Энтони Миничиелло: Ругби лигасының жұлдызы және рекордтар иесі

Кіріспе

Австралия және Италияның халықаралық регби лигасының бұрынғы ойыншысы Энтони Миничиелло (24 мамыр 1980 жылы туған) – Ұлттық регби лигасының «Сидней Рустерс» командасының капитаны болған және клуб тарихындағы ең көп ойын өткізген және ең көп ұпай (три) соққан ойыншы рекордын орнатып зейнеткерлікке шыққан кәсіби регби лигасының бұрынғы ойыншысы. Австралия және Италия құрамаларында, сондай-ақ Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының «Origin» құрамасында ойнаған ол, мансабының барлық кезеңін «Рустерс» командасында өткізіп, 2002 және 2013 жылдары NRL премьер-лигасын жеңіп алды. Ол 2005 жылы «Алтын бут» сыйлығын – «Жылдың үздік халықаралық ойыншысы» аталымын жеңіп алды. Энтони Миничиеллоның інісі Марк Миничиелло да Италия құрамасының ойыншысы.

Өмірбаян

Миничиелло Австралияның Оңтүстік-Батыс Сиднейіндегі Ливерпульде дүниеге келді. Миничиелло регби лигасында «Ист-Вэлли Юнайтед» клубы үшін ойнай бастады. Ол «All Saints» католиктік аға колледжінде білім алды. Жасы келгенде, ол сол кездегі «Roosters» клубының рекрут офицері, регби лигасының аңызы Артур Битсонға көзге түсті, ол оны клубтың негізін қалаушыларының қатарына қосты. 1999 жылы ол Италия құрамасы сапында Жерорта теңізі кубогының алғашқы турнирінде өнер көрсетті. 2014 жылдың 4 тамызында маусым соңында карьерасын аяқтайтынын хабарлады.

