Уильям МакКормик: Музыкант, саясаткер және жазушы өмірі

Кіріспе

Ағылшын музыканты, саясаткер және жазушы (1951 жылы туған)

Уильям МакКормик (15 сәуір 1951 жылы туған) – ағылшын басисті және вокалисті. Ол сонымен қатар саясаткер және жазушы.

Ерте өмір

Ол 1946 жылы RAF-те бірге қызмет өткеннен кейін үйленген Эвен мен Ольвен МакКормиктің екінші ұлы. Оның ағасы, Иан МакКормик (сонымен қатар музыкалық журналист және жазушы Иан МакДональд ретінде танымал) 1948 жылы дүниеге келген. Брикстонның бастауыш мектептерінде білім алғаннан кейін, екеуіне де Дулуич колледжінде тегін оқу орны бұйырылды. Сонда МакКормик Фил Таргетт Адамспен (кейін Фил Манзанера ретінде белгілі болған) танысып, музыкаға деген қызығушылықтарын дамыта бастады. 1966 жылы МакКормиктің анасы Роберт Уайттың анасы Онор Уайтпен бірге жұмыс істеді, ал МакКормик 1966 жылдың тамызында Кингстондағы Кумб Спрингсте өткен Soft Machine тобының алғашқы концертін тамашалады. Содан кейін ол Батыс Далвичтегі Дальмор Роудтағы Онор Уайттың үйіне, топтың тұратын және репетиция жасайтын жеріне жиі қонақ болып тұрды. 1968 жылы Манзанера мен МакКормик Дулуич колледжінде барабаншы Чарльз Хейвардты (олардан екі жас кіші) қоспағанда, тұрақты құрамы жоқ топ құрды. «Пух және страусь қауырсыны» деген атпен олар мектепте және кештерде концерттер берді. МакКормик пен Манзанера 1969 жылы Дулуич колледжін тастап, келесі жылы Чарльз Хейвардпен бірігіп, Quiet Sun тобын құрды. Олар клавишник Дейв Джарретті және қысқа мерзімге саксофоншы Дейв Монаганды шақырып алды, бірақ қолайлы басс-гитарист таба алмады. МакКормик ән айтумен қатар домбыра да тартып, топ репетиция жасауы үшін әртүрлі композициялардың бас партияларын үйренді және топ 1971 жылдың жазында тарағанға дейін бас-гитарист ретінде қызмет етті. Топтың соңғы концерттерінің бірі Портсмут политехникалық институтында Symbiosis тобының концертінде өтті. Бұл топта Soft Machine-ден кетуге дайын тұрған Роберт Уайт болды, ол МакКормикке жаңа топта бас-гитарада ойнауды ұсынды. Оларға Фил Миллер мен Caravan тобының клавишникі Дейв Синклер қосылды. 1971 жылдың желтоқсанында олар CBS үшін альбом жазды (1972 жылдың сәуір айында Matching Mole деген атпен шығарылды), ал 1972 жылдың ақпанында Дейв Синклер Жаңа Зеландиялық клавишник Дейв МакРэймен ауыстырылды. Топ 1972 жылдың қыркүйегіне дейін үзіліспен гастрольдік сапарлар жасады, содан кейін Роберт оны таратып жіберді. Олар бұрынғы айда екінші альбомын, Little Red Record-ты жазды. 1972 жылдың күзінде МакКормик Францияда Дэвид Алленнің Gong тобына қысқа мерзімге қосылды. 1973 жылдың көктемінде ол Роберт Уайтты Matching Mole тобының жаңа құрамын құруға көндірді, онда саксофоншы Гэри Уиндо мен Curved Air тобының бұрынғы клавишникі Фрэнсис Монкман да болды. Алайда, Роберт қатысқан ауыр апаттан кейін жоба тоқтатылды. Сол күзде МакКормик Брайан Иноның Here Come the Warm Jets атты тұңғыш жеке альбомының екі трегіне қатысты. 1974 жылы МакКормик саясатқа деген қызығушылығын дамыту үшін Лондон экономика мектебіне түсуге шешім қабылдады, оқу 1975 жылдың қыркүйегінде басталды. Осы уақытта Манзанера өзінің алғашқы жеке альбомын (Diamond Head) жазуды жоспарлап, Quiet Sun тобының жазылмаған материалдарын жазу үшін студияда қосымша уақыт алды. Бастапқы топ қайта құрылып, Ино мен оның ағасы Иан Макдональдтың көмегімен Mainstream альбомы жазылды. Содан кейін Иан мен МакКормик 1977 жылы шыққан Listen Now альбомын шығару үшін Манзанерамен бірге жазуды және орындауды жалғастырды. 1976 жылдың жазында Манзанера, МакКормик және Эно барабаншы Саймон Филлипс, Фрэнсис Монкман және слайд-гитарашы Ллойд Уотсонмен бірге қысқа ғұмырлы 801 тобын құрды, олар үш концерт беріп, 1976 жылдың соңында жарық көрген 801 Live альбомын жазды. Listen Now альбомын жарнамалау мақсатымен 1977 жылдың күзінде 801 тобының жаңа құрамы турнеге шықты. Бұл құрамға Манзанера, МакКормик, әнші/гитарист Саймон Айнли, Roxy Music тобының барабаншысы Пол Томпсон және клавишник Дэвид Скиннер кірді. 1978 жылдың басында Манзанераның үшінші жеке альбомы K Scope жұмысы басталды, оны МакКормик ішінара жазды және оған ойнап, ән шырқады. Содан кейін Roxy Music Manifesto альбомын жазды. Кейін сол жылы МакКормик гитарист Дэвид Роудс пен марқұм клавишник Дейв Фергюсон құрған Random Hold тобына шақырылды. Glitter Band тобының бұрынғы барабаншысы Пит Фиппспен бірге олар XTC және Питер Габриэльді қолдап Ұлыбританияда, ал Солтүстік Америкада Питер Габриэльмен бірге гастрольдік сапарлар жасады. Олар Polydor Records компаниясы үшін қос альбом жазды. 1980 жылдың жазында топ тарады, ал МакКормик музыкалық мансабын тастап, саясаттағы қызығушылығын дамытуға кірісті. Сонымен қатар, ол 2004 жылы Manzanera-ның 6PM альбомындағы «Wish You Well» трегінде бас-гитарамен соло орындады, бұл МакКормиктің марқұм інісі Ианға арналған құрмет болды, сондай-ақ бірнеше жыл бойы Genesis, Phil Collins және Phil Manzanera веб-сайттарының веб-мастері болып қызмет етті.

