Кіріспе
Румын футболшысы Алин Тюдор Ади Стойка (10 желтоқсан 1979 жылы туған) – румындық бұрынғы кәсіби футболшы, шабуылдаушы жартылай қорғаушы. Ол 1990-шы жылдардың соңы мен 2000-шы жылдардың басында бельгиялық футболдағы "ең бағалы таланттардың бірі, тіпті ең бағалысы" деп аталды. 2003 жылы Георге Хаги футболшы карьерасын аяқтағаннан кейін Стойканы өзінің ізбасары деп атады. Румынияның ең ірі клубы "Стеауа Букурешти" жастар академиясынан өтіп, 16 жасында 1995 жылы кәсіби футболға дебют жасады. Бір жылдан кейін бельгиялық "R.S.C. Anderlecht" клубына ауысып, Бельгиядағы алты жылдық карьерасында үш рет Бельгия бірінші дивизионының чемпионы атанды. 2002-2003 маусымы алдында ол "Клуб Брюгге" клубына өтті, онда бір лига титулын жеңіп алғаннан кейін 2004 жылы, 20 жасында клубтан кетіп қалды. 2006-2008 жылдары бельгиялық "Гент" клубында екі жыл ойнағаннан кейін, Италия, Румыния және Сербия клубтарында доп қуды, бірақ 2015 жылы зейнеткерлікке шыққанша ешбір командамен толық келісімге не жетті.
Alin Tudor Adi Stoica (born 10 December 1979) is a Romanian former professional footballer who played as an attacking midfielder. He has been called "one of the greatest, if not the greatest talent" in Belgian football in the late 1990s and early 2000s. In 2003, having recently retired as a player, Gheorghe Hagi named Stoica his potential successor. Having come through the youth ranks at Steaua București, the biggest club in Romania, he made his senior and professional debut in 1995 at the age of 16. He moved to Belgian club R. S. C. Anderlecht a year later and went on to win three Belgian First Division titles in his six year stay at the Belgium club. Ahead of the 2002–03 season, he moved to rivals Club Brugge where he won one league title before leaving in 2004 in his mid 20s. Following a two year spell at Belgian club Gent from 2006 to 2008, he had various stints in Italy, Romania and Serbia but did not settle with any team until his retirement in 2015.
Клубтық мансап
Стойка алты жасында «Стеауа Букурешти» жастар құрамасына қосылды және 1995 жылы 16 жасында «Стеауа» үшін кәсіби дебютін жасады. Ол бір маусым бойы Румыния чемпиондарында ойнағаннан кейін, 1996 жылы 1,2 миллион евроға Бельгияның ең табысты клубы «Р.С.С. Андерлехтке» ауысты. Ол тез арада «Le Petit Prince du Parc Astrid» деген лақап атпен жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды және клубқа 1999 жылдан 2001 жылға дейін бес титул жеңіп алуға көмектесті. 2000–01 маусымда ол «Реал Мадридке», «Лациоға», «Лидс Юнайтедке» және «Динамо Киевке» қарсы төрт гол соқты. Бұл жетістікті бір Чемпиондар лигасының маусымында қол жеткізген жалғыз румындық ойыншы болды. 2000–01 маусымда 44 ойын және 13 голмен «Жылдың үздік жас футболшысы» атағын жеңіп алды. Келісімшартының соңғы жылында, бірнеше ірі еуропалық клубтардың трансферлік тізімінде болғаннан кейін, оның төраға Роджер Ванден Стокпен жалақысын жоғарылатып, жаңа келісімшарт туралы келіссөздері нәтижесіз аяқталды және Стойка «Андерлехттен» шығып, 2002–03 маусымның алдында «Брюгге КВ» клубымен келісімшарт жасасты. 19 кездесуде 5 гол соққан ол «Брюггеге» өзінің тұңғыш маусымында лига чемпионы атағын жеңіп алуға көмектесті. Екі маусым және төрт кубоктан кейін ол клубты тастап, румындық «ФК Национал Букурешти» клубына ауысудан бұрын «Серия А»-ның «А. С. Сиена» клубымен келісімшарт жасады. 2006 жылдың қысында Стойка команданың менеджері Георге Хагидің өтініші бойынша «Тимишоара политехникасына» көшті. Жақсы дебюттен кейін ол «Поли Тимишоарадан» бөлінуді шешті және келесі жазда Бельгияға оралып, маусымды «К. А. А. Гент» клубында бастады. «Гент» клубының алғашқы матчында Штойка «Шарлеруаға» қарсы керемет паспен 2–1 есебімен жеңіске жетті. Жорж Ликенс кеткеннен кейін, Стойка өзінің жаңа жаттықтырушысы Тронд Солидтің берген уақытына риза болмады, ол бұрын «Брюгге» клубында жұмыс істеген болатын. «Де Буффало» клубында бір жарым маусым ойнағаннан кейін ол келісімшартын бұзып, еркін агент болды. 2008 жылдың 31 қаңтарында бұрынғы командадасы Энцо Сцифоның басқаруымен Стойка «R. E. Mouscron» клубымен келісімшартқа қол қойды, ол үш айдан кейін тоқтатылды. Келесі жылдың ақпан айында ол Румынияға оралып, бір жылдық келісімшартпен «ФК Брашовқа» қосылды. Стойка 2009 жылы Сербияға көшіп, екі жылға сербиялық «ФК Воеводинамен» келісімшартқа отырды, бірақ бірнеше жарақаттан кейін келісімшарты бір жылдан кейін тоқтатылды. 2013 жылы Румынияның «ASU Politehnica» және 2014 жылы Бельгияның «Standaard Wetteren» командаларында тағы екі рет ойнады. 2015 жылдың қаңтар айында ол кәсіби футболдан зейнетке шыққанға дейін I лигадағы «Конкордия Чиажна» клубына ауысты.
Халықаралық мансап
Стойка Румыния ұлттық құрамасы сапында 1998 жылдың 18 наурызында Израильмен өткен жолдастық ойында тұңғыш рет ойнады.
Жеке өмір
Стойканың әкесі, Тюдорел де футболшы және жартылай қорғаушы болған. Ол "Стеауа Бухарест" тарихындағы ең көп матч өткізген ойыншы, 1986 жылғы Еуропа кубогы мен 1986 жылғы УЕФА Суперкубогын жеңуге көмектескен. Футболдан зейнетке шыққаннан кейін Тюдорел Стойка "Андерлехт" клубында скаут ретінде жұмыс істеді, содан кейін Бельгияда тұрақтады.