2000 жылдар

Төменгі сыныптардағы ойындардан кейін, Миничиелло 20 жасында 25 ақпан 2000 жылы Сидней футбол стадионында «Булдогс» командасына қарсы «Рустерс» клубының 4-ші турындағы ойынында NRL дебютін жасады. Осылайша ол «Рустерс» клубының 994-ші бірінші лига ойыншысы болды. Дебюттік жылының соңында ол жеңілістің ащы дәмін татты, «Рустерс» клубы 2000 жылғы NRL Grand Final-да Брисбен Бронкос клубына есе жіберді. Екінші маусымының ортасында ол өзін федеративтік футболға лайықты екенін дәлелдеді, ол 2001 жылғы City vs Country Origin матчында Country Origin құрамасына шақырылды. 2002 жылғы NRL маусымында 16 ойынды жеңіп алғаннан кейін, Миничиелло 2002 жылғы NRL Grand Final-да Жаңа Зеландиялық «Уорриорз» клубына қарсы жеңіске жеткенде «Рустерс» клубы үшін қанатта ойнады. Ол сондай-ақ 2003 жылғы Дүниежүзілік клубтық кубокты 2002 жылғы Суперлига чемпионы «Сент-Хеленс» клубына қарсы жеңіп алған сәтті «Рустерс» командасының құрамында болды. Мини фулбек ретінде ойнағанда, «Рустерс» клубы Англияның Болтон қаласындағы Рибок стадионында 19 807 жанкүйердің алдында «Сентс» клубын 38:0 есебімен жеңді. Карьерасының алғашқы үш маусымында Мини «Рустерс» клубының қанаттарында ойнады, бірақ 2002 жылғы NRL Grand Final-дан кейін Люк Филлипстің зейнеткерлікке шығуы «Рустерс» клубының бас жаттықтырушысы Рикки Стюартты Миничиеллоны фулбекке ауыстыруға мәжбүр етті. Оның фулбекке ауысуы жаңа мыңжылдықтың басында «Рустерс» клубының ең жақсы ойындарымен сәйкес келді. Бұл оған келесі бірнеше маусымда NSW және Австралия құрамаларына дерлік автоматты түрде ілігуге мүмкіндік берді. Жақында Жаңа Зеландияның бұрынғы «Уорриорз» клубының ойыншысы және жаңадан тағайындалған «Рустерс» Премьер-лигасының бас жаттықтырушысы Иван Клиридің көмегімен Мини «Рустерс» клубының шабуылдарының маңызды бөлігіне айналды. Ол «Булдогс» клубына 28:18 есебімен жеңіске жеткен «Рустерс» клубының ойыншысы ретінде танылды. Кейіннен «Рустерс» клубы 2003 жылғы NRL Grand Final-да «Пенрит Пантерс» клубына есе жіберді, онда Миничиелло фулбек ретінде ойнады. 2003 жылы Миничиелло 4,571 метрді жүгірді, бұл жарыстағы кез-келген ойыншыдан көп. Осыдан кейін ол 2003 жылғы «Кенгурулар» турнесіне қатысты, онда Австралия ең ескі қарсыласы Ұлыбританияны 3:0 есебімен жеңіп, «Пепеле» кубогын сақтап қалды. Мини үш тест матчының барлығында да «Кенгурулар» клубының қақпашысы ретінде ойнады, себебі «Кенгурулар» клубының капитаны және Брисбен Бронкос клубының фулбэкі Даррен Локьер де қатысты. 2004 жылы Миничиелло тағы да Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасына шақырылды, бірақ бірінші ойынға бес күн қалғанда, ол командалық нұсқауларға қайшы келетін ұялы телефонын алып шыққаны үшін жұмыстан шығарылды. Алайда ол құрамаға қайта оралып, Жаңа Оңтүстік Уэльс клубының екінші сериядағы жеңісіне көмектесті. Ол 2004 жылғы NRL маусымында «Жылдың фулбэкі» атанып, карьерасындағы ең көп – 18 ойынды өткізді. Ол сондай-ақ Гарри Сандерленд медалін «Жылдың үздік ойыншысы» ретінде жеңіп алды. Мини 2004 жылғы NRL Grand Final-да «Булдогс» клубына 16:13 есебімен ұтылып, «Рустерс» клубының фулбэкі ретінде ойнады. Бұл 2000 жылдан бері «Рустерс» клубының төртінші ойындағы үшінші жеңілісі болды. Миничиелло 2004 жылғы регби лигасының үш ұлтының турнирінде жарысуға Австралия құрамасына шақырылды. Ұлыбританияға қарсы финалда ол ойнады және «Кенгурулар» клубының 44:4 жеңісіне екі ойын салды. 