Уоркингтон Таун: Тарихы мен жетістіктері

Кіріспе

Англиялық регби лигасы клубы

Уоркингтон Таун – Уоркингтон қаласында, Англияның Батыс Камбриясында орналасқан жартылай кәсіби регби лигасы клубы. Клуб Дервент Парк стадионында өз алаңындағы ойындарын өткізеді және Британдық регби лигасының үшінші лигасы – Лига 1-де бақ сынасады. Уоркингтон 1951 жылы бір рет Лига Чемпионатын және 1952 жылы Челлендж Кубогын жеңіп алған. Клубтың дәстүрлі үй түстері – көк V жағалы ақ жемпірлер. Олардың басты қарсыластары – Уайтхейвен, сонымен қатар Барроу Рейдерспен Камбриялық қарсыластығы бар.

1944-1945: Құрылғы

Воркингтон Таун RLFC 1944 жылдың желтоқсан айында Воркингтон қаласындағы Роял Оук қонақ үйінде өткен жиналыста құрылды. Воркингтон Таунның көптеген мүшелері жергілікті футбол командасы Воркингтон АФК-нің құрамынан келді және команда Боро Парктегі "Қызылдармен" стадионды бөлісіп пайдаланды. Аталған жиналыста клубты кәсіпорын ретінде тіркеу және Регби футбол лигасына мүшелікке үсыныс беру туралы шешім қабылданды. Сол жиналысқа қатысқандардың арасынан алғашқы директорлар кеңесі құрылды, ал мүшелікке үсыныс 1945 жылғы 23 қаңтарда Манчестердегі Гросвенор қонақ үйінде өткен жиналыста бекітілді. Олар Камберлендтен кәсіби регби лигасына қатысқан алғашқы команда болды. Үйдегі алғашқы ойындарында жасыл және қызыл түсті шекпендер киді, бұл ойындар Боро Паркте өтті. 1945 жылғы 25 тамыздағы Браутон Рейнджерс командасына қарсы өткен алғашқы матчты көру үшін 4100 адам жиналды. Воркингтон 27:5 есебімен жеңіске жетті. Алғашқы маусымда олар Challenge Cup турнирінің бірінші турында әуесқой команда, Шарлстон Роверске есе жіберіп, тарихи жағдай жасады, ол кезде мұндай оқиға сирек кездесетін. Дегенмен, бірінші тур екі ойыннан тұрды, олар кері матчта бұл сәтсіздіктің орнын толтып, екінші турға өтті.

1946-1969: Алтын дәуір

Гас Рисман 1946 жылғы тамызда «Уоркингтон Таун» клубына ойыншы-жаттықтырушы ретінде қосылды, ол кезде клуб Регби лигасының құрамында бірінші маусымын өткізіп жатқан еді. Клубтағы сегіз жылында ол оларды «Виганды» немесе лигадағы кез келген команданы жеңе алатын деңгейге жеткізді. «Сент-Хеленс» клубымен өткен үшінші турдағы кубок ойынына 20 403 көрермен жиналды, бұл клуб тарихындағы рекордты көрсеткіш болды. «Таун» 29 клубтың ішінде үшінші орын алды, бірақ олардың қарсыластары ауыр болды; олар «Брэдфорд», «Лидс», «Галифакс», «Кигли» және «Йорк» секілді Йоркшир командаларымен ғана ойнады. Олар осы бес командамен өз алаңында да, қарсыластарының алаңында да, сондай-ақ Ланкаширдің барлық командаларымен күш сынасты. Сол маусымдағы топ төрт команданың барлығы Пеннин тауларының батыс жағынан шыққан еді, ал «Уоркингтон» 1951 жылы Регби лигасының чемпионы атанды. Жартылай финалда «Виганды» 8:5 есебімен жеңгеннен кейін, «Таун» Манчестердегі «Мэн Роуд» стадионында өткен финалда «Уоррингтонды» 26:11 есебімен жеңіп, тарихында тұңғыш рет чемпион атанды. «Уоррингтон» ойынның басында 30 минут ішінде 8:0 есебімен алға шықты, бірақ Паскинстің және Гибсон мен Уилсонның әрқайсысынан соққан екіден гол, Рисманның үш гол соққысымен толықтырылды, нәтижесінде титул Камбрияға келді. Келесі маусымда олар «Уэмбли» стадионында 72 093 көрерменнің алдында «Федерстон Роверсті» 18:10 есебімен жеңіп, «Челлендж Кубогының» иегері атанды; бұл матч теледидардан көрсетілген алғашқы финал болды. Осы екі трофейді клуб құрылғаннан кейінгі осынша қысқа мерзімде жеңіп алған басқа клубтар жоқ. 1954–1955 жылғы маусымда «Уоркингтон Таун» «Челлендж Кубогының» финалына өтті, бірақ «Барроудан» 21:12 есебімен жеңілді. Футбол клубының директоры Билл Шенкли мен «Таун» клубының директоры Гас Рисман және Том Митчелл арасындағы шиеленіс салдарынан «Таун» 1956 жылы «Боро Парк» стадионынан көшіп, «Дервент Парк» жерін 150 жылға жалға алып, жаңа стадион салды. 1958 жылы «Уоркингтон Таун» «Челлендж Кубогының» финалында «Виганға» ұтылып, бір аптадан кейін Брэдфордтың «Одсал» стадионында өткен Чемпиондық финалда жеңіліске ұшырады. 1962 жылы лига Пеннин тауларының шығысы мен батысына бөлінді; «Уиднес» және «Уоркингтон Таун» 1962 жылғы 10 қарашада Уиган қаласындағы «Орталық Парк» стадионында Батыс дивизиясының чемпионатының бірінші финалында кездесті. Ойын аяқталуға екі минут қалғанда Сид Лоудон гол соқты, нәтижесінде «Уоркингтон» 9:9 есебімен теңесті. Айдың соңында «Уоркингтон» қайта ойнау кезінде 10:0 есебімен жеңіске жетті. «Дервент Парк» стадионындағы рекордтық көрермен саны 1965 жылы, «Уиганға» қарсы үшінші турдағы «Челлендж Кубогы» матчына 17 741 адам келген кезде тіркелді.

