Форт Лаудон: тарихы, Француз және Индеец соғысы, Понтиак соғысы, және 1765 жылғы көтеріліс. Пенсильваниядағы маңызды ортағасырлық бекініс туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
18 ғасырдағы Пенсильвания штатындағы форт
18thCentury fort in Pennsylvania
the fort
Форт-Лудун (немесе Форт-Лудон, қаланың қазіргі правописасына сәйкес) – колониялық Пенсильваниядағы форт, колониялық Америкадағы Джон Кэмпбелл, 4-ші Лудун графының атымен аталған бірнеше форттың бірі. Форт 1756 жылы француз және үнді соғысы кезінде полковник Джон Армстронг басқаратын Пенсильвания полкінің екінші батальонымен салынды. Форбс экспедициясы барысында Форбс жолындағы бекет ретінде қызмет етті, бұл экспедиция француз әскерін Форт-Дюкеннен сәтті ығыстырды. Форт Понтиак соғысы кезінде де басылып алынып, 1764 жылғы полковник Генри Буке науқаны үшін база болып табылды. 1765 жылғы «Қара жігіттер» көтерілісінде ашулы қоныс аударушылар Форт-Лудунға шабуыл жасады, олардың қарулары үндістерге арналған жабдықты жойғаннан кейін тәркіленді. Форт гарнизоны Форт-Бедфордқа шегінді, ал форт тасталып қалды.
Fort Loudoun (or Fort Loudon, after the modern spelling of the town) was a fort in colonial Pennsylvania, one of several forts in colonial America named after John Campbell, 4th Earl of Loudoun. The fort was built in 1756 during the French and Indian War by the Second Battalion of the Pennsylvania Regiment under Colonel John Armstrong, and served as a post on the Forbes Road during the Forbes expedition that successfully drove the French away from Fort Duquesne. The fort remained occupied through Pontiac's War and served as a base for Colonel Henry Bouquet's 1764 campaign. In the 1765 Black Boys Rebellion, Fort Loudoun was assaulted by angry settlers, when their guns were confiscated after they destroyed supplies intended for Native Americans. The garrison retreated to Fort Bedford and the fort was abandoned.
Тарих
Форт Лудун – 1755 жылдың 9 шілдесінде Мононгахела шайқасында генерал Эдвард Брэддоктың жеңілісінен кейін салынған төрт форттың бірі. Француз және үнді соғысының басында Брэддоктың жеңілісі Пенсильванияны кәсіби әскери күшсіз қалдырды. Ленапе басшылары Шингас және Капитан Джейкобс британдық отаршылдықтарға қарсы шауни және делавер тайпаларының ондаған шабуылдарын ұйымдастырды, олар жүздеген отаршыларды өлтіріп, тұтқынға алды және Пенсильванияның батыс және орталық аймақтарындағы елді мекендерді қиратты. 1755 жылдың соңында полковник Джон Армстронг губернатор Роберт Хантер Моррисқа былай деп жазды: «Менің пікірімше, Сусквеханнадан уақытша шекараға дейін Киттатинни тауларының оңтүстік жағында немесе оның жанында блокхаустар тізбегінен басқа елдің тұрғындарының өмірін және мүлкін қорғаудың ешқандай жолы жоқ, жаңа қоныстардың барлығы Ширман аңғарынан басқа қашып кетті». 1755 жылдың желтоқсан айында бірнеше жаңа бекіністердің құрылысы басталды.
Fort Loudoun was one of four forts constructed following General Edward Braddock's defeat on July 9, 1755 at the Battle of the Monongahela. At the beginning of the French and Indian War, Braddock's defeat left Pennsylvania without a professional military force. Lenape chiefs Shingas and Captain Jacobs launched dozens of Shawnee and Delaware raids against British colonial settlements, killing and capturing hundreds of colonists and destroying settlements across western and central Pennsylvania. In late 1755, Colonel John Armstrong wrote to Governor Robert Hunter Morris: "I am of the opinion that no other means of defense than a chain of blockhouses along or near the south side of the Kittatinny Mountains from the Susquehanna to the temporary line, can secure the lives and property of the inhabitants of this country, the new settlements being all fled except Shearman's Valley." Construction on several new forts was begun in December 1755.
