267-ші теңіз әуе шабуылдық эскадрильясы: "Шағалдар" тарихы

Кіріспе

15 December 1966 present
| country = United States
| allegiance = United States of America
| branch = United States Marine Corps
| type = Light/Attack squadron
| role = Close Air Support
| size =
| command structure = Marine Aircraft Group 393rd Marine Aircraft Wing
| current commander = LtCol Dana R. Howe
| garrison = Marine Corps Air Station Camp Pendleton
| ceremonial chief =
| colonel of the regiment =
| nickname = Stingers
| patron =
| motto = "Anytime Anywhere"
| colors = UV
| colors label = Tail Code
| march =
| mascot =
| battles = World War II* Battle of Iwo JimaVietnam WarOperation Restore HopeOperation Iraqi Freedom* 2003 invasion of Iraq*Operation Enduring Freedom
| anniversaries =
Marine Light Attack Helicopter Squadron 267 (HMLA 267') is a United States Marine Corps helicopter squadron consisting of Bell AH 1Z Viper attack helicopters and Bell UH 1Y Venom utility helicopters. Nicknamed the "Stingers", the squadron is based at Marine Corps Air Station Camp Pendleton, California and falls under the command of Marine Aircraft Group 39 (MAG 39) and the 3rd Marine Aircraft Wing (3rd MAW). Mission

Marine Light Attack Helicopter Squadron (HMLA) 267 supports the Marine Air Ground Task Force (MAGTF) Commander by providing offensive air support, utility support, armed escort, and airborne supporting arms coordination; day or night; under all weather conditions; during expeditionary, joint, or combined operations. This has included detachments to Marine Amphibious Units (MAUs) and Marine Expeditionary Units (MEUs). History

Origins and World War II service

The squadron was commissioned on 15 February 1944 at Marine Corps Base Quantico, Virginia as Marine Observation Squadron 5 (VMO 5), the "Black Aces." The operational aircraft at the time was the OY 1 Sentinel. VMO 5's primary tasks were providing aerial fire support spotting and observation in support of ground forces. Following several months of training at MCB Camp Pendleton, California and Marine Corps Air Station Ewa, Hawaii, the squadron deployed with the 3d Marine Aircraft Wing (3d MAW) to the Pacific Theater. The squadron split into two echelons, staging at Saipan and Guam in preparation for the Iwo Jima Campaign. On 26 February 1945, the first VMO 5 OY 1 Sentinels took off from the Wake Island and landed on South Field during the Battle of Iwo Jima. Beginning the next day squadron aircraft began spotting for the artillery of the 13th Marine Regiment. After Iwo Jima, the squadron redeployed to Hilo, Hawaii and was attached to Marine Observation Group 1, 2d Marine Aircraft Wing (2d MAW). Following victory in World War II, VMO 5 deployed to Sasebo, Japan for occupation duty from September 1945 to January 1946. Upon completion of this tour, VMO 5 returned to San Diego and was decommissioned on 31 January 1946. Vietnam

As Marine Corps participation in the Vietnam War continued to increase, the subunit of Headquarters and Maintenance Squadron 30 (H&MS 30) at Marine Corps Base Camp Pendleton was re designated as VMO 5 on 15 December 1966 becoming a full fledged training squadron. The squadron originally fell under the command of Marine Helicopter Training Group 30 (MHTG 30), 3rd Marine Aircraft Wing and was equipped with a complement of UH 1E Hueys and OV 10 Broncos. In March 1968, the squadron was re designated HML 267 and remained on alert status while training replacement pilots and crew for the rest of the war. In 1971, reorganization left the squadron with only UH 1E helicopters, and by the end of 1976 only UH 1N aircraft were flown. Post Vietnam

