Кіріспе
Американдық гитарист (1942–2014)
Ричард Аллен Вагнер (14 желтоқсан 1942 – 30 шілде 2014) – американдық рок-гитарист, ән жазушы және автор, ең белгілісі Алиса Купер, Лу Рид және Kiss есімдерімен танымал. Ол сонымен қатар Мичиган штатындағы Frost және Bossmen топтарының алдыңғы қатарында болған.
Актерлік мансап
Айова штатының Оелвейн қаласында туған Вагнер Мичиган штатының Овоссо аймағында өсті және 1961 жылы Уотерфорд Тауншип орта мектебін бітірді. Оның "Bossmen" деп аталған алғашқы тобы Детройт аймағында танымал болды және Вагнердің өзі жазған "Baby Boy", "Сен мен үшін қызсың" және басқа да композициялары радиода ойналды. Вагнер келесі тобын, "Frost" тобын Дони Хартман, Бобби Ригг және Горди Гарриспен 1960 жылдардың соңында құрды және Мичиган аймағында үлкен жанкүйерлер қатарын жинады. Топта Вагнер мен Хартманның екі бас гитарасы болды. Топ Vanguard Records лейблында үш студиялық альбом шығарды: 1969 жылғы "Frost Music" және "Rock and Roll Music", сондай-ақ 1970 жылғы "Through the Eyes of Love". Вагнер "Frost" тобының басты ән авторы, аранжировщик және жетекші вокалисі болды. Олардың концерттері бүкіл аймақтағы жас жанкүйерлердің көптеген көрермендерін жинады. 1972 жылы Вагнер Нью-Йоркке көшіп, "Ursa Major" атты қысқа өмір сүрген топ құрды. Бастапқы құрамында Билли Джоэл клавишада және Рик Мангоне барабанда болды. Билли Джоэл жеке себептерге байланысты топтан кетуге мәжбүр болғандықтан, Вагнер оны бұрынғы "Amboy Dukes" тобының бассисі Грег Арамамен ауыстырды. Олар бір ғана атақты студиялық альбом шығарды. Топ Джефф Бекпен, содан кейін Элис Купермен бірге ұлттық турнеде болды. 1973 жылы продюсер Боб Эзрин Вагнерді Стив Хантермен бірге Лу Ридтің тобына шақырды. Вагнер мен Хантер Ридтің қараңғы және даулы үшінші жеке студиялық альбомы "Berlin" (1973) альбомында гитарист ретінде ойнады. Біраз уақыттан кейін Вагнер мен Хантерге Пракаш Джон, Пенти "Уайти" Глан және Рей Колкорд қосылып, Ридтің "Rock 'n' Roll Animal Tour" турнесіне қатысты. Топ жетекшісі және аранжировщик ретінде Вагнер "Velvet Underground" тобы жазған Ридтің ерте әндерін алып, концерт сахнасына бейімдеді. Жаңа аранжировкалар бұрынғы Рид тобының тыныш атмосферасын өзгертті және Ридке алғашқы алтын альбомды жеңіп беруге көмектесті. Топ Ридпен халықаралық турнеде болды, нәтижесінде 1973 жылдың желтоқсанында Нью-Йорк музыка академиясында тікелей жазылған "Rock 'n' Roll Animal" (1974) альбомы жарық көрді. "Guitar World" журналының оқырмандары Хантер/Вагнер дуэтінің 1973 жылғы "Sweet Jane" әнінің тікелей орындалысындағы гитара солосын барлық уақыттың 100 ең үздік гитара солосының ішінде 81-ші орынға қойды. Вагнер "Frost" тобымен жұмыс істеген кезінде алғаш рет Элис Купермен танысты. Продюсер Боб Эзрин Вагнер мен Стив Хантерді студияға шақырып, Элис Купердің ерте альбомдарында гитарада ойнауға шақырды. Вагнер бұрыннан-ақ топтың бесінші студиялық альбомы "School's Out" (1972) альбомында, әсіресе "My Stars" трекіндегі есімде қалған гитара солосын орындағаны үшін танымал болды. Вагнер бастапқы топтың тарауына дейін Элис Купер тобының әрбір альбомында (кейде авторлық құқығы көрсетілмей) бас гитарада ойнауды жалғастырды. 1974 жылы алғашқы Элис Купер тобының мүшелері тарасып кеткенде, Вагнер ресми түрде Элис Купермен бірігіп, оның басты ән авторы, бас гитарисі және топ директоры болды. Олар бірге алғашқы концептуалды альбомын, "Welcome to My Nightmare" альбомын жазды. Альбомды 1975 жылы Боб Эзрин шығарды. "Nightmare Tour" сол кездегі ең ірі және ең ұзақ турнелік рок-шоу болды. Тікелей шоуда Вагнер мен Хантердің гитара шайқасы да көрсетілді, ол сол аттас фильмде түсірілді. Фильм телешоуға айналып, кейіннен 1976 жылы үйде көрсетуге шығарылды. Дүниежүзілік турне он сегіз ай ішінде 120-дан астам қаланы қамтыды. Вагнер әндерді жазуды және қосымша