Рассел Паттерсон: Америкалық суретші және 1920-жылдар әйелінің стилінің жасаушысы
Russell Patterson
Рассел Паттерсон (1893-1977) – американ суретші, иллюстратор және декоратор. 1920-30 жылдар сәнін, "флэппер" стилін дамытуға үлкен үлес қосты. Суреттерімен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық карикатурист
American cartoonist
Расселл Паттерсон (26 желтоқсан 1893 – 17 наурыз 1977) – американдық карикатурист, иллюстратор және сахналық дизайнер. Паттерсонның арт-деко стильіндегі журналдық иллюстрациялары 1920-1930 жылдардағы «флэппер» деп аталатын сән стилінің идеясын дамытуға және насихаттауға көмектесті. Расселл Паттерсон Небраска штатының Омаха қаласында дүниеге келген. Ол 17 жасында журнал мұқабасын салушы болғысы келетінін айтса да, осы саладағы табысына жетуге ұзақ және қиын жолдан өтті. Оның отбасы Омахадан Монреальге көшіп келген. Ол қысқа мерзімге Макгилл университетінде архитектураны оқыды, содан кейін Монреальдегі газеттерде карикатурашы болып жұмыс істеді, «La Patrie» газетіне «Pierre et Pierrette» туындысын сыйлады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Канада армиясы оны қабылдаудан бас тартты, ол Чикагоға көшіп, каталогтарды иллюстрациялайтын суретші болып жұмыс істеді. Оның мансабының басында Карсон Пири Скотт және Маршалл Филдс сияқты дүкендердің интерьерін безендіруге қатысты. Парижге саяхаты оған сурет салуға және модельден сурет салу сабақтарына қатысуға мүмкіндік берді. Бірақ, ол қарызға батып, Чикагодағы жарнамалық өнердің жалықтыратын жұмысына қайта оралды. 1916 жылдан 1919 жылға дейін ол Чикаго Өнер институтына үзіліс-үзіліспен қатысты. 1922 жылдан 1925 жылға дейін Паттерсон, Чарльз Н. Лэндонның ізінше, пошта арқылы сурет салу курсын таратты. 20 сабақтан тұратын курс «Күлкілі иллюстрациялардың соңғы сөзі» деп аталды. Атауының мәнділігіне қарамастан, ол кейіннен Өнер мектептерінің оқулықтарына материалдар қосты. 1924 жылы Паттерсон тәуелсіз суретші ретінде өмір сүруге тырысты. Бірақ, суреттерін Оңтүстік-Батысқа алып барып, галереялардың оның туындыларына қызығушылық танытпағанын көрді.
Russell Patterson (December 26, 1893 – March 17, 1977) was an American cartoonist, illustrator and scenic designer. Patterson's art deco magazine illustrations helped develop and promote the idea of the 1920s and 1930s fashion style known as the flapper. Russell H. Patterson was born in Omaha, Nebraska. Although he claimed he knew at age 17 that he wanted to be a magazine cover artist, he took a circuitous route to his ultimate success in that field. His family left his hometown of Omaha and settled in Montreal when he was still a boy. He studied architecture briefly at McGill University, then became an undistinguished cartoonist for some newspapers in Montreal, contributing Pierre et Pierrette to La Patrie. Rejected by the Canadian army at the start of World War I, he moved to Chicago to become a catalog illustrator. His early career included interior design for department stores like Carson Pirie Scott & Company and Marshall Field's. A trip to Paris gave him the opportunity to paint and attend life drawing classes. However, it also left him in debt, and so he reluctantly returned to the dull work of advertising art in Chicago. From 1916 to 1919, he intermittently attended the Art Institute of Chicago. From 1922 to 1925, Patterson, as Charles N. Landon had done before, distributed a mail order art instruction course. Consisting of 20 lessons, it was called "The Last Word in Humorous Illustrations." Despite the finality suggested by that title, he afterwards contributed to the instruction books of the Art Instruction Schools. In 1924, Patterson made an attempt to carve out a living as a fine artist. Traveling to the Southwest with his paintings, however, he found the art galleries indifferent to his work.