Beginning in the 1970s, every six months HML 267 rotated one third of its assets to Marine Corps Air Station Futenma on Okinawa, Japan. The Hueys were joined by another aircraft in 1982 as the new AH 1J Cobras were deployed. As part of the Unit Deployment Program (UDP) starting in 1983, HML 267 began a regular cycle of six months in Okinawa, 18 months on Camp Pendleton. During this time the squadron participated in numerous training exercises including detachments to Korea, Guam, the Philippines, Hong Kong, Iwo Jima, and Australia. The squadron was again re designated as HMLA 267 in 1987, the squadron received its first complement of AH 1W SuperCobras. In 1988, the squadron split into three groups: a detachment on UDP to Okinawa, a detachment as part of a Marine expeditionary unit, and a detachment aboard Dubuque. In 1990, HMLA 267 split into two groups: a detachment on UDP in Okinawa and another attached to HMM 164. The group attached to HMM 164 boarded the Okinawa on a routine WestPac deployment. USS Okinawa eventually ended up in the Persian Gulf for Operation Desert Shield and Operation Desert Storm, spending a total of 354 days away from their home port for this deployment. In 1992, HMLA 267 split into two groups: a detachment on land in Okinawa and another attached to HMM 164. The group attached to HMM 164 boarded Tripoli on a routine West Pac. USS Tripoli went back to the Persian Gulf for Operation Desert Sweep. The next stop for USS Tripoli'' was Mogadishu, Somalia and was part of the original insertion of Marines (primarily those from HMLA 267) and the beginning of Operation Restore Hope. In January 1995 HMLA 267 embarked on LHA 3 as the Aviation Combat Element of SPMAGTF 1 95 to provide air support for Operation United Shield in Somalia.

Теңіз жауынгерлері жеңіл шабуылдық тікұшақ эскадрильясы 267 (HMLA 267) – АҚШ Теңіз жауынгерлері корпусының тікұшақ эскадрильясы, Bell AH-1Z Viper шабуылдық тікұшақтары мен Bell UH-1Y Venom көмекші тікұшақтарынан тұрады. "Stingers" лақап атымен танымал эскадрилья Калифорния штатындағы Пейндлтон теңіз жауынгерлері әуе станциясында орналасқан және 39-шы Теңіз жауынгерлері ұшақ тобының (MAG 39) және 3-ші Теңіз жауынгерлері авиациялық қанатының (3-ші MAW) басқаруында болады.

Миссия

Теңіз жауынгерлері жеңіл шабуылдық тікұшақ эскадрильясы (HMLA) 267 Теңіз-жер күштері тобының (MAGTF) командирін шабуылдық әуе көмегі, көмекші көмек, қарулы сүйемелдеу және әуедегі қолдау қаруларын үйлестіру арқылы қолдайды; күндіз немесе түнде; кез келген ауа райында; экспедициялық, бірлескен немесе біріктірілген операциялар кезінде. Бұған Теңіз амфибиялық бөлімшелеріне (MAU) және Теңіз экспедициялық бөлімшелеріне (MEU) жасақтарды жіберу кіреді.

Тарих

Бастауы және Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі

Эскадрилья 1944 жылдың 15 ақпанында Вирджиния штатының Куантико қаласында 5-ші Теңіз бақылау эскадрильясы (VMO 5) ретінде құрылды, "Қара асалар" деп аталды. Сол кездегі операциялық ұшақ OY-1 Sentinel болды. VMO 5-тің негізгі міндеттері жердегі күштерді қолдау үшін әуеден отты бақылау және байқау болды. Калифорниядағы Пэндлтон лагерінде және Гавайидегі Эва әуе станциясында бірнеше ай оқығаннан кейін эскадрилья Тынық мұхитының 3-ші әуе кемесінің қанатымен (3-ші MAW) Тынық мұхиты театрына жөнелтілді. Эскадрилья екі эшалонға бөлініп, Айо-Джима жорығына дайындық ретінде Сайпан мен Гуамға орналасты. 1945 жылдың 26 ақпанында бірінші VMO 5 OY-1 Sentinel Уэйк аралынан ұшып шығып, Иво Джима шайқасы кезінде Оңтүстік Майданға қонды. Келесі күні эскадрильялық ұшақтар 13-ші Теңіз жауынгерлері полкінің артиллериясын бақылауға кірісті. Иво-Джимадан кейін эскадрилья Гавайидің Хило қаласына көшірілді және 1-ші Теңіз бақылау тобына, 2-ші Теңіз авиациялық қанатына (2-ші MAW) қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыста жеңіске жеткеннен кейін VMO 5 1945 жылдың қыркүйегінен 1946 жылдың қаңтарына дейін Жапонияның Сасебо қаласында орналасты. Бұл турды аяқтағаннан кейін VMO 5 Сан-Диегоға оралды және 1946 жылдың 31 қаңтарында қызметтен шығарылды.

