Теңіз әуе күштерінің 11-ші тобының тарихы мен құрамы
Marine Aircraft Group 11
Marine әскерлерінің 11-ші әуе тобы (MAG-11) – MCAS Miramar базасындағы F-35, F/A-18 және KC-130J ұшақтарымен қамтамасыз етілген әуе күші. 1921 жылдан бері тарихы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Marine Aircraft Group 11 – АҚШ Теңіз жауынгерлерінің авиациялық тобы. Қазіргі кезде құрамында екі F-35C эскадрильясы, бір F-35B эскадрильясы, екі F/A-18C эскадрильясы, бір флоттық алмастыру эскадрильясы, бір KC-130J тактикалық әуеде жанармай құю эскадрильясы, техникалық қызмет және логистика эскадрильясы, сондай-ақ қанатты қолдау эскадрильясы бар. Олар 3-ші Теңіз авиациялық тобының және 1-ші Теңіз экспедициялық күшінің бағынысында.
Marine Aircraft Group 11 is a United States Marine Corps aviation unit based at Marine Corps Air Station Miramar that is currently composed of two F 35C squadrons, one F 35B squadron, two F/A 18C squadrons, one fleet replacement squadron, one KC 130J tactical aerial refueling squadron, a maintenance and logistics squadron, and a wing support squadron. They fall under the command of the 3rd Marine Aircraft Wing and the I Marine Expeditionary Force.
Миссия
Теңіз әскерінің әуе-жер күштерінің командирлеріне әуеден қолдау көрсету.
Provide air support to Marine Air Ground Task Force commanders.
Ерте тарих
1941 жылғы 1 тамызда Вирджиния штатындағы Куантико әскери-теңіз базасында әскери-теңіз корпусының алғашқы ұшақ тобы ретінде құрылғанмен, оның миссиясын іске асыруға көмектесетін ұйымның элементтері 1921 жылғы 1 желтоқсаннан бастап-ақ болған. Осы бірлестіктердің бұрынғы бөлімдері бірігіп, Шығыс жағалау экспедициялық күшінің Ұшақ эскадрильясы деп аталды.
Although commissioned at Marine Corps Base Quantico, Virginia, on 1 August 1941, as the Marine Corps' first aircraft group, elements of the organization that would eventually support its mission actually existed as early as 1 December 1921. Together, these ancestral units were collectively designated as Aircraft Squadron, East Coast Expeditionary Force.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін 11-ші теңіз әскери-әуе тобы (MAG 11) алты тактикалық эскадрильядан тұрды. Олар Вирджиния штатының Куантико және Оңтүстік Каролина штатының Паррис аралында орналасқан. 1941 жылдың жазы мен күзінде топ Солтүстік Каролина штатының Онслоу-Бич маңында 1-ші теңіз дивизиясымен маневрлер жасады. 1941 жылдың желтоқсан айында олар АҚШ-тың батыс жағалауына аттанды. Сан-Диего, Калифорния аймағындағы әуе қорғанысы тобы ретінде Камп Керниде орналасты. Осы аралық кезеңде MAG 11 Тынық мұхитындағы жауынгерлік қимылдарға арналған төрт жаңа әуе тобының ядросы болды. MAG 11 1942 жылдың 15 қазанында SS Lurline (Mumu) кемесімен Оңтүстік Тынық мұхитына жол тартты. Олар ұшақсыз кетіп, Тынық мұхитында тапқан ұшақтармен ұшуға дайын болды. MAG 11 эскадрильялары, мысалы VMSB 132 және VMF 112, қараша айының басында Гуадалканалға қонды және Кактус әуе күшінің шаршаған пилоттарын ауыстырғандардың біріншілері болды. Жаңа Гебрид аралдарындағы Эспириту Сантоға келген топ Соломон аралдарындағы жау бекіністеріне, әуе күштеріне және кемелерге шабуылдар жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде MAG 11 Соломон аралдарында, Жаңа Британияда, Палауда, Орталық Тынық мұхиты аймақтарында және Филиппиндегі ұрыс қимылдарына қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін MAG 11 Палау тобындағы Пелелиу аралында орналасты және 1946 жылдың қаңтарына дейін сонда қалды.
