Лидо Ки – Флорида штатындағы Сарасота қаласының жағажай аралы. Лакшэри қонақүйлер, жағажайлар, South Lido Park саябағы бар. Жазғы түнгі клубтар да көп.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лидо-Кей – АҚШ-тың Флорида штатындағы Сарасота қаласының жағасындағы тосқауыл арал. Ол Сарасота қаласының құрамына кіреді және Джон Ринглинг Коузвей арқылы құрлыққа қосылған.
Lido Key is a barrier island off the coast of Sarasota, Florida, in the United States. It is part of the city of Sarasota and is connected to mainland Sarasota by John Ringling Causeway.
Жақындағы кілттер
Оның солтүстігінде Лонгбоат-Кей, шығысында Бёрд-Кей және Сент-Армандс-Кей, ал оңтүстігінде Сиеста-Кей жатыр.
To its north is Longboat Key; to its east are Bird Key and St. Armands Key; and to its south is Siesta Key.
Сипаттама
Аралда Мексика шығанағына беткейлеген көптеген құмды жағажайлар және жағажайы мен орманды жолы бар "Оңтүстік Лидо паркі" саябағы бар. Арал жақсы дамыған, көптеген сәнді қонақүйлер мен жағажай үйлерімен толық, сонымен қатар маусымдық түнгі клубтар да бар. Сиеста-Кей жағажайларына қарағанда осы жағажайлар әлемнің түкпір-түкпірінен келген туристерге демалуға ыңғайлы, жеке жағажай ретінде бағаланады. Тойлар мен басқа да жеке шаралар жиі жағажайдың бір бөлігін қонақтарына бөліп резервтейді.
The island features numerous sandy beaches facing the Gulf of Mexico, as well as a park called "South Lido Park", which has a beach and a woodland trail. The island is well developed with a wide variety of luxury hotels and beach houses, and has a seasonal nightclub scene. While not as popular as Siesta Key Beach, Lido Key Beach is reviewed as a more private beach that is more relaxing for the tourists who come from around the world to visit it. Weddings and other private parties will often book a section of the beach for their guests.
Тарих
1926 жылдың ақпан айында Джон Ринглинг Лидо Киі мен Сент-Армандс Киін қосатын жол салды. 1932 жылы ғимарат бөліктерімен бірге 2 қабатты Лидо Бич қонақ үйі баржамен жеткізілді. 1936 жылы Сарасота камерасының мүшесі Роджер Флори қала туризмін жақсарту мақсатында казино ұсынды. Флори муниципалдық биліктің суға түсуге арналған жағажай ашуы керек екенін ұсынды, кейіннен ол суға түсу құрылғыларымен толықтырылды. Камера Сарасота қалалық кеңесімен кездесті, нәтижесінде комиссия құрылды. Орын Джон Ринглингтің Лидо Киіндегі, Джон Ринглинг Норт басқаратын меншігінде болды. Лидо Бич Казиносы 1940 жылы Жұмыс прогресі әкімшілігінің жобасы ретінде салынды, архитекторы Ральф Твитчелл болды. Казинода балл залы, мейрамханалар, дүкендер, бассейн және кабаналар бар еді. Руди Банди казиноның балл залында жиі ойнайтын. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде казино жақын жердегі әскерлердің демалуға танымал орны болды. 1964 жылы оны жаңарту үшін 250 000 долларлық облигация бойынша референдум өтті. 1969 жылы, бұзуға ниет болмағанмен, ол бұзылды, ал бұзу себебі нақты белгісіз. Мүмкін, бұл казино мейрамханасының жақын жердегі қонақ үйлермен бәсекелестігі және/немесе кабанадан түскен кірістің төмендеуі болды. Наразылық акцияларынан кейін Сарасота қауымының көрнекті өкілдері мен жергілікті газеттер жергілікті афроамерикалықтар үшін жағажай орнын табуды зерделеуге шақырды. Жағажай құрылысын кеңейту және афроамерикалық жағажай құру үшін облигациялар шығарылды. Алайда жағажай құрылмады. Мұның екі негізгі себебі: қалалық билік пен округ қай жаққа жауапкершілікті жүктеу керектігіне келісе алмады және қолайлы орынды таба алмады. Қарастырылған төрт орын: Сиеста Кидегі Биг-Пасс, Лонгбоат Кидегі бір жер және Миднайт-Пасс-тан солтүстікке қарайғы жағалау аймағы. Лонгбоат Ки және Сиеста Ки тұрғындары ұсынылған орындарда жағажай құруға қарсылық білдірді. Лонгбоат Ки тұрғындары аралдағы жағажайға қарсылық білдіру үшін жиналыстар өткізді және тұрғындар осыған итермеленгендіктен, жағажайды орналастырудан аулақ болу үшін аралды қосымша құруға дауыс берді. Сиеста Ки тұрғындары да жиналыстар өткізді, белгісіз уақытта газет бетіне толық беттік жарнама жариялады және афроамерикалық жағажай құруға қарсылық білдіру үшін округтік және қалалық комиссия отырыстарына барды. Siesta Key-дің екі орны да жағажайға жарамсыз деп танылды, себебі оларда драгинг қажет болды және/немесе күшті ағыстар болды. Тағы бір нұсқа – Сарасота шығанағында жасанды жағажай құру. NAACP және Ньютаун қауымдастығының мүшелері апта сайынғы наразылықтарын жалғастырды. Сарасота қаласы интеграцияға қарсы белсенді шаралар қабылдауға кірісті, қала қаулыларын қабылдады, олар құқық қорғау органдарына афроамерикалықтар келгенде жағажайларды жабуға және олар кеткенде қайта ашуға билік берді. 