2005 жылы тағы бір керемет маусым болды, онда Миничиеллоның NSW үшін фулбек ретіндегі өнері оған 2005 жылғы State of Origin сериясының үздік ойыншысы үшін Уолли Льюис медалін жеңіп беруге мүмкіндік берді. Жыл соңында ол Гарри Сандерленд медалін тағы да жеңіп алды, 2005 жылғы регби лигасының үш ұлтының турниріндегі үздік ойыншы ретінде танылды, бірақ Жаңа Зеландия Лидстегі Элланд-роудтағы финалда Австралияны 24:0 есебімен жеңіп, сенсация тудырды (Австралия 1972 жылдан бері халықаралық серияда немесе турнирде жеңіске жетпеген алғашқы рет). Бұл ойын Энтони Миничиеллоның Австралия құрамасы үшін 18-ші және соңғы тест матчы болды. Ол 2005 жылы «Жылдың үздік халықаралық ойыншысы» атағына ие болды. Қазіргі заманғы кез-келген ойыншының ең ұзақ жарақаттан / тоқтату кезеңінің бірі 2006 жылғы 6-раундта аяқталды. 2006 жылғы 26 наурызда «Канберра Рейдерс» клубының үшінші раундында алған жарақатынан кейін операция жасалуы керек болды, ол маусымның қалған бөлігінде ойнаудан шеттеді. Оның арқа жарақаты бірнеше жас фулбэктерге, әсіресе Брисбен Бронкос клубының фулбэкі Кармайкл Хантқа Австралияның футболкасын киюге мүмкіндік берді. Миничиеллоның жарақаттан құлдырауы «Рустерс» клубының формасының төмендеуімен тұспа-тұс келді, команда 2006 жылғы маусымның соңында соңғыдан екінші орынға ие болды. «Рустерс» клубының 100 жылдығын мерекелеу аясында 2007 жылғы маусымның басталуында «100 – The Centurions» командасы жарияланды. Миничиелло фулбек ретінде тағайындалды. Ол өзінің карьерасындағы алғашқы алаңға гол соқты, ол «Рустерс» клубы «Кронулла Сазерленд Шаркс» клубын алтын ұпаймен жеңгенде, 2007 жылғы 11-раундта. Миничиелло 2007 жылғы State of Origin сериясының 1-ші ойынына NSW фулбэкі ретінде қайта шақырылды. Ол алғашқы ойынды әсерлі өткізді (Квинсленд 25:18 есебімен жеңіске жетті), бірақ өкінішке орай, арқа жарақатының салдарынан екінші ойынға және үшінші ойынға да қатыса алмады. Оны «Блюз» клубының қақпашысы ретінде «Мэнли Си Иглз» клубының ойыншысы Брет Стюарт алмастырды. Өкінішке орай, Миничиеллоның арқа жарақаты оны 2007 жылғы маусымның қалған бөлігінде алаңнан шеттетіп қойды. 2008 жылғы NRL маусымында Мини 2007 жылғы маусымның соңғы жартысында арқа жарақатының қайталануынан кейін алаңға оралды. Алайда, 4-раундта «Кентербери Булдогс» клубымен өткен ойында арқасындағы ауыртпалық қайтадан сезілді. Бұл оның Австралияның фулбек формасын қайтару мүмкіндігіне зиян келтірді және ол Брет Стюарт пен «Мельбурн Шторм» клубының фулбэкі Билли Слейтердің артынан қалды. Стюарт пен Слейтер сол кезде NSW және Qld құрамаларының тиісінше фулбектері болды. 2009 жылы Энтони «Канберра Рейдерс» клубына қарсы өткен ойында білезігін жарақаттап, 2 ойын ойнады. Ол 20-раундқа дейін алаңнан шеттеді, сол кезде «Рустерс» клубы қиын жағдайда болды және 1966 жылы бірде-бір ойынды жеңбегеннен бергі жылдарындағы ең нашар маусымын күтіп отырды. Ақырында «Рустерс» клубы NRL турнирінің соңғы орынында аяқтады, он жылдықтың басында үлкен жетістіктерге жеткен «Сидней Рустерс» клубының керемет құлдырауына тоқтады, бірақ тек бір NRL чемпиондығына ие болды.