Prior to the beginning of World War II, Marine Aircraft Group 11 (MAG 11) was composed of six tactical squadrons which were based at Marine Corps Air Station Quantico, Virginia and Marine Corps Air Station Parris Island, South Carolina. During the summer and fall of 1941 the Group engaged in maneuvers with the 1st Marine Division in the vicinity of Onslow Beach, North Carolina. They departed for the West Coast of the United States in December 1941. Upon arrival, MAG 11 became the Air Defense Group for the San Diego, California area, based at Camp Kearny. During this interim pre deployment period, MAG 11 served as the nucleus of four new air groups destined for combat action in the Pacific. MAG 11 embarked for the South Pacific on 15 October 1942 on the SS Lurline (Mumu). They left with no planes and were expected to fly what they found in the Pacific. Squadrons from MAG 11, such as VMSB 132 and VMF 112 landed on Guadalcanal in early November and were among the first to relive the tired original aviators of the Cactus Air Force. Arriving at Espiritu Santo in the New Hebrides Islands, the group launched offensive actions against enemy strongholds, air power, and shipping in the Solomon Islands. During World War II, MAG 11 participated in combat action in the Solomon Islands, New Britain, Palau, Central Pacific Areas, and the Philippines. At the close of World War II, MAG 11 was based on the island of Peleliu, Palaus Group, where it remained until January 1946.
Корей соғысы
АҚШ-қа оралғаннан кейін Сан-Диего аймағына уақытша бекітілген MAG 11, 1946 жылғы наурыз айында Солтүстік Каролина штатындағы Черри-Пойнт теңіз корпусы әуе стансасындағы 2-ші теңіз авиациялық қанатына (2-ші MAW) қосылды және 1953 жылдың тамызына дейін осы қанат құрамында қызмет етті. Одан кейін ол Солтүстік Каролина штатындағы Эдентон теңіз корпусының қосымша қону алаңынан Жапониядағы Ацуги теңіз әуе күштері базасына дислокацияланды. Жапонияда MAG 11 құрамындағы бөлімдер Солтүстік Корея және Қытай әскерлеріне қарсы әуе операцияларына белсенді қатысты. 1958 жылдың тамызынан 1959 жылдың қаңтарына дейін MAG 11 Тайваньға Қытайдың ұлттық әуе қорғанысын нығайту үшін жөнелтілді, ал 1961 және 1963 жылдары сол аймақтағы оқу-жаттығуларды қолдау мақсатында қайтадан дислокацияланды.
Temporarily assigned to the San Diego area upon its return to the United States, MAG 11 joined the 2nd Marine Aircraft Wing (2nd MAW) at Marine Corps Air Station Cherry Point, North Carolina in March 1946 and remained organic to that wing until August 1953, when it relocated from Marine Corps Auxiliary Landing Field Edenton, North Carolina to Naval Air Facility Atsugi, Japan. In Japan, elements of MAG 11 actively participated in air operations against North Korean and Chinese forces. From August 1958 until January 1959, MAG 11 deployed to Taiwan in support of the Nationalist Chinese air defenses, returning again in 1961 and 1963 in support of maneuvers in that area.
Вьетнам соғысы
1965 жылдың сәуірінде MAG 11 Оңтүстік Вьетнамның Дананг әуе базасына көтерілісшілерге қарсы операцияларды қолдау үшін жөнелтілді. Жапониядан кеткеннен кейін 69 сағат ішінде топтық құрамы Вьетконг күштеріне қарсы алғашқы шабуылды жүргізді. Топтың жауынгерлік міндетін негізінен F 8 Crusader, F 4 Phantom II, A 6 Intruder және A 4 Skyhawk ұшақтары атқарды. Штаб-пәтер және техникалық қызмет көрсету эскадрильясы 11 (Теңіз корпусының ең ескі эскадрильясы) және 11 әскери-әуе базасы эскадрильясы осы кезеңде MAG 11-ді және оған қосылған ұшақ эскадрильяларын қолдады. MAG 11-дің жауынгерлік тарихының осы кезеңінде келесідей міндеттер беріліп, орындалды: жақыннан әуе және тікелей қолдау; әуе қорғанысын ұстау; визуалды, фото және электрондық барлау; электрондық қарсы шаралар; әуедегі тактикалық әуе бақылауы; одақтас күштердің әуе және жер күштеріне жарықтандыру және жауынгерлік-логистикалық қолдау.