He is the second son of Ewen and Olwen MacCormick who married in 1946 after serving together in the RAF. His older brother, Ian MacCormick (also known as the music journalist and writer Ian MacDonald) was born in 1948. After attending primary schools in Brixton they were both awarded free places at Dulwich College. There MacCormick met Phil Targett Adams (now better known as Phil Manzanera) and they developed an interest in playing music. In 1966 MacCormick's mother worked with Honor Wyatt, the mother of drummer Robert Wyatt, and MacCormick saw Wyatt's band Soft Machine play their first gig in August 1966 at Coombe Springs in Kingston and, thereafter, became a regular visitor at Honor Wyatt's house in Dalmore Road, West Dulwich, where the band lived and rehearsed. In 1968 Manzanera and MacCormick formed a band at Dulwich College with a floating membership except for drummer Charles Hayward, two years their junior. Under the name Pooh and the Ostrich Feather they played gigs around the school and at parties. MacCormick and Manzanera both left Dulwich College in 1969 and they reunited with Charles Hayward the following year to form a band called Quiet Sun. They recruited keyboard player Dave Jarrett and, briefly, sax player, Dave Monaghan, but were unable to find a suitable bass player. MacCormick, who was to sing and play drums, learnt the bass parts to the various compositions in order for the band to rehearse and continued as the bass player until the band broke up in the summer of 1971. One of the band's last gigs was supporting Symbiosis at Portsmouth Polytechnic. This band featured Robert Wyatt who was about to leave Soft Machine and, when he did, he contacted MacCormick asking him to play bass in a new band to be called Matching Mole. They were joined in the band by Phil Miller and Caravan's keyboard player Dave Sinclair. They recorded an album for CBS in December 1971 (released simply as Matching Mole in April 1972) and Dave Sinclair was replaced by New Zealand keyboard player Dave MacRae in February 1972. The band toured intermittently until September 1972 when Robert broke it up. It had recorded its second album, Little Red Record, the previous month. MacCormick briefly joined Daevid Allen's Gong in France in the autumn of 1972. In the spring of 1973 he persuaded Robert Wyatt to form a new version of Matching Mole which would also feature sax player Gary Windo and keyboard player Francis Monkman recently of Curved Air. Unfortunately, after a serious accident involving Robert, the project was abandoned. That autumn MacCormick played on two tracks of Brian Eno's first solo album Here Come the Warm Jets. In 1974 MacCormick decided to pursue his interest in politics and was awarded a place at the London School of Economics to start in September 1975. in the meantime, Manzanera was planning to record his first solo album (Diamond Head) but had booked extra studio time in order to record Quiet Sun's unrecorded material. The original band was reformed and, assisted by Eno and his brother Ian MacDonald, the album Mainstream was recorded. Ian and MacCormick then continued writing and recording with Manzanera over an extended period producing the album Listen Now, released in 1977. In the summer of 1976, Manzanera, MacCormick and Eno along with drummer Simon Phillips, Francis Monkman and slide guitar player Lloyd Watson formed the short lived 801 which played three gigs and recorded an album 801 Live, released in late 1976. A new version of the 801 was formed in order tour to promote the release of Listen Now in the autumn of 1977. This consisted of Manzanera, MacCormick, singer/guitarist Simon Ainley, Roxy Music drummer Paul Thompson and keyboard player David Skinner. In early 1978 work started on Manzanera's third solo album, K Scope, which MacCormick partly wrote and on which he played and sang. Roxy Music then reformed to record Manifesto. Later that year MacCormick was invited to join Random Hold, a band formed by guitarist David Rhodes and keyboard player the late Dave Ferguson. Along with ex Glitter Band drummer Pete Phipps they toured the UK supporting XTC and Peter Gabriel and in North America with Peter Gabriel. They recorded a double album for Polydor Records. The band broke up in the summer of 1980 and MacCormick left the music business to pursue his interest in politics. In addition, he played a bass solo on Manzanera's 2004 album 6PM in the track "Wish You Well", a tribute to MacCormick's late brother Ian and was the webmaster of the official Genesis, Phil Collins and Phil Manzanera web sites for several years.