After a stint in the lower grades, Minichiello made his NRL debut at the age of 20 in the Roosters' Round 4 clash on 25 February 2000 at the Sydney Football Stadium against the Bulldogs. This made him the 994th first grader to play for the Roosters. He tasted the bitterness of defeat at the end of his debut year in the Roosters' loss to the Brisbane Broncos in the 2000 NRL Grand Final. By midway through his second season, he had proven himself worthy of representative football when he was selected to play for City Origin in the 2001 City vs Country Origin match against Country Origin. After scoring 16 tries during the 2002 NRL season, Minichiello played on the wing for the Roosters in their 2002 NRL Grand Final win over the New Zealand Warriors. He was also part of the successful Roosters team that took out the 2003 World Club Challenge against 2002 Super League champions, St. Helens. With Mini playing fullback, the Roosters easily accounted for Saints 38–0 at the Reebok Stadium in Bolton, England in front of 19,807 fans. For the first three seasons of his career Mini played on the wing for the Roosters, but the retirement of Luke Phillips following the 2002 NRL Grand Final prompted then Roosters coach Ricky Stuart to move Minichiello to His move to fullback coincided with some of the Roosters' best football for the early part of the new millennium. It also saw him become an almost automatic selection for both NSW and Australia for the next few seasons. With the help of the recently New Zealand former Warriors fullback and newly appointed Roosters Premier League coach Ivan Cleary, Mini would become a vital part of the Roosters attack. He was declared Man of the Match in the Roosters 28–18 victory over the Bulldogs. The Roosters subsequently lost the 2003 NRL Grand Final to the Penrith Panthers, in which Minichiello played at fullback. Minichiello ran 4,571 metres with the ball in 2003, more than any other player in the competition. After that he was selected to go on the successful 2003 Kangaroo tour in which Australia defeated their oldest rivals Great Britain 3–0 to retain The Ashes. Mini played on the wing for the Kangaroos in all three tests due to the presence of Brisbane Broncos fullback Darren Lockyer, who was also the captain of the Kangaroos. In 2004, Minichiello was again selected to play for New South Wales but just five days out from Game I he was sacked for taking a mobile telephone out contrary to team instructions during a wild bonding session. However he fought his way back into the squad and help steered New South Wales to its second series victory. He was named the Dally M Fullback of the Year in the 2004 NRL season, where he scored a career best 18 tries for the season. He also won the Harry Sunderland Medal as the player's player of the year. Mini went on to play at fullback for the Roosters in their 16–13 loss to the Bulldogs in the 2004 NRL Grand Final. It was the Roosters third Grand Final loss in four games since 2000. Minichiello was selected in the Australian team to go and compete in the end of season 2004 Rugby League Tri Nations tournament. In the final against Great Britain he played at and scored two tries in the Kangaroos' 44–4 victory. Another great season followed in 2005, where Minichiello's performances at fullback for NSW resulted in him winning the Wally Lewis Medal for player of the 2005 State of Origin series. The year was capped off with him winning the Harry Sunderland Medal again as the man of the 2005 Rugby League Tri Nations tournament, despite New Zealand causing a boil over by defeating Australia 24–0 in the Final at Elland Road in Leeds (it was the first time since 1972 that Australia had not won an international series or tournament in which they played). The game would also prove to be Anthony Minichiello's 18th and final test for Australia. He would go on to win the 2005 Golden Boot Award as the international player of the year. One of the longest injury/suspension free period of any player in the modern era came to end in Round 6, 2006. A back injury, first sustained in Roosters' Round 3 clash on 26 March 2006 against the Canberra Raiders, that eventually required surgery ruled Minichiello out for the remainder of season. His back injury allowed several younger fullbacks to stake claims for the Australian jersey, particularly Brisbane Broncos fullback Karmichael Hunt. Minichiello's downfall from injury also coincided with the Roosters' decline in form, with the team finishing second from last at the end of the 2006 season. As part of the Roosters' 100th season celebration, a "Team 100 – The Centurions" was announced at the 2007 season launch. Minichiello was named as fullback. He kicked his first field goal in his career when the Roosters defeated the Cronulla Sutherland Sharks in golden point, in Round 11, 2007. Minichiello was recalled as NSW fullback for Game 1 of the 2007 State of Origin series. He played an impressive first game (won 25–18 by Queensland), but unfortunately was ruled out of the second game and the third game too as his back injury was troubling him. He was replaced as the Blues custodian by Manly Sea Eagles flyer Brett Stewart. Unfortunately Mini's back injury put him on the sideline for the remainder of the 2007 season. The 2008 NRL season saw Mini return to the field after a re occurrence of his back injury put him out for the back half of the 2007 season. Unfortunately, during a round 4 clash with the Canterbury Bulldogs, pain in his back returned. This severely harmed his chances of regaining his Australian fullback jersey and he was overlooked in favour of both Brett Stewart and Melbourne Storm fullback Billy Slater. Stewart and Slater were also the respective fullbacks for NSW and Qld at the time. In 2009, Anthony played 2 games before injuring his ankle against the Canberra Raiders. He was sidelined until Round 20; by then, the Roosters were in deep trouble and staring down of their worst season since failing to win a single game in 1966. Eventually, the Roosters finished last on the NRL ladder, completing a spectacular downfall from the first half of the decade in which the Sydney Roosters were dominant, but had only one NRL Premiership to show for it.