1961 жылы АҚШ федералды үкіметі Сарасота қаласын жағажайлардың эрозиясына қарсы күреске арналған қаражатын алып тастаумен қорқытты, егер ол жағажайларын бөлінуден бас тартпаса. Жағажайлардың бөлінуден бас тарту күні нақты белгісіз, себебі бұл туралы ресми мәлімдемелер немесе жергілікті газеттерде жарияланбаған.
In February 1926, a causeway built by John Ringling connecting Lido Key & St. Armands Key would be built. The Lido Beach Hotel that was 2 floors would be delivered by a barge in sections of the building in 1932. A casino would be proposed in 1936 as a way to improve the city's tourism by Roger Flory a member of the Sarasota chamber of congress. Flory proposed that the municipal government should provide a bathing beach being later expanded to include a bathing facility of sorts. The chamber of congress would meet with the Sarasota city council where a committee was formed. The site selected would be on the property of John Ringling's estate managed by John Ringling North on Lido Key. The Lido Beach Casino would be built in 1940 as a Works Progress Administration project with Ralph Twitchell being its architect. The casino had a ballroom, restaurants, shopping, a pool and cabanas. Rudy Bundy would often play at the casino's ballroom. During World War II, the casino would be a popular place for nearby soldiers to spend time. In 1964 a bond referendum of $250,000 would be passed in order to renovate it. It would end up being torn down despite not intending to be in 1969 and the rationale behind its demolition is not clear. Possible reasons are that the Casino's restaurant was in competition with nearby hotels and/or a decline in revenue from cabana rentals. After the protests occurring, prominent members of the Sarasota community and local newspapers called for exploring possible locations for a beach for local black residents. A bond issue was passed to expand beach facilities and also create an African American beach. However the beach was never established. The two primary reasons for this was that both the city government and the county could not agree on which party would responsible for it along with not being able to find a suitable location. Four locations that were under consideration were: Big Pass on Siesta Key, somewhere on Longboat Key and an area of beach north of Midnight Pass. Longboat Key and Siesta Key residents protested against having a beach at their proposed locations. Longboat Key residents held meetings to protest the proposed beach on the island and residents were motivated by this voted to incorporate the island as a way to avoid the placement of the beach there. Siesta Key residents also held meetings, ran a full page newspaper advertisement at an unknown point, and went to county and city commission meetings to voice their opposition towards the creation of an African American beach there. Both Siesta Key locations were considered to not be suitable for the beach because of the need for dredging and/or the swift currents that were there. Another option was creating an artificial beach in Sarasota Bay. The NAACP and Newtown community members continued their protests on a weekly basis. The City of Sarasota started to take more active measures against integration passing city ordinances that gave law enforcement the authority to shut down beaches when African American bathers would come and to reopen them when they also left. In 1961 the US federal government threatened the City of Sarasota with taking away its funds towards fighting beach erosion if it did not desegregate its beaches. It is unknown at which exact date the beaches became desegregated as there are no known formal declarations of it nor mentioning of it in local newspapers.