Gus Risman joined Workington Town as player coach in August 1946 when they had been in the Rugby League for only one season. In his eight years at the club, he made them into a team capable of beating Wigan or anyone else in the league. There was a club record 20,403 for the third round cup game against St. Helens. Town finished third of 29 clubs but had a tough draw; the only Yorkshire teams they played were Bradford, Leeds, Halifax, Keighley and York. They played these five home and away as well as all the teams from Lancashire. All the top four that season were all from the Western side of the Pennines and Workington went on to become rugby league champions in 1951. After beating reigning champions Wigan by 8 5 away at Central Park in the play off semi final, Town became champions themselves for the one, and so far only, time by beating Warrington in the final held at Maine Road, Manchester by 26 11. Warrington raced into an early 8 0 lead after 30 mins before a try from Paskins and 2 tries each from Gibson and Wilson, supplemented by 3 goal kicks from Risman, brought the title to Cumbria. The following season they then beat Featherstone Rovers 18–10 in front of a crowd of 72,093 at Wembley Stadium to become Challenge Cup winners; this was the first final to be televised. No other club, before or after, has lifted both these trophies within such a short period of their formation. During the 1954–55 season, Workington Town made it to the Challenge Cup final but were beaten 21–12 by Barrow. Owing to tension between the football club's manager Bill Shankly and the Town manager, Gus Risman and director Tom Mitchell, Town moved out of Borough Park in 1956 and took a 150 year lease on the land at Derwent Park and built a new stadium. Workington Town lost in the 1958 Challenge Cup final to Wigan and one week later, they lost in the Championship final at Odsal Stadium, Bradford. In 1962, the league was split into East and West of the Pennines; Widnes and Workington Town met at Central Park, Wigan, in the first final of the Western Division Championship on Saturday 10 November 1962. With two minutes remaining, Syd Lowdon dropped a goal to earn Workington a 9–9 draw. Later in the month Workington won the replay 10–0. The record attendance at Derwent Park was set in 1965 when 17,741 spectators turned up for a third round Challenge Cup match against Wigan.