Вьетнам

Вьетнам соғысына Теңіз жауынгерлері корпусының қатысуы артып келе жатқанда, Пейндлтон теңізшілер корпусының базалық лагеріндегі штаб пен техникалық қызмет көрсету эскадрильясының 30 (H&MS 30) бөлімшесі 1966 жылдың 15 желтоқсанында VMO 5 болып қайта тағайындалды, толыққанды оқу эскадрильясы болды. Эскадрилья бастапқыда 3-ші әскери ұшақ қанатының 30-шы әскери-теңізшілердің тікұшақ оқу тобының (MHTG 30) басқаруында болды және UH-1E Huey және OV-10 Bronco тікұшақтарымен жабдықталды. 1968 жылдың наурыз айында эскадрилья HML 267 болып қайта аталды және соғыстың қалған уақытында ауыстырушы ұшқыштар мен экипаждарды оқытып, дайындық жағдайында болды. 1971 жылы қайта ұйымдастырудан кейін эскадрильяда UH-1E тікұшақтары ғана қалды, ал 1976 жылдың соңында UH-1N ұшақтары ғана ұшырылды.

Вьетнамнан кейінгі кезең

1970 жылдардың басынан бастап, әр алты ай сайын HML 267 өзінің активтерінің үштен бір бөлігін Окинавадағы Жапониядағы Футенма теңіз жауынгерлері әуе станциясына ауыстырды. Huey тікұшақтарына 1982 жылы жаңа AH-1J Cobra тікұшақтары қосылды. 1983 жылдан бастап Бөліністі орналастыру бағдарламасының (UDP) бөлігі ретінде HML 267 Окинавада алты ай, Пэндлтон лагерінде 18 ай тұрақты цикл бастады. Осы уақыт ішінде эскадрилья көптеген оқу-жаттығуларға қатысты, соның ішінде Корея, Гуам, Филиппин, Гонконг, Иво Джима және Австралияға жіберілді. 1987 жылы эскадрилья қайтадан HMLA 267 болып қайта аталды және AH-1W SuperCobra тікұшақтарының алғашқы партиясын алды. 1988 жылы эскадрилья үш топқа бөлінді: Окинаваға UDP жасағы, теңізшілердің экспедициялық бөлімшесінің құрамында жасақ және Дубукеде жасақ. 1990 жылы HMLA 267 екі топқа бөлінді: Окинавадағы UDP-де жасақталған жасақ және HMM 164-ке қосылған жасақ. HMM 164-ке қосылған топ Окинаваға бағытталған WestPac рейсіне шықты. USS Okinawa соңында Персика шығанағында "Desert Shield" және "Desert Storm" операцияларына қатысты, бұл рейс үшін үй портынан 354 күн кетті. 1992 жылы HMLA 267 екі топқа бөлінді: Окинавадағы құрлықтағы жасақ және HMM 164-ке қосылған жасақ. HMM 164-ке қосылған топ WestPac рейсіне шыққан Tripoli кемесіне мінгізілді. USS Tripoli Персика шығанағына "Desert Sweep" операциясы үшін қайта оралды. USS Tripoli-дің келесі аялдамасы Сомалидің Могадишу қаласы болды, ол Теңіз жауынгерлерінің (негізінен HMLA 267-ден) бастапқы орналасуының және "Restore Hope" операциясының басталуының бір бөлігі болды. 1995 жылдың қаңтарында HMLA 267 SPMAGTF 1-95 авиациялық шайқас элементі ретінде LHA 3 кемесіне мінгізіліп, Сомалидегі "United Shield" операциясын қолдау үшін әуе көмегін ұсынды.