In April 1965, MAG 11 deployed to Da Nang Air Base, South Vietnam in support of counter insurgency operations. Within 69 hours, after its departure from Japan, group element launched the first attack against Viet Cong forces. The Group's mission in combat was carried out primarily by the F 8 Crusader, the F 4 Phantom II, the A 6 Intruder and the A 4 Skyhawk. Headquarters and Maintenance Squadron 11 (the Marine Corps' oldest squadron) and Marine Air Base Squadron 11 supported MAG 11 and attached aircraft squadrons during this period. During this phase of MAG 11's combat history, the following types of missions were assigned and carried out: close air and direct support; air defense intercept; visual, photographic and electronic reconnaissance; electronic countermeasures; airborne tactical air control; illumination and combat logistical support for air/ground elements of the allied forces.
Вьетнамнан кейінгі кезең
1971 жылдың мамыр айында MAG 11 Вьетнамнан көшірілді және 1971 жылдың 10 маусымында Калифорния штатының Санта-Ана қаласындағы Эль-Торо әскери-теңіз базасындағы 3-ші теңіз авиациялық қанатының қолбасшысына бағынды. 1979 жылдың қараша айында VMFA 323 және VMFA 531 «Коралды теңіз» кемесіне орналастырылды. Бұл теңіз авиациясы тарихындағы тұңғыш рет, теңіз жаяу әскері әскери-теңіз кемесіне толық жауынгерлік қолдау көрсеткен кез еді, сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыстан бері Тынық мұхиты флотының кемесіне екі теңіз жаяу әскері эскадрильясының бірдей орналастырылған алғашқы жағдайы болды. 1982 жылдың шілдесінде MAG 11 эскадрильялары F-4 Phantom II ұшақтарынан теңіз жаяу әскерінің ең жаңа тактикалық ұшағы – F/A-18 Hornet-ке көшуді бастады. 1982 жылдың 24 қарашасында F-4N ресми түрде теңіз жаяу әскерінің активтік қызметінен шығарылды, VMFA 531 соңғы Phantom ұшағын Әскери-теңіз қару-жарақ орталығына тапсырғаннан кейін. VMFA 314 1982 жылдың 15 желтоқсанында алғашқы флоттық F/A-18A ұшағын қабылдады. 1985 жылдың қазан айында екі MAG 11 F/A-18 эскадрильясы – VMFA 314 және VMFA 323 «Коралды теңіз» кемесімен Жерорта теңізіне орналастырылып, 1986 жылдың 15 сәуірінде Ливияға қарсы жүргізілген әуе шабуылдарына қатысты.
In May 1971, MAG 11 relocated from Vietnam, reporting to the commanding general, 3rd Marine Aircraft Wing at Marine Corps Air Station El Toro, Santa Ana, Calif. on 10 June 1971. During November 1979, VMFA 323 and VMFA 531 deployed aboard the Coral Sea. This was the first time in Naval Aviation History that the Marine Corps provided all of the fighter support for a Navy carrier and the first time since World War II that two Marine Fighter squadrons were deployed aboard a Pacific Fleet Carrier. In July 1982, MAG 11's fighter squadrons began transitioning from the F 4 Phantom II to the Marine Corps' newest tactical jet, the F/A 18 Hornet. On 24 November 1982, the F 4N officially retired form active duty Marine service when VMFA 531 transferred its last Phantom to the Naval Weapons Center. VMFA 314 took delivery of the first fleet F/A 18A on 15 December 1982. In October 1985, two MAG 11 F/A 18 squadrons, VMFA 314 and VMFA 323, deployed to the Mediterranean aboard the Coral Sea and participated in the 15 April 1986, air strikes against Libya.