1970 - 1995 жылдар

1970 жылдардың басында «Таун» клубының беделі төмендеп, жанкүйерлер азайып, басшылыққа жоғары деңгейдегі ойыншыларды тарту үшін қаржы табу қиын болды, себебі олардың көпшілігі басқа клубтарға кетіп жатты. 1975 жылы Пол Чарлтон ойыншы-жаттықтырушы болып тағайындалды және команданы жоғары дивизионға көтерді. Жергілікті ойыншылар клубқа қайта оралды, және негізінен өз тәрбиесіндегі ойыншылардан тұратын команда 1976 жылғы қазан айында Ланкашир округі кубогының финалына шығып, «Таунға» қайтадан даңқ әкеле бастады. Олар 1977 жылғы финалда «Уиганды» жеңіп, тағы үш рет финалға өтті. Соңғы төрт финалдың бірі 1979 жылғы 8 желтоқсанда «Салфордтың» «Уиллоуз» стадионында өтті, бұл ойынға 6887 жанкүйер келді. «Виднес» кубокты жеңіп алар фаворит есептелді және 11–0 есебімен кумбриялықтарды ұтып, жеңіске жетті. Бұл үш финалдың нәтижесінде, бірнеше дарынды шабуылшылар Ланкаширдің бай клубтарының назарына ілігіп, «Дервент Паркінен» кетіп қалды. Томми Бишоп 1981 және 1982 жылдары клубтың бас жаттықтырушысы болды. 1980 жылдар клуб тарихындағы ең қиын кезең болды, себебі «Таун» командасы бірінші дивизионға кіріп-шығып, көбінесе екінші дивизионның ортасында қалды. Осы кезеңде жанкүйерлер базасы дерлік жойылды, ал 1990 жылдарға келген кезде команда үшінші дивизионда ойнады. Питер Уолш 1992 жылдың жазында «Таун» клубының бас жаттықтырушысы болып қосылды. «Таун» 1992–93 жылғы дивизиондық премьер-лигада «Федерстон Роверс» клубына есе жіберіп, үшінші дивизионда финалда жеңіліске ұшырады. 1993–94 жылдары «Уоркингтон» Екінші дивизион чемпионаты мен дивизиондық премьер-лиганың екі жүлдесін жеңіп алды. Дивизиондық премьер-лига «Манчестердегі» «Олд Траффорд» стадионында «Лондон Крусейдерс» клубына қарсы өткізілді. Бұл жеңіс команданы регби лигасының жоғары дивизионына жеткізді, ал «Таун» «Стоунс Биттер Чемпионатында» тоғызыншы орынды иеленді. Питер Уолш 1995 жылдың шілдесінде «Уоркингтон Таун» клубының бас жаттықтырушысы қызметінен кетіп, Австралияға оралды.

1996 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Жазғы кезең

Суперлига құрылған кезде Уоркингтонның Барроу, Карлайл және Уайтхейвенмен бірігуі ұсынылды, бұл оларды Уоркингтонда орналасқан Камбрияның суперклубын құруға бағытталған болатын. Алайда, бұл ұсынысқа қарсылық болды, нәтижесінде Уоркингтон өздігінен Суперлигада өнер көрсетті, бірақ маусым бойына бар болғаны екі жеңіске ғана қол жеткізді. Олар турнир кестесінде соңғы орынды иеленді және үлкен қарыздармен бірге Солтүстік Форд Премьершипіне (Northern Ford Premiership) құлап кетті. 2002 жылы «Таун» Дьюсбериден жеңілгендіктен Ұлттық Лиганың екінші дивизионына (National League Two) түсті, бұл жарыс Ұлттық Лиганың екінші дивизионының финалының алға күрсіні болды. Билли МакГинти 2003 жылдың 25 мамырында бас жаттықтырушы болып тағайындалды. 2003 жылы Гед Стоукс Англияға жасаған туры барысында Жаңа Зеландияның «А» командасын басқарды. Тур аяқталған соң, оған «Таун» клубының бос бас жаттықтырушы лауазымы ұсынылды. Уоркингтонның жағдайы қиын болды және құрамында бар болғаны жеті ойыншы болды. Лидспен өткізілген «Чемпиондар кубогы» (Challenge Cup) ойынына көп көрермен жиналды, бұл клубқа қарыздарын өтеуге мүмкіндік берді. Көмекші жаттықтырушылар Крейг Баркер мен Лес Аш команданы басқаруды өз мойнына алып, оларды жою кезеңінің жартылай финалына жеткізді, бірақ Олдхэмнан жеңіліс тапты. «Таунның» 2007 жылғы маусымы аяқталғаннан кейін бірнеше апта өткен соң, клуб Уайтхейвеннің бұрынғы бас жаттықтырушысы Дэйв Ротерэмді жаңа бас жаттықтырушы етіп тағайындады. Ротерэмнің бас жаттықтырушы ретіндегі алғашқы маусымында «Таун» Ұлттық Лиганың екінші дивизионында (National League Two) 22 ойынның нәтижесінде бар болғаны алты жеңіске қол жеткізіп, 8-орынды иеленді және Кейлиде плей-оффтың бірінші турында жеңіліске ұшырады. 2009 жылғы маусымның нашар басталуынан кейін, «Таун» сол кезде тек екі жеңіске ғана қол жеткізген болатын, Дэйв Ротерэм өзінің лауазымынан кетуге шешім қабылдады. 2009 жылдың шілде айында оның орнына Мартин Огланби мен Гэри Чарлтон бірлесіп бас жаттықтырушылар болып тағайындалды. 2011 жыл «Таун» үшін табысты жыл болды, олар Кейлиді 19:10 есебімен жеңіп, жою кезеңінің жартылай финалына жетіп, 2011 жылғы Чемпиондық 1 дивизионының (Championship 1) финалына қатысты. 2021 жылы Уоркингтон Англия регби лигасының Чемпиондығына (English Rugby League Championship) көтерілді, ол 1-дивизионның (League 1) плей-офф финалында Донкастерді 36:12 есебімен жеңіп алды. Чемпиондыққа оралған «Воркинтон Таунның» алғашқы ойынында олар «Ньюкасл Тандерден» (Newcastle Thunder) 20:6 есебімен жеңіліс тапты. 2022 жылғы RFL Чемпиондығында (RFL Championship) Уоркингтон Таун турнир кестесінде соңғы орынды иеленгендіктен 1-дивизионға (League 1) қайта құлап кетті. Уоркингтон жыл бойына бар болғаны бір матчта жеңіске жетті. Уоркингтон 2023 жылғы 1-дивизион маусымын (League 1) 5-орында аяқтады.