Терроризмге қарсы жаһандық соғыс

2003 жылдың қаңтар айында HMLA 267 Ирак бостандығы операциясын қолдау үшін Батыс амфибиялық жұмыс тобының құрамында дислокацияланды. «Стингерлер» 2003 жылдың ақпан айында Ирак бостандығы операциясына дайындық мақсатында Кувейттегі Әли әл-Салем әуе базасына көшірілді. HMLA 267 2003 жылдың 20 наурызынан бастап, 2003 жылдың мамырында АҚШ-қа қайтуға бұйрық берілгенге дейін Ирак аумағында жауынгерлік операциялар жүргізген I теңіз экспедициялық күшін (I MEF) қолдады. Ирак бостандығы операциясы кезінде «Стингерлер» үш апта ішінде I MEF-тің жауынгерлік операцияларын қолдау үшін 2100-ден астам ұрыс сағатын және 1400-ден астам ұрыс ұшуын орындады. 2003 жылдың маусым айында HMLA 267 Окинаваға, Жапонияға бірліктерді дислокациялау бағдарламасына қатысты. Осы кезеңде «Стингерлер» Оңтүстік Кореяда, Австралияда және Филиппин Республикасында оқу-жаттығулар өткізді. 2003 жылдың тамызынан қазан айына дейін эскадрилья үш UH-1N тікұшағын, он үш ұшқышты және жүз теңіз жауынгерін 515-ші бірлескен жұмыс тобына жіберді. Бұл жасақ АҚШ Президенті Филиппин Республикасын аралаған кезде оның әуедегі сүйемелдеуін қамтамасыз ету үшін таңдалды, бұл HMLA үшін екінші рет осындай құрмет болды. 2003 жылдың қазан айында HMLA 267 2003 жылғы теңіз жеңіл шабуылдық тікұшақ эскадрильясы үшін Джон П. Гигуэр сыйлығымен марапатталды. 2004 жылдың маусым айында 4 AH-1W «Кобра» және 2 UH-1N «Хьюи» тікұшағы 15-ші MEU құрамында Marine Medium Helicopter Squadron 165 (REIN) эскадрильясына қосылды. Сол жылдың соңында HMLA 267 I MEF және III MEF-ті қолдау үшін 11-ші, 13-шы, 15-ші және 31-ші теңіз экспедициялық бөлімшелеріне (MEU) HMLA жасақтарын жеткізуші болып табылды. Басқа MAG 39 эскадрильялары Ирактағы бүлікшілерге қарсы операцияларды қолдауға дислокацияланғанда, «Стингерлер» Оңтүстік Калифорния мен Окинавадан Батыс Тынық мұхиты және Шығыс Азияға жүйелі түрде жіберіле бастады. 2010 жылдың сәуір айында эскадрильяның міндеті ресми түрде «Тұрақты бостандық» (OEF) операциясын қолдауға өзгертілді. 2011 жылы HMLA 267 «Тұрақты бостандық» операциясын қолдау үшін Ауғанстанға дислокацияланды. 2012 жылдың сәуір айында HMLA 267 AH-1W тікұшағынан AH-1Z «Вайпер» тікұшағына толық көшті, бұл олардың «Уиски» моделін ондаған жылдар бойы пайдалануын аяқтады. HMLA 267 AH-1Z және UH-1Y тікұшақтарына толық көшкен алғашқы HMLA эскадрильясы болды. 2017 жылдың наурыз айында HMLA 267 2017 жылғы теңіз жеңіл шабуылдық тікұшақ эскадрильясы үшін Джон П. Гигуэр сыйлығымен марапатталды.

In January 2003, HMLA 267 deployed aboard Amphibious Task Force West in support of Operation Iraqi Freedom. The Stingers relocated to Ali Al Salem Airbase, Kuwait February 2003 in preparation of Operation Iraqi Freedom. HMLA 267 supported the I Marine Expeditionary Force (I MEF) conducting combat operations throughout Iraq from 20 March 2003 until ordered to return to the United States in May 2003. During Operation Iraqi Freedom, the Stingers flew over 2100 combat flight hours and 1400 combat sorties in support of I MEF combat operations in just three weeks. In June 2003, HMLA 267 participated in the Unit Deployment Program to Okinawa, Japan. During this period, the Stingers conducted exercises in South Korea, Australia and the Republic of the Philippines. From August through October 2003, the Squadron detached three UH 1N aircraft, thirteen pilots and one hundred Marines to Joint Task Force 515, in support of Operation Enduring Freedom. This detachment was selected to provide aerial escort for the President of the United States as he toured the Republic of the Philippines, the second time this HMLA has been so honored. In October 2003, HMLA 267 was presented the John P. Giguere Award for the Marine Light Attack Helicopter Squadron of the Year for 2003. In June 2004, a detachment of 4 AH 1W Cobras and 2 UH 1N Hueys attached to Marine Medium Helicopter Squadron 165 (REIN) on the 15th MEU. At the end of that year HMLA 267 became the sole provider of HMLA detachments to the 11th, 13th, 15th, and 31st Marine Expeditionary Units (MEU's) in support of I MEF and III MEF. While other MAG 39 squadrons continued to deploy to Iraq in support of counter insurgency operations there, the Stingers began regularly deploying from Southern California and Okinawa to the Western Pacific and East Asia. In April 2010, the Squadron's mission officially changed to support Operation Enduring Freedom (OEF). In 2011 HMLA 267 deployed to Afghanistan in support of Operation Enduring Freedom. As of April 2012, HMLA 267 transitioned completely from the AH 1W to the AH 1Z Viper, ending their decades long usage of the Whiskey. HMLA 267 was the first HMLA to completely transition to the AH 1Z and the UH 1Y. In March 2017, HMLA 267 was presented the John P. Giguere Award for the Marine Light Attack Helicopter Squadron of the Year for 2017.