helicopters evacuated more than 9,800 wounded personnel
Тайвань
1963 жылдың 6 наурызынан 30 сәуіріне дейін Окинавадан Пингтун әуе базасына 1-ші теңіз авиациялық қанатының ВМФ 114, ВМА 542 және ВМФ 235 әскери-әуе күштері орналастырылды. Олар Тайвань Республикасының әуе күштерімен бірге "КӨК БҮРКІТ" жаттығуына қатысты. Тайваньда осы бөлімшелер АҚШ Тайвань қорғаныс командованиесінің бақылауында болды.
From 6 March – 30 April 1963. The VMF 114, VMA 542 and VMF 235 of the 1st Marine Aircraft Wing from Okinawa deployed to Pingtung Air Base, Taiwan and with ROC Air Force participated in "BLUE EAGLE" exercise. While on Taiwan these units were under the control of United States Taiwan Defense Command.
Вьетнам
1962 жылдың сәуірінен бастап, HMM 362 тікұшағы Меконг дельтасына Сок Транг әуежайында операцияларды құру үшін ұшқаннан бастап, 1975 жылдың сәуіріне дейін HMM 164 тікұшақтары Сайгон, АҚШ елшілігінен соңғы американдықтарды эвакуациялағанға дейін. Бастапқы миссиялар Оңтүстік Вьетнамға логистикалық қолдау көрсету үшін теңізшілердің тікұшақтарын қамтыды, бірақ американдық әскердің соғысқа араласуы күшейгенде, 1-ші MAW ұшқыштары мен экипаждары теңізшілердің жауынгерлік бөлімдеріне жақыннан әуе қолдау көрсетудегі дәстүрлі рөлін орындауға шақырылды, осы рөл тез кеңейді. Теңізшілер CH 34, кейін CH 46 және CH 53 тікұшақтарында ұшып, жаудың күдікті шоғырлану орындарына жақын жерге теңізшілерді тасымалдады, сондай-ақ жауынгерлік қақтығыстардан кейін жараланғандарды эвакуациялады. Тікұшақтар, қону-қону жолақтары бар жерлерде C-130 көлігімен бірге, алыс орналасқан бекіністердегі теңізшілерді қайта жабдықтау үшін де пайдаланылды. Басқа теңізшілер UH-1E Huey және AH-1 Cobra тікұшақтарын ұшырды. Бұл тікұшақтардың көпшілігі шабуылдық әуе операцияларын бақылау және қарулы күзетуді қамтамасыз етті. Американдық әскерлерді жинақтау нәтижесінде теңізшілер корпусының шабуылдық және жойғыш ұшақтары, соның ішінде Douglas A-4 және McDonnell F4B, сондай-ақ техникалық қызмет көрсету, қару-жарақ және басқа да қолдау персоналы орналастырылды.
From April 1962, when HMM 362 flew into the Mekong Delta to set up operations at the Sóc Trăng Airfield, through April 1975, when helicopters of HMM 164 evacuated the last Americans from the US Embassy, Saigon. While early missions involved Marine helicopters providing logistical support for South Vietnam, this role quickly expanded when 1st MAW pilots and crewmen were called upon to perform their traditional role of providing close air support for Marine combat units as American involvement in the war escalated. Helicopters played an extensive role in air operations in Vietnam, as Marine pilots flew CH 34s and later CH 46s and CH 53s to transport Marines into landing zones near suspected enemy concentrations, and to evacuate the wounded following combat engagements. Helicopters, supplemented by C 130 transports where there were landing strips, were also used to re supply Marines in the field at remote outposts. Other Marine pilots flew UH 1E Hueys and AH 1 Cobras. Many of these choppers provided reconnaissance and armed air cover for combat air operations. The buildup of American troops resulted in the deployment of the Marine Corps' attack and fighter aircraft including the Douglas A 4 and the McDonnell F4B, as well as the maintenance, ordnance, and other support personnel necessary.
Терроризмге қарсы жаһандық соғыс
HMH 463 2009 жылы Ауғанстандағы «Тұрақты Азаттық» операциясының миссиясын қолдау үшін жөнелтілді.
HMH 463 has deployed to support the Operation Enduring Freedom Mission in Afghanistan in 2009.