Кіріспе

Британдық суретші Дэвид Воган (8 мамыр 1944 – 4 желтоқсан 2003) – британдық психоделикалық суретші, Binder, Edwards & Vaughan (BEV) дизайн тобының мүшесі және актриса Седи Фросттың әкесі. Ол принцесса Маргареттен психоделикалық суреттермен безендірілген жиһазға тапсырыс алды, 1960-шы жылдардың басында The Beatles тобына жұмыс істеді, Expo 67 және Карнаби көшесіндегі Lord John үшін жобалар жасады, ал фотограф Дэвид Бейли оның туындыларын бірнеше плакаттарда пайдаланды. 1960 жылдардың ортасында бірнеше жыл бойы олар жекешелендірілген автомобильдер мен жиһаз өндірді. Воганды Macy's универмагы Америкаға шақырды, ол өзінің техникасын «Резидент-суретші» ретінде көрсетуге тиіс болды. Сонымен қатар, Pan Am әуе компаниясының төрағасы да оған ұшақтарды жекешелендіруді ұсынды. Ол өзінің жекешелендірілген Buick 6 машинасымен «Swinging London» әнін насихаттап, АҚШ-ты аралап сапарлады. Ұлыбританияға оралғаннан кейін, Пол Маккартни оған фортепианоны психоделикалық түстерге бояуды тапсырды, содан кейін ол The Beatles тобынан 1967 жылдың 28 қаңтарында жоспарланған The Million Volt Light and Sound Rave-ге қатысуға қызығушылық танытқандығын сұрады. 5 қаңтарда The Beatles тобы жазған және оқиға кезінде бір рет ойнатылған Carnival of Light авангардтық жазбасы әлі коммерциялық мақсатта шығарылмаған. Ол сондай-ақ Карнаби көшесіндегі Lord John бутигінің үш қабатты сыртқы қабырғасына алып психоделикалық қабырға суреті салуға тапсырыс алды. Ол биік қабырға суретін жасап жатқанда, бір келуші оны бекіткен арқандардың бірін босатып, биік платформа үш қабаттан төмен құлап, Воган келушінің астында қалды. Ол жарақаттанбаған сияқты көрінді, бірақ бас жарақатын алды. Достары оны ауруханаға апарып тексергеннің орнына, оны «тыныштандыру» үшін LSD берді, бұл оның санасын күйретіп жіберді. Содан кейін ол үш жыл бойы қаңғыбас күйде өмір сүрді, маниакалды депрессиядан зардап шекті, бұл оның өмірінің соңына дейін оны мазалады. Ол 30 жылдан астам бірге тұрған жаңа әйелімен қайтадан бақытты өмірге оралды. Ол «Лондондық өмір салтын» қабылдамай, Манчестерге оралды, онда ол 1970 және 1980 жылдардың басында елдегі ең өнімді қабырға суретшісі атанды. Ол «Нұхтың кемесі» атты қабырға суретшілері тобын құрды, ол жасөспірімдер клубтарында, мектептерде, шіркеулерде және ауруханаларда мұқтаж жандар үшін қабырға суреттерін жасады (ол Манчестердегі Йорк герцогинясының балалар ауруханасында алғашқы британдық ауруханалық қабырға суретін салды) және жас және мүмкіндігі шектеулі адамдарға қабырға сурет салуды тікелей үйренуге мүмкіндік берді. 1970 жылдары ол көптеген жастарды қабырға суреттерін жасауға көмектесуге және үйренуге жұмысқа алды, сонымен қатар көптеген жеке тапсырыстарды орындады, 1960 жылдары қол жеткізген жетістіктерін кіші масштабта қайта жасай отырып. Олардың ішінде жекешелендірілген дүкендер де болды – Манчестердегі Оксфорд-роудтағы Barratts музыка дүкені өнер және музыка студенттері үшін қасиетті орынға айналды, олар джаз және блюз музыканттарының үлкен портреттерін көру үшін келді, бұл 1974 жылы Воган жасаған толыққанды қайта жаңартудың бір бөлігі болды. 1980 жылдардың ортасында ол қазіргі қоғамның қорқынышты жақтарын бейнелейтін және сол кезде даулы болған «Жертвелер» картиналар сериясын шығара бастады. Өмірінің соңында ол портрет салуға қайта оралды – Джон Леннон, Боб Дилан, Галлахер және Дэвид Бекхэм мен Джуд Лоудың қарындашпен салынған портреттерін жасады. Ол бауыр трансплантациясын күтіп жатқанда қайтыс болды.

Жеке өмір

Воган үш рет үйленген. Оның қызы Сейди Фрост "богемдік, көшпелі балалық шақ туралы" жазды. "Біз Белсайз паркінен Мароккоға дейін жүргізіп әкелген автобуста тұрдық", - деді ол. Сейди Вонның "ешкім психикалық денсаулық туралы көп сөйлемейтін кезде шизофрениямен ауырған" екенін айтты. Воганның бес ұлы мен екі қызы қалды.