Құрылыс
Губернатор Моррис бұл бекіністерді полковник Армстронгтың жетекшілігімен салуға бұйрық берді. 1755 жылдың соңында Шиппенсбургтегі Моррис, Литтлтон және Карлайл бекіністерінің құрылысы басталды. Джордж Кроган сондай-ақ Гранвилл және Ширли бекіністерінің құрылысын қадағалады. Форт Лудун аймақты жеткілікті түрде қорғауға тым шағын болған Макдауэллдің диірменіндегі қарапайым жекеменшік қоршаудың орнын басу үшін салынды. 1756 жылдың ақпанында Шыңғас 80 жауынгермен диірменге шабуыл жасап, оны басып алуға жақын болды, бірақ қар буылы салдарынан шайқас тоқтатылды. 1756 жылдың тамызында Гранвилл бекінісінің қоршалуы мен қиратылуы бекіністердің бір-бірінен тым алыс екендігі және оларды жабдықтаудың қиындығы туралы алаңдаушылықты тудырды.
Governor Morris ordered these forts to be built under the direction of Colonel Armstrong. In late 1755, construction began on Fort Morris in Shippensburg, Fort Lyttleton, and Fort Carlisle. George Croghan also supervised the construction of Fort Granville and Fort Shirley. Fort Loudoun was intended to replace a simple privately built stockade at McDowell's Mill, which was too small to adequately defend the area. Shingas had assaulted the mill in February 1756 with 80 warriors and had almost taken it, until the battle was interrupted by a blizzard. The siege and destruction of Fort Granville in August 1756 raised fears that the forts were too far apart and too difficult to supply.
Сипаттама
Құрылыс губернатор Роберт Хантер Моррис бекіткен стандартты жоба бойынша жүргізілді, әдетте 100 футтық шаршы қоршау, төрт бұрышында бастиондар, ішінде казарма, офицерлер бөлмелері, оқ-дәрі қоймасы, ас үй және қойма сияқты бірнеше ғимараттар болды. Моррис сонымен қатар қамалдың "қақпа орналасқан жердегі қоршауды қорғайтын равелині бар шаршы, ал оған арық, жабық жол және глацис қосылуы керек" екенін ұсынды. "Буа" деп аталатын сыртқы ғимарат Американың жергілікті халқымен конференциялар өткізу үшін кездесу үйі ретінде салынды, кейіннен ол келіп қонақ офицерлер мен басқа да мәртебелі тұлғалардың демалуына арналған жазғы үйге айналдырылды. Армстронг құрылысқа капитан (кейін полковник) Джеймс Берд көмектесті. 1758 жылдың соңында батальонның бірі жеңіл атқыштар тобымен ауыстырылды. 15 тамыз 1764 жылы жазылған хатында Буке форттың нашарлап бара жатқанын атап өтті: "Бұл форттағы азық-түлік қоймалары қираған күйде, бастапқыда провинциялық сарбаздар үшін қарапайым шатырлар ғана болған, және олардың көптігіне тышқандар толы, осының салдарынан азық-түлік көп зардап шегеді". Содан кейін қамалға 42-ші Корольдік таулы жаяу әскер полкінің отряды, "Қара күзет" деп белгілі болды, гарнизон ретінде орналастырылды. Келесі күні Джеймс Смит басқаратын қарулы он азамат қарлы бораны кезінде жүк керуенін тоқтатып, тауарлардың заңсыз екені анықталғанға дейін оларды Форт-Лодунда сақтауды талап етті. Жүргізушілер бас тартқанда, Смиттың адамдары бірнеше жүкті аттарды өлтіріп, тауарларды тартып алып, өртеп жіберді. Жүк керуенін жүргізушілері Форт-Лодунға қашып кетті. Фортта лейтенант Чарльз Грант сержант Леонард МакГлэшенді және бір взводты жүк керуенін шабуылдаған деп ойлаған "жол тонаушыларын" іздеуге жіберді. Олар сегіз күдіктіні сұраққа алу үшін ұстап, Форт-Лодунға қайтып келді.