2010 жылдар

2010 жылғы NRL маусымында Миничиелло 2005 жылдан бері алғаш рет жарақатсыз алаңға оралды. Roosters клубындағы «тазалау» шарасы аясында, жаңа келген Тодд Карниге орын беру үшін ол фулбек позициясынан қанатқа ауыстырылды. Бұл позицияда жақсы бейімделіп, 7 мамызда 2010 жылғы City v Country Origin матчына шақырылды. Миничиеллоның жақсы формасының арқасында ол және оның менеджері Cronulla Sharks клубына өту мүмкіндігі туралы барлық қауесеттерді жойды және Roosters клубымен бір жылдық келісімге қол қойды, сонымен қатар бір жылға ұзарту опциясы да қарастырылды. 23 тамызда 2010 жылы 24-ші турда Gold Coast Titans клубына қарсы өткен матчта Миничиелло 100-ші әрекетін жасады. Аяқ сүйегіне жарақат алғандықтан, ол Roosters клубының соңғы екі реттегі маусымдық матчында ойнамады, бірақ 2010 жылғы NRL финалдық сериясына толықтай дайындықпен келді. Roosters финалға өтті, бірақ Wayne Bennett басқарған St George Illawarra Dragons клубынан 32:8 есебімен жеңіліп, бұл өткен жылға қарағанда үлкен жақсару болған тұсына қарамастан, көңіл көншітпейтін нәтиже болды. 2010 жылғы маусымның 8-ші турында жаттықтырушы Brian Smith Миничиеллоны қайтадан фулбекке қойды, ал Карни өзінің сүйікті позициясына оралды. 12-ші және 13-ші турларда қанатта ойнағаннан басқа, Миничиелло жыл соңына дейін фулбек ретінде ойнады. Карни болса, Gary Freemanнен кейін 1992 жылдан бері Roosters клубынан алғаш рет Dally M медалін жеңіп алды, ол NRL жылдың ең үздік ойыншысы сыйлығы еді. 2011 жылы ол 2013 жылғы Әлем Кубогына іріктеу турниріне қатысатын Италия құрамасының құрамына енгені жарияланды. Тұрақты формасын көрсеткен Миничиелло, 2011 жылғы State of Origin сериясының 2-ші матчына шақырылды. Бұл шақыру Blues құрамасының фулбекі Josh Duganның матч алдында білезігіне жарақат алғаннан кейін болды. Жасыратын жоқ, Миничиеллоның тәжірибесі жас Blues командасына пайдалы болды, ол New South Wales үшін жеңіс голын соқты. Blues 18:8 есебімен жеңіске жетті, бұл үлкен үлес Миничиелло мен Рикки Стюарттың тәжірибелі комбинациясының арқасында болды, ол бес жылдан кейін New South Wales құрамасын жаттықтыруға оралды. NRL маусымының 16-шы турында ол Newcastle Knights клубына қарсы өткен матчта 105-ші әрекетін жасады, бұл оны Roosters клубының тарихындағы ең көп гол соққан ойыншы етіп, 1968-1978 жылдары 104 гол соққан Bill Mullins рекордын бұзды. 2011 жылғы NRL маусымының соңында Миничиелло Италия құрамасын Ливанмен 19:19 тең түскен матчқа қатыстырды, бұл оларға 2013 жылғы Әлем Кубогында 14-ші және соңғы орын алуға жеткілікті болды. 4 мамызда 2012 жылы Миничиелло 2013 жылдың соңына дейін Roosters клубымен жаңа бір жылдық келісімге келді, бірақ маусымның басында оған келісімді ұзарту туралы айтылмаған еді. Миничиелло 2013 жылы Roosters клубының капитаны болды және 2013 жылғы NRL Grand Final жеңісіне жетті, ол 1934 жылы Frank 'Skinny' McMillanнан бері командасын финалдық жеңіске жеткізген алғашқы фулбек болды. 2013 жылғы NRL маусымының соңында Миничиелло Италия құрамасын 2013 жылғы Әлем Кубогында капитандыққа алып шықты. Италия Уэльске жеңіліп, Шотландиямен тең түсіп, Тонгаға ұтылып, турнирді топтық кезеңде аяқтады. 4 тамызда Миничиелло бір клубтың ойыншысы ретінде карьерасын аяқтағанын ресми түрде жариялады. Клуб үшін соңғы матчында ол бұрынғы командаласы Luke Ricketsonның Roosters клубындағы ең көп матч өткізген ойыншы рекордын бұзды. Он екі жыл бойы сақталған рекорд 301 матчты құрады, ал Миничиелло 302-ші матчында Roosters клубының капитаны болды және Rabbitohs клубына 32:22 есебімен жеңіліп қалды. Оның рекордын 2020 жылы Mitchell Aubusson (306 матч) жаңартты.