Үлгі
1925 жылы Нью-Йорк қаласына келген Паттерсон өзінің жолын табуға асықты. Ол көркем өнерге деген құштарлығын тоқтатып, сурет салуға бет бұрды. Парижде әдемі әйелдерді суреттеу тәжірибесіне сүйене отырып, ол College Humor және Judge, кейін Life және Ballyhoo сияқты журналдардың мұқабаларын және ішкі беттерін өзінің жанды қыздарымен (флэпперлермен) безендіре бастады. Бір-екі жылдың ішінде Рассел Паттерсон иллюстратор ретінде белгілі бір деңгейге жетті, сол кездегі жетекші график суретшілер киножұлдыздармен шайқасқандай танымал болды. Оның мансабы гүлденген сайын, заманауи джаз дәуірінің әйелінің оның кең таралған бейнесі The Saturday Evening Post, Vogue, Vanity Fair, Cosmopolitan, Redbook және Photoplay журналдарының мұқабаларында және ішкі беттерінде пайда болды. Сол замандағы әйелдер киім, зергерлік бұйымдар мен косметикадағы соңғы үрдістерді білу үшін Паттерсонның туындыларына жүгінді, бұл бұрынғы жылдары "Гибсон қызы" сияқты кең танымал болған еді. Марта Х. Кеннеди Паттерсонның "көрнекті, әдемі пішіндердің графикалық күшіне, киімнің сызықтық үлгілеріне және әсерлі, көзге түсетін дизайн құру үшін түтінге" тәуелді екенін айтады. 1930 жылдардың соңында ол Рождестволық ойыншық терезелерін жобалаған. 1940 жылы ол "Нью-Йорк қаласының Ұлы картасы" деп аталатын жарнамалық өнімді жасауға кірісті (Паттерсон бұған дейін R.H. Macy & Co. үшін бес жылдық Рождестволық ойыншық терезелерінің дизайнын жасауды бастаған еді). Үлкен карта жарықтандырылып, астыңғы жазбалары ашылу дәуіріндегі карталарды еске түсірді. Картадағы мәтін оны "Нью-Йорк қаласының керемет көріністерімен, құпияларымен және жергілікті халықтың ойын-сауықтарымен толы, әдебиеттік емес және эмоционалдық емес карта" деп сипаттайды.
In 1925, having arrived in New York City, Patterson suddenly found his direction. He put aside his fine arts ambitions and turned his talents toward illustration. Drawing on his experience sketching beautiful women in Paris, he began adorning covers and interiors for magazines like College Humor and Judge, and later Life and Ballyhoo with his vivacious flappers. Within a couple of years, Russell Patterson the illustrator went from obscurity to celebrity, at a time when the leading graphic artists were as famous as movie stars. As his career blossomed, his ubiquitous version of the modern Jazz Age woman graced the covers and interior pages of The Saturday Evening Post, Vogue, Vanity Fair, Cosmopolitan, Redbook and Photoplay, among many other magazines. As celebrated at that time as the "Gibson Girl" had been years before, Women of the time turned to Patterson's work to follow trends in clothing, jewelry and cosmetics. Martha H. Kennedy cites Patterson's dependence on the "graphic power of elegant, outlined forms, linear patterns of clothing and trailing smoke to compose strongly decorative, eye catching designs." In the late 1930s he was designing Christmas toy windows for In 1940 he took on a job from, creating a promotional item called "The Great Map of New York" (Patterson had just prior begun a run of five annual R. H. Macy & Co. Christmas toy window designs). The large map was illuminated and captioned in a style that evoked such charts from the Age of Discovery. Text on the map described it as "A chart neither too literal nor too emotional, shewing the city New York replete with the wondrous Spectacles, Mysteries, and Pastimes of the natives Done in the year of the New York World's Fair – 1939."
Бродвей
Журналдарды суреттеуден бастап, Паттерсон Бродвейде бірнеше қойылымдарда түрлі шығармашылық қызметтерде жұмыс істеді: "Барлығы осында" (1931) – костюм дизайнерi; "Баллиху 1932" (1932) – костюм дизайнерi, режиссер және декоратор; "Аттарыңды ұстап тұрыңыз" (1933) – костюм дизайнерi және декоратор; "Ақымақтар асығады" (1934) – декоратор; "Зигфелдтің әуесқойлықтары" (1934) – костюм дизайнерi; және Джордж Уайттың "Скандалдары" (1936) – декоратор.
Branching out from magazine illustration, Patterson worked on Broadway on a number of productions in various creative capacities: The Gang's All Here (1931) as Costume Designer; Ballyhoo of 1932 (1932) as Costume Designer, Director and Scenic Designer; Hold Your Horses (1933) as Costume Designer and Scenic Designer; Fools Rush In (1934) as Scenic Designer; Ziegfeld Follies of 1934 as Costume Designer; and George White's Scandals (1936) as Scenic Designer.