Купер альбомдарында бас гитарада ойнауды жалғастырды, соның ішінде: "Goes to Hell" (1976), "The Alice Cooper Show" (1977), "Lace and Whiskey" (1977), "From the Inside" (1978; Элис Купер, Дик Вагнер және Берни Таупин үштігі жазған), "Zipper Catches Skin" (1982), "DaDa" (1983) және "Hey Stoopid" (1991) және басқалары. Продюсер Боб Эзриннің ұсынысы бойынша Вагнер Kiss тобының өте табысты төртінші студиялық альбомына, "Destroyer" (1976) гитара тректерін қосты, бұл Kiss тобының сыртқы музыканттарды ең көп көрсететін алғашқы альбомы болды. Вагнер "Flaming Youth" және "Sweet Pain" тректерінде Ас Фрелейдің орнын басып, "Beth" балладасындағы акустикалық гитараны орындады. 1970 және 1980 жылдары Эзриннің сенімді музыканты ретінде Вагнер өзінің ойнауын (және кейбір жағдайларда ән жазуын) альбомдарға жалғастырды, соның ішінде Питер Габриэльдің жеке дебюті (1977), Air Supply, Aerosmith's "Get Your Wings" (1974; Вагнер "Same Old Song and Dance" және "Train Kept A Rollin'" әндеріндегі гитара сололарын орындады, соңғысы Стив Хантермен бірге), Hall & Oates' "Along the Red Ledge" (1978), Kiss's "Revenge" (1992) және Burton Cummings's "Dream of a Child" (1978). Вагнер Марк Фарнердің жеке дебюті үшін әндер жазды және "The Rocky Horror Picture Show" жұлдызы Тим Карри үшін бірнеше альбом шығарды. 1978 жылы Вагнер Боб Эзриннің продюсерлігімен Atlantic Records лейблында "Richard Wagner" атты жеке студиялық альбомын шығарды. Альбомның атауы дискі дүкендері мен диджейлерді шатастырды, олар оны 19 ғасырдың классикалық композиторымен шатастырып, классикалық музыка бөліміне қойды.
Ән жазу
Вагнердің ең танымал әндерінің бірі – "Only Women Bleed". Вагнердің Frost тобымен бірге болған кезінде жазылған, бастапқыда "Movin' On" деп аталған бұл әнді Вагнер сөздеріне көңілі толмағандықтан шығармайды. Элис Купермен ынтымақтастығы басталғаннан кейін Вагнер оған осы әнді орындап көрсетеді. Купердің жазғысы келген әнге лайықты атауы болған. Негізгі риф пен вокалдық мелодияны сақтап, Купер мен Вагнер жаңа мәтін жазып, оны Купердің тұңғыш жеке студиялық альбомына жазады. Ән отбасылық зорлық-зомбылыққа қарсы үн қатты. 1975 жылы жарық көргеннен бері "Only Women Bleed" әнін 30-нан астам әртіс орындаған, олардың ішінде Тина Тернер, Этта Джеймс, Guns N' Roses, Лита Форд, Кармен МакРей және Тори Амос бар. "Only Women Bleed" әнінен кейін Вагнер Элис Купермен бірлесіп "I Never Cry", "You and Me" және "How You Gonna See Me Now" (соңғысы Купер, Вагнер және Берни Таупиннің қосымша еңбегімен жазылған) сияқты бірқатар хит-балладалар жазды. Вагнердің басқа да әндері оған талантты ән жазушы ретінде танымал атақ әкелді. Біріншіден, Нильс Лофгренмен бірге "Shine Silently" әнін орындады, ол алғаш рет 1979 жылы оның бесінші жеке студиялық альбомы Nils-те дыбысталады, содан кейін 1990 жылы Ringo Starr & His All Starr Band-тің тұңғыш концерттік альбомында ойнатылды. Вагнер Роб Гегельмен бірлесіп жазған "Just as I Am" әні Air Supply үшін Top 20 хитке айналды. Продюсер Боб Эзриннің тапсырысымен Вагнер Торонтоға ұшып барып, Air Supply студиялық альбомының жеті трегіне гитарамен ырғақ қосты, оның ішінде осы ән де болды. Тағы бір күшті баллада – "I Might As Well Be on Mars" әні Элис Купермен бірлесіп Купердің он екінші жеке студиялық альбомы Hey Stoopid (1991) альбомында орын алды. Вагнер ең мақтан тұтатын әндерінің бірі – балаларға жасалатын зорлық-зомбылық мәселесіне арналған "Remember the Child". Баланың көзқарасынан жазылған әннің мәтіні мен мелодиясы ересектерге балалық шақтағы махаббатты немесе зорлық-зомбылықты өмір бойы есінде сақтайтынын жеткізеді. New York Times басылымының бестселлер авторы Джон Брэдшоу "Remember the Child" әнін PBS телеарнасының "Homecoming: Reclaiming and Healing Your Inner Child" атты марапатталған арнайы бағдарламасының тақырыбы ретінде таңдады. Брэдшоу Вагнерді бүкіл ел бойынша гастрольдік сапарына шақырды, ол әнді Брэдшоудың лекциялары мен семинарларына қатысқан мыңдаған адамдарға қатарсистік және емдік музыкалық туынды ретінде орындады. Психиатрлар мен психологтар өз тәжірибелерінде әнді сезімдерін жеткізе алмайтын пациенттерде эмоцияларды ояту құралы ретінде пайдаланды. 