In the 2010 NRL season, Minichiello returned to the field injury free for the first time since 2005. As part of the Roosters "clean out", he was moved from fullback to the wing to make way for new recruit Todd Carney. He settled well in this position and was selected to play in the 2010 City v Country Origin match on 7 May 2010. Due to Minichiello's good form, he and his manager cleared all rumours of a possible move to the Cronulla Sharks, and signed a one year deal with the Roosters with a possible one year extension on top of that. On 23 August 2010, Minichiello broke the 100 try barrier against the Gold Coast Titans in Round 24. Minichiello was rested from the Roosters' final two regular season matches with a hamstring injury, however he returned to full fitness for the 2010 NRL finals series. The Roosters advanced to the Grand Final, were beaten 32–8 by the Wayne Bennett coached St George Illawarra Dragons in a disappointing end to what was otherwise a massive improvement from the previous year. By Round 8 of the 2010 season, Mini had been moved back to fullback by coach Brian Smith, with Carney moving to his preferred position of Other than playing on the wing in rounds 12 and 13, Mini would remain at fullback for the rest of the year. For his part, Carney would go on to win the Dally M Medal as the NRL Player of the Year, the first Roosters player to do so since Gary Freeman in 1992. In 2011 he was announced as a member of the Italian side that will compete in the 2013 World Cup qualifying. After consistent form in a struggling Roosters side, Minichiello received an Origin call up for Game 2 of the 2011 State of Origin series. This occurred after the incumbent Blues fullback, Josh Dugan, succumbed to an ankle injury the day the side was named. Minichiello's experience in the young Blues backline proved valuable as he scored the match winner for New South Wales after Five eight Jamie Soward dazzled the Queensland defence. The Blues won 18–8, largely due to the experienced combination of Minichiello and Ricky Stuart, who was back coaching New South Wales after five years out of the side. In Round 16 of the NRL season, he scored his 105th try against the Newcastle Knights, making him the all time leading try scorer for the Roosters, breaking the record of 104 previously held by Bill Mullins (1968–78). At the end of the 2011 NRL season, Minichiello captained Italy to a 19 all draw with Lebanon that was enough for them to gain the 14th and final place in the 2013 World Cup. On 4 May 2012, Minichiello agreed to a new one year deal keeping him with the Roosters until the end of 2013, despite being told at the start of the season that he would not be re signed. Minichello went on to captain the Roosters in 2013 and to the 2013 NRL Grand Final victory, becoming the first fullback to captain his team to a grand final victory since Frank 'Skinny' McMillan in 1934. At the end of the 2013 NRL season, Minichiello captained Italy in the 2013 World Cup. Italy would finish their campaign in the Group Stage after they beat Wales, drew with Scotland and lost to Tonga. On 4 August Minichiello announced his official retirement from the game as a one club man. In his final outing for the club, Minichiello broke former team mate Luke Ricketson's record for most matches with the Roosters. The record, which had stood for twelve years, was 301, with Minichiello captaining the Roosters with a stellar two try performance for game #302 in his side's 32–22 Grand Final Qualifier defeat by the Rabbitohs, His record was surpassed by Mitchell Aubusson (306) in 2020.

Жеке өмір

Бұрын гимнаст болған Миничиелло 2006 жылы Лигадағы ең тартымды ер адам сайысының финалисі болды, онда ол дауыстардың 7% алып, алтыншы орынды иеленді. 2003 жылы «The Footy Show» бағдарламасында NRL-дің ең ізделімі атанды, ал ағасы Маркпен бірге (бұрын Суперлигада «Hull FC» клубында ойнаған) «Cosmopolitan» журналының «Lonsdale Boys with Balls '06» арнайы саны үшін суретке түсті. Ол «Hull F.C.» клубының ойыншысы Марк Миничиеллоның үлкен ағасы. Екеуі де итальян тегінен шыққан. Оның «Граф» деген лақап аты бар, себебі оның сыртқы келбеті «Сезам көшесі» мультипликациялық сериалының Граф персонажына ұқсайды. Оны «Мини» деп те атайды. 2012 жылдың 22 қаңтарында Энтони Миничиелло австралиялық аяқ киім дизайнері Терри Бивианоға Сиднейдегі Сент-Мэри соборында өткен әсем тойда үйленді. Бивиано австралиялық спортшылардың әйелдері мен достарының өмірін көрсететін «WAG Nation» реалити-шоуының бірінші маусымында қатысты. 2012 жылдан бастап Энтони «Live4» ойын-сауық және өмір салты веб-сайтына тұрақты үлес қосып келеді. 2013 жылдың 2 желтоқсанында Энтонидің әйелі Терри Бивиано олардың бірінші қызын, Азура Трезор есімді қызды дүниеге әкелді.