Парсы шығанағындағы соғыс
1990 жылдың тамыз айының басында MAG 11, 7-ші теңіз экспедициялық бригадасының (7th MEB) Әуе шайқасының элементі (ACE) үшін MAG 70-ке эскадрильяларын беруді бастады, ол "Шөлдік қалқан" операциясының аясында Таяу Шығысқа жөнелтілді. 1990 жылдың 3 қыркүйегінде I MEF және 3rd MAW театрда құрылғаннан кейін, MAG 11 MCAS El Toro-дан Бахрейнге көшірілді және Оңтүстік-Батыс Азиядағы барлық USMC F/A 18A/C/D, A 6E, EA 6B және KC 130F/R/T ұшақтарының операциялық бақылауын алды. Жаулық әрекеттердің басталуына дейін MAG 11 төрт теңіз авиация қанатының эскадрильяларымен тарихтағы ең ірі теңіз авиациялық тобына айналды. "Шөлдік дауыл" операциясын жүзеге асыруға бұйрық келіп түсті және кең ауқымды жауынгерлік операциялар басталды. Бастапқы шабуылдар Ирактың тереңдігіне жасалды, ал кейінгі операциялар теңіз жаяу әскерлерінің шабуылына майданды дайындауға бағытталды. Құрлықтағы соғыс басталған кезде MAG 11 7500-ден астам жауынгерлік ұшу миссиясын және 16400 сағат ұшты, бірде-бір адам немесе ұшақ жоғалған жоқ. 13 эскадрилья жауынгерлік операциялар кезінде 17 миллион фунттан астам оқ-дәрі жұмсады.
In early August 1990, MAG 11 began providing squadrons to MAG 70 for the Air Combat Element (ACE) of 7th Marine Expeditionary Brigade (7th MEB) for deployment to the Middle East as part of Operation Desert Shield. With the establishment of I MEF and 3rd MAW in theater on 3 September 1990, MAG 11 was transferred from MCAS El Toro to Bahrain and assumed operational control of all USMC F/A 18A/C/D, A 6E, EA 6B, and KC 130F/R/T aircraft in Southwest Asia. Prior to commencement of hostilities, MAG 11 grew to become the largest Marine Fixed Wing Air Group in history with squadrons from all four Marine Aircraft Wings. The order to execute Operation Desert Storm was received and extensive combat operations commenced. Initial strikes were flown deep into Iraq with follow on operations designed to prepare the battlefield for the attack by Marine Ground Forces. When the ground war began, MAG 11 flew over 7,500 combat sorties and 16,400 hours, without loss of life or aircraft. The 13 squadrons expended over 17 million pounds of ordnance during combat operations.
Терроризмге қарсы жаһандық соғыс
2003 жылдың 1 қаңтарынан 31 наурызына дейінгі кезеңде 11-ші теңіз әскери-әуе кемелері тобы (MAG 11) Оңтүстік күзет операциясы (OSW) мен Ирак соғысына қолдау көрсету мақсатында жауынгерлік операцияларды дайындады, дислокациялады және орындады. I MEF және 3-ші MAW операция аймағында құрылғаннан кейін MAG 11 MCAS Miramar әуе базасынан Кувейттегі Ахмет Әл-Жабер әуе базасына көшірілді және Оңтүстік-Батыс Азиядағы барлық USMC F/A 18 және C-130 ұшақтарының бақылауын иеленді. Ирак соғысына қатысуға бұйрық алғаннан кейін MAG 11 ұшақтары тәулік бойы қарқынды жауынгерлік операциялар жүргізді. MAG 11 авиаторлары күніне 120-130 рейс орындап, Ирак аумағындағы нысандарға 4,2 миллион фунттан астам жарылғыш заттар тастады, теңіз, әскер және британдық құрлық әскерлеріне көмек көрсетті және күніне 250 000 – 300 000 галлон отын шығындады. MAG 11 4000-нан астам жауынгерлік рейс пен 10 000 сағат ұшқындады, бірде-бір адамның өміріне зиян келтірмеді және ұшақтар жоғалған жоқ. Сегіз эскадрилья жауынгерлік операциялар кезінде шамамен төрт миллион фунт жарылғыш заттар жұмсады.
During the period of 1 January through 31 March 2003, Marine Aircraft Group 11 (MAG 11) prepared, deployed, and executed combat operations in support of Operation Southern Watch (OSW) and the Iraq War. With the establishment of I MEF and 3rd MAW in theater MAG 11 was transferred from MCAS Miramar to Ahmed Al Jaber Air Base, Kuwait and assumed control of all USMC F/A 18, and C 130 aircraft in Southwest Asia. After the order to fight in the Iraq War was received, MAG 11 aircraft flew extensive combat operations 24 hours a day. MAG 11 aviators flew 120–130 sorties per day, dropped over 4.2 million pounds of ordnance on targets inside Iraq in support of Marine, Army, and British ground forces and used 250,000 to 300,000 gallons of fuel per day. MAG 11 flew over 4,000 combat sorties and 10,000 flight hours, without loss of life or aircraft. The eight squadrons expended close to four million pounds of ordnance during combat operations.