Саясат

1973 жылы Либералдық партияға қосылып, 1974 жылы Лондонның Бромли ауданындағы Кеңес сайлауында кандидат болғаннан кейін, ол 1981 жылы Беккенхемде Үлкен Лондон Кеңесінің кандидаттығына, ал 1982 жылы аудандық кеңес сайлауында кандидат ретінде іріктелді. 1982 жылы ол Бермондсидегі қосымша сайлауға Либералдық партияның кандидаттарының тізіміне енді. Саймон Хьюз парламент депутаты болып сайланғаннан кейін ол сайлау округінде жұмыс істеді, екі сәтті Саутварк Кеңесінің қосымша сайлауларында агент болды және 1984 жылғы жалпы сайлауда агенттің көмекшісі қызметін атқарды. Ұзақ өтпей ол Либералдық партияның Лондон аймағындағы агенті болып тағайындалды және консерватор партиясының депутаты сэр Энтони Берриді ИРА өлтіргеннен кейін өткен Энфилд, Саутгейттегі қосымша сайлауда агент болды. 1985 жылы Брекон және Раднордегі қосымша сайлауда ол Либералдық партияның орынды жеңіп алуына көмектескен алғашқы компьютерлік тікелей хаттарды жіберу кампаниясын ұйымдастырды. Келесі алты жылда ол Гринвич, Истборн, Кинкардин және Дисайдтағы жеңістерге қол жеткізген көптеген қосымша сайлауларда компьютерлік операцияларды басқарды. Ол сондай-ақ 1988 жылы Кенсингтондағы қосымша сайлауда Либерал-демократтардың алғашқы агенті болды. 1988 жылы ол Крис (кейін Лорд) Реннардпен бірге Либерал-демократтар үшін екі Ұлттық сайлау координаторының бірі болып тағайындалды, бірақ жаңа партиядағы қаржылық дағдарысқа байланысты 1989 жылы қызметтен кетті. Ол PS Mailing деп аталатын шағын тікелей маркетинг компаниясына қосылды, бірақ Либерал-демократтармен қайырымдылық қорларын жинау және қосымша сайлаулар үшін келісімшарт жасады. «Campaigns and Elections» журналы ұйымдастырған Вашингтон қаласындағы саяси конференцияға қатысып, сайлау туралы білгеннен кейін, компания 1991 жылы Кинкардин және Дисайдтегі қосымша сайлау алдында телефон арқылы сауалнама жүргізуге шақырылды. Бұл сәтті аяқталғаннан кейін, компания ірі тәуелсіз нарық зерттеу компаниясы Мартин Хамблинге өткен соң, ол 1997 жылғы жалпы сайлаудың соңына дейін Либерал-демократтардың зерттеу бағдарламасын ұйымдастыруға және жүргізуге көмектесті. Ол 1990 жылы Лондонның Бромли ауданындағы Анерли бөлімінің кеңесшісі болып сайланды және 1994 және 1998 жылдары орынды сақтап, 2002 жылы зейнетке шықты.