Construction followed a standard design adopted by Governor Robert Hunter Morris, typically a 100 foot square stockade with bastions at the four corners, and several buildings inside, including a barracks, an officers' quarters, a gunpowder magazine, a kitchen and a storehouse. In addition, Morris recommended that the fort be "a square with one ravelin to protect the curtain where the gate is, with a ditch, covered way, and glacis." An external building known as "the Bower" was constructed to serve as a meeting house for conferences with Native Americans, and this was later converted into a summer house for visiting officers and other dignitaries to stay in. Armstrong was assisted in the construction by Captain (later colonel) James Burd. Towards the end of 1758, one of the battalion's companies was replaced by a troop of light cavalry. In a letter written on 15 August 1764, Bouquet noted that the fort was already deteriorating: "The store houses for Provisions at this Fort are in a ruinous Condition, having originally been only little huts of Logs for Provincial Soldiers, and Swarming with Rats, by which the Provisions suffer considerably." The fort was subsequently garrisoned by a detachment of the 42nd Royal Highland Regiment of Foot, known as the Black Watch. The next day, a group of ten armed citizens led by James Smith intercepted the pack train during a snow storm and requested that the goods be stored at Fort Loudoun until it could be determined if they were in fact illegal. When the drivers refused, Smith's men killed several of the pack horses, then confiscated the goods and burned them. The pack train drivers fled to Fort Loudoun. At the fort, Lieutenant Charles Grant sent Sergeant Leonard McGlashen and a platoon of men to search for the "highwaymen" they thought had attacked the pack train. They detained eight suspects for questioning and returned to Fort Loudoun.
Қашқан, 1765 жыл
Қалашық қайтадан гарнизонмен толықтырылмады, себебі бұрын оны тастау жоспарланған еді, және 1765 жылдан кейін тек қойма ретінде ғана қолданылды. Мэтью Паттон 1767 жылы шаруашылығын қайта жаңартып, қалашықты бұзды және ағашын жаңа үйінің құрылысына пайдаланды. Екінші белгі 1947 жылдың 27 мамырында қалашықтың орнынан бір миль шығысқа орнатылды, бірақ ол жоғалып кеткені хабарланды. 1993 жылы Форт-Лаудон тарихи қоғамы қалашықтың түпкілікті орнында оның көшірмесін салды.
The fort was not garrisoned again, having previously been scheduled for abandonment, and was used only for storage after 1765. Matthew Patton rebuilt his farm and demolished the fort in 1767, using some of the lumber for his new home. A second marker was placed one mile east of the fort's site on 27 May 1947, but has been reported missing. A replica of the fort was built by the Fort Loudoun Historical Society, on the original site in 1993.
Археология
Пенсильвания штаты 1967 жылы "70-жоба" жер сатып алу және қарыз алу туралы заңға сәйкес форт-ферманы сатып алды. 1977 жылы қазба жұмыстары кезінде доктор Барри Кент ферма үйінің жанында қамал қабырғаларының іздерін және 18 ғасырдағы жертөлені тапты. 1980, 1981 және 1982 жылдары жүргізілген қазба жұмыстары қамалдың толық ойығын, таспен қапталған құдық, тіреу тіректерінің тесіктері мен құрылыс қалдықтарын, қоқыс жинағыш орнын, тамырлық жертөлелерді және дренаж жүйесін ашты. Мэттью Паттонның алғашқы үйі, сондай-ақ жергілікті американдықтар өртеп жіберген тағы бір үй табылды. Қазба жұмыстары көрсеткендей, қамал 127 футқа 127 фут өлшемдегі траншеяда 8 дюймдік ағаш тіреулермен және 3 дюймдік кішірек қосалқы тіреулермен салынған. Төрт бұрыштың үшеуі табылып, олардың бұрышты екені анықталды. Солтүстік-шығыс және оңтүстік-батыс бұрыштарында оқ ату платформалары болған сияқты. Қамалдың қақпасы солтүстік қабырғасында орналасқан. Қамалдың құдығы мен дренаж жүйесі де табылды. Құдық қоқыстарға толы болды, ал түбінде бастапқы құдық шелек судың ішінде табылған.
The State of Pennsylvania purchased the fort site farm in 1967 under the Project 70 Land Acquisition and Borrowing Act. During a dig in 1977, Dr. Barry Kent found evidence of the palisade walls and an 18th century cellar near the farmhouse. In 1980, 1981 and 1982 digs uncovered the entire palisade trench, a stone lined well, postholes and mold remains of structures, a trash midden, root cellars, and drains. The first Matthew Patton house was uncovered as well as another one burned by Native Americans. The excavations indicated that the stockade was built with 8 inch wooden posts, with smaller backup posts of 3 inches, in a trench measuring 127 feet by 127 feet. Three of the four corners were uncovered and were found to be angled. Shooting platforms appeared to have been on the northeast and southwest corners. The gate was located on the northern wall. The fort's well and a drainage trench were also found. The well was filled with debris and at the bottom, the original well bucket was found resting in water.