When the Super League was set up, it was proposed that Workington merge with Barrow, Carlisle and Whitehaven to form a Cumbrian super club to be based at Workington. This was, however, resisted and an unmerged Workington took part in Super League but would record only two wins all season. They finished bottom of the table and were relegated to the Northern Ford Premiership with significant debts. In 2002 Town dropped into National League Two as a result of losing to Dewsbury in what was the fore runner of the National League Two Grand Final. Billy McGinty took over as coach on 25 May 2003. In 2003, Ged Stokes was in charge of the New Zealand A team on their tour of England. At the end of the tour, he was offered the vacant coaching job at Town. Workington were at a low ebb and had only seven players in their squad. A Challenge Cup game against Leeds brought a large crowd that allowed the club to clear their debts. Assistant coaches Craig Barker and Les Ashe took over and led the team to the Elimination Semi final but they were defeated by Oldham. A few weeks after Town's 2007 season had come to a close, Town appointed Whitehaven coach Dave Rotheram as their new coach. In Rotheram's first season in charge Town finished eighth in National League Two with only six wins from their twenty two games and were eliminated in the first round of the play offs at Keighley. Following a poor start to the 2009 season, with Town only gaining two wins up to that point, Dave Rotherham decided to step down. He was replaced in July 2009 by joint coaches Martin Oglanby and Gary Charlton. 2011 was a much better year with Town reaching the 2011 Championship 1 Grand Final by defeating Keighley 19–10 in the elimination semi final. In 2021 Workington were promoted to the English Rugby League Championship, with a 36 12 win over Doncaster in the League 1 play off final. In Workington Town's first game back in the Championship, they were defeated 20 6 by Newcastle Thunder. In the 2022 RFL Championship season, Workington Town were relegated back to League 1 after finishing bottom of the table. Workington managed to win only one match for the entire year. Workington finished the 2023 League 1 season in 5th place.

1944-1956: Бороу Паркі

1944 жылы Уоркингтон Бор Паркке көшіп келіп, оны «Уоркингтон АФК» футбол клубымен бірге пайдаланды. Футбол клубының бас жаттықтырушысы Билл Шенкли мен «Таун» командасының бас жаттықтырушысы Гас Рисман және директор Том Митчелл арасындағы қарым-қатынастағы шиеленіс салдарынан «Таун» Дервент паркіндегі жерді 150 жылға жалға алып, 1956 жылы көшіп шықты.

1956 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Таун 1956 жылы Боро Парктен кеткеннен кейін алған жеріне стадион салды және сол жерде ойнап тұрып RFL чемпионатын жеңіп алды. Дервент паркіндегі көрермендердің ең көп саны 1965 жылы, Уиганға қарсы Чемпиондар кубогының үшінші турында 17 741 адам келген кезде тіркелді. Дервент паркіндегі футбол алаңы мотоциклдерге арналған жарыс жолымен қоршалған. Қазіргі Уоркингтон командасы 1950-жылдардағы командадан гөрі әлдеқайда төмен деңгейде ойнайды. Олар бұрынғы жетістіктерін қайталауға тырысқанмен, Таунның шағын, бірақ адал (және дауысты) жанкүйерлері бар. Сонымен қатар, бұрынғы Суперлига ойыншыларының да назарына ілікті.