Фильмдер
Ол Голливудта да киноға жұмыс істеді. Паттерсон өзін-өзі ойнап, "Персонатес" деп аталатын өте шынайы қуыршақтар жасады, олар Джек Бенни (Руб Голдбергті қоса алғанда, тағы төрт карикатурист) ойнаған "Суретшілер мен модельдер" фильміне қатысты. 1937 жылдың 5 тамызында "Нью-Йорк Таймс" газетінің киносыншысы былай деп жазды: "Мен үшін "Персонатес" пайда болуы – жоғары деңгейдегі сатира болды. Сіздер көріп отырғандай, қуыршақтардың өздеріне тән өндіріс нөмірі бар. Маған бұл әдеттегі ән мен би аралықтарын керемет пародизациялағандай көрінді, оның ненің қажет еместігін және қуыршақтармен оңай қайталауға (тіпті жақсартуға) болатынын көрсетті". Паттерсон "Жұмыс істеп, көтеріңкі рухта бол!" (1934) фильмінің көркемдік жетекшісі болды және "Bottoms Up" (1934) фильмі үшін костюмдер мен би алаңдарын жасады. Ол сондай-ақ Боб Хоуп пен Марта Рей қатысқан "Маған теңізші бер" (1938) сияқты басқа фильмдерге де декорациялар мен костюмдер жасады. Ол Ширли Темплдің "Сәлем, сәби!" (1934) фильмі үшін киім-кешек жиынтығын жасады.
He also worked in Hollywood for the silver screen. Patterson had an on screen part playing himself in, and created lifelike dolls he called "Personettes" for, the film Artists and Models, which starred Jack Benny (four other cartoonists including Rube Goldberg also appeared). A New York Times movie reviewer wrote on August 5, 1937, "the appearance of the 'Personettes' struck me as satire of a high order. The puppets, you see, have a production number of their own It seemed to me to be the perfect spoof of the usual song and dance interlude, proving how unnecessary it really is and how easy to duplicate (in fact, improve upon) with dolls." Patterson was art director on Stand Up and Cheer! (1934), and designed costumes and dance sets for Bottoms Up (1934). He also designed scenes and costumes for other films such as the Bob Hope and Martha Raye vehicle, Give Me a Sailor (1938). He designed Shirley Temple's wardrobe for her film, Baby, Take a Bow (1934).
Комикстер
1929 жылы Паттерсон «Херст» желісі үшін жексенбілік газет журналдарының мұқаба сериясын салуды бастады. Осы сериялардың ішінде «Қашқан Рут» (1929), «Махаббат қанаттары» (1929–30), «Глорияны ұста, жігіт» (шамамен 1932), «Графиня мен ковбой» (шамамен 1932) және «Кэролиннің курсанты» (шамамен 1932) болды. Әр серия бірнеше ай бойы жарық көрді, ал Паттерсон 1933 жылға дейін оларды үнемі шығарып отырды. 1940 жылдарға жақындағанда Паттерсон қайтадан газет саласына оралды. Ол Кэролин Уэллс және Перси Шоу сияқты жазушылармен бірлесіп «Америкалық апталық» «Херст» жексенбілік журналы үшін бірнеше серия жұмыстарын жасады, олардың барлығында Флосси Фриллс кейіпкері болды. Бұл толық беттік жұмыстар 1939 жылдың соңынан 1943 жылға дейін немесе одан кейін журналдың мұқабасында жарияланды. Паттерсонның жұмысы, мүмкін, соңғы жексенбілік журналдық комикстер сериясы болды. 1942–46 жылдары ол «Херстс Кинг Фичерс Синдикаты» үшін «Pin Up Girls» атты жексенбілік және күнделікті комикстер сериясын жасады. 1951 жылы Паттерсон «United Feature Syndicate» үшін «Мами» атты жексенбілік бетке арналған мультфильмді жасады. «Мами» комикстердегі, кинодағы және сахнадағы сұлу «ақылсыз блонд» образының жаңғыруының бір бөлігі болды. Бұл комикстің көркемдігі және Нью-Йорк қаласының суреттелуі ерекше назар аударды. Паттерсон осы жексенбілік комикстердің көптеген бөліктеріне қағаз қуыршақтар қосты. Морис Хорн «Мамиді» «тамаша салынған, әдемі композицияланған бет» деп атады, бірақ оның юморы «беткей» болды, «бірдең салған онжылдыққа адасқан флэпперлік комикс» деді. Дегенмен, Паттерсонның өнері мен сән сезімі арқасында ол 1956 жылға дейін жарық көрді. 1960 жылдары артрит оның сурет салу қабілетін шектеді. Паттерсон Ұлттық өнер және дизайн институтының оқытушысы ретінде жас суретшілерге тәлімгерлік жасады.
