Елді мекен
1848 жылы солтүстік-оңтүстік бағыттағы Торонто-Сиденхэм және шығыс-батыс бағыттағы Дурэм жолдарының бойындағы жерлер сақталды және 50 акрлық учаскелерге бөлінді. Екі жолдың қиылысы, шағын аңғарда орналасқан, Артемизия бұрыштары деп аталды. Жабайы далаға қоныстануды ынталандыру мақсатында, учаскелер қоныс тебушілерге берілді, олар учаскенің толық құқығын алу үшін бес жыл ішінде кем дегенде он екі акр жерді өңдеуге міндетті болды. Артемизия бұрыштарында алғашқы қоныс тебуші – 1812 жылғы соғыста Баттон жасағының бұрынғы мүшесі Аарон Маншоу кіші болды. 1872 жылы Флешер Грей-Ист сайлау округінен Ұлыбритания Парламентінің депутаты болып сайланды және 1874 жылы қайта сайланды. Осы шақта, Торонто, Грей және Брюс темір жолы Флешертон арқылы өтеді деген болжамдарға байланысты шағын жер сату қызуы болды. Алайда, Флешертонның аңғарда орналасқандығына байланысты, темір жол 2 км қашықтықта, аңғардың шетімен батысқа қарай, Сейлон ауылы арқылы салынды. 1873 жылы алғашқы пойыз зор қуанышпен қарсы алынды, бірақ бұл ауылдың үміттеріне ауыр соққы болды. 1888 жылы Фосетт газетті Уиллард Терстонға сатты. Терстон, және ақырында оның ұлы Фрэнк, 1961 жылға дейін «Advance» газетін шығаруды жалғастырды. 1891 жылы В.К. Флешер мемлекеттік мектеп құрылысы үшін жер сыйлады, ол шамамен 1000 долларға салынды. Бұл үш бөлмелі, сары кірпіштен тұрғызылған ғимарат Флешертон мемлекеттік мектебіне айналды және 1968 жылға дейін ауыл балаларының бастауыш мектебі ретінде қызмет етті. 1891 жылы Флешертонға телефон желісі жүргізілді, ал ауылдық телефон станциясында 1967 жылы автоматты нөмір тағайындау жүйесі енгізілгенге дейін жергілікті әйелдер операторлар болып жұмыс істеді. 1920 жылы Уильям Флешердің балалары Флешердің алғашқы диірменінің жанындағы Бойн өзенінің жағасындағы жерді Естелік саябақ құру үшін сыйлады. Алдына қаза тапқандардың есімдері, артына аман қалғандардың есімдері жазылған ескерткіш орнатылды. 1917 жылы Флешертонға алғашқы ұшақ қонды, оны Альф Виттен басқарды. Сол сияқты, 1930 жылдары Дурэм жолы Флешертон орталығына дейін провинция тарапынан Корольдік 4-ші тас жолының шығыс бөлігі ретінде қабылданып алынды.
In 1872, Flesher was elected to the House of Commons as MP for the riding of Grey East, and he was re elected in 1874. About this time, a mini land boom ensued as speculators bet that the Toronto, Grey & Bruce Railway would pass through Flesherton. However, due to Flesherton's location in a valley, the railroad was routed around the edge of the valley 2 km (1.3 mi) to the west through the hamlet of Ceylon. The first train arrived in 1873 to much local celebration, but a serious blow had been dealt to the aspirations of the village. In 1888, Fawcett sold the paper to Willard Thurston. Thurston, and eventually his son Frank, continued to publish the Advance until 1961. In 1891, W. K. Flesher donated land for the construction of a public school, which was built for about $1000. This large three room yellow brick building became Flesherton Public School and served as the village children's elementary school until 1968. The year 1891 was also when telephone service was extended to Flesherton, and a village telephone exchange employed local women as operators until the introduction of dial service in 1967. and 19 volunteers—almost 1 in 4—were killed. In 1920, the children of William Flesher donated land beside the Boyne River, close to the site of Flesher's original grist mill, for a Memorial Park. A cenotaph was erected, with the names of those who had died on the front, and those who had survived on the back. In 1917, the first airplane landed in Flesherton, piloted by Alf Witten of Camp Borden. Likewise in the 1930s, the Durham Road as far as the centre of Flesherton was assumed by the province as the easternmost extension of King's Highway 4.