Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Яков де Бо или Яков Ле-Бо (өлді 7 шілде 1383) – 1374 жылдан 1383 жылға дейін Константинопольдің латын императоры. Ол императорлық аумақтарды басқарған соңғы латын императоры болды. Яков Бо ақсүйек Бо әулетіне жатады, атап айтқанда Неаполь Корольдігінде орналасқан тармағына. Ол Андрия герцогы Франциск пен Таранто князі Филипп I және оның екінші әйелі, Ахея ханшайымы Екатерина II-нің қызы Маргареттің ұлы болды. Оның анасының ағасы – Таранто князі Филипп II. 1373 жылы баласыз Филипп өзінің немере інісін жалпы мұрагері деп жариялады. Осылайша ол Неаполь Корольдігіндегі Таранто княздығын, Грекиядағы Ахея княздығын, сондай-ақ Латын империясына талап ету құқығын мұраға алды. 1374 жылы Таранто князі Филипп II қайтыс болғаннан кейін Ахея княздығының көптеген барондары Неаполь королевасы Иоанна I-ді оның мұрагері деп мойындады. Ол өз кезегінде Франциск пен Яков Боның барлық итальяндық иеліктерін тәркілеп, оларды Корольдықтан қуды. Яков Корфуға қашқан, ал әкесі Папалық Авиньонға қашқан. 1376 немесе 1377 жылы Иоанна Ахея княздығын Госпитальерлер орденіне жылына төрт мың дукаттан бес жылға жалға берді. Филипп II-нің туыстары Яков Боны қарсы кандидат ретінде ұсынды. 1380 жылы Яков белгілі бір табысқа жетті, бірақ 1382 жылы Иоанна қайтыс болғанға дейін толық бақылауға ие болмады, содан кейін ол Ахеяға заңды талапкер атанды. Мұрасын қайтаруға тырысқан Яков бастапқыда Госпитальерлер ордені жалдаған Наварр компаниясының қызметін пайдаланды, ол Яковпен соғыста болды. Осыдан кейін Яков «Румыния деспоты» және «Таранто мен Ахея князі» деген атақтарды алды. Наваррлықтар Яков үшін Мессенияның көп бөлігін, сондай-ақ Андруза мен Каламата қалаларын бағындырды, бірақ ол бұл княздықты ұзақ уақыт пайдалана алмады. 1382 жылдың басында Яков Веронаның иегері Кансиньорио делла Скаланың жесірі Агнеске үйленді. Ол Дураззо герцогы Карлдың қызы және Неапольдің Карл III-нің әйелі Маргареттің үлкен әпкесі болды. Ол сондай-ақ (анасының жағынан) Неаполь королевасы Иоанна I-нің немере қызы болды. Оның Яковқа үйленуі Карл III-пен одағын нығайту мақсатын көздеді. Олардан бала болған жоқ. Яков 7 шілде 1383 жылы қайтыс болды.
James of Baux or James of Les Baux (died 7 July 1383) was the Latin Emperor of Constantinople from 1374 to 1383. He was the last Latin emperor to govern any imperial territory. James belonged to the noble House of Baux, specifically the branch settled in the Kingdom of Naples. He was the son of Francis, Duke of Andria, and Margaret, daughter of Prince Philip I of Taranto and his second wife, the Empress Catherine II, Princess of Achaea. His mother's brother was Prince Philip II of Taranto. In 1373, the childless Philip declared his nephew his universal heir. He thus stood to inherit the Principality of Taranto in the Neapolitan kingdom, and the Principality of Achaea in Greece, as well as a claim on the Latin Empire. On the death of Philip II of Taranto in 1374, most of the barons in the principality of Achaea recognized as his heir Queen Joanna I of Naples. She in turn confiscated all the Italian possessions of Francis and James of Baux and banished them from the kingdom. James took refuge in Corfu, while his father fled to Papal Avignon. In 1376 or 1377, Joanna leased the principality of Achaea to the Knights Hospitaller for five years at four thousands ducats a year. Philip II's relatives put forward a rival candidate in James of Baux. James met with some success in 1380 but did not have complete control until Joanna's death in 1382, when he became the only legitimate claimant to Achaea. In his attempt to reclaim his inheritance, James hired the services of the Navarrese Company, which had originally been hired by the Hospitallers, with whom James was at war. James was now taking the titles "Despot of Romania" and "Prince of Taranto and Achaea". The Navarrese conquered much of Messenia and the towns of Androusa and Kalamata for James, but he did not enjoy this principality long. Early in 1382, James married Agnes, the widow of Cansignorio della Scala, lord of Verona. She was a daughter of Duke Charles of Durazzo and older sister of Margaret, the wife of Charles III of Naples. She was also (from her mother's side) a niece of Queen Joanna I of Naples. Her marriage to James was intended to solidify his alliance with Charles III. It was childless. James died on 7 July 1383.