In 1929 Patterson began illustrating Sunday newspaper magazine cover series for the Hearst chain. Among the series was "Runaway Ruth" (1929), "Wings of Love" (1929–30), "Get Your Man Gloria" (c.1932), "The Countess & the Cowboy" (c. 1932), and "Carolyn's Cadet" (c. 1932). Each series ran for several months, and Patterson produced these on a semi regular basis until 1933. Patterson returned to the newspaper fold as the 1940s approached. He collaborated with writers Carolyn Wells and Percy Shaw on several series for the American Weekly Hearst Sunday magazine, all featuring the character Flossy Frills. These full page works ran as front covers on the magazine from late 1939 to 1943 or after. Patterson's was perhaps the very last Sunday magazine comic strip series produced. From 1942 46 he produced a Sunday and daily panel cartoon series for Hearst's King Features Syndicate titled "Pin Up Girls". In 1951, Patterson created the cartoon Mamie, a Sunday page for United Feature Syndicate. Mamie was part of a revival of the glamorous "dumb blonde" in comics, in the movies and on the stage. The strip's beautiful lead was lovingly rendered, as was the New York City setting. Patterson added a panel of paper dolls to many of these Sunday comics. Maurice Horn called Mamie an "elegantly drawn, exquisitely composed page", but with "thin" humor, "a flapper strip that had somehow wandered into the wrong decade." Still, it ran until 1956 on the strength of Patterson's art and fashion sense. During the 1960s, arthritis began to limit his ability to draw. Patterson began mentoring younger artists as a faculty member of the National Institute of Art and Design.
Мұрасы мен марапаттары
Коултон Во Паттерсонға "ұзын аяқты, толық кеуделі, нәзік американ қыз құдайының" жасалуының көп бөлігін жатқызады. Уо Дон Флауэрстің Паттерсонға деген "кұмарлы әзірленуші" екені оның жұмысында анық көрінетінін айтады. Флэппер маманы Этель Хейс те Паттерсонның ықпалында болған карикатурашылардың қатарында. Ол 1952-1953 жылдары Ұлттық карикатурашылар қоғамының президенті болды. Паттерсон 1957 жылы Ұлттық карикатурашылар қоғамының жарнама және иллюстрация сыйлығын, ал 1974 жылы Эльзи Сегар сыйлығын алды. Оның атақ-даңқы мен беделі соншалық болды, ол Medaglia D'Oro кофесі, Rheingold сырасы және Lord Calvert вискисін журналдардағы жарнамаларда қолдады. Расселл Паттерсон 1977 жылдың 17 наурызында Атлантик-Ситиде жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды, осы кезде Делавэр өнер мұражайы оның туындыларының алғашқы маңызды ретроспективасын дайындап жатқан еді. 2006 жылы Fantagraphics баспасы Шейн Глинс пен Алекс Чун редакциялаған және Армандо Мендес алғы сөз жазған "Top Hats and Flappers: The Art of Russell Patterson" кітабын шығарды. Ол өлімінен кейін 2007 жылы "Иллюстраторлар қоғамының" Даңқ залына енгізілді.
Coulton Waugh gives much of the credit for the "creation of the lithe, full breasted, long legged American girl goddess" to Patterson. Waugh notes Don Flowers' statement that his being an "ardent admirer" of Patterson should be readily apparent in his work. Flapper specialist Ethel Hays is also numbered among cartoonists influenced by Patterson, and He served as president of the National Cartoonist Society from 1952 to 1953. Patterson received the National Cartoonists Society's Advertising and Illustration Award for 1957 and the Elzie Segar Award in 1974. His fame and reputation were such that his endorsements of Medaglia D'Oro coffee, Rheingold Beer, and Lord Calvert whiskey were trumpeted in magazine advertisements. Russell Patterson died in Atlantic City of heart failure on March 17, 1977, as the Delaware Art Museum was preparing the first significant retrospective of his work. In 2006, Fantagraphics published Top Hats and Flappers: The Art of Russell Patterson, edited by Shane Glines and Alex Chun, with a foreword by Armando Mendez. He was honored posthumously as a Society of Illustrators 2007 Hall of Fame Inductee.