1996 жылы Вагнерді Сагинау шығанағының симфониялық оркестрінің дирижері Лео Наджар шақырды, ол оркестрмен екі жарым сағаттық концерттік бағдарламасын өткізді. Вагнер концертті "The Remember the Child Concert" деп атады, ол "Remember the Child" қоры арқылы Мичиган штатының орталық аймағындағы балаларды қорғау ұйымдарына қаржы жинады.
Кейінгі өмірі мен мансабы
Вагнер в 2005 году переехал в Финикс, штат Аризона, где начал записывать новый студийный альбом с Аланом Гордоном (Happy Together, Celebrate). В 2007 году он написал песни для исполнительницы Wednesday для ее дебютного студийного альбома Torch Rock, выпущенного на его независимом лейбле Desert Dreams Records. Благодаря усилиям его карьерного стратега и пиар-менеджера Аль Гомеса, студийный альбом Wednesday, спродюсированный Вагнером, был включен в официальный список номинантов Recording Academy на 52-ю ежегодную премию «Грэмми» в категориях «Запись года» и «Лучшее женское поп-вокальное исполнение». Три года спустя Гомес помог включить песню Вагнера и его соавтора Элиса Купера «Something to Remember Me By» (с альбома 2011 года Welcome 2 My Nightmare) в список номинантов на 55-ю ежегодную премию «Грэмми» в категориях «Лучшее рок-исполнение» и «Лучшая рок-песня». В 2007 году компания Noble Savage Productions начала работу над фильмом о творчестве Дика Вагнера и Стива Хантера под названием «Рок-н-ролльные животные». В отснятых интервью Элис Купер рассказывает о найме Дика Вагнера, совместном написании песен и приглашении величайших гитаристов в свою группу. Также было взято интервью у Фреда Мандела, клавишника группы Alice Cooper Band. Фильм так и не был завершен, но отрывки из него доступны на YouTube. В 2006 году Вагнер сотрудничал с итальянским рок-певцом Крисом Катеной при записи кавер-версии песни «Theme for an Imaginary Western», известной рок-композиции Джека Брюса и Пита Брауна, которая должна была выйти в третьем студийном альбоме итальянского певца около 2015 года. В 2007 году Вагнер перенес массивный сердечный приступ и инсульт. После доставки в больницу Скоттсдейла без сознания он провел две недели в коме, очнувшись с парализованной левой рукой. Во время восстановления после сердечного приступа Вагнер продолжал писать песни и начал писать свои мемуары, которые в конечном итоге стали его книгой «Not Only Women Bleed» (2011). По мере медленного восстановления после сердечного приступа и инсульта у Вагнера проявились необычные симптомы, включая трудности при ходьбе и концентрации внимания, потерю равновесия и признаки деменции, что угрожало его музыкальной карьере и жизни. В 2011 году у Вагнера диагностировали нормотензивную гидроцефалию (NPH), тип деменции, который, помимо прочего, влияет на мелкую моторику и походку. В конце 2011 года, после успешной операции в нейрологической больнице Барроу в Финиксе, штат Аризона, Вагнер смог значительно восстановиться, вернув почти всю ловкость, которую он потерял в ходе прогрессирования заболевания. Бывшая группа Вагнера, Frost, была включена в онлайн-зал славы Michigan Rock and Roll Legends в 2008 году. Запись группы «Mystery Man», композиция Вагнера, была признана легендарной песней Мичигана в 2009 году. Он продолжал восстанавливаться после пережитого сердечного приступа и записывался со своим давним соавтором Стивом Хантером для неназванного сингла для Wednesday. В октябре 2009 года Вагнер выпустил новый сольный студийный альбом под названием