Having joined the Liberal Party in 1973 and after being a candidate in the 1974 Council elections in the London Borough of Bromley, he was selected to stand as the Greater London Council candidate in Beckenham in 1981 and as a borough council candidate in 1982. In 1982 he was short listed as the Liberal Party candidate for the Bermondsey by election. After Simon Hughes's election as MP he worked in the constituency and was agent in two successful Southwark Council by elections and was assistant agent in the 1984 General Election. Soon after he was employed as the London Area Agent by the Liberal Party and was agent in the Enfield, Southgate, by election caused when the Conservative MP, Sir Anthony Berry, was murdered by the IRA. At the subsequent Brecon and Radnor by election in 1985 he organised the first ever computerised direct mail campaign which helped the Liberal Party win the seat. He ran computer operations at numerous by elections over the next six years including wins in Greenwich, Eastbourne, and Kincardine and Deeside. He was also the agent in the Liberal Democrats' first by election in Kensington by election in 1988. In 1988 he was appointed one of two National Elections Co ordinators for the Liberal Democrats alongside Chris (later Lord) Rennard before he left in 1989 after a financial crisis in the new party. He joined a small direct marketing company called PS Mailing but continued to be contracted back to the Liberal Democrats for fundraising and by elections. Having attended a political conference in Washington DC organised by Campaigns and Elections magazine to learn about polling, the company was commissioned to conduct a telephone poll prior to the Kincardine and Deeside by election in 1991. This having been successful, and the company taken over by the large independent market research company Martin Hamblin, he helped organise and conduct the Liberal Democrats' research programme through until the end of the General Election in 1997. He had been elected as the London Borough councillor for the Anerley ward of Bromley London Borough Council in 1990 and had retained the seat in 1994 and 1998 but retired in 2002.

Автор

2006 жылы ол «Pro Patria Mori: The 56th (1st London) Division at Gommecourt, 1st July 1916» атты кітап жариялады. Бұл Сомма шайқасы туралы кітаптар сериясының бірінші кітабы ретінде жоспарланған еді. Одан кейін «Жауынгерлік рухтың жетіспеуі?» («A Lack of Offensive Spirit? The 46th (North Midland) Division at Gommecourt, 1 July 1916») және «Z күні: VIII корпус Бомонт-Хамель мен Серреде, 1 шілде 1916» («Z Day: The VIII Corps at Beaumont Hamel and Serre, 1 July 1916») кітаптарын шығарды. «Соммеге дейінгі ұзақ жол, 1870-1916» («The Long Road to the Somme 1870 1916») атты жаңа кітабы 2018 жылы, ал «J күні: Соммадағы француздық 6-армиясы, 1 шілде 1916» («J Jour: The French 6e Armee on the Somme, 1 July 1916») кітабы 2019 жылы жарық көреді деп күтілуде.