Full Meltdown на Desert Dreams Records. В него вошли 15 утерянных и недавно обнаруженных песен, записанных Вагнером в период с 1979 по 1995 год. Он также спродюсировал группу Warsaw Pact и независимого исполнителя Брэндона Булларда, релизы которых вышли в начале 2010 года. Вагнер написал музыку вместе с Элисом Купером и британской фанк-рок-группой Velvet Hearts для саундтрека к инди-фильму ужасов Silas Gore, A Film Trilogy (2010). Подобно своей оригинальной работе над дебютным сольным студийным альбомом Элиса Купера Welcome to My Nightmare, Вагнер также внес свой вклад в качестве ведущего гитариста в заключительный трек «The Underture» с альбома Welcome 2 My Nightmare (2011). Он представляет собой инструментальные версии нескольких песен с каждого альбома. В 2010 году Gibson отметил гитарный тандем Дика Вагнера и Стива Хантера, включив их в список 50 лучших гитарных соло всех времен: #25 за «Intro to Sweet Jane» (Lou Reed) и #41 за «Train Kept A Rollin'» (Aerosmith). В 2012 году Gibson опубликовал Riff This Way: Aerosmith's Top 10 Riff Heavy Tracks, в котором Дик Вагнер получил два победных гитарных соло: #1 лучшее гитарное соло Aerosmith за его ведущую гитару в «Same Old Song and Dance» и #4, в честь его выступления в качестве ведущего гитариста со Стивом Хантером в «Train Kept A Rollin'». Вагнер получил ряд наград BMI Songwriter и другие международные музыкальные награды, а его работы были представлены на альбомах, получивших более 35 золотых и платиновых пластинок. В 2011 году мемуары Вагнера «Not Only Women Bleed, Vignettes from the Heart of a Rock Musician» были выпущены с огромным успехом, более двух недель занимая первое место в списке бестселлеров Amazon в разделе «Биографии и мемуары знаменитостей». В том же году Вагнер объединился с Mugshots — единственной европейской группой, спродюсированной музыкантом, — и провел две недели в Италии, чтобы спродюсировать их аплодируемый релиз «Love, Lust and Revenge» (GCM Music/Alka Records/Black Widow Records), в котором он выступил в качестве ведущего гитариста. Сьюзан Мишельсон выступила в качестве ассоциированного продюсера, британская женская группа Never the Bride предоставила бэк-вокал, американская актриса Сузи Лорейн появилась на обложке. Затем запись была сведена в Финиксе Отто Д'Агноло в студии Chaton и мастеринг был выполнен давним другом и соавтором Вагнера, Гиллом Марклом. Mugshots — «величественное евроамериканское сочетание классического рока и мрачных историй», по словам музыканта, — известны как единственная группа, записавшая кавер-версию «Pass the Gun Around», написанную Вагнером в 1983 году для восьмого сольного студийного альбома Элиса Купера DaDa. В 2013 и 2014 годах, после более чем шести лет серьезных проблем со здоровьем: двух сердечных приступов, инсульта, парализованной левой руки, диагноза гидроцефалии (NPH), двух операций на головном мозге, кардиостимулятора и многого другого, возможности Вагнера играть на гитаре вернулись, и он полностью возобновил выступления, гастролировал с группой Dick Wagner Band, писал песни и продюсировал музыку. Его тур в поддержку книги «Not Only Women Bleed» охватил более 40 штатов. С личными появлениями в документальных фильмах и написанием музыки к фильмам Вагнер представил три песни в многонагражденном документальном фильме «Louder than Love» (включая вступительную песню и песню в титрах). Перед смертью Вагнер работал над продюсированием и написанием песен для датской рок-звезды Мэрианн Коттон в концептуальном альбоме и телевизионном проекте, напоминающем историю шок-рока Вагнера, а также участвовал в предстоящем третьем сольном альбоме итальянского рокера Криса Катены под названием Return of the Freak. 30 июля 2014 года Вагнер скончался от дыхательной недостаточности в возрасте 71 года.
of classic rock and dark stories" in the musician's words are known to be the only band to have recorded a cover version of "Pass the Gun Around", written by Wagner back in 1983 for Alice Cooper's eighth solo studio album DaDa. In 2013 and 2014, after suffering more than six years of extreme health adversities: two heart attacks, a stroke, a paralyzed left arm, a diagnosis of hydrocephalus (NPH) two brain surgeries, a pacemaker and more, Wagner's guitar playing facilities had returned, and he fully resumed performing, touring with the Dick Wagner Band, writing songs and producing music. His book tour for Not Only Women Bleed took him to more than 40 states. With personal appearances in documentary films and writing film scores, Wagner had three songs featured in the multi award winning documentary "Louder than Love" (including the opening song and the closing credits song). Leading up to his death, Wagner's projects included producing and writing for Danish rock star, Maryann Cotton, in a concept album and TV project reminiscent of Wagner's shock rock history, a featuring in the forthcoming third solo album of the Italian rocker Chris Catena, entitled Return of the Freak. On July 30, 2014, Wagner died of respiratory failure at the age of 71.
Қайырымдылық жарналар
2013 жылдың қараша айында Вагнер өзінің "Егер менің уақытым болса (Мен әлемді өзгерте аламын)" атты әні мен бейнеклипін түрлі цифрлық жүктеу платформаларында Сент-Джуд балалар зерттеу ауруханасына қаражат жинау мақсатымен жариялады. Вагнер Лос-Анджелестегі Sunset Sound Recorders студиясында жазба жасау үшін 50-ден астам музыкантты жинады, олардың ішінде Марк Фарнер жетекші вокалда; Дэнни Серафин барабанда; Лиланд Склар; Фред Мандель фортепианода; Эллиот Истон; Дженнифер Баттен; Меррили Раш; сондай-ақ Трини Лопес және Лори Биби Льюис жетекші вокалда өнер көрсетті. 2011 жылдың қараша айында Вагнер, Детройт музыканттары Рей Гудман, Деннис Берр, Пракаш Джон, Джим Маккарти, Джонни Би Баданжек, Джимми Бонс, Тай Стоун, Роберт Вагнер, Муруга және Пэт Льюиспен бірге Детройттегі Harmonie Park Studios студиясында Францискан монахы Ал Масияның "Велосипедтік миссиясын" қолдау мақсатымен "Motor City Music" атты әнді жазды. Масия Детройт қаласының орталық көшелерімен велосипед арбасында жүріп, үйсіз қалған адамдарға ыстық сусындар, тамақ және жылы киім жеткізеді. Түскен қаражат Ал бауырластың қосымша жабдықтар сатып алуына мүмкіндік береді. Вагнер сонымен қатар "Ветерандарға арналған гитаралар" жобасының алғашқы өкілі болды. Гидроцефалиядан емделген Вагнер Hydrocephalus.org ұйымының ұлттық өкілі атанды. Әйелдер мен балаларға қарсы зорлық-зомбылық туралы хабардарлықты арттыру үшін Вагнер және оның Desert Dreams Productions продюсерлік компаниясы Desert Dreams әртісінің "Only Women Bleed" әнінің госпел үлгісіндегі орындалуын көрсететін бейнероликті жасады, бұл орындалу Феникстегі Алиса Купердің Рождестволық пудинг шоуында өтті. Оның гитарада Вагнердің қатысуымен тіркелген орындалу кадрлары әртүрлі жастағы және мәдениеттегі зорлық-зомбылық туралы зерттеу деректерімен, сондай-ақ әлемнің түкпір-түкпірінен келген әйелдердің күшті суреттерімен үйлестірілді. Вагнердің 2014 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Роберт және Remember the Child Fund төрағасы Сьюзан Микельсон балаларға көмектесетін қайырымдылық ұйымдарын қолдау дәстүрін жалғастырды, Детройтте Дик Вагнердің "Баланы еске алу" мемориалдық концертін ұйымдастырды. Балаларға арналған керемет желілік ауруханалар мен Сент-Джуд балалар зерттеу ауруханасына пайда әкелетін жылдық концерттік шара үш жыл бойы (2015 жылдан 2